Тарҷумаи сураи ҲИҶР ба الطاجيكية аз Tajik - Tajik translation
Verse 1
ҲИҶР
Алиф, лом, ро. Ин аст-оёти китоб ва Қуръони равшангар.
Verse 2
Бисёр вақт кофирон орзу кунанд, ки эй кош мусалмон мебуданд,
Verse 3
Бигузорашон, то бихӯранд ва баҳравар шаванд ва орзу ба худ машғулашон дорад, ба зуди хоҳанд донист.
Verse 4
Ҳар деҳаеро ҳалок кардем, албатта замоне маълум дошт.
Verse 5
Ҳеҷ уммате аз аҷали худ на пеш меафтад ва на пас мемонад.
Verse 6
Ва гуфтанд: «Эй марде, ки Қуръон ба ту нозил шуда, ҳаққо, ки ту девонаӣ!
Verse 7
Агар рост мегӯӣ, чаро фариштагонро барои мо намеоварӣ?»
Verse 8
Мо фариштагонро ғайри ба ҳақ нозил намекунем ва дар он ҳангом дигар мӯҳлаташон надиҳанд.
Verse 9
Мо Қуръонро худ нозил кардаем ва худ нигаҳбонаш ҳастем.
Verse 10
Ва Мо расулони худро пеш аз ту ба миёни қавмҳои пешин фиристодаем.
Verse 11
Ҳар паёмбаре бар онҳо фиристода шуд, албатта масхарааш карданд.
Verse 12
ﮰﮱﯓﯔﯕ
ﯖ
Роҳашро дар дили гунаҳгорон инчунин мекушоем!
Verse 13
Ба он имон намеоваранд ва суннати пешиниён чунин будааст.
Verse 14
Агар барояшон аз осмон даре бикушоем, ки аз он боло раванд,
Verse 15
гӯянд: «Чашмони моро ҷоду кардаанд, балки мо мардуме ҷодузада ҳастем!»
Verse 16
Ва албатта дар осмон бурҷҳое офаридем ва барон бинандагонашон биёростем.
Verse 17
ﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
Ва аз ҳар шайтони раҷиме ҳифзашон кардем.
Verse 18
Ғайри он ки дуздона гӯш медод ва шарорае равшан таъқибаш кард.
Verse 19
Ва заминро густурдем ва дар он кӯҳҳое азим афкандем. Ва аз ҳар чиз ба шевае санҷида дар он рӯёнидем.
Verse 20
Ва маъишати шумо ва касонеро, ки шумо рӯзидеҳашон нестед, дар он ҷо қарор додем.
Verse 21
Ҳар чӣ ҳаст, хазинаҳои он назди Мост ва Мо ҷуз ба андозае муъайян онро намефиристем.
Verse 22
Ва бодҳои обистанкунандаро фиристодем ва аз осмон обе нозил кардем ва шуморо ба он сероб сохтем ва шуморо нарасад, ки хазинадори он, бошед.
Verse 23
ﮕﮖﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
Албатта Мо ҳастем, ки зинда мекунем ва мемиронем ва баъд аз ҳама боқӣ мемонем.
Verse 24
Ва медонем чӣ касоне аз шумо аз ин пеш рафтаанд ва чӣ касоне боқӣ мондаанд.
Verse 25
Ва Парвардигори ту ҳамаро зинда карда ҷамъ мегардонад, зеро Ӯст, ки ҳакиму доност!
Verse 26
Мо одамиро аз гили хушк, аз лаҷани (лойи) бӯйнок офаридем.
Verse 27
Ва ҷинро пеш аз он аз оташи сӯзандаи бедуд офарида будем.
Verse 28
Ва Парвардигорат ба фариштагон гуфт: «Мехоҳам башаре аз гили хушк, аз лои бӯйнок биёфаринам.
Verse 29
Чун офаринишамро ба поён бурдам ва аз рӯҳи Худ дар он дамидам, дар баробари ӯ ба саҷда бияфтед».
Verse 30
ﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
Фариштагон ҳамагӣ саҷда карданд,
Verse 31
ғайри Иблис, ки сар боззад, ки бо саҷдакунандагон бошад.
Verse 32
Гуфт: «Эй Иблис, чаро ту аз саҷдакунандагон Набудӣ?»
Verse 33
Гуфт: «Ман барои башаре, ки аз гили хушк, аз лойи бӯйнок офаридаӣ, саҷда намекунам».
Verse 34
ﭦﭧﭨﭩﭪ
ﭫ
Гуфт: «Аз он ҷо берун шав, ки рондашуда ҳастӣ.
Verse 35
ﭬﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
То рӯзи қиёмат бар ту лаънат аст!»
Verse 36
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸ
ﭹ
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, маро то рӯзе, ки дубора зинда мешаванд, мӯҳлат деҳ».
Verse 37
ﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
Гуфт: «Ту дар шумори мӯҳлатёфтагонӣ,
Verse 38
ﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
то он рӯзе, ки вақташ маълум аст».
Verse 39
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, чун маро ноумед кардӣ, дар рӯи замин бадиҳоро дар назарашон биёроям ва ҳамагонро гумроҳ кунам,
Verse 40
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
ғайри онҳо, ки бандагони боихлоси Ту бошанд».
Verse 41
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
Гуфт: «Роҳи ихлос роҳи ростест, ки ба Ман мерасад.
Verse 42
Туро бар бандагони Ман ғолибияте нест, магар бар он гумроҳоне, ки туро пайравӣ кунанд.
Verse 43
ﮦﮧﮨﮩ
ﮪ
Ва ҷаҳаннам ваъдагоҳи ҳама аст.
Verse 44
Ҳафт дар дорад ва барои хар дар гурӯҳе аз онон муъайян шудаанд.
Verse 45
ﯕﯖﯗﯘﯙ
ﯚ
Парҳезгорон дар биҳиштҳо, канори чашмасоронанд.
Verse 46
ﯛﯜﯝ
ﯞ
Ба саломату эминӣ дохил шавед».
Verse 47
Ҳар кинаеро аз дилашон баркандаем, ҳама бародаранд, бар тахтҳо рӯбарӯи ҳаманд.
Verse 48
Ҳеҷ ранҷе ба онҳо намерасад ва аз он ҷо берунашон наронанд.
Verse 49
Ба бандагонам хабар деҳ, ки ман бахшояндаву меҳрубонам.
Verse 50
ﯻﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
Ва азоби Ман азобе дардовар аст!
Verse 51
ﰁﰂﰃﰄ
ﰅ
Ва аз меҳмонони Иброҳим хабардорашон кун».
Verse 52
Он гоҳ, ки бар ӯ дохил шуданд ва гуфтанд: «Салом!» Иброҳим гуфт: «Мо аз шумо метарсем!»
Verse 53
Гуфтанд: «Матарс, мо туро ба писаре доно мужда (хушхабар) медиҳем».
Verse 54
Гуфт: «Оё маро мужда медиҳед, бо он ки пир шудаам? Ба чӣ чиз муждаам медиҳед?»
Verse 55
Гуфтанд: «Ба ҳақ хушхабарат додем, аз ноумедон мабош!»
Verse 56
Гуфт: «Ҷуз гумроҳон чӣ касе аз раҳмати Парвардигораш ноумед мешавад?»
Verse 57
ﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
Гуфт: «Эй расулон, кори шумо чист?»
Verse 58
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
Гуфтанд: «Мо ба сари мардуме гунаҳкор фиристода шудаем,
Verse 59
ﮊﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
ғайри хонадони Лут, ки ҳамаро наҷот медиҳем,
Verse 60
ﮑﮒﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
ҷуз занашро, ки муқаррар кардаем, ки аз боқимондагон бошад».
Verse 61
ﮘﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
Чун расулон назди хонадони Лут омаданд,
Verse 62
ﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
Лут гуфт: «Шумо бегонаед».
Verse 63
Гуфтанд: «На, чизеро, ки дар он шак мекарданд, овардаем.
Verse 64
ﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
Мо туро хабари рост овардаем ва мо ростгӯёнем.
Verse 65
Чун посе аз шаб бигзарад, хонадони худро берун бубар ва худ аз паи онҳо рав ва набояд ҳеҷ як аз шумо ба ақиб бингарад. Ва ҳар ҷо, ки фармонатон додаанд, биравед».
Verse 66
Ва барои ӯ ҳодисаро ҳикоят кардем, ки чун субҳ фаро расад, решаи онҳо барканда шавад.
Verse 67
ﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
Аҳли шаҳр шодикунон омаданд.
Verse 68
ﯯﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
Гуфт: «Инҳо меҳмонони мананд, маро расво макунед.
Verse 69
ﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
Аз Худованд битарсед ва маро шармсор масозед».
Verse 70
ﯻﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
Гуфтанд: «Магар туро аз мардум манъ накарда будем?»
Verse 71
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Гуфт: «Агар қасде доред, инак духтарони ман ҳастанд».
Verse 72
ﭘﭙﭚﭛﭜ
ﭝ
Ба ҷони ту савганд, ки онҳо дар мастии худ саргашта буданд.
Verse 73
ﭞﭟﭠ
ﭡ
Чун субҳ бидамид, ононро фарёд фурӯ гирифт.
Verse 74
Шаҳрро зеру забар кардем ва бороне аз сиҷҷил бар онон боронидем.
Verse 75
ﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
Дар ин ибратҳост барои ибратгирандагон.
Verse 76
ﭱﭲﭳ
ﭴ
Ва он шаҳр акнун дар сари роҳи корвониён аст.
Verse 77
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
Ва мӯъминонро дар он ибратест.
Verse 78
ﭻﭼﭽﭾﭿ
ﮀ
Ва мардуми Айка низ ситамкор буданд.
Verse 79
ﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
Аз онҳо интиқом гирифтем ва шаҳрҳои он ду қавм ошкоро бар сари роҳанд.
Verse 80
ﮇﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
Мардуми Ҳиҷр низ паёмбаронро ба дурӯғ нисбат доданд.
Verse 81
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
Оёти Худро бар онон расонидем, вале аз он рӯй мегардонданд.
Verse 82
ﮓﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
Хонаҳои худро, то тинҷ бошанд, дар куҳҳо меканданд.
Verse 83
ﮚﮛﮜ
ﮝ
Субҳгоҳон ононро фарёд фурӯ гирифт.
Verse 84
ﮞﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
Кирдорашон аз онҳо дафъи бало накард.
Verse 85
Осмонҳову замин ва он чиро, ки миёни онҳост, ба ғайри ҳақ наёфаридаем. Ва бешак қиёмат фаро мерасад. Пас гузашт кун, гузаште некӯ.
Verse 86
ﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
Албатта Парвардигори ту офаринандае доност!
Verse 87
Мо сабъаммасонӣ ва Қуръони бузургро ба ту додем.
Verse 88
Агар баъзе аз мардону занонашонро ба чизе баҳравар сохтаем, ту ба он нигоҳ макун. Ва ғами онҳоро махӯр. Ва дар баробари мӯъминон фурӯтан (хоксор) бош.
Verse 89
ﯵﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
Ва бигӯ: «Ман бимдиҳандае равшангарам».
Verse 90
ﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
Ҳамонанди азобе, ки бар тақсимкунандагон нозил кардем:
Verse 91
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
онол, ки Қуръонрю ба қисмҳо тақсим карда буданд.
Verse 92
ﭖﭗﭘ
ﭙ
Ба Парвардигорат савганд, ки ҳамаро бозхост кунем,
Verse 93
ﭚﭛﭜ
ﭝ
ба хотири корҳое, ки мекардаанд!
Verse 94
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
Ба ҳар чӣ амр шудаӣ, сареҳу баланд бигӯ ва аз мушрикон рӯйгардон бош!
Verse 95
ﭥﭦﭧ
ﭨ
Мо масхаракунандагонро аз ту бозмедорем,
Verse 96
онҳо, ки бо Оллоҳ худое дигар қоил мешаванд. Пас ба зудӣ хоҳанд донист.
Verse 97
Ва медонем, ки ту аз гуфторашон дилтанг мешавӣ.
Verse 98
ﭻﭼﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
Ба ситоиши Парвардигорат тасбеҳ кун ва аз саҷдакунандагон бош!
Verse 99
ﮂﮃﮄﮅﮆ
ﮇ
Ва Парвардигоратро бипараст, то лаҳзаи маргат фаро расад!
تقدم القراءة