Тарҷумаи сураи ЁСИН ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية
Verse 1
ﭬ
ﭭ
1.Ё, Син.(1)
____________________
1. Зикри ҳарфҳои муқаттаа дар аввали сураи Бақара гузашт.
____________________
1. Зикри ҳарфҳои муқаттаа дар аввали сураи Бақара гузашт.
Verse 2
ﭮﭯ
ﭰ
2. Аллоҳ савганд ёд мекунад ба Қуръони боҳикмат,
Verse 3
ﭱﭲﭳ
ﭴ
3. Бегумон ту аз зумраи фиристодагони Аллоҳ ҳастӣ,
Verse 4
ﭵﭶﭷ
ﭸ
4. бар роҳи рост ҳастӣ ва он ислом аст.
Verse 5
ﭹﭺﭻ
ﭼ
5. Ин Қуръон фиристодаи Аллоҳи пирӯзманди меҳрубон аст.
Verse 6
6. Эй Расул, Қуръонро бар ту нозил кардем, то мардумеро бим диҳӣ, ки падаронашон бим дода нашуданд ва худ ғофилу бехабаранд.(1)
____________________
1. Ин оят бар воҷиб будани даъват далолат мекунад ва олимонро огоҳ месозад, ки мусалмононро аз ғафлат бедор кунанд.
____________________
1. Ин оят бар воҷиб будани даъват далолат мекунад ва олимонро огоҳ месозад, ки мусалмононро аз ғафлат бедор кунанд.
Verse 7
7. Бегумон ваъдаи Аллоҳ дар бораи аксари он кофирон таҳаққуқ ёфтааст, зеро баъд аз он ки ҳақ бар онҳо арза шуд, онро напазируфтанд, пас имон намеоваранд.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\692
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\692
Verse 8
8. Ҳароина, Мо бар гарданҳои кофироне, ки ҳақро напазируфтанд то манаҳҳо тавқ ниҳодем, чунон ки сарҳояшон ба болост ва онро поин карда натавонанд. (Ин масале аст, ки напазируфтани ҳидоят ҳамчун напазируфтани касе аст, ки дар тавқ баста қарор дорад ва қодир ба ҳаракат нест.)
Verse 9
9. Ва дар баробари рӯи кофирон ва дар пушти сарашон деворе қарор додем. Ва бар чашмонашон низ пардае афкандем, пас онҳо ба сабаби куфру такаббурашон ҳақро намебинанд.(1)
____________________
1. Тафсири Ибни Касир 6\564
____________________
1. Тафсири Ибни Касир 6\564
Verse 10
10. Эй Паёмбар, барои онҳо баробар аст, чи онҳоро битарсонӣ ва чи натарсонӣ, имон намеоваранд.
Verse 11
11. Танҳо ту касеро метарсонӣ, ки аз Қуръон пайравӣ кунад ва аз Аллоҳи меҳрубон дар ниҳон битарсад. Пас ӯро ба омурзиш аз гуноҳҳояш ва подоши некӯ мужда бидеҳ, ки он ворид шудани ҷаннат аст!
Verse 12
12. Ҳароина, Мо мурдагонро рӯзи қиёмат зинда мекунем. Ва ҳар кореро, ки пеш аз ин аз неку бад кардаанд ва ҳар
чизҳоеро, ки боқӣ гузоштанд, баъди маргашон аз корҳои хуб, монанди фарзанди солеҳ, илми нофеъ ва садақаи ҷория ва аз корҳои бад, монанди ширку исён менависем ва ҳар чизро дар Китоби мубин (Лавҳи Маҳфуз) шумор кардаем.(1)
____________________
(1) Тафсири Саъдӣ 1\692
чизҳоеро, ки боқӣ гузоштанд, баъди маргашон аз корҳои хуб, монанди фарзанди солеҳ, илми нофеъ ва садақаи ҷория ва аз корҳои бад, монанди ширку исён менависем ва ҳар чизро дар Китоби мубин (Лавҳи Маҳфуз) шумор кардаем.(1)
____________________
(1) Тафсири Саъдӣ 1\692
Verse 13
13. Достони мардуми он деҳаро бар онҳо биёвар, он гоҳ ки фиристодагони Аллоҳ ба сӯи онҳо омаданд.
Verse 14
14. Нахуст ду танро аз фиристодагони худ барои даъват ба сӯи имон ба наздашон фиристодем, пас онҳо дурӯғгӯяшон бароварданд, пас он ду шахсро бо саввумин шахс пурзӯрашон кардем ва гуфтанд: «Ҳароина, мо ба сӯи шумо фиристода шудаем».
Verse 15
15. Мардуми он деҳа гуфтанд: «Шумо инсонҳое монанди мо ҳастед ва Аллоҳи меҳрубон ҳеҷ чиз нафиристодааст ва шумо дурӯғ мегӯед».
Verse 16
ﭶﭷﭸﭹﭺﭻ
ﭼ
16. Фиристодагони Аллоҳ гуфтанд: «Ҳароина, Парвардигори мо медонад, ки мо ба сӯи шумо фиристода шудаем.
Verse 17
ﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
17. Ва бар ӯҳдаи мо ҷуз паём расонидани ошкор ҳеҷ чиз дигаре нест».(1)
____________________
1. Мо шуморо ҳидоят карда наметавонем, ҳидоят танҳо дар дасти Алдоҳ аст. Тафсири Саъдӣ 1 \ 694
____________________
1. Мо шуморо ҳидоят карда наметавонем, ҳидоят танҳо дар дасти Алдоҳ аст. Тафсири Саъдӣ 1 \ 694
Verse 18
18. Мардуми деҳа гуфтанд: «Ба таҳқиқ, Мо шуморо ба фоли бад гирифтаем. Агар бас накунед, ҳатман, сангсоратон хоҳем кард ва шуморо аз мо шиканҷае сахт хоҳад расид».
Verse 19
19. Фиристодагони Аллоҳ гуфтанд: « Фоли бади шумо бо худи шумост. Оё агар пандатон диҳанд, ки салоҳи шумо дар он мебошад, ба мо чунин мегӯед? Балки, мардуми аз ҳад гузашта ҳастед!»(1).
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 7\ 13
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 7\ 13
Verse 20
20. Марде аз ҷои дуртарини он шаҳр давон - давон омаду гуфт: «Эй қавми ман, ба ин расулон пайравӣ кунед!(1)
____________________
1. Ин замоне буд, ки мардуми деҳа қасди куштани расулон карда буданд.
____________________
1. Ин замоне буд, ки мардуми деҳа қасди куштани расулон карда буданд.
Verse 21
21. Касонеро пайравӣ кунед, ки аз шумо музде наметалабанд ва худ мардуми ҳидоятёфтаанд!(1)
____________________
1. Ин оят баён мекунад бузургии шахсеро, ки даъват ба амри маъруф ва наҳйи аз мункар мекунад.
____________________
1. Ин оят баён мекунад бузургии шахсеро, ки даъват ба амри маъруф ва наҳйи аз мункар мекунад.
Verse 22
22. Чаро Аллоҳеро, ки маро офаридааст ва ба назди Ӯ бозгардонда мешавед, напарастам?
Verse 23
23. Оё ғайри Ӯ маъбудонеро
ихтиёр кунам, ки агар ба ман зиёне бирасонад, шафоъаташон маро ҳеҷ фоида накунад ва маро натавонанд наҷот дод?
ихтиёр кунам, ки агар ба ман зиёне бирасонад, шафоъаташон маро ҳеҷ фоида накунад ва маро натавонанд наҷот дод?
Verse 24
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
24. Агар чунин маъбудонеро парастиш кунам, ҳароина, дар ин ҳангом ман дар гумроҳии ошкор бошам.
Verse 25
ﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
25. Ҳароина, ман ба Парвардигоратон имон овардам. Пас, сухани маро бишнавед ва маро итоат кунед.»
Verse 26
26. Пас, аз он ки ӯро ба зулм куштанд, ба ӯ гуфта шуд: «Ба биҳишт дарой!, чун неъматҳои биҳиштро дид», гуфт: «Эй кош, қавми ман медонистанд,(1)
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 7\15
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 7\15
Verse 27
27. он чизеро, ки Парвардигори ман маро ба сабаби имон ба Аллоҳ ва сабр бар тоаташ биёмурзид ва дар зумраи гиромишудагон даровард».
Verse 28
28. Ва аз он пас баъди шаҳодаташон бар сари қавми ӯ ҳеҷ лашкаре аз осмон фурӯ нафиристодем. Ва Мо пеш аз ин низ фиристода набудем.
Verse 29
29. Балки азоби онҳо як бонги сахте буд, ки ногоҳ ҳама бар ҷой хомӯш ҳалок шуданд.
Verse 30
30. (Аллоҳ мегӯяд:) Эй дареғ бар ин бандагон! Ҳеҷ паёмбаре бар онҳо фиристода нашуд, магар он ки масхарааш карданд.
Verse 31
31. Оё ин масхаракунандагон надидаанд, ки чӣ мардумеро пеш аз онҳо ҳалок кардаем, ки дигар, ҳаргиз ба наздашон ба дунё бознамегарданд?
Verse 32
ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ
ﮈ
32. Ва ҳеҷ касе нест, аз ҳалок шудагон ва дигарон, ки дар рӯзи қиёмат барои ҳисоб назди Мо ҳозираш наоранд.(1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 20\513
____________________
1. Тафсири Табарӣ 20\513
Verse 33
33. Ва замини мурда барои он мушрикон, нишона ва ибратест, ки Мо онро бо фуруд овардани об зинда гардонидем ва донае (ғизое), ки аз он мехӯранд, берун овардем.( Албатта, касе, ки замини мурдаро бо наботот зинда гардонид, метавонад халқро баъди мурданаш зинда гардонад.) (1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 20\514
____________________
1. Тафсири Табарӣ 20\514
Verse 34
34. Ва дар он замин аз хурмо ва ангурзор боғҳо қарор додем ва чашмаҳо равон сохтем,
Verse 35
35. то аз меваҳои он ва дастранҷи хеш бихӯранд. Ин ҳама аз раҳмати Аллоҳ буд, на аз машаққату қуввати онҳо. Пас чаро ба неъматҳои Аллоҳ сипос намегӯянд?
Verse 36
36. Пок аст он Аллоҳе, ки ҳамаи ҷуфтҳоро биёфарид, аз он чи замин мерӯёнад ва аз худашон (нару мода) ва ҳар он чизе, ки онҳо намедонанд. Аллоҳ дар офариниши худ касеро шарик нагирифтааст пас сазовор нест, ки ба Ӯ шарик муқаррар карда шавад.(1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 20\515
____________________
1. Тафсири Табарӣ 20\515
Verse 37
37. Ва шаб барояшон низ нишона ва ибрати дигарест, ки Мо рӯзро аз он бармегирем, ногаҳон торикӣ ононро фаро мегирад.
Verse 38
38. Ва офтоб низ барояшон нишона ва ибрати дигарест, ки ба сӯи қароргоҳи хеш равон аст. Ин фармони Аллоҳи пирӯзманду доност.
Verse 39
39. Ва барои моҳ манзилҳое таъин кардем, ки пас аз тай карданаш онҳоро монанди шохаи хушкидаи хурмо борик шавад.
Verse 40
40. Офтобро насазад, ки ба моҳ расад ва шабро насазад, ки бар рӯз пешӣ гирад ва ҳама аз офтобу маҳтоб ва ситорагон дар фалаке шиноваранд.
Verse 41
41. Ибрати дигаре барои онҳо ин аст, ки ҳароина, Мо фарзандонашонро дар он киштии(1) пуркардашуда аз худашон ва матоъҳояшон савор кардем.
____________________
1. Мурод аз он киштии Нӯҳ алайҳиссалом аст ва инсонҳо аз насли ҳамон касонеанд, ки дар киштии Нӯҳ савор буданд. Тафсири Ибни Касир 6\579
____________________
1. Мурод аз он киштии Нӯҳ алайҳиссалом аст ва инсонҳо аз насли ҳамон касонеанд, ки дар киштии Нӯҳ савор буданд. Тафсири Ибни Касир 6\579
Verse 42
ﭚﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
42. Ва барои он мушрикон монанди киштӣ чизе офаридем, ки бар он савор шаванд.
Verse 43
43. Ва агар бихоҳем, ҳамаро ғарқ месозем ва онҳоро ҳеҷ фарёдрасе набошад ва наҷот дода намешаванд,
Verse 44
ﭫﭬﭭﭮﭯﭰ
ﭱ
44. магар ин ки раҳмати Мо ба додашон бирасад ва онҳоро ғарқ накунем ва то муддате баҳрамандашон созем, ки аз камбудиҳои худ бозгарданд.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\696
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\696
Verse 45
45. Ва он гоҳ ки ба он мушрикон гуфта шавад, ки аз он чи дар пеши рӯй доред ё пушти сар доред, битарсед, шояд, ки мавриди раҳмат
қарор гиред, вале рӯй баргардонданд, қабул
ыакардаыд(1).
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 7\20
қарор гиред, вале рӯй баргардонданд, қабул
ыакардаыд(1).
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 7\20
Verse 46
46. Ва ҳеҷ ояте аз оятҳои Парвардигорашон бар он мушрикон нозил нашавад, ҷуз он ки аз он рӯй гардонанд.
Verse 47
47. Ва чун гуфта шавад, барои кофирон, ки аз он чи Аллоҳ рӯзиятон кардааст, садақа кунед, кофирон ба мӯъминон гӯянд: «Оё касонеро таом диҳем, ки агар Аллоҳ мехост, худ онҳоро таом медод? Шумо, кофирон, албатта, дар гумроҳии ошкор ҳастед».
Verse 48
48. Ва инҳо кофирони мункир аз ҳақ мегӯянд: «Агар рост мегӯед, ин ваъда кай хоҳад
буд?»
буд?»
Verse 49
49. Ин мушрикон интизорӣ намекашанд, магар як садои марговарро, ки онҳоро фаро мегирад дар ҳоле ки бехабар аз марг бо якдигар дар хусумат ҳастанд,
Verse 50
50. Пас, дар он вақт мушрикон наметавонанд васияте кунанд ва на ба сӯи хонаводаи худ бозгарданд.
Verse 51
51. Ва дар сур дамида мешавад ва онон аз қабрҳо берун оянд ва шитобон ба сӯи Парвардигорашон раванд.
Verse 52
52. Мункирони рӯзи қиёмат мегӯянд: «Вой бар мо, чӣ касе моро аз хобҳоямон барангехт? Ин ҳамон ваъдаи Аллоҳи меҳрубон аст ва паёмбарон рост гуфта буданд!»
Verse 53
53. Он ҷуз як бонги даҳшатнок нахоҳад буд, пас онгоҳ онҳо ҳама барои ҳисобу ҷазо дар пешгоҳамон гирд оварда мешаванд.
Verse 54
54. Он рӯз ба ҳеҷ кас ситам намешавад. Ва ҷуз монанди коре, ки кардаед, подош намебинед.
Verse 55
55. Албатта, биҳиштиён он рӯз ба шодмонӣ машғул бошанд.
Verse 56
56. Онҳо ва ҳамсаронашон дар сояҳое бар тахтҳо такя задаанд.
Verse 57
ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
57. Дар он ҷо ҳар мева ва ҳар чизи дигар, ки бихоҳанд, фароҳам аст.
Verse 58
ﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
58. Ба онҳо гуфта мешавад: салом бар шумо бод, ин суханест аз ҷониби Парвардигори меҳрубон.
Verse 59
ﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
59. Ва гуфта мешавад; эй гунаҳкорон, имрӯз аз мӯъминон ҷудо шавед!
Verse 60
60. Эй фарзандони Одам, оё ба воситаи паёмбаронам бо шумо паймон набастам, ки шайтонро напарастед ва ӯро итоат макунед, ҳароина, ӯ душмани ошкори шумост?
Verse 61
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
61. Ва шуморо фармон додам, ки Маро бипарастед, ки роҳи рост ин аст.
Verse 62
62. Ва ҳамоно шайтон гӯруҳи бисёреро аз шумо гумроҳ кард. Пас, оё ба ақл дарнамеёфтед?
Verse 63
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
63. Ин аст он ҷаҳаннаме, ки ба шумо дар дунё ваъда дода шуда буд, вале шумо онро дурӯғ мебаровардед.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\698
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\698
Verse 64
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
64. Имрӯз ба сазои куфре, ки меварзидед, дар он дохил шавед?
Verse 65
65. Имрӯз бар даҳонҳояшон мӯҳр мениҳем, ки сухан гуфта наметавонанд. Ва аз он корҳое, ки мекарданд, дастҳояшон бо Мо сухан мегӯяд ва пойҳояшон бар он хувоҳӣ медиҳад.
Verse 66
66. Агар бихоҳем чашмонашонро кӯр мекунем. Пас, шитобон роҳ пеш гиранд. Аммо куҷоро тавонанд дид, дар ҳоле, ки чашмҳояшон кӯр гаштааст?(1)
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 7\25
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 7\25
Verse 67
67. Ва агар бихоҳем, онҳоро бар ҷояшон масх (табдил ба ҳайвон ё сурати бадшакл ё берӯҳ) кунем, ки на тавоне дошта бошанд, ки пеш қадам бардоранд ва на ақиб бозмегарданд.
Verse 68
68. Ҳар киро умри дароз диҳем, дар офариниш ӯро дигаргун кунем.(1) Чаро оқилона намеандешанд? Пас, он Зоте, ки чунин қудрат дорад, албатта, қодир аст онҳоро дубора зинда гардонад.
____________________
1. Яъне, дар пиронсолӣ ақлу ҷисмаш нотавон гардад.
____________________
1. Яъне, дар пиронсолӣ ақлу ҷисмаш нотавон гардад.
Verse 69
69. Ба ӯ (Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва саллам) шеър наомӯхтем ва шеър лоиқи ӯ нест. Он, ҷуз Қуръони ошкор чизи дигаре намебошад.
Verse 70
70. Ва то ҳар касро, ки зинда дил бошад бим диҳад ва сухани ҳақ(1) бар кофирон собит шавад.
____________________
1. Яъне, фармони азоб.
____________________
1. Яъне, фармони азоб.
Verse 71
71. Оё бо нигоҳи ибрат надидаанд, ки бо дастони хеш барои онҳо чорпоёнро аз нестӣ офаридем ва акнун инсонҳо молики онҳо ҳастанд?
Verse 72
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
72. Ва он чорпоёнро барояшон ром кардем. Бар баъзе аз онҳо савор мешаванд. Ва гӯшти баъзеро мехӯранд.
Verse 73
73. Ва барои он одамҳо дар он чорпоён фоидаҳост ва ошомиданиҳост. Чаро шукр намегӯянд?
Verse 74
74. Ва ба ҷои Аллоҳ ба он умед маъбудоне ихтиёр кардаанд, ки ёрияшон кунанд.
Verse 75
75. Он маъбудҳои дурӯғинро қудрати он нест, ки ба ёриашон бархезанд, вале ин бутпарастон монанди лашкаре ба хидматашон(1) омода ҳастанд.
____________________
1. Яъне, маъбудони дурӯғин.
____________________
1. Яъне, маъбудони дурӯғин.
Verse 76
76. Суханашон(1) туро эй Расул, андӯҳгин насозад. Албатта, Мо ҳар чиро, ки пинҳон медоранд ё ошкор месозанд,
медонем.
____________________
1. Куфру масхара карданашон туро ғамгин насозад.
медонем.
____________________
1. Куфру масхара карданашон туро ғамгин насозад.
Verse 77
77. Оё он инсони мункири рӯзи қиёмат надидааст, ки Мо ӯро аз нутфае офаридаем,
пас, ӯ ситезаҷӯйи ошкор шудааст?
пас, ӯ ситезаҷӯйи ошкор шудааст?
Verse 78
78. Ва барои Мо масале зад ва офариниши худро фаромӯш карда гуфт: « Чӣ касе ин устухонҳои пӯсидаро дубора зинда мекунад»?
Verse 79
79. Бигӯ барои ӯ: «Зоте онҳоро зинда мекунад, ки дар оғоз онҳоро офаридааст ва Ӯ ба ҳар офаринише доност.
Verse 80
80. Он Аллоҳе, ки аз дарахти сабз бароятон оташ падид овард ва шумо аз он оташ меафрӯзед. Инчунин Аллоҳ қодир аст, ки мурдагонро аз қабрҳояшон зинда берун орад.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\699
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\699
Verse 81
81. Оё касе, ки осмонҳову заминро офаридааст, наметавонад монанди онҳоро дубора биёфаринад? Оре, метавонад, ки Ӯ офаринандаи ҳамаи махлуқот аст ва ба ҳар чӣ офарид ва меофарад, доност!(1)
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 7\29
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 7\29
Verse 82
82. Чун бихоҳад чизеро биёфарад, ҳароина, фармонаш ин аст, ки мегӯяд:
«Мавҷуд шав!» Пас, мавҷуд мешавад.
«Мавҷуд шав!» Пас, мавҷуд мешавад.
Verse 83
83. Пок аст он Аллоҳе, ки малакут (моликияту ҳокимият)-и ҳар чизе ба дасти Ӯст ва ҳама ба сӯи Ӯ барои ҳисобу ҷазо бозгардонда мешавед!
تقدم القراءة