سورة ق

Tajik - Tajik translation

Тарҷумаи сураи ҚОФ ба الطاجيكية аз Tajik - Tajik translation

Tajik - Tajik translation

الذهاب لصفحة الكتاب
Verse 1
ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

ҚОФ


Қоф. Қасам ба ин Қуръони арҷманд!
Verse 2
ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

Ки дар тааҷҷуб шуданд, аз ин ки аз миёни худашон бимдиҳандае сӯяшон омад, ва кофирон гуфтанд: «Ин чизе аҷиб аст.
Verse 3
ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

Оё замоне, ки мурдему хок шудем, дигар бор зинда мешавем? Ин бозгаште мухол (номумкин) аст!»
Verse 4
ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴ ﭵ ​

Мо медонем, ки хок чӣ гуна аз (ҷасадҳои) онҳо кам мекунад. Ва китобе, ки ҳама чиз дар он нигаҳдорӣ шуда, назди Мост.
Verse 5
ﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

Оре, онҳо сухани ростеро, ки бар онҳо омада буд, дурӯғ шумурданд. Пас дар коре шӯрида афтоданд.
Verse 6
ﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

Оё ба ин осмон бар болои сарашон назар намекунашд, ки чӣ гуна онро бино кардаем ва оростаем ва ҳеҷ шикофе дар он нест?
Verse 7
ﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗ ﮘ ​

Ва заминро густурдем ва дар он кӯҳҳои баланд афкандем ва аз ҳар гуна набототи хушманзар дар он рӯёнидем.
Verse 8
ﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

Бинише ва пандест барои ҳар бандае, ки ба Худо бозгардад.
Verse 9
ﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨ ﮩ ​

Ва аз осмои обе пурбаракат фиристодем ва бо он боғҳову донаҳои даравшуданӣ рӯёнидем
Verse 10
ﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

ва нахлҳои баланд бо хушаҳои барҳам чида,
Verse 11
ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

то ризқи баидагон бошад ва бо он об сарзамини мурдаро зинда кардем. Баромадан аз гӯр низ чунин аст.
Verse 12
ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Пеш аз онҳо қавми Нӯҳ ва асҳоби Рас ва Самуд такзиб карда (дурӯғ бароварда) буданд
Verse 13
ﯤﯥﯦﯧ ﯨ ​

ва қавми Оду Фиръавн ва қавми Лут
Verse 14
ﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

ва асҳоби Айка ва қавми Туббаъ ҳама паёмбаронро дурӯғ шумурданд ва сазовори ваъдаи азоби Ман шуданд.
Verse 15
ﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

Оё аз офариниши нахустин оҷиз шуда будем? На онҳо дар офариниши тоза дар шакканд.
Verse 17
ﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

Ҳангоме ки он ду фариштаи фарогиранда дар ҷониби росту ҷониби чапи ӯ нишастаанд, ҳар чизро фаро мегиранд.
Verse 18
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

Ҳар каломе ки мегӯяд, албатта дар канори ӯ нозиру нависандае ҳозир аст.
Verse 20
ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

Ва дар сур дамида мешавад, Ин аст, рӯзи ваъдаҳои азоб!
Verse 21
ﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

Ҳар касе меояд ва бо ӯ касест, ки меронадаш ва касест, ки барояш шоҳидӣ медиҳад.
Verse 22
ﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

Ту аз ин ғофил будӣ. Мо парда аз баробарат бардоштем ва имрӯз чашмонат тезбин шудааст.
Verse 23
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

Фариштаи (муваккали) ӯ гӯяд: «Ин аст он чӣ ман омода кардаам».
Verse 25
ﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

он ки аз бахшиш бахилӣ кард ва таҷовузкор буд ва шак меовард,
Verse 26
ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗ ﯘ ​

он ки бо Худои як то худои дигаре қарор дод. Пас ба азоби сахташ бипартоед!
Verse 27
ﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣ ﯤ ​

Ҳамнишини ӯ гӯяд: «Эй Парвардигори мо, ман ӯро ба саркашӣ водор накардам, балки ӯ худ, сахт дар гумроҳӣ буд».
Verse 28
ﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬ ﯭ ​

Мегӯяд: «Назди Ман муҷодала накунед. Ман пеш аз ин бо шумо сухан аз азоб гуфта будам.
Verse 29
ﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵ ﯶ ​

Ваъдаи Ман дигаргун намешавад ва Ман ба бандагон зулм намекунам».
Verse 30
ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

Рӯзе, ки ҷаҳаннамро мегӯем: «Оё пур шудаӣ?» Мегӯяд: «Оё ҳеҷ зиёдатӣ ҳаст?»
Verse 31
ﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

Ва биҳиштро барои парҳезгорон наздик биёваранд, то аз он дур набошанд.
Verse 32
ﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

Ин ҳамон чизест, ки ба ҳар тавбакунащдаи парҳезгоре ваъдааш дода буданд.
Verse 33
ﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

Онҳоеро, ки дар ниҳон аз Худои раҳмон метарсанд ва бо диле тавбакор омадаанд.
Verse 34
ﰖﰗﰘﰙﰚﰛ ﰜ ​

Гӯянд: «Дар амон аз ҳар азобе ба биҳишт дохил шавед. Ин рӯз рӯзи ҷовидонист».
Verse 35
ﰝﰞﰟﰠﰡﰢ ﰣ ​

Дар он ҷо ҳар чӣ бихоҳанд, ҳаст ва бештар аз он назди Мо ҳаст.
Verse 36
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

Пеш аз онҳо чӣ бисёр мардумеро, ки боқувваттар буданд ва дар шаҳрҳо сайру ҷустуҷӯ мекарданд, ба ҳалокат овардаем. Оё роҳи гурезе ҳаст?
Verse 38
ﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

Мо осмонҳову замин, ва он чиро миёни онҳост, дар шаш рӯз офаридем ва ҳеҷ хастагӣ ба Мо нарасид.
Verse 39
ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

Дар баробари он чӣ мегӯянд, пойдорӣ кун ва дар ситоиши Парвардигорат пеш аз баромадани офтоб ва пеш аз фаромадани он тасбеҳ гӯй.
Verse 40
ﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

Ва низ дар порае аз шаб ва баъд аз ҳар саҷда ӯро тасбеҳ гӯй.
Verse 41
ﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

Ва он гоҳ ки мунодӣ (нидокунанда, Исрофил) аз маконе наздик нидо медиҳад, гӯш фаро дор.
Verse 42
ﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

Рӯзе, ки он овози сахтро ба ҳақ мешунаванд, он рӯз рӯзи берун шудан аз гӯр аст.
Verse 43
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

Мо зинда мекунем ва мемиронем ва бозгашт назди Мост.
Verse 44
ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

Рӯзе, ки замин бишкофад ва онҳо ба шитоб берун оянд ва ин ҷамъоварӣ барои Мо осон аст.
Verse 45
ﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Мо ба он чӣ мегӯянд, донотарем ва ту ба онҳо зӯр намегӯӣ. Пас ҳар киро аз ваъдаи азоби Ман метарсад, ба Қуръон панд деҳ!
تقدم القراءة