سورة الحاقة

الترجمة الطاجيكية

Тарҷумаи сураи ҲОҚҚА ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية

الترجمة الطاجيكية

الناشر

مجمع الملك فهد

Verse 1
1.Он рӯзи барҳақ, (яъне қиёмате, ки омадани он ҳақ аст ва савобу азоб ва ҳақиқат дар он рӯз ошкор мешавад!)
Verse 2
2.Чист аҳвол ва сифатҳои он рӯзи барҳақ?
Verse 3
3.Ва чӣ чиз туро эй Расул огоҳ кард, аз ҳақиқат ва сахтии он рӯзи барҳақ?(1)
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 8\204
Verse 4
4.Қавми Самуду Од сахтии рӯзи қиёматро дурӯғ шумориданд.
Verse 5
5.Пас, аммо қавми Самуд ба он бонги сахт қавӣ ва ҳалоккунанда ҳалок шуданд.
6.Ва аммо қавми Од бо вазиши боди Сарсар (сахт сард) ба ҳалокат расиданд.
7. Он азобро ҳафт шабу ҳашт рӯз пай дар пай бар онон фиристод, на қатъ мешуд ва на ором мегирифт. Он қавмро дар он шабҳову рӯзҳо аз по дар афтода чун танаҳои пӯсидаи дарахти хурмо решаканшуда медидӣ, ки афтодаанду мурдаанд.
8. Оё касеро мебинӣ, ки аз онҳо бар ҷой монда бошад? (Ҳаргиз!)
9. Ва Фиръавну мардуме, ки пеш аз ӯ буданд, аз аҳли куффор ва низ мардуми Мӯътафика(1) гунаҳкор омаданд.
____________________
1. Яъне, мардуми шаҳрҳои ба замин фурӯрафта, ки он ободиҳои қами Лут алайҳиссалом буд. Аллоҳ таъоло ба сабаби феъли мункарашон; (аз ширк, куфр ва зино) онҳоро ба замин фурӯ бурд. Тафсири Табарӣ 23\576
10. Ҳар уммате аз онҳо фиристодаи Парвардигорашонро нофармонӣ карданд, пас, Аллоҳ низ онҳоро ба ниҳоят сахтӣ фурӯ гирифт.
11. Мо он гоҳ, ки об аз ҳад гузашт ва бар ҳама чиз баланд шуд, шуморо бар сулби падаратон ба киштӣ савор кардем,
12. то наҷот додани мӯъминон ва ғарқ кардани кофиронро барои шумо панде қарор диҳем ва гӯшҳои шунаво онро бишунаванд ва ба ёд супоранд.(1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 23\578
13.    Пас чун як бор дар сур дамида шавад, ҳама мардум мемиранд ва олам вайрон мешавад
14.    ва замину кӯҳҳо бардошта шавад ва якбора дарҳам кӯбида шаванд, пас шикаста шаванд,
Verse 15
15.    пас он рӯз он воқеъа (қиёмат) рӯй диҳад.
16.    Ва осмон шикофта мешавад, пас дар он рӯз суст мегардад ва фурӯ мерезад.
17.    Ва фариштагон дар атрофи осмон бошанд, Ва дар он рӯз ҳашт тан аз онҳо Арши Парвардигоратро бар болои сарашон мебардоранд.
18.    Он рӯз шуморо, эй одамон барои ҳисобу ҷазо назди Парвардигоратон пеш оваранд ва ҳеҷ чиз аз асрори шумо ниҳон намонад.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\883
19.    Пас чун ҳар касро, ки номаи аъмолашро ба дасти росташ диҳанд, пас аз хурсандӣ мегӯяд: Номаи маро бигиреду бихонед.
20.    Ман дар дунё яқин доштам, ки ҳисоби худро рӯзи қиёмат хоҳам дид ва аз барои имрӯз бо имону амали солеҳ худро
омода кардаам.
Verse 21
21. 21. Пас, ӯ дар як зиндагии
писандидаву хуш хоҳад буд,
Verse 23
23. ки меваҳояш дастрас бошад.
24. 24. Барояшон гуфта мешавад: Бихӯреду биёшомед, гуворо бод шуморо. Инҳо мукофоти аъмолест, ки дар айёми гузашта дар дунё пеш фиристода будед!(1)
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 8\212
25. 25. Ва аммо он кас, ки номаи аъмолашро ба дасти чапаш диҳанд, (аз рӯи ҳасрат) мегӯяд: «Эй кош, номаи маро ба дасти ман надода буданд
Verse 26
26. ва надониста будам, ки тҳисоби ман чист!
Verse 27
27. Эй кош, ҳамон марг дар дунё мебуду бас! Ва дар охират зинда намешудам
28. Дороии ман, ки дар дунё ҷамъ намуда будам, маро суд набахшид,
Verse 29
29. қудрат ва ҳуҷҷати ман аз дасти ман рафт ва ба куллӣ нобуд шуд ва маро ҳуҷҷате нест, ки ба он ҳуҷҷатоварӣ намоям)!(1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 23\588
Verse 30
30.   Ба нигаҳбонони дӯзах гуфта мешавад: «Бигиред ва дастони ӯро бар гарданаш бо занҷирҳо бубандед!
Verse 31
31.   Ба баъд аз он ба ҷаҳаннамаш дароред, то гармии онро бичашад!
32.   Ва ӯро бо занҷире, ки дарозии он ҳафтод зироъ(1) аст, бикашед!
____________________
1. Яъне зироъ аз оринҷ то ангуштро гӯянд.
33.   Зеро ба Аллоҳи бузург имон надошт ва ба гуфтаҳои Ӯ амал намекард
34.   ва дар дунё ба таъом додан ба мискинон касеро тарғиб намекард.(1)
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 8\213
35.   Пас барои кофир имрӯз дар ин ҷо дар рӯзи қиёмат дӯсти самиме ва меҳрубоне надорад, ки аз азоби Аллоҳ ӯро наҷот диҳад.
36.   Таъомаш чизе ҷуз чирку хуни ахди дӯзах нест.
Verse 37
37.   Танҳо хатокорон, ки бар куфри худ пойдоранд аз он таъом мехӯранд.(1)
____________________
1. Тафсири Саъдӣ 1\884
Verse 38
38.   Пас, Аллоҳ савганд ёд мекунад: Савганд ба он чӣ мебинед аз диданиҳо
Verse 39
39.   ва он чӣ намебинед, аз нодиданиҳо,
Verse 40
40.   ки албатта, ин ҳароина, Қуръон сухани фиристодае бузургвор аст, ки онро
паёмбари азимушшаън тиловат мекунад,
42.   Ва низ сухани коҳине (фолбин, ҷодугар) нест. Чӣ андак панд мегиред!
Verse 43
43.   Валекин аз ҷониби Парвардигори ҷаҳониён бар фиристодаи худ, Муҳаммад (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) нозил шудааст.(1)
____________________
1. Тафсири Бағавӣ 8\214
44.   Агар (Муҳаммад) баъзе суханонро аз худ бофта бар мо мебаст,
Verse 45
45.   ҳароина, бо қудрат ӯро фурӯ мегирифтем,
Verse 46
46.   сипас, ҳароина, раги дилашро пора мекардем
47.   ва ҳеҷ як аз шуморо тавони он набувад, ки аз азоби ӯ монеъ шавад.
Verse 48
48.   Ва албатта, Қуръон барои парҳезгорон пандест, ки онҳо фармудаҳои Аллоҳро ба ҷо меоранд ва аз манъкардаҳояш дур меистанд.(1)
____________________
1. Тафсири Табарӣ 23\595
49.   Мо, ҳароина, медонем, ки аз миёни шумо касоне ҳастанд, ки ба ин Қуръон бо вуҷуди равшан будани оёташ такзиб мекунанд, дурӯғ мешуморанд.
Verse 50
50.   Ва албатта, Қуръон кофиронро мояи ҳасрат ва пушаймонӣ аст дар рӯзи қиёмат, онгоҳ, ки подоши мӯъминон ва азобашонро мебинанд.
Verse 51
51.   Ва он, ҳароина, сухани ҳақ ва яқин аст, ки дар он шакке нест.
Verse 52
52.   Пас, ба номи Парвардигори бузургат тасбеҳ бигӯй ва аз он чӣ ки ба Зоти поки Ӯ лоиқ нест, ба покӣ ёд кун.
تقدم القراءة