Тарҷумаи сураи ШУЪАРО ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي
Verse 1
ﭑ
ﭒ
То, син, мим
Verse 2
ﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Ин оёти китоби равшангар аст
Verse 3
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
Шояд мехоҳӣ аз [андуҳи] ин ки [мушрикон] имон намеоваранд, худро ҳалок кунӣ
Verse 4
Агар бихоҳем, аз осмон нишонае бар онон нозил мекунем, ки дар баробараш бо фурӯтанӣ сар фуруд оваранд
Verse 5
Ва ҳеҷ панди тозае аз сӯи [Аллоҳи] Раҳмон барои онон намеояд, магар ин ки аз он рӯй гардонанд
Verse 6
Ба ростӣ, онон [даъвати паёмбарон ва азоби қиёматро] дурӯғ ангоштанд, пас, ба зудӣ ахбори он чи масхара мекарданд, ба эшон хоҳад расид
Verse 7
Оё ба замин наменигаранд, ки чи бисёр аз ҳар гуна [гиёҳи] судманде дар он рӯёнидаем?
Verse 8
Бе тардид, дар ин [офариниш] нишонае [аз қудрати Аллоҳ таоло бар меод] аст, вале бештарашон имон намеоваранд
Verse 9
ﮖﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
Ва бе тардид, Парвардигорат шикастнопазири меҳрубон аст
Verse 10
Ва [ёд кун аз] ҳангоме ки Парвардигорат Мӯсоро нидо дод, ки: «Ба сӯйи қавми ситамгор бирав
Verse 11
ﮥﮦﮧﮨﮩ
ﮪ
– қавми Фиръавн - [ва ба онон бигӯ] оё [аз куфру саркашӣ] намепарҳезанд?»
Verse 12
ﮫﮬﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
[Мӯсо] Гуфт: «Парвардигоро, бим дорам, ки маро дурӯғгӯ ангоранд
Verse 13
Ва [аз куфрашон ношикебо ва] ғамгин гардам. Пас, [Ҷабраилро] ба сӯйи Ҳорун бифрист [то барои ёриам раҳсипораш кунад]
Verse 14
ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
Ва онон [ба гумони хеш қасоси] гуноҳе бар ман доранд, пас, метарсам, ки маро бикушанд»
Verse 15
[Аллоҳ таоло] Фармуд: «Ҳаргиз! Пас бо оёт [ва муъҷизот]-и Мо биравед. Яқинан, [ҳама ҷо] бо шумоем ва [гуфтугӯятонро] мешунавем
Verse 16
Пас, назди Фиръавн биравед ва бигӯед: «Мо фиристодаи Парвардигори ҷаҳониён ҳастем
Verse 17
ﯵﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
[Ӯ мефармояд] Ки Бани Исроилро ҳамроҳи мо бифирист»
Verse 18
[Фиръавн] гуфт: «Оё туро дар кӯдакӣ миёни хеш парвариш надодем ва солҳое аз умратро байни мо набудӣ?
Verse 19
Ва кори худро – чунон ки хостӣ – кардӣ [ва он марди қибтиро куштӣ] ва ту [нисбат ба неъматҳои ман] носипосӣ?!»
Verse 20
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
[Мӯсо] гуфт: «Ман он [кор]-ро замоне анҷом додам, ки гумроҳ будам
Verse 21
Пас, чун аз шумо тарсидам, фирор кардам. Он гоҳ Парвардигорам ба ман дониш бахшид ва маро аз паёмбарон қарор дод
Verse 22
Ва ин [чи] неъматест, ки ту бар ман миннат мегузорӣ, ки Бани Исроилро бардаи худ сохтаӣ?!»
Verse 23
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
Фиръавн гуфт: «Парвардигори ҷаҳониён кист?»
Verse 24
[Мӯсо] Гуфт: «Парвардигори осмонҳо ва замин ва он чи миёни онҳост. Агар аҳли яқин ҳастед [танҳо ӯро бипарастед]»
Verse 25
ﭾﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
[Фиръавн] Ба касоне, ки дар атрофаш буданд [бо тамасхур] гуфт: «Оё мешунавед [чи мегӯяд]?»
Verse 26
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
[Мӯсо] Гуфт: «[Аллоҳ таоло] Парвардигори шумо ва Парвардигори ниёгони шумост
Verse 27
[Фиръавн] Гуфт: «Ин паёмбаратон, ки ба сӯйи шумо фиристода шудааст, яқинан девона аст»
Verse 28
[Мӯсо] Гуфт: «Агар биандешед, [хоҳед донист, ки Ӯ] Парвардигори машриқ ва мағриб аст ва ҳар он чи миёни он ду қарор дорад»
Verse 29
[Фиръавн] Гуфт: «Агар маъбуде ҷуз ман баргузинӣ, ҳатман, зиндонат мекунам»
Verse 30
ﮦﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
[Мӯсо] Гуфт: «Ҳатто агар нишонаи ошкоре [дар мавриди рисолатам] бароят оварда бошам?»
Verse 31
[Фиръавн] Гуфт: «Агар рост мегӯӣ, онро биёвар»
Verse 32
ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
Пас, [Мӯсо] асои худро андохт, ногаҳон [табдил ба] аждаҳое ошкор шуд
Verse 33
ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
Ва дасташро [аз гиребон] берун овард ва ногоҳ дар назари бинандагон сапед [-у равшан] буд
Verse 34
[Фиръавн] ба бузургони перомунаш гуфт: «Ҳаққо, ки ин [мард] ҷодугари доност
Verse 35
[Ӯ] Мехоҳад, бо ҷодуяш шуморо аз сарзаминатон берун кунад, пас, назаратон чист?»
Verse 36
Онон гуфтанд: «[Тасмим дар бораи муҷозоти] ӯ ва бародарашро ба таъхир андоз ва маъмурони ҷамъоварӣ [ҷорзанандагон]-ро ба [ҳамаи] шаҳрҳо бифирист,
Verse 37
ﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
то ҳар ҷодугари моҳир [ва] доноеро наздат биёваранд»
Verse 38
ﰁﰂﰃﰄﰅ
ﰆ
Пас, [чунин карданд ва саранҷом] ҷодугарон барои ваъдагоҳи рӯзи муайян гирд оварда шуданд
Verse 39
ﰇﰈﰉﰊﰋ
ﰌ
Ва ба мардум гуфта шуд: «Оё шумо [низ] ҷамъ мешавед, то [бубинем баранда кист]?
Verse 40
Агар ҷодугарон пирӯз шуданд, [ҳамагӣ] аз онон пайравӣ кунем»
Verse 41
Пас, вақте ҷодугарон омаданд, ба Фиръавн гуфтанд: «Агар мо пирӯз шавем, оё подоше хоҳем дошт»?
Verse 42
ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ
ﭬ
Ӯ гуфт: «Оре, дар он сурат, ҳатман, аз наздиконам хоҳед буд»
Verse 43
Мӯсо ба онон гуфт: «Ҳар чи [мехоҳед] биафканед, [акнун] биафканед»
Verse 44
Пас, онон ресмонҳо ва асоҳояшонро афканданд ва гуфтанд: «Ба иззати Фиръавн савганд, ки мо, ҳатман, пирӯзем»
Verse 45
Сипас Мӯсо асояшро афканд, ногаҳон [табдил ба аждаҳое шуд ва] он чиро, ки ба дурӯғ сохта буданд, балъид [фуру бурд]
Verse 46
ﮈﮉﮊ
ﮋ
Пас, ҷодугарон ба саҷда дарафтоданд
Verse 47
ﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
[Ва] Гуфтанд: «Мо ба Парвардигори ҷаҳониён имон овардем
Verse 48
ﮑﮒﮓ
ﮔ
Парвардигори Мӯсо ва Ҳорун»
Verse 49
[Фиръавн] Гуфт: «Оё пеш аз он ки ба шумо иҷозат диҳам, ба ӯ имон овардед? Бе тардид, ӯ ҳамон бузурги шумост, ки ба шумо ҷоду омӯхтааст. Пас, ба зудӣ хоҳед донист [ки муҷозотатон чист]. Яқинан, дастҳо ва пойҳоятонро баръакс [-и якдигар аз чапу рост] қатъ мекунам ва ҳамагиатонро ба дор меовезам»
Verse 50
Онон гуфтанд: «[Дар ин шиканҷа ва азоб] Ҳеҷ зиёне нест. Бе тардид, мо ба сӯйи Парвардигорамон бозмегардем
Verse 51
Умед дорем, ки Парвардигорамон гуноҳони моро бубахшад, ки мо нахустин касоне ҳастем, ки [аз ин қавм ба Парвардигори Мӯсо] имон овардем»
Verse 52
Ва ба Мӯсо ваҳй кардем, ки: «Бандагонамро шабона [аз Миср] берун бибар; [зеро сипоҳи Фиръавн] ҳатман, ба дунболатон хоҳад омад»
Verse 53
ﯭﯮﯯﯰﯱ
ﯲ
Пас Фиръавн [чун аз моҷаро огоҳ гардид] маъмурони ҷамъоварӣ [неру]-ро ба шаҳрҳо фиристод
Verse 54
ﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
[Ва эълон кард] Инҳо [Бани Исроил] иддаи ночизанд
Verse 55
ﯸﯹﯺ
ﯻ
Ва ҷиддан моро ба хашм овардаанд
Verse 56
ﯼﯽﯾ
ﯿ
Ва мо ҳамагӣ комилан [ҳушёру] омодаи пайкорем»
Verse 57
ﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
Пас, ононро аз боғҳо ва чашмаҳо [-и сарзамини Миср] берун овардем
Verse 58
ﰅﰆﰇ
ﰈ
Ва аз ганҷҳо ва хонаҳои муҷаллал [дур сохтем]
Verse 59
ﰉﰊﰋﰌﰍ
ﰎ
Инчунин [кардем] ва Бани Исроилро вориси он [сарвату дороӣ] кардем
Verse 60
ﰏﰐ
ﰑ
Пас, [сипоҳи Фиръавн] ҳангоми тулуи офтоб ба таъқиби онон пардохтанд
Verse 61
Ва чун ду гурӯҳ якдигарро диданд, ёрони Мӯсо гуфтанд: «Ҳатман, [дар чанголи фиръавниён] гирифторем»
Verse 62
[Мӯсо] Гуфт: «Ҳаргиз! Бе тардид, Парвардигорам бо ман аст ва маро [ба роҳи наҷот] ҳидоят хоҳад кард»
Verse 63
Пас, ба Мӯсо ваҳй кардем: «Асоятро ба дарё бизан», пас, [Нил] шикофта шуд ва ҳар бахше [аз он] ҳамчун кӯҳе бузург гашт
Verse 64
ﭱﭲﭳ
ﭴ
Ва он гурӯҳи дигар [сипоҳи Фиръавн]-ро ба он ҷо кашондем
Verse 65
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
Ва Мӯсо ва ҳамаи касонеро, ки ҳамроҳаш буданд, наҷот додем
Verse 66
ﭻﭼﭽ
ﭾ
Ва дигаронро ғарқ намудем
Verse 67
Ҳатман, дар ин [моҷаро] нишонае [барои ибрат гирифтан] аст, вале бештарашон муъмин набуданд
Verse 68
ﮉﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
Ва бе тардид, Парвардигорат ҳамон шикастнопазири меҳрубон аст
Verse 69
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
[Эй паёмбар] Достони Иброҳимро бар онон бозгӯ
Verse 70
ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
Ҳангоме ки ба падар ва қавмаш гуфт: «Чи чизро мепарастед?»
Verse 71
ﮛﮜﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
Онон гуфтанд: «Бутҳоеро мепарастем ва пайваста сар бар остонашон дорем»
Verse 72
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
[Иброҳим] Гуфт: «Оё вақте онҳоро мехонед, [садои] шуморо мешунаванд?
Verse 73
ﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
Ё ба шумо суду зиён мерасонанд?»
Verse 74
ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
Онон гуфтанд: «[На] Вале падаронамонро ёфтем, ки чунин мекарданд»
Verse 75
ﯕﯖﯗﯘﯙ
ﯚ
[Иброҳим] гуфт: «Оё дидед [ва донистед] чизҳоеро, ки ҳамвора мепарастидед
Verse 76
ﯛﯜﯝ
ﯞ
- [ҳам] шумо ва [ҳам] падаронатон –
Verse 77
ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
яқинан, [ҳамаи] онҳо душмани [ақидаи тавҳидии] ман ҳастанд. Магар Парвардигори ҷаҳониён
Verse 78
ﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
Он [маъбуде], ки маро офарида ва ҳидоятам мекунад
Verse 79
ﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
Ва ҳамоне, ки ба ман ғизо медиҳад ва серобам месозад
Verse 80
ﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
Ва ҳангоме ки бемор мешавам, Ӯст, ки шифоям медиҳад
Verse 81
ﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
Ва касе, ки маро мемиронад ва [дубора] зиндаам мекунад
Verse 82
Ва касе, ки умед дорам рӯзи ҷазо гуноҳонамро бубахшад
Verse 83
ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ
ﰉ
Парвардигоро, ба ман донише [дар дин] бубахш ва маро ба шоистагон мулҳақ кун
Verse 84
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Ва бароям дар ояндагон овозаи нек қарор бидеҳ
Verse 85
ﭘﭙﭚﭛﭜ
ﭝ
Ва маро аз ворисони биҳишти пурнеъмат бигардон
Verse 86
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
Ва падарамро биёмурз, [ки] бе тардид, дар зумраи гумроҳон буд
Verse 87
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
Ва рӯзе, ки [мардум] барангехта мешаванд, маро расво [ва шарманда] насоз
Verse 88
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
Ҳамон рӯзе, ки молу фарзандон суде намебахшанд
Verse 89
ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ
ﭷ
Магар касе, ки бо қалби пок [ва холӣ аз ширку нифоқ ва риё] ба пешгоҳи Аллоҳ таоло биёяд»
Verse 90
ﭸﭹﭺ
ﭻ
Ва [он рӯз] биҳишт барои парҳезкорон наздик мегардад
Verse 91
ﭼﭽﭾ
ﭿ
Ва дузах барои гумроҳон ошкор мешавад
Verse 92
ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
Ва ба онон гуфта мешавад: «Он чи ба ҷои Аллоҳ таоло мепарастидед, [акнун] куҷо ҳастанд?
Verse 93
Оё [онҳо дар баробари азоби илоҳӣ] ёриатон мекунанд ё [ҳатто худ]-ро ёрӣ медиҳанд?»
Verse 94
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
Пас, онҳо [бутҳо] ҳамроҳи гумроҳон дар он [оташи ҳавлангез] афканда мешаванд
Verse 95
ﮔﮕﮖ
ﮗ
Ва [ҳамроҳи] тамоми лашкариёни Иблис
Verse 96
ﮘﮙﮚﮛ
ﮜ
Дар он ҷо [мушрикон] дар ҳоли ситез [бо маъбудони ботил] мегӯянд:
Verse 97
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
«Ба Аллоҳ таоло савганд, ки мо дар гумроҳии ошкоре будем»
Verse 98
ﮤﮥﮦﮧ
ﮨ
Он гоҳ ки шуморо бо Парвардигори ҷаҳониён баробар медонистем
Verse 99
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
Ва моро касе ҷуз муҷримон гумроҳ накард
Verse 100
ﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
Пас, [акнун] на ҳеҷ шафоатгаре дорем
Verse 101
ﯔﯕﯖ
ﯗ
Ва на ҳеҷ дӯсти меҳрубоне
Verse 102
Пас, кош бозгаште [ба дунё] доштем ва дар зумраи муъминон қарор мегирифтем»
Verse 103
Ҳатман, дар ин [моҷаро] нишонае [барои ибрат гирифтан] аст, вале бештарашон муъмин набуданд
Verse 104
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
Ва бе тардид, Парвардигорат ҳамон шикастнопазири меҳрубон аст
Verse 105
ﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
Қавми Нуҳ паёмбаронро дурӯғгӯ ангоштанд
Verse 106
Он гоҳ ки бародарашон Нуҳ ба онон гуфт: «Оё [аз Аллоҳ таоло] парво намекунед?»
Verse 107
ﯽﯾﯿﰀ
ﰁ
Ба ростӣ, ман барои шумо паёмбари амин ҳастам
Verse 108
ﰂﰃﰄ
ﰅ
Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед ва мутеи [дастурҳои] ман бошед
Verse 109
Ва ман [дар баробари рисолатам] ҳеҷ подоше аз шумо намехоҳам. Подоши ман танҳо бар [уҳдаи] Парвардигори ҷаҳониён аст
Verse 110
ﰓﰔﰕ
ﰖ
Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед ва мутеи [дастурҳои] ман бошед»
Verse 111
ﰗﰘﰙﰚﰛﰜ
ﰝ
Онон гуфтанд: «Оё ба ту имон биёварем, дар ҳоле ки [фақат] фурӯмоягон] аз ту пайравӣ кардаанд?»
Verse 112
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
[Нуҳ] Гуфт: «Ман ба он чи онон [дар гузашта] мекарданд, чи донише дорам?
Verse 113
Ҳисоби онон танҳо бо Парвардигори ман аст. Агар мефаҳмед [чунин сухани газофе нагӯед]
Verse 114
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
Ва ман [ҳаргиз] муъминонро тард [дур] намекунам
Verse 115
ﭦﭧﭨﭩﭪ
ﭫ
Ман ҷуз бимдиҳандаи ошкор нестам»
Verse 116
Онон гуфтанд: «Эй Нуҳ, агар [аз даъватат] даст барнадорӣ, ҳатман, сангсор мешавӣ»
Verse 117
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
Ӯ гуфт: «Парвардигоро, қавмам маро дурӯғгӯ ангоштанд
Verse 118
Пас, миёни ману эшон доварӣ кун ва маро ва муъминонеро, ки ҳамроҳам ҳастанд, наҷот бидеҳ»
Verse 119
ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ
ﮋ
Пас, ӯ ва афродеро, ки ҳамроҳаш буданд, дар [он] киштии оганда [ пур аз инсону ҳайвон] наҷот додем
Verse 120
ﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
Ва боқимондагонро ғарқ кардем
Verse 121
Ҳатман, дар ин [моҷаро] нишонае [барои ибрат гирифтан] аст, вале бештарашон муъмин набуданд
Verse 122
ﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
Ва бе тардид, Парвардигорат ҳамон шикастнопазири меҳрубон аст
Verse 123
ﮡﮢﮣ
ﮤ
[Қавми] Од паёмбаронро дурӯғгӯ ангоштанд
Verse 124
Он гоҳ ки бародарашон Ҳуд ба онон гуфт: «Оё [аз Аллоҳ таоло] парво намекунед?”
Verse 125
ﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
Ба ростӣ, ман барои шумо паёмбари амин ҳастам
Verse 126
ﯓﯔﯕ
ﯖ
Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед ва мутеи [дастурҳои] ман бошед
Verse 127
Ва ман [дар баробари рисолатам] ҳеҷ подоше аз шумо намехоҳам. Подоши ман танҳо бар [уҳдаи] Парвардигори ҷаҳониён аст
Verse 128
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
Оё бар ҳар макони баланде биное беҳуда месозед?
Verse 129
ﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
Ва қасрҳо ва қалъаҳои муҳкаму устувор бино мекунед, гӯиё [дар дунё] ҷовидонаед
Verse 130
ﯯﯰﯱﯲ
ﯳ
Ва чун [ба касе] ҳамлавар мешавед, [бераҳм ва] золимона ҳамла мекунед
Verse 131
ﯴﯵﯶ
ﯷ
Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед ва мутеи [дастурҳои] ман бошед
Verse 132
ﯸﯹﯺﯻﯼ
ﯽ
Ва аз касе парво кунед, ки ба шумо [неъматҳое чунон фаровон] ато кардааст, ки худ [онҳоро беҳтар] медонед
Verse 133
ﯾﯿﰀ
ﰁ
Ӯ ба шумо чаҳорпоёну фарзандон [-и бисёр] ато кардааст
Verse 134
ﰂﰃ
ﰄ
Ва боғҳо ва чашмасорҳо
Verse 135
ﰅﰆﰇﰈﰉﰊ
ﰋ
Ба ростӣ, ки ман аз азоби рӯзи бузург бар шумо метарсам”
Verse 136
Онон гуфтанд: “Чи моро панд бидиҳӣ, ё надиҳӣ, бароямон яксон аст [ва аз ту тоат намекунем]
Verse 137
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Ин [оини мо ҳамон] равиши пешиниён аст
Verse 138
ﭗﭘﭙ
ﭚ
ва мо [ҳаргиз] азоб нахоҳем шуд»
Verse 139
Пас, онон Ҳудро дурӯғгӯ ангоштанд. Пас, Мо [низ] ҳалокашон кардем. Ҳатман, дар ин [моҷаро] нишонае [барои ибрат гирифтан] аст ва бештарашон муъмин набуданд
Verse 140
ﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
Ва бе тардид, Парвардигорат шикастнопазири меҳрубон аст
Verse 141
ﭮﭯﭰ
ﭱ
[Қавми] Самуд паёмбаронро дурӯғгӯ ангоштанд
Verse 142
Он гоҳ ки бародарашон Солеҳ ба онон гуфт: «Оё [аз Аллоҳ таоло] парво намекунед?
Verse 143
ﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
Ба ростӣ, ман барои шумо паёмбари амин ҳастам
Verse 144
ﭿﮀﮁ
ﮂ
Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед ва мутеи [дастурҳои] ман бошед
Verse 145
Ва ман [дар баробари рисолатам] ҳеҷ подоше аз шумо намехоҳам. Подоши ман танҳо бар [уҳдаи] Парвардигори ҷаҳониён аст
Verse 146
ﮐﮑﮒﮓﮔ
ﮕ
Оё [мепиндоред, ки] шуморо дар неъматҳое, ки ин ҷост, осуда раҳо мекунанд?
Verse 147
ﮖﮗﮘ
ﮙ
Дар [ин] боғҳо ва чашмасорҳо
Verse 148
ﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
Ва [дар канори ин] киштзорҳо ва нахлҳое, ки меваҳояш нарму расидааст?
Verse 149
ﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
Ва моҳирона аз кӯҳҳо [барои худ] хонаҳое метарошед
Verse 150
ﮥﮦﮧ
ﮨ
Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед ва мутеи [дастурҳои] ман бошед»
Verse 151
ﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
Ва аз исрофкорон [-и гунаҳгор] пайравӣ накунед
Verse 152
ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ
ﯕ
[Ҳамон] Касоне, ки дар замин ба фасод мепардозанд ва [хештанро] ислоҳ намекунанд”
Verse 153
ﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
Онон гуфтанд: “[Эй Солеҳ] Ҷуз ин нест, ки ту ҷодушудаӣ
Verse 154
Ту ҷуз башаре ҳаммонанди мо нестӣ, пас, агар рост мегӯӣ, нишонае [бар паёмбариат] биёвар”
Verse 155
[Солеҳ] Гуфт: «Ин модашутурест, ки саҳме аз об [-и чашма] дорад ва [рӯзҳои муайяне низ] шумо саҳме аз об доред
Verse 156
Пас, [камтарин] озоре ба он нарасонед, ки азоби рӯзи бузург шуморо фаро мегирад”
Verse 157
ﯺﯻﯼ
ﯽ
Пас, онро [захмӣ карданд ва] куштанд ва [он гоҳ аз кардаи худ] пушаймон шуданд
Verse 158
Пас, азоб [-и илоҳӣ] ононро фурӯ гирифт. Бе гумон, дар ин [моҷаро] нишонае [барои ибрат гирифтан] аст ва бештарашон муъмин набуданд
Verse 159
ﰋﰌﰍﰎﰏ
ﰐ
Ва бе тардид, Парвардигорат ҳамон шикастнопазири меҳрубон аст
Verse 160
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
Қавми Лут [низ] паёмбаронро дурӯғгӯ ангоштанд
Verse 161
Он гоҳ ки бародарашон Лут ба онон гуфт: «Оё [аз Аллоҳ таоло] парво намекунед?
Verse 162
ﭞﭟﭠﭡ
ﭢ
Ба ростӣ, ман барои шумо паёмбаре амин ҳастам
Verse 163
ﭣﭤﭥ
ﭦ
Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед ва мутеи [дастурҳои] ман бошед»
Verse 164
Ва ман [дар баробари рисолатам] ҳеҷ подоше аз шумо намехоҳам. Подоши ман танҳо бар [уҳдаи] Парвардигори ҷаҳониён аст
Verse 165
ﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
Аз мардуми ҷаҳон бо мардон меомезед
Verse 166
ва ҳамсаронеро, ки Аллоҳ таоло бароятон офаридааст, раҳо мекунед? Балки шумо гурӯҳи мутаҷовизед
Verse 167
Онон гуфтанд: «Эй Лут, агар [аз ин амру наҳй] даст барнадорӣ, ҳатман, [аз шаҳр] ихроҷ мешавӣ»
Verse 168
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
[Лут] Гуфт: «Ман душмани [сарсахти] ин коратон ҳастам
Verse 169
ﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
Парвардигоро, ман ва хонаводаамро аз [оқибати] он чи [инҳо] анҷом медиҳанд, наҷот деҳ»
Verse 170
ﮛﮜﮝ
ﮞ
Пас, мо ӯ ва ҳамаи хонаводаашро наҷот додем
Verse 171
ﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
Магар пиразане, ки дар миёни бозмондагон [дар азоб] буд
Verse 172
ﮤﮥﮦ
ﮧ
Сипас дигаронро нобуд кардем
Verse 173
Ва бар онон бороне [аз санг] боронидем ва борони бимдодашудагон чи бад буд!
Verse 174
Бе гумон, дар ин [моҷаро] нишонае [барои ибрат гирифтан] аст ва бештарашон муъмин набуданд
Verse 175
ﯛﯜﯝﯞﯟ
ﯠ
Ва бе тардид, Парвардигорат ҳамон шикастнопазири меҳрубон аст
Verse 176
ﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
Асҳоби Айка [низ] паёмбаронро дурӯғгӯ ангоштанд
Verse 177
ﯦﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
Он гоҳ ки Шуайб ба онон гуфт: «Оё [аз Аллоҳ таоло] парво намекунед?
Verse 178
ﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
Ба ростӣ, ман барои шумо паёмбаре амин ҳастам
Verse 179
ﯲﯳﯴ
ﯵ
Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед [битарсед] ва мутеи [дастурҳои] ман бошед»
Verse 180
Ва ман [дар баробари рисолатам] ҳеҷ подоше аз шумо намехоҳам. Подоши ман танҳо бар [уҳдаи] Парвардигори ҷаҳониён аст
Verse 181
Паймонаро тамом бидиҳед ва камфурӯшӣ накунед
Verse 182
ﰋﰌﰍ
ﰎ
Ва бо тарозуи дуруст вазн кунед
Verse 183
Ва колои мардумро кам надиҳед [ва ҳаққашонро зоеъ накунед] ва дар замин ба фасод [ва табоҳӣ] накӯшед
Verse 184
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Ва аз касе, ки шумо ва умматҳои пешинро офарид, парво кунед [битарсед]
Verse 185
ﭗﭘﭙﭚﭛ
ﭜ
Онон гуфтанд: «[Эй Шуайб] Ҷуз ин нест, ки ту ҷодушудаӣ
Verse 186
Ту ҷуз башаре ҳаммонанди мо нестӣ ва мо туро дурӯғгӯ мепиндорем
Verse 187
Пас, агар рост мегӯӣ, порае аз осмонро бар [сари] мо биандоз»
Verse 188
ﭱﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
[Шуайб] Гуфт: «Парвардигорам ба он чи мекунед, донотар аст»
Verse 189
Пас, ӯро дурӯғгӯ ангоштанд ва азоби рӯзи абр [-и оташбор] ононро фаро гирифт. Ба ростӣ, ки он [борони оташ] азоби рӯзи ҳавлноке буд
Verse 190
Бе гумон, дар ин [моҷаро] нишонае [барои ибрат гирифтан] аст; ва бештарашон муъмин набуданд
Verse 191
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
Ва бе тардид, Парвардигорат ҳамон шикастнопазири меҳрубон аст
Verse 192
ﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
Ва ба ростӣ, [ин] Қуръон фуруфиристодаи Парвардигори ҷаҳониён аст
Verse 193
ﮘﮙﮚﮛ
ﮜ
Рӯҳу-л-амин [Ҷабраил] онро фуруд овардааст
Verse 194
ﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
Бар қалби ту [нозил кардааст], то бимдиҳанда бошӣ
Verse 195
ﮣﮤﮥ
ﮦ
[Қуръонро] Ба забони арабии равшан [нозил намуд]
Verse 196
ﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
Ва бе тардид, [башорати нузули] он дар китобҳои пешиниён [низ омада] аст
Verse 197
Оё ҳамин нишона барояшон кофӣ нест, ки уламои Бани Исроил аз [ҳақиқати] Қуръон огоҳанд?
Verse 198
ﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
Ва агар онро бар баъзе аз ғайриарабҳо нозил мекардем
Verse 199
ﯝﯞﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
Ва [паёмбар] онро барояшон мехонд, ба он имон намеоварданд
Verse 200
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
[Оре] Ин гуна он [куфру такзиб]-ро дар дилҳои гунаҳгорон ҷой додем
Verse 201
Аммо ба он имон намеоваранд, то он гоҳ ки азоби дарднокро бубинанд
Verse 202
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
Пас, ногаҳон дар ҳоле ки бехабаранд, ба суроғашон меояд
Verse 203
ﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
Пас, [дар он ҳол] мегӯянд: “Оё муҳлате [барои тавба] хоҳем дошт?”
Verse 204
ﯽﯾ
ﯿ
Оё онон азоби моро ба шитоб хосторанд?
Verse 205
ﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
Оё донистӣ, ки агар ононро солҳо [аз зиндагии дунё] баҳраманд созем
Verse 206
ﰅﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
Сипас он чи ки ба онон ваъда дода шудааст, ба суроғашонн биёяд
Verse 207
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Ин баҳрамандиашон [аз дунё дар ҳангоми азоб] суде барояшон нахоҳад дошт?
Verse 208
Ва Мо [сокинони] ҳеҷ шаҳреро ҳалок накардем, магар ин ки ҳушдордиҳандагоне [аз паёмбарон] доштанд
Verse 209
ﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
То ононро панд диҳанд ва Мо ҳаргиз ситамгор набудаем [ки итмоми ҳуҷҷат накунем]
Verse 210
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
Ва ин Қуръонро шаётин нозил накардаанд
Verse 211
ﭪﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
Онон на дархӯри ин коранд ва на тавонашро доранд
Verse 212
ﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
Бе тардид, онон аз шунидани [ваҳй] барканоранд
Verse 213
Пас, [эй паёмбар] ҳеҷ маъбудеро бо Аллоҳ таоло махон, ки азоб хоҳӣ шуд
Verse 214
ﭿﮀﮁ
ﮂ
Ва хешовандони наздикатро [аз азоби илоҳӣ] бим деҳ
Verse 215
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
Ва бо муъминоне, ки аз ту пайравӣ кардаанд, меҳрубон [-у фурӯтан] бош
Verse 216
Пас, агар аз [фармони] ту сарпечӣ карданд, бигӯ: “Ба ростӣ, ман аз он чи мекунед, безорам”
Verse 217
ﮒﮓﮔﮕ
ﮖ
Ва бар [Аллоҳи] шикастнопазири меҳрубон таваккал кун
Verse 218
ﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
Ҳамон ки чун [барои ибодат] бармехезӣ, туро мебинад
Verse 219
ﮜﮝﮞ
ﮟ
Ва ҳаракат [ва нишасту бархости] туро миёни саҷдакунандагон [мебинад]
Verse 220
ﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
Бе тардид, Ӯ ҳамон шунавои доност
Verse 221
ﮥﮦﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
Оё ба шумо хабар диҳам, ки шаётин бар чи касе нозил мешаванд?
Verse 222
ﮬﮭﮮﮯﮰ
ﮱ
Бар ҳар дурӯғгӯи гунаҳкор
Verse 223
ﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
Онон шунидаҳое [-ро, ки дуздона аз малакут гӯш додаанд, ба ҷодугарон ва фолгирон] илқо мекунанд ва бештарашон дурӯғгӯ ҳастанд
Verse 224
ﯘﯙﯚ
ﯛ
Ва [Муҳаммад шоир нест, зеро] шоиронро гумроҳон пайравӣ мекунанд
Verse 225
Оё надидӣ, ки онон дар ҳар лағву беҳудае [ҳайрону] саргаштаанд?
Verse 226
ﯤﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
Ва чизеро мегӯянд, ки [худ ба он эътиқод надоранд ва] амал намекунанд?
Verse 227
Магар касоне, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста анҷом додаанд ва Аллоҳро бисёр ёд кардаанд ва пас аз он ки ситам диданд, интиқом гирифтанд [ва бо шеъри худ аз ислому муслимин дифоъ намуданд] ва касоне, ки ситам карданд, ба зудӣ хоҳанд донист, ба чи бозгаштгоҳе бозмегарданд
تقدم القراءة