Тарҷумаи сураи ҚАЛАМ ба الطاجيكية аз Tajik - Tajik translation
Verse 1
ﮉﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
ҚАЛАМ
Нун, савганд ба қалам ва он чӣ менависанд,
Verse 2
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
ки ту ба фазли Парвардигорат девона нестӣ
Verse 3
ﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
ва турост мукофоте бепоён
Verse 4
ﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
ва турост хулқе азим.
Verse 5
ﮠﮡ
ﮢ
Ба зудӣ ту бубинӣ ва онҳо низ бубинанд,
Verse 6
ﮣﮤ
ﮥ
ки девонагӣ дар кадом як аз шумост.
Verse 7
Албатта Парвардигори ту беҳтар медонад чӣ касе аз тариқи Ӯ гумроҳ гашта, ва Ӯ ба роҳёфтагон донотар аст.
Verse 8
ﯓﯔﯕ
ﯖ
Пас ба такзибкунандагон (дурӯғ шуморандагон) итоъат макун.
Verse 9
ﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
Дӯст доранд, ки нармӣ кунӣ, то нармӣ кунанд,.
Verse 10
ﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
Ба ҳар фурӯмояе (пасте), ки бисёр: савганд мехӯрад пайравӣ макун:
Verse 11
ﯢﯣﯤ
ﯥ
айбҷӯе, ки барои суханчинӣ ин ҷову он ҷо меравад,
Verse 12
ﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
боздоранда аз хайр, аз ҳад гузаранда, гуноҳкор,
Verse 13
ﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
дағалмарде, ношинохтанасаб,
Verse 14
ﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
ба он ҷиҳат, ки соҳиби молу фарзанд аст.
Verse 15
Чун оёти Мо бар ӯ хонда шавад, гӯяд: «Афсонаҳои пешиниён аст».
Verse 16
ﯾﯿﰀ
ﰁ
Ба зудӣ бар биниаш доғ гузорем.
Verse 17
Мо онҳоро озмудем, чунон ки соҳибони он бустонҳоро озмудем. Он гоҳ., ки қасам хӯрданд, ки фардо бомдод меваҳоро хоҳанд чид.
Verse 18
ﭜﭝ
ﭞ
Ва иншооллоҳ нагуфтанд.
Verse 19
Пас шабҳангом, ки ба хоб буданд, офате аз осмон омад,
Verse 20
ﭧﭨ
ﭩ
ва бӯстонҳо сиёҳ шуд.
Verse 21
ﭪﭫ
ﭬ
Ва саҳаргоҳон якдигарро нидо доданд:
Verse 22
«Агар мехоҳед, мева бичинед, бомдодон ба киштзори худ биравед!»
Verse 23
ﭵﭶﭷ
ﭸ
Ба роҳ афтоданд ва оҳиста мегуфтанд;
Verse 24
ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
ки имрӯз набояд бенавое ба бӯстони шумо дарояд.
Verse 25
ﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
Субҳгоҳон ба ин ният, ки метавонанд бенаворо манъ кунанд, берун шуданд.
Verse 26
ﮅﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
Чун бӯстонҳои худро диданд, гуфтанд: «Роҳро гум кардаем.
Verse 27
ﮋﮌﮍ
ﮎ
На, мо аз ҳосил маҳрум шудаем».
Verse 28
Некмардашон гуфт: «Шуморо нагуфгам, чаро Худоро тасбеҳ намегӯед?»
Verse 29
ﮗﮘﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
Гуфтанд,: «Пок аст Парвардигори мо, мо ситамкор будем».
Verse 30
ﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
Пас забон ба маломати якдигар кушуданд.
Verse 31
ﮤﮥﮦﮧﮨ
ﮩ
Гуфтанд: «Вой бар мо, мо мардуме саркаш будаем,
Verse 32
бошад, ки Парвардигори 'мо дар иваз чизе беҳтар аз он моро диҳад, Мо ба Парвардигори худ рӯй овардаем!»
Verse 33
Инчунин аст азоб! Ва агар бидонанд, азоби охират бузургтар аст!
Verse 34
ﯡﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
Барои парҳезгорон дар назди Парвардигорашон бӯстонҳоест пурнеъмат.
Verse 35
ﯨﯩﯪ
ﯫ
Оё бо таслимшудагон чун ба гунаҳкорон рафтор мекунем?
Verse 36
ﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
Шуморо чӣ мешавад? Чӣ тавр доварӣ мекунед?
Verse 37
ﯱﯲﯳﯴﯵ
ﯶ
Оё шуморо китобест, ки аз он мехонед?
Verse 38
ﯷﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
Ва ҳар чӣ ихтиёр кунед, дар он ҳаст?
Verse 39
Ё бо Мо паймоне, ки то рӯзи қиёмат кашад, бастаед, ки ба ҳар чӣ ҳукм кунед, ҳаққи шумо бошад?
Verse 40
ﰊﰋﰌﰍ
ﰎ
Аз онҳо бипурс, кадом якашон зомини чунин паймонест?
Verse 41
Ё онҳоро шариконест? Агар рост мегӯянд, шарикони худро биёваранд.
Verse 42
Рӯзе, ки он воқеъаи азим рӯй диҳад ва онҳоро ба саҷда даъваткунанд, вале натавонанд.
Verse 43
Ваҳшат дар чашмонашон пайдост, хори бар онҳо ғолиб шудааст, пеш аз ин низ онҳоро дар айни тандуруст ба саҷда даъват карда буданд.
Verse 44
Пас Маро ба онҳо, ки ин суханро дурӯғ мебароранд вогузор, то андак-андак,: чунон ки дарнаёбанд, ба азоб гиремашон
Verse 45
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
ва ба онҳо мӯҳлат диҳам. Албатта макри Ман макре устувор аст.
Verse 46
Ё аз онон музде талабидаӣ ва акнун аз адои он дар ранҷанд?
Verse 47
ﭹﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
Ё илми ғайб медонанд ва онҳо, менависанд?
Verse 48
Дар баробари фармони Парвардигорат собир бош ва чун соҳиби моҳӣ мабош, ки бо диле пурандӯҳ нидо дардод.
Verse 49
Агар неъмати Парвардигораш набуд, дар айни бадҳолӣ ба саҳрое беобу гиёҳ меафтод.
Verse 50
ﮖﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
Пас Парвардигораш ӯро ихтиёр кард ва дар зумраи солеҳонаш даровард.
Verse 51
Ва кофирон чун Қуръонро шуниданд, наздик буд, ки туро, бо чашмони худ билағжонанд ва мегӯянд, ки ӯ девона аст
Verse 52
ﮩﮪﮫﮬﮭ
ﮮ
ва ҳол он ки Қуръон барои ҷаҳониён фақат панде аст!
تقدم القراءة