Тарҷумаи сураи ИНСОН ба الطاجيكية аз Tajik - Tajik translation
Verse 1
ИНСОН
Дар ҳақиқат бар инсон муддате аз замон гузашт ва ӯ чизе зикршуда набуд.
Verse 2
Мо одамиро аз нутфае омехта биёфаридем, то ӯро имтиҳон кунем. Ва шунавову бинояш сохтаем.
Verse 3
Роҳро ба ӯ нишон додаем. Ё шукргузор бошад ё ношукр.
Verse 4
ﯻﯼﯽﯾﯿﰀ
ﰁ
Мо барои кофирон занҷирҳову ғулҳо ва оташи афрӯхта омода кардаем.
Verse 5
Некон аз ҷомҳое менӯшанд, ки омехта ба кофур аст,
Verse 6
чашмае, ки бандагони Худо аз он менушанд ва онро ба ҳар ҷое, ки мехоҳанд, равон месозанд.
Verse 7
Ба назр вафо мекунанд ва аз рӯзе, ки шарри он ҳама ҷоро гирифтааст, метарсанд.
Verse 8
Ва таъомро дар ҳоле, худ дӯсташ доранд, ба мискину ятим ва асир мехӯронанд,
Verse 9
шуморо фақат барои Худо таъом медиҳем ва аз шумо на музде мехоҳем на шукре.
Verse 10
Мо аз Парвардигори худ метарсем, дар рӯзе, ки он рӯз рӯйҳо турш мешавад ва тарснок аст.
Verse 11
Худо онҳоро аз бадии он рӯз нигаҳ дошт ва ононро таровату шодмонӣ бахшид,
Verse 12
ﮅﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
Ба мукофоти сабре, ки кардаанд, биҳишту ҳарир дод.
Verse 13
Дар он ҷо бар тахтҳо такя задаанд на ҳеҷ офтобе мебинанд ва на хунукии сахте.
Verse 14
ﮗﮘﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
Сояҳои дарахтонаш бар сарашон афтода ва меваҳояш ба фармонашон бошад.
Verse 15
Косаҳои нуқрагину кӯзаҳои шароб миёнашон ба гардиш дармеояд.
Verse 16
ﮧﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
Кӯзаҳое аз нуқра, ки онҳоро ба андоза пур кардаанд.
Verse 17
ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
Дар он ҷо ҷоме бинӯшонандашон, ки омехта бо занҷабил бошад,
Verse 18
ﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
аз чашмае, ки онро салсабил мегӯянд.
Verse 19
Ва писароне ба гирдашон мечарханд, ки чун онҳоро бубинӣ, пиндорӣ марвориди парокандаанд.
Verse 20
Чун бингарӣ, ҳар чи бингари неъмат фаровон аст ва фармонравоии бузург.
Verse 21
Бар танашон ҷомаҳоест аз сундуси сабз ва истабрақ. Ва ба дастбандҳое аз нуқра зинат шудаанд ва онҳоро Парвардигорашон шароби пок бинӯшонад.
Verse 22
Ин мукофоти шумост ва аз кӯшишатон шукргузорӣ шудааст.
Verse 23
ﰅﰆﰇﰈﰉﰊ
ﰋ
Мо Қуръонро бар ту нозил кардем, нозил кардане некӯ!
Verse 24
Дар баробари фармони Парвардигорат собир бош ва аз ҳеҷ гуноҳкор ё носипосе итоъат макун!
Verse 25
ﰖﰗﰘﰙﰚ
ﰛ
Ва бомдодну шамгоҳон номи Парвардигоратро бар забон биёвар.
Verse 26
Дар қисме аз шаб саҷдааш кун ва дар ҳамаи дарозии шаб тасбеҳаш гӯй!
Verse 27
Инҳо ин дунёи зудгузарро дӯст доранд ва он рӯзи душворро паси пушт мепартоянд.
Verse 28
Мо одамиёнро офаридем ва аъзову пайвандҳояшонро нерӯманд гардонидем ва агар хоҳем, ба ҷои онҳо қавме монандашон биёварем.
Verse 29
Ин пандест. Пас ҳар кӣ хоҳад роҳе ба сӯи Парвардигори худ интихоб кунад.
Verse 30
Ва шумо ҷуз он намехоҳед, ки Худо хоста бошад зеро Худо донову ҳаким аст!
Verse 31
Ҳар касро, ки бихоҳад, шомили раҳмати худ созад ва барои ситамкорон азобе дардовар омода кардааст.
تقدم القراءة