Тарҷумаи сураи МАЪОРИҶ ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي
Verse 1
ﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
Дархосткунандае [ба тамасхур] тақозои азоберо кард, ки вуқуаш [дар қиёмат] ҳатмӣ аст
Verse 2
ﯔﯕﯖﯗ
ﯘ
[Ин азоб] Барои кофирон аст [ва] ҳеҷ дафъкунандае надорад
Verse 3
ﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
Аз сӯйи Аллоҳ таоло [ба вуқуъ мепайвандад, ки] соҳиби маротиб ва дараҷоти волост
Verse 4
Фариштагон ва Рӯҳ [Ҷабраил] ба сӯйи Ӯ уруҷ мекунанд, дар рӯзе, ки миқдораш [дар миқёси башарӣ] панҷоҳ ҳазор сол аст
Verse 5
ﯪﯫﯬ
ﯭ
Пас, ту [эй паёмбар, дар баробари тамасхури эшон] сабри наку пеша кун
Verse 6
ﯮﯯﯰ
ﯱ
Бе гумон, онҳо он [рӯз]-ро дур мебинанд
Verse 7
ﯲﯳ
ﯴ
Ва Мо онро наздик мебинем
Verse 8
ﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
[Ҳамон] Рӯзе, ки осмон чун миси гудохта шавад
Verse 9
ﯺﯻﯼ
ﯽ
Ва кӯҳҳо монанди пашми рангин [муталошӣ ва пароканда] шавад
Verse 10
ﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
Ва ҳеҷ дӯсти самимӣ [ва хешованде] аз [ҳоли] дӯсти самимӣ [ва хешовандаш] намепурсад
Verse 11
[Дар ҳоле ки] Онон ба якдигар нишон дода мешаванд, гунаҳгор [дӯст дорад ва] орзу мекунад, ки фарзандони худро дар баробари [раҳоӣ аз] азоби он рӯз бидиҳад
Verse 12
ﭜﭝ
ﭞ
Ва [ҳамчунин] ҳамсару бародарашро
Verse 13
ﭟﭠﭡ
ﭢ
ва қабилаашро, ки [ҳамеша] ба ӯ ҷо ва паноҳ медод
Verse 14
ﭣﭤﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
Ва [ҳамчунин] ҳамаи онҳоеро, ки рӯйи замин ҳастанд, [фидо кунад] то наҷот ёбад
Verse 15
ﭪﭫﭬﭭ
ﭮ
[Аммо] Ҳаргиз чунин нест! Бе гумон, он шуълаҳои [оташи] сӯзон аст
Verse 16
ﭯﭰ
ﭱ
[Ки] пӯст аз сар бармеканад
Verse 17
ﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
Касонеро, ки [ба фармони Аллоҳ таоло] пушт карданд ва [аз ҳақ] рӯй гардониданд, [ба сӯи худ] фаро мехонад
Verse 18
ﭷﭸ
ﭹ
Ва [низ касонеро, ки] амволро ҷамъоварӣ ва захира карданд [ва ҳаққи онро напардохтанд]
Verse 19
ﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
Яқинан, инсон камтоқат [-у ҳарис] офарида шудааст
Verse 20
ﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
Ҳар гоҳ бадӣ [ва мусибате] ба ӯ расад, бетобӣ мекунад
Verse 21
ﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
Ва ҳар гоҳ хубӣ ба ӯ расад, боздоранда [ва бахил] мегардад
Verse 22
ﮊﮋ
ﮌ
Магар намозгузорон
Verse 23
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
Ҳамон касоне, ки бар намозҳояшон ҳамеша пойдорӣ мекунанд.
Verse 24
ﮓﮔﮕﮖﮗ
ﮘ
Ва касоне, ки дар амволашон ҳаққи [муайяну] маълуме ҳаст
Verse 25
ﮙﮚ
ﮛ
Барои мустаманд ва маҳрум
Verse 26
ﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
Ва [ҳамон] касоне, ки рӯзи ҷазоро тасдиқ мекунанд
Verse 27
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
Ва касоне, ки аз азоби Парвардигорашон метарсанд
Verse 28
ﮨﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
[Чаро ки] Бе гумон, аз азоби Парвардигорашон дар амон натавонанд буд
Verse 29
ﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
Ва касоне, ки шармгоҳҳояшонро нигаҳ медоранд
Verse 30
Магар бо ҳамсарону канизоне, ки молики онҳо ҳастанд, ки [дар ин сурат] сарзанише бар онҳо нест
Verse 31
Пас, ҳар кас фаротар аз инҳоро бихоҳад, онон мутаҷовизон ҳастанд
Verse 32
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
Ва касоне, ки амонатҳо ва паймонҳояшонро риоя мекунанд
Verse 33
ﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
Ва касоне, ки ба шаҳодатҳои худ мутааҳҳиданд
Verse 34
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
Ва касоне, ки бар намозашон пойдорӣ мекунанд
Verse 35
ﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
Инон дар боғҳо [-и биҳишт] гиромӣ дошта мешаванд
Verse 36
ﯽﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
Пас, [эй паёмбар] кофиронро чи шудааст, ки ба сӯйи ту мешитобанд?
Verse 37
ﰃﰄﰅﰆﰇ
ﰈ
[Ва] Аз росту чап гурӯҳ-гурӯҳ [ҳуҷум меоваранд?]
Verse 38
Оё ҳар кадом аз онҳо [бо он аъмоли нописандашон] тамаъ доранд, ки дар биҳишти пурнеъмат [-и илоҳӣ] дароварда шаванд?
Verse 39
ﰒﰓﰔﰕﰖﰗ
ﰘ
Ҳаргиз чунин нест! Бе гумон, Мо онҳоро аз он чи [худ] медонанд, офаридаем
Verse 40
Пас, ба Парвардигори машриқҳо ва мағрибҳо савганд мехӯрам, ки Мо яқинан қодирем
Verse 41
Бар ин ки [касони дигаре] беҳтар аз эшонро ҷойгузин кунем ва Мо [барои анҷоми ин кор] дармонда ва нотавон нестем
Verse 42
Пас, [эй паёмбар] ононро ба ҳоли худ вогузор, то дар ботили худ фуру раванд ва бозӣ кунанд, то ба рӯзе бирасанд, ки бад-эшон ваъда дода шудааст
Verse 43
[Ҳамон] Рӯзе, ки шитобон аз қабрҳо хориҷ мешаванд, гӯӣ ба сӯйи бутҳо медаванд
Verse 44
[Дар ҳоле ки] Чашмҳояшон [аз шарму ваҳшат] ба зер афтода ва зиллат [-у хорӣ] ононро пӯшидааст. Ин ҳамон рӯзест, ки ба эшон ваъда дода мешавад
تقدم القراءة