Тарҷумаи сураи ҚАМАР ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي
Verse 1
ﮬﮭﮮﮯ
ﮰ
Қиёмат наздик шуд ва моҳ [аз ҳам] шикофт
Verse 2
Агар [кофирон] муъҷизае бубинанд, рӯ мегардонанд ва мегӯянд: «[Ин] Ҷодуе [ботилу] зудгузар аст»
Verse 3
Онон [оёт ва нишонаҳои илоҳиро] дурӯғ мепиндоранд ва аз ҳавои нафси хеш пайравӣ мекунанд; ва ҳар амре [аз подошу кайфарҳои қиёмат] дар замони махсус ба худ қарор дорад
Verse 4
Ва мутмаинан [моҷарои азоби ақвоми гузашта ва] ахборе, ки боиси даст кашидан аз гуноҳ мешавад, ба мушрикон расидааст
Verse 5
ﯪﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
Ин [оёти илоҳӣ донишу] ҳикмате расост; вале [барои афроди лаҷуҷ] ҳушдорҳо суде надорад
Verse 6
Пас, [эй Паёмбар] аз онон рӯ бартоб, [ва мунтазири] рӯзе [бош], ки [фариштаи] даъваткунанда [бо дамидан дар сур] ононро ба амре бас душвор [-у ваҳшатнок] фаро бихонад
Verse 7
Бо дидагони фуруафтода [аз ваҳшат] аз гурҳо хориҷ мешаванд; [ҳаракаташон ба сӯйи додгоҳи илоҳӣ чунон аст, ки] гӯӣ малахҳое парокандаанд
Verse 8
[Ҳароснок] Ба сӯйи мунодӣ [-и маҳшар] мешитобанд ва кофирон мегӯянд: «Имрӯз рӯзи душворе аст»
Verse 9
Пеш аз онон низ қавми Нуҳ [паёмбарашонро] такзиб карданд ва бандаи Моро дурӯғгӯ хонданд ва гуфтанд: «Девона аст»; ва ӯро сахт озурданд
Verse 10
ﭯﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
Пас, ӯ Парвардигорашро хонд [ва гуфт]: «Ман мағлуб шудаам; пас, ёриам фармо [ва аз онон интиқом бигир]»
Verse 11
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
Мо низ дарҳои осмонро барои [резиши] борони селосо кушудем
Verse 12
Ва аз замин низ чашмаҳо ҷорӣ сохтем ва обҳо [аз замину осмон] барои тӯфоне, ки муқаддар шуда буд, ба ҳам пайваст
Verse 13
ﮅﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
Ва Нуҳро бар [киштии] сохта ва пардохта аз тахтаҳо ва мехҳо савор кардем
Verse 14
ﮋﮌﮍﮎﮏﮐ
ﮑ
Ки таҳти назар [ва ҳифозати] Мо ҳаракат мекард. Ин подоши касе буд, ки [қавмаш] инкораш карда буданд
Verse 15
ﮒﮓﮔﮕﮖﮗ
ﮘ
Мо он [кайфару наҷот]-ро нишонае [аз қудрати худ] бар ҷой гузоштем; оё пандпазире ҳаст?
Verse 16
ﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
Пас, [бингаред] ки азобу ҳушдорҳои Ман чи гуна буд
Verse 17
Ба ростӣ, ки Қуръонро барои панд гирифтан осон сохтем; оё пандпазире ҳаст?
Verse 18
ﮦﮧﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
Қавми Од [низ паёмбарашонро] дурӯғгӯ пиндоштанд; пас, [эй аҳли Макка, бингаред, ки] азобу ҳушдорҳои Ман чи гуна буд
Verse 19
Мо тундбоде сарду сахтро дар як рӯзи шум ва тӯлонӣ бар онон фиристодем
Verse 20
ﯘﯙﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
[Тӯфоне ваҳшатнок] Ки мардумро чунон аз ҷой меканд, ки гӯӣ танаҳои нахли решаканшуда буданд
Verse 21
ﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
Пас, [бингаред] ки азобу ҳушдорҳои Ман чи гуна буд
Verse 22
Ба ростӣ, ки Қуръонро барои панд гирифтан осон сохтем; оё пандпазире ҳаст?
Verse 23
ﯬﯭﯮ
ﯯ
Қавми Самуд [низ] ҳушдоркунандагонро дурӯғгӯ пиндоштанд
Verse 24
Онон гуфтанд: «Оё [сазовор аст] башаре аз миёни худамонро пайравӣ кунем? Дар он сурат дар гумроҳӣ ва сардаргумӣ хоҳем буд
Verse 25
Оё аз миёни ҳамаи мо танҳо бар ӯ ваҳй нозил шудааст? [Чунин нест] Балки ӯ дурӯғгӯе худписанд аст»
Verse 26
ﰅﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
Фардо хоҳанд донист, ки дурӯғгӯи худписанд кист
Verse 27
Ба Солеҳ гуфтем] «Барои озмоиши онон модашутуре [-ро, ки дархост кардаанд, аз дили кӯҳ ба сӯяшон] хоҳем фиристод; пас, муроқиби рафторашон бош ва [бар озорашон] шикебоӣ кун
Verse 28
Ва ба онон эълом кун, ки оби [чоҳ] байни эшон [ва он модашутур] саҳмиябандӣ шудааст ва ҳар ки дар навбати худ бояд ҳозир шавад»
Verse 29
ﭛﭜﭝﭞ
ﭟ
Вале онон ҳамдасташонро нидо доданд; ӯ низ даст ба кор шуд ва [шутурро] ба қатл расонд
Verse 30
ﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
Пас, [бингаред] ки азобу ҳушдорҳои Ман чи гуна буд
Verse 31
Мо бар онон бонги маргборе фиристодем; пас, [ҳамагӣ] ҳамчун гиёҳи хушкида [бозмонда аз оғилҳо] хурду рез шуданд
Verse 32
Ба ростӣ, ки Қуръонро барои панд гирифтан осон сохтем; оё пандпазире ҳаст?
Verse 33
ﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
Қавми Лут [низ] ҳушдордиҳандагонро дурӯғгӯ пиндоштанд
Verse 34
[Мо низ] Тӯфони регборе бар сарашон фиристодем [ки ҳамагиро ҳалок кард]; магар хонаводаи Лут, ки саҳаргоҳон наҷоташон додем
Verse 35
[Ин наҷот] Неъмате аз ҷониби Мо буд; ва ба ҳар ки сипосгузорӣ кунад, ин гуна подош медиҳем
Verse 36
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
Лут ононро аз кайфари [сахти] Мо бим дод; вале онон дар баробари ҳушдорҳо ба муҷодала [ва ситез] бархостанд
Verse 37
Онон аз Лут хостанд, ки меҳмононашро [барои комҷӯӣ] дар ихтиёрашон бигзорад; пас, Мо низ чашмонашонро кӯр кардем [ва гуфтем]: «Таъми азобу [натиҷаи] ҳушдорҳоямро бичашед»
Verse 38
ﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
Ва субҳгоҳон азобе пойдор ононро фаро гирифт
Verse 39
ﮥﮦﮧ
ﮨ
[Ва гуфтем] «Таъми азобу [натиҷаи] ҳушдорҳоямро бичашед»
Verse 40
Ба ростӣ, ки Қуръонро барои панд гирифтан осон сохтем; оё пандпазире ҳаст?
Verse 41
ﮱﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
Ҳушдордиҳандагон ба суроғи фиръавниён [низ] рафтанд
Verse 42
[Вале] Онон тамомии оёти Моро дурӯғ шумурданд; мо низ чунон [ки шоистаи Парвардигори] шикастнопазиру муқтадир [аст] азобашон кардем
Verse 43
[Эй аҳли Макка] Оё кофирони шумо аз онон беҳтаранд ё барои шумо амонномае дар китобҳои [осмонии пешин навишташуда] аст?
Verse 44
ﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
Ё мегӯянд: «Мо ҷамоате муттаҳиду интиқомҷӯ ҳастем»
Verse 45
ﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
Ба зудӣ [дар ҷанги Бадр] ҷамъашон шикаст мехӯранд ва фирорӣ хоҳанд шуд
Verse 46
ﯶﯷﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
Ваъдагоҳашон қиёмат аст, ки [нисбат ба майдони Бадр рӯзгоре бисёр] сахттару талхтар аст
Verse 47
ﯽﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
Гунаҳгорон дар гумроҳӣ ва азобанд
Verse 48
Рӯзе, ки бо чеҳраҳояшон дар оташ кашида мешаванд [ва ба онон мегӯянд] «Оташи дузахро бичашед»
Verse 49
ﰍﰎﰏﰐﰑ
ﰒ
Бе тардид, Мо ҳар чизеро ба андоза офаридаем
Verse 50
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
Ва [чун чизеро ирода намоем] фармони Мо фақат як [калима] аст; ба суръати як чашм бар ҳам задан [камтар анҷом мепазирад].
Verse 51
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
Мо [дар гузашта] ҳаммонанди шумо [кофирон]-ро ҳалок кардем; пас, оё пандпазире ҳаст?
Verse 52
ﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
Рафторашон ба тамомӣ дар номаҳои аъмол сабт шудааст
Verse 53
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
Ва ҳар кучаку бузурге [дар он] навишта шудааст
Verse 54
ﭪﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
Парҳезкорон дар боғҳо ва [канори] ҷӯйборҳо [-и биҳиштӣ] ҷой доранд
Verse 55
ﭰﭱﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
Дар маҷлисе саршор аз ростӣ [ва шоистагӣ ва назди фармонравое муқтадир]
تقدم القراءة