Тарҷумаи сураи ШУЪАРО ба الطاجيكية аз Tajik - Tajik translation
Verse 1
ﭑ
ﭒ
ШУЪАРО
То, син, мим.
Verse 2
ﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Инҳост оёти ин китоби равшан(-у фаҳмо)
Verse 3
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
Шояд аз ин, ки имон намеоваранд, худро ҳалок созӣ.
Verse 4
Агар бихоҳем, аз осмон барояшон мӯъҷизае нозил мекунем, ки дар баробари он ба фармонбарӣ сар фуруд оваранд.
Verse 5
Барояшон ҳар сухани тозае аз Худои раҳмон нозил шавад, албатта аз он рӯгардонӣ мекунанд.
Verse 6
Пас дурӯғ бароварданд. Ба зуди хабари он чизҳое, ки масхарааш мекарданд, ба онҳо бирасад.
Verse 7
Оё ба замин нанигаристаанд, ки чӣ қадар аз ҳар гуна гиёҳони некӯ дар он рӯёнидаем.
Verse 8
Дар ин ибратест, вале бештарашон мӯъмин набудаанд.
Verse 9
ﮖﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
Ба ростӣ Парвардигори ту пирӯзманду меҳрубон аст!
Verse 10
Ва Парвардигорат Мӯсоро нидо до, д, ки: эй Мӯсо, ба сӯи он мардуми ситамгор бирав:
Verse 11
ﮥﮦﮧﮨﮩ
ﮪ
қавми Фиръавн. Оё намехоҳанд парҳезгор шаванд?
Verse 12
ﮫﮬﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, метарсам, ки дурӯғгӯям хонанд.
Verse 13
Ва дили ман танг гардад ва забонам кушода нашавад. Ҳорунро пайғамбарӣ деҳ!
Verse 14
ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
Ва бар ман ба гуноҳе даъвое доранд, метарсам, ки маро бикушанд».
Verse 15
Гуфт: «Ҳаргиз, оёти Маро ҳар ду назди онҳо бибаред, Мо низ бо шумо ҳастем ва гӯшкунандаем.
Verse 16
Пас назди Фиръавн равед ва бигӯед: «Мо расули Парвардигори ҷаҳониён ҳастем,
Verse 17
ﯵﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
ки банӣ-Исроилро бо мо бифиристӣ».
Verse 18
Гуфт: «Оё ба ҳангоми кӯдакӣ назди худ парваришат надодем ва ту чанд сол аз умратро дар миёни мо нагузаронидӣ?
Verse 19
Ва он корро, ки аз ту оар зад, накардаӣ? Пас ту кофири неъматӣ».
Verse 20
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Гуфт: «Он вақт, ки чунон кардам, аз хатокорон будам.
Verse 21
Ва чун аз шумо тарсидам, гурехтам. Вале Парвардигори мам ба ман паёмбарӣ дод ва маро дар шумори паёмбарон овард.
Verse 22
Ва миннати ин неъматро бар ман мекунӣ, ки банӣ-Исроилро ғулом сохтаӣ?»
Verse 23
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
Фиръавн гуфт: «Парвардигори ҷаҳониён чист?»
Verse 24
Гуфт: «Агар ба яқин мепазиред, Парвардигори осмонҳову замин ва ҳар чӣ миёни онҳост»,
Verse 25
ﭾﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
Ба онон, ки дар атрофаш буданд, гуфт: «Оё нашунидед?»
Verse 26
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
Гуфт; «Парвардпгори шумо ва Парвардигори падарони аввалини шумо».
Verse 27
Фиръазн гуфт: «Ин паёмбаре, ки бар шумо фиристода шуда, девона аст».
Verse 28
Гуфт: «Ӯст Парвардигори машрику мағриб ва ҳар чӣ миёни он дӯст, агар ақл кунед».
Verse 29
Фиръавн гуфт: «Агар ба ҷои ман каси дигареро ба худои гири, ба зиндонат меафканам».
Verse 30
ﮦﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
Гуфт: «Ҳатто агар мӯъҷизае равшан барои ту оварда бошам?»
Verse 31
Гуфт; Агар рост мегӯӣ, онро биёвар».
Verse 32
ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
Асояшро партофт. Ба ошкоро аждаҳое шуд.
Verse 33
ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
Ва дасташро берун овард. Дар назари бинандагон сафед менамуд.
Verse 34
Ба бузургони қавмаш, ки канораш буданд, гуфт: «Ин мард ҷодугаре доност.
Verse 35
Мехоҳад ба ҷодуи. худ шуморо аз сарзаминатон берун кунад. Чӣ раъй медиҳед?»
Verse 36
Гуфтанд: «Аз ӯ ва ба бародараш мӯҳлат бихоҳ ва касон ба шаҳрҳо бифирист,
Verse 37
ﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
то ҳар ҷодугари доноеро, ки ҳаёт, назди ту биёранд».
Verse 38
ﰁﰂﰃﰄﰅ
ﰆ
Ҷодугаронро дар рӯзе муъайян ба ваъдагоҳ оварданд.
Verse 39
ﰇﰈﰉﰊﰋ
ﰌ
Ва мардумро гуфтанд: «Оё шумо низ ҷамъ меоед?
Verse 40
То агар ҷодугарон пирӯз омаданд, ҳама ба онҳо пайравӣ кунем!»
Verse 41
Чун ҷодугарон омаданд, ба Фиръавн гуфтанд: «Оё агар мо пирӯз шавем, моро музде хоҳад буд?»
Verse 42
ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ
ﭬ
Гуфт: «Оре, ҳама аз наздиконам хоҳед буд».
Verse 43
Мӯсо ба онҳо гуфт: «Ҳар чӣ мехоҳед, партофтан, бипартоед!»
Verse 44
Онон ресмонҳову чубҳои худ бияфканданд ва гуфтанд: «Ба иззати Фиръавн, ки мо пирӯз шудем!»
Verse 45
Ва Мӯсо асояшро партофт. Ногоҳ ҳамаи он дурӯғҳоеро, ки сохта буданд, фурӯ бурд.
Verse 46
ﮈﮉﮊ
ﮋ
Ҷодугарон ба саҷда афтоданд.
Verse 47
ﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
Гуфтанд: «Ба Парвардигори ҷаҳониён имон овардем,
Verse 48
ﮑﮒﮓ
ﮔ
Парвардигори Мӯсо ва Ҳорун!»
Verse 49
Гуфт: «Оё пеш аз он, ки шуморо рухсат диҳам, имон овардед? Албатта он мард бузурги шумост, ки шуморо ҷоду омӯхтааст. Хоҳед дид. Акнун дастҳову поҳоятонро аз чапу рост хоҳам бурид ва ҳамаатонро бар дор хоҳам кард!»
Verse 50
Гуфтанд: «Боке нест, мо назди Парвардигорамон бозмегардем.
Verse 51
Мо умед медорем, ки Парвардигорамон хатоҳои моро бубахшад, ки мо нахустин касоне ҳастем, ки имон овардем».
Verse 52
Ва ба Мӯсо ваҳй кардем, ки шабҳангом бандагони Маро берун бибар, ки аз паи шумо биёянд.
Verse 53
ﯭﯮﯯﯰﯱ
ﯲ
Ва Фиръавн ҷамъоварандагони сипоҳро ба шаҳрҳо фиристод.
Verse 54
ﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
ки инҳо гурӯҳе андаканд
Verse 55
ﯸﯹﯺ
ﯻ
ва моро ба хашм овардаанд
Verse 56
ﯼﯽﯾ
ﯿ
ва мо ҳамагӣ омодаи ҷангем.
Verse 57
ﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
Пас онҳоро аз борҳову чашмасорҳо берун кардем
Verse 58
ﰅﰆﰇ
ﰈ
ва аз ганҷҳову хонаҳои некӯ,
Verse 59
ﰉﰊﰋﰌﰍ
ﰎ
ба ин тарз ҳамаро ба банӣ-Исроил вогузоштем
Verse 60
ﰏﰐ
ﰑ
Фиръавниён ба ҳангоми баромадани офтоб аз паи онҳо рафтанд.
Verse 61
Чун он ду гурӯҳ якдигарро диданд, ёрони Мӯсо гуфтанд: «Гирифтор омадем!»
Verse 62
Гуфт: «Ҳаргиз, Парвардигори ман бо ман аст ва маро роҳ хоҳад нишон дод».
Verse 63
Пас ба Мӯсо ваҳй кардем, ки асоятро ба дарё бизан. Дарё бишикофт ва ҳар пора чун кӯҳе азим гашт.
Verse 64
ﭱﭲﭳ
ﭴ
Ва он гурӯҳи дигарро низ ба дарё расонидем.
Verse 65
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
Мӯсо ва ҳамаи ҳамроҳонашро наҷот додем.
Verse 66
ﭻﭼﭽ
ﭾ
Ва он дигаронро ғарк сохтем.
Verse 67
Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наоварданд!
Verse 68
ﮉﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
Албатта Парвардигори ту пирӯзманду бахшанда аст!
Verse 69
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
Ва достони Иброҳимро барояшон тиловат кун!
Verse 70
ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
Он гоҳ ки ба падару қавми худ гуфт: «Чӣ мепарастед?»
Verse 71
ﮛﮜﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
Гуфтачкд: «Бутонеро мепарастем ва муқими остонашон ҳастем».
Verse 72
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
Гуфт: «Оё вақте онҳоро мехонед, садоятонро мешунаванд?
Verse 73
ﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
Ё барои шумо фоидаву зиёне доранд?»
Verse 74
ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
Гуфтанд: «На, падаронамонро дидаем, ки чунин мекардаанд».
Verse 75
ﯕﯖﯗﯘﯙ
ﯚ
Гуфт: Оё медонед, ки чӣ мепарастидаед
Verse 76
ﯛﯜﯝ
ﯞ
шумо ва падаронатон?
Verse 77
ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
Онҳо душманони мананд, вале Парвардигори ҷаҳониён дӯсти ман аст.
Verse 78
ﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
Он, ки маро биёфарида, сипас роҳнамоиям мекунад
Verse 79
ﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
ва он, ки ба ман таъом медиҳад ва маро об медиҳад.
Verse 80
ﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
ва чун бемор шавам, шифоям мебахшад
Verse 81
ﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
ва он, ки маро мемиронад ва сипас зинда мекунад
Verse 82
ва он, ки умед медорам, ки дар рӯзи қиёмат хатоямро бибахшояд.
Verse 83
ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ
ﰉ
Эй Парвардигори ман, маро ҳикмат бахш ва маро ба шоистагон бипайванд.
Verse 84
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Ва зикри неки маро дар даҳони ояндагон андоз
Verse 85
ﭘﭙﭚﭛﭜ
ﭝ
ва маро аз ворисони биҳишти пурнеъмат қарор деҳ
Verse 86
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
ва падарамро биёмурз, ки аз гумроҳон аст
Verse 87
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
ва дар рӯзи қиёмат маро расво масоз,
Verse 88
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
рӯзе, ки на мол нафъ медиҳад ва на фарзандон,
Verse 89
ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ
ﭷ
ғайри он кас, ки бо қалбе покиза аз ширк ба назди Худо биёяд!»
Verse 90
ﭸﭹﭺ
ﭻ
Ва биҳиштро барои парҳезгорон наздик оранд.
Verse 91
ﭼﭽﭾ
ﭿ
Ва ҷаҳаннамро дар назари кофирон ошкор кунанд.
Verse 92
ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
Ба онҳо гӯянд: Чизҳое, ки ба ҷои Худои якто мепарастидед, куҷоянд?
Verse 93
Оё ёриатон мекунанд, ё худ ёрӣ меҷӯянд?»
Verse 94
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
Онҳо ва кофиронро сармагун дар ҷаҳаннам андозанд
Verse 95
ﮔﮕﮖ
ﮗ
ва ҳамаи лашкари Иблисро.
Verse 96
ﮘﮙﮚﮛ
ﮜ
Ва дар ҳоле, ки дар ҷаҳаннам бо якдигар ҳусумат мекунанду, мегӯянд:
Verse 97
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
«Ба Худо савганд, ки мо дар гумроҳии ошкор будем,
Verse 98
ﮤﮥﮦﮧ
ﮨ
он гоҳ ки шуморо бо Парвардигори ҷаҳониён баробар медонистем.
Verse 99
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
Ва моро бадкорон гумроҳ сохтанд
Verse 100
ﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
ва акнун моро шафеъоне (халоскунандаҳое) нест
Verse 101
ﯔﯕﯖ
ﯗ
ва моро дӯсти меҳрубоне нест.
Verse 102
Кош бори дигар ба дунё бозгардем, то аз мӯъминон гардем».
Verse 103
Дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.
Verse 104
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!
Verse 105
ﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
Қавми Нӯҳ паёмбаронро дурӯғ барозарданд.
Verse 106
Он гоҳ ки бародарашон Нӯҳ ба онҳо гуфт: «Оё наметарсед?
Verse 107
ﯽﯾﯿﰀ
ﰁ
Ман барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.
Verse 108
ﰂﰃﰄ
ﰅ
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед.
Verse 109
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.
Verse 110
ﰓﰔﰕ
ﰖ
Пас аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!»
Verse 111
ﰗﰘﰙﰚﰛﰜ
ﰝ
Гуфтанд: «Оё ба ту имон биёварем ва ҳол он ки камбағалон пайрави ту ҳастанд?»
Verse 112
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Гуфт: «Дониши ман ба корҳое, ки мекунанд, намерасад.
Verse 113
Агар мефаҳмед, ҳисобаш танҳо бо Парвардигори ман аст.
Verse 114
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
Ва ман мӯъминонро дур намекунам.
Verse 115
ﭦﭧﭨﭩﭪ
ﭫ
Бимдиҳандае ошкор ҳастам».
Verse 116
Гуфтанд: «Эй Нӯҳ агар бас накунӣ, сангсор мешавӣ».
Verse 117
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, қавми ман маро дурӯғ мебароранд.
Verse 118
Миёни ману онҳо роҳе баркушой ва марову мӯъминони ҳамроҳи маро наҷот бидеҳ».
Verse 119
ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ
ﮋ
Ӯ ва ҳамроҳонашро дар он киштии пур наҷот додем.
Verse 120
ﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
Ва боқиро ғарк, кардем.
Verse 121
Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.
Verse 122
ﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!
Verse 123
ﮡﮢﮣ
ﮤ
Қавми Од паёмбаронро такзиб карданд (дурӯғ бароварданд).
Verse 124
Он гоҳ, ки бародарашон Ҳуд гуфт: «Оё наметарсед?
Verse 125
ﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
Ман барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.
Verse 126
ﯓﯔﯕ
ﯖ
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед.
Verse 127
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.
Verse 128
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
Оё бар сари ҳар баландӣ ба беҳудагӣ биное баланд месозед?
Verse 129
ﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
Ва бад-ин пиндор, ки ҳамеша зиндаед, қасрхое бино мекунед?
Verse 130
ﯯﯰﯱﯲ
ﯳ
Ва ҳар гоҳ интиқом гиред, чун бераҳмон интиқом мегиред?
Verse 131
ﯴﯵﯶ
ﯷ
Пас аз Худо битарсед ва аз ман итоъат кунед.
Verse 132
ﯸﯹﯺﯻﯼ
ﯽ
Ва битарсед аз он Худое, ки он чиро, ки медонед, ба шумо ато кардааст.
Verse 133
ﯾﯿﰀ
ﰁ
Ва ба шумо чорпоёну фарзандон ато кардааст.
Verse 134
ﰂﰃ
ﰄ
ва боғҳову чашмасорон.
Verse 135
ﰅﰆﰇﰈﰉﰊ
ﰋ
Ман аз азоби рӯзе бузург бар шумо бимнокам».
Verse 136
Гуфтанд: «Барюй мо яксон аст, ки моро панд диҳӣ ё панд надиҳӣ.
Verse 137
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Инҳо ҷуз ҳамон дурӯғу найранги пешиниён нест.
Verse 138
ﭗﭘﭙ
ﭚ
Ва мо азоб нахоҳем шуд».
Verse 139
Пас дурӯғаш бароварданд ва Мо ононро ҳалок кардем. Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд!
Verse 140
ﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!
Verse 141
ﭮﭯﭰ
ﭱ
Қавми Самуд паёмбаронро дурӯғ бароварданд,
Verse 142
Он гоҳ ки бародарашон Солеҳ гуфт: «Оё наметарсед?
Verse 143
ﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
Ман барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.
Verse 144
ﭿﮀﮁ
ﮂ
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!
Verse 145
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст!
Verse 146
ﮐﮑﮒﮓﮔ
ﮕ
Оё пиндоред, ки шуморо дар ин неъматҳо эмин раҳо мекунанд?
Verse 147
ﮖﮗﮘ
ﮙ
Дар боғҳову чашмасорҳо?
Verse 148
ﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
Ва киштзорҳову наҳлҳо (хурмозорҳо) бо он шукуфаҳои нарму латиф?
Verse 149
ﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
Ва шодмон дар кӯҳҳо хонаҳое метарошед?
Verse 150
ﮥﮦﮧ
ﮨ
Пас аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!
Verse 151
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
Ва фармони ин исрофкоронро қабул накунед.
Verse 152
ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ
ﯕ
Инҳо, ки дар замин фасод мекунанд ва ислоҳ намекунанд».
Verse 153
ﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
Гуфтанд: «Ғайри ин нест, ки туро ҷоду кардаанд.
Verse 154
Ту низ башаре монанди мо ҳастӣ. Агар рост мегӯӣ, нишонае биёвар».
Verse 155
Гуфт: «Ин модашутури ман аст. Як рӯз об хӯрдан ҳаққи ӯ бошад ва як рӯз ҳаққи шумо.
Verse 156
Ба он осебе нарасонед, ки азоби рӯзе бузург шуморо фурӯ мегирад».
Verse 157
ﯺﯻﯼ
ﯽ
Онро куштанд ва пушаймон шуданд.
Verse 158
Пас азоб онҳоро фурӯ гирифт., Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.
Verse 159
ﰋﰌﰍﰎﰏ
ﰐ
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!
Verse 160
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
Қавми Лут паёмбаронро дурӯғ бароварданд.
Verse 161
Он гоҳ, ки бародарашон Лут гуфт: «Оё наметарсед?
Verse 162
ﭞﭟﭠﭡ
ﭢ
Мам барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.
Verse 163
ﭣﭤﭥ
ﭦ
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!
Verse 164
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯхдаи Парвардигори ҷаҳониён аст!
Verse 165
ﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
Чаро аз миёни мардуми ҷаҳон бо мардон меомезед?
Verse 166
Ва ҳамсаронеро, ки Парвардигоратон бароятон офаридааст, тарк мегӯед? На, шумо мардуме таҷовузкор ҳастед!»
Verse 167
Гуфтанд: «Эй Лут, агар бас накунӣ, аз шаҳр берунат мекунем».
Verse 168
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
Гуфт: «Ман бо кори шумо душманам.
Verse 169
ﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
Эй Парвардигори ман, маро ва касонамро аз оқибати амале, ки мекунанд, наҷот бахш!»
Verse 170
ﮛﮜﮝ
ﮞ
Ӯ ва ҳамаи касонашро наҷот додем,
Verse 171
ﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
ғайри пиразане, ки хост бимонад.
Verse 172
ﮤﮥﮦ
ﮧ
Сипас дигаронро ҳалок кардем,
Verse 173
бар онҳо бороне боронидем ва чӣ бад буд борони таҳдидшудагон!
Verse 174
Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.
Verse 175
ﯛﯜﯝﯞﯟ
ﯠ
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!
Verse 176
ﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
Мардуми Айка паёмбаронро дурӯғ бароварданд.
Verse 177
ﯦﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
Он гоҳ ки Шуъайб ба онҳо гуфт: «Оё аз Худо наметарсед?
Verse 178
ﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
Ман барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.
Verse 179
ﯲﯳﯴ
ﯵ
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!
Verse 180
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.
Verse 181
Паймонаро (зарфи ченкуниро) тамом бипардозед ва камфурӯшӣ макунед.
Verse 182
ﰋﰌﰍ
ﰎ
Ва бо тарозуи дуруст вазн кунед.
Verse 183
Ба мардум кам мадиҳед ва бебокона дар замин фасод макунед.
Verse 184
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Аз он кас, ки шумо ва офаридагони пеш аз шуморо офаридааст, битарсед».
Verse 185
ﭗﭘﭙﭚﭛ
ﭜ
Гуфтанд: «Ғайри ин нест, ки туро ҷоду кардаанд.
Verse 186
Ту низ инсоне монанди мо ҳастӣ ва мепиндорем, ки дурӯғ мегӯӣ.
Verse 187
Агар рост мегӯӣ, порае аз осмонро бар сари мо андоз».
Verse 188
ﭱﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
Гуфт: «Парвардигори ман ба коро, ки мекунед, донотар аст».
Verse 189
Пас дурӯғаш бароварданд ва дар он рӯзи абрӣ азоб ононро фурӯ гирифг. Ва он азоби рӯзе бузург буд!
Verse 190
Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.
Verse 191
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст.
Verse 192
ﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
Ва ин китоб нозилшуда аз ҷониби Парвардигори ҷаҳониён аст.
Verse 193
ﮘﮙﮚﮛ
ﮜ
Онро рӯҳуламин нозил кардааст
Verse 194
ﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
бар дили ту, то аз бимдиҳандагон бошӣ,
Verse 195
ﮣﮤﮥ
ﮦ
ба забони арабии равшан.
Verse 196
ﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
Ва он дар навиштаҳои пешиниён низ ҳаст.
Verse 197
Оё ин нишона бар онҳо басанда нест, ки уламои банӣ-Исроил аз он огоҳанд?
Verse 198
ﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
Агар онро бар яке аз аҷамон (ғайри арабҳо) нозил карда будем
Verse 199
ﯝﯞﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
ва барояшон онро мехонд, ба он имон намеоварданд,
Verse 200
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
Ба ин тарз Қуръонро дар дилҳои гунаҳкорон роҳ додем.
Verse 201
Ба он имон намеоваранд то азоби дардоварро бубинанд.
Verse 202
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
Ва он азоб ногаҳон ва бехабар бар онон фурӯд меояд.
Verse 203
ﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
Мегӯянд: «Оё моро мӯҳлате хоҳанд дод?»
Verse 204
ﯽﯾ
ﯿ
Оё ба азоби мо мешитобанд?
Verse 205
ﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
Дидӣ, ки ҳарчанд солҳо баҳрамандашон сохтем,
Verse 206
ﰅﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
боз ҳам азобе, ки ба онҳо ваъда шуда буд, бар сарашон омад.
Verse 207
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Он баҳрамандиҳо ба ҳолашон нафъ накард?
Verse 208
Мо ҳеҷ деҳаеро ҳалок накардем, ҷуз он, ки барояшон бимдиҳандагоне буданд,
Verse 209
ﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
то пандашон диҳанд. Зеро мо ситамкор нестем.
Verse 210
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
Ва ин Қуръонро шайтонҳо нозил накардаанд.
Verse 211
ﭪﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
Онон на лоиқи ин коранд ва на тавони он доранд.
Verse 212
ﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
Шайтонҳоро аз шунидани ваҳй дур доштаанд.
Verse 213
Пас бо Худои якто худои дигареро махон, то мабод дар шумори азобшавандагон дароӣ.
Verse 214
ﭿﮀﮁ
ﮂ
Хешовандони наздикатро битарсон.
Verse 215
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
Дар баробари ҳар як аз мӯъминон, ки ба ту пайравӣ мекунад, хоксору нарм бош!
Verse 216
Ва агар бар ту нофармони карданд, бигӯ: «Ман аз корҳои шумо безорам!»
Verse 217
ﮒﮓﮔﮕ
ﮖ
Ва бар Худои пирӯзманду меҳрубон таваккал кун.
Verse 218
ﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
Он, ки туро мебинад, он гоҳ, ки бармехезӣ
Verse 219
ﮜﮝﮞ
ﮟ
ва намоз хонданатро бо дигар намозгузорон мебинад.
Verse 220
ﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
Албатта Ӯст шунавои доно!
Verse 221
ﮥﮦﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
Оё шуморо огоҳ кунам, ки шайтонҳо ба назди киҳо меоянд?
Verse 222
ﮬﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
Бар ҳар дурӯғгӯи гунаҳкор меоянд.
Verse 223
ﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
Гӯш медиҳанд ва бештаринашон дурӯғгӯёнанд.
Verse 224
ﯘﯙﯚ
ﯛ
Ва гумроҳон аз паи шоирон мераванд.
Verse 225
Оё надидаӣ, ки шоирон дар ҳар водие саргаштаанд?
Verse 226
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
Ва чизҳо мегӯянд, ки худ амал намекунанд?
Verse 227
Ғайри онҳо, ки имон оварданд ва корҳои шоиста карданд ва Худоро фаровон ёд карданд ва чун мавриди ситам воқеъ шуданд, интиқом гирифтанд. Ва ситамкорон ба зуди хоҳанд донист, ки ба чӣ маконе бозмегарданд.
تقدم القراءة