Тарҷумаи сураи НАБА ба الطاجيكية аз Tajik - Tajik translation
Verse 1
ﭑﭒ
ﭓ
НАБА
Аз чӣ чиз (ҳамдигарро) мепурсанд?
Verse 2
ﭔﭕﭖ
ﭗ
Аз он хабари бузург, (қиёмат).
Verse 3
ﭘﭙﭚﭛ
ﭜ
ки дар он ихтилоф мекунанд.
Verse 4
ﭝﭞ
ﭟ
Оре, ба зудӣ хоҳад донист.
Verse 5
ﭠﭡﭢ
ﭣ
Боз ҳам, оре, ба зудӣ хоҳанд донист!
Verse 6
ﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
Оё Мо заминрро бистаре насохтем?
Verse 7
ﭩﭪ
ﭫ
Ва кӯҳҳоро мехҳое?
Verse 8
ﭬﭭ
ﭮ
Ва шуморо ҷуфт-ҷуфт офаридем.
Verse 9
ﭯﭰﭱ
ﭲ
Ва хобатонро оссишатон гардонидем.
Verse 10
ﭳﭴﭵ
ﭶ
Ва шабро пӯшишатон қарор додем.
Verse 11
ﭷﭸﭹ
ﭺ
Ва рӯзро вақти талаби маъишат. (касб).
Verse 12
ﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
Ва бар болои саратон ҳафт осмони устувор бино кардем.
Verse 13
ﮀﮁﮂ
ﮃ
Ва чароғе равшан офаридем. (офтоб).
Verse 14
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
Аз абрҳои боронзой обе фаровон нозил кардем,
Verse 15
ﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
то бо он донаву набот бирӯёнем
Verse 16
ﮏﮐ
ﮑ
ва бӯстонҳои анбӯҳ (сердарахт).
Verse 17
ﮒﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
Албатта рӯзи доварӣ рӯзест муъайян.
Verse 18
ﮘﮙﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
Рӯзе, ки дар сур дамида шавад, ва шумо гурӯҳгурӯҳ биёед.
Verse 19
ﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
Осмон шикофта шавад ва ҳар шикоф даре бошад.
Verse 20
ﮤﮥﮦﮧ
ﮨ
Ва куҳҳо равон шаванд ва сароб гарданд.
Verse 21
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
Ҷаҳаннам дар интизор бошад.
Verse 22
ﮮﮯ
ﮰ
Саркашонро бозгаштангоҳест.
Verse 23
ﮱﯓﯔ
ﯕ
Замоне дароз дар он ҷо бошанд.
Verse 24
ﯖﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
На хунукӣ чашанду на об,
Verse 25
ﯝﯞﯟ
ﯠ
фақат оби ҷӯшону хуну чирк. (нӯшанд).
Verse 26
ﯡﯢ
ﯣ
Ин ҷазоест мувофиқи кирдор.
Verse 27
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
Зеро онон ба рӯзи ҳисоб умед надоштанд.
Verse 28
ﯪﯫﯬ
ﯭ
Ва оёти Моро ба сахтӣ дурӯғ мебароварданд.
Verse 29
ﯮﯯﯰﯱ
ﯲ
Ва Мо ҳама чизро дар, китобе шумора кардаем.
Verse 30
ﯳﯴﯵﯶﯷ
ﯸ
Пас бичашед, ки фақат бар азоби шумо хоҳем афзуд!
Verse 31
ﭑﭒﭓ
ﭔ
Парҳезгоронро ҷоест дар амон аз ҳар осеб,
Verse 32
ﭕﭖ
ﭗ
бӯстонҳову токистонҳо
Verse 33
ﭘﭙ
ﭚ
ва духтароне ҳамсол бо пистонҳои баромада
Verse 34
ﭛﭜ
ﭝ
ва ҷомҳои пур.
Verse 35
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
На сухани беҳуда шунаванд ва на дурӯғ
Verse 36
ﭥﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
ва ин мукофотест кофӣ аз ҷониби Парвардигорат—
Verse 37
Парвардигори осмонҳову замин ва он чӣ миёни онҳост. Он Худои раҳмон, ки касро ба Ӯ ёрои хитоб набошад,
Verse 38
рӯзе, ки рӯҳ ва фариштагон ба саф меистанд ва кас сухан намегӯяд, ғайри он ки Худои раҳмон ба ӯ рухсат диҳад, ва ӯ сухан ба савоб гӯяд.
Verse 39
Он рӯз рӯзест омаданӣ. Пас ҳар кӣ хоҳад ба сӯи Парвардигораш бозгардад.
Verse 40
Мо шуморо аз азобе наздик метарсонем: рӯзе, ки одамӣ ҳар чиро пешопеш фиристодааст, менигарад ва кофир мегӯяд: «Эй кош, ман хок мебудам!»
تقدم القراءة