Тарҷумаи сураи НОЗИЪОТ ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي
Verse 1
ﮢﮣ
ﮤ
Савганд ба фариштагоне, ки ҷон [-и кофирон]-ро ба шиддат берун мекашанд
Verse 2
ﮥﮦ
ﮧ
Ва савганд ба фариштагоне, ки ҷон [-и муъминон]-ро ба нармӣ ва осонӣ мегиранд
Verse 3
ﮨﮩ
ﮪ
Ва савганд ба фариштагоне, ки [ба амри Аллоҳ таоло аз осмон ба сӯйи замин] шиноваранд
Verse 4
ﮫﮬ
ﮭ
Ва савганд ба фариштагоне, ки [дар иҷрои авомири илоҳӣ] бар якдигар сабқат мегиранд
Verse 5
ﮮﮯ
ﮰ
Ва савганд ба фариштагоне [ки ба амри илоҳӣ] корҳоро тадбир мекунанд
Verse 6
ﮱﯓﯔ
ﯕ
Рӯзе, ки [пас аз аввалин дамидан дар сур] замин [ва кӯҳҳо ва ҳама чиз] ба ларза дарояд
Verse 7
ﯖﯗ
ﯘ
[Ва] Дар пайи он [дамидани дувуми ҳашр] биёяд
Verse 8
ﯙﯚﯛ
ﯜ
Дар он рӯз дилҳое сахт музтариб [ва тарсон] аст
Verse 9
ﯝﯞ
ﯟ
Ва чашмҳои онон [аз тарсу шармсорӣ] фуру афтодааст
Verse 10
ﯠﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
[Кофирон дар дунё] Мегӯянд: «Оё мо [пас аз марг дубора] ба ҳоли аввали худ бозгардонда мешавем?
Verse 11
ﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
Оё ҳангоме ки устухонҳои пӯсида шудем [ва ба хок табдил гаштем, боз ҳам зинда мешавем]?»
Verse 12
ﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
Гӯянд: «[Агар чунин ваъдае дуруст бошад] он гоҳ он бозгаште зиёнбор аст»
Verse 13
ﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
Пас он [бозгашт] танҳо бо як бонги боҳайбат аст
Verse 14
ﯶﯷﯸ
ﯹ
Ва ногаҳон ҳамагӣ бар арсаи замин [-и маҳшар] зоҳир] мешаванд
Verse 15
ﯺﯻﯼﯽ
ﯾ
[Эй Паёмбар] Оё достони Мӯсо ба ту расидааст?
Verse 16
ﯿﰀﰁﰂﰃﰄ
ﰅ
Он гоҳ ки Парвардигораш ӯро дар сарзамини муқаддаси «Туво» нидо дод [ва фармуд]
Verse 17
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
«Ба сӯи Фиръавн бирав, ки ӯ туғён кардааст
Verse 18
ﭗﭘﭙﭚﭛﭜ
ﭝ
Ва ба ӯ бигӯ: «Оё мехоҳӣ [аз куфру гуноҳ] пок шавӣ?
Verse 19
ﭞﭟﭠﭡ
ﭢ
Ва ман туро ба сӯйи Парвардигорат ҳидоят кунам, то [аз Ӯ] битарсӣ [ва фармонбардор шавӣ]?
Verse 20
ﭣﭤﭥ
ﭦ
Пас, [Мӯсо] муъҷизаи бузургро ба ӯ нишон дод
Verse 21
ﭧﭨ
ﭩ
Аммо ӯ такзибу саркашӣ кард
Verse 22
ﭪﭫﭬ
ﭭ
Сипас пушт кард ва ба кӯшишу талош [алайҳи ӯ] пардохт
Verse 23
ﭮﭯ
ﭰ
Пас, [қавмашро] ҷамъ карду нидо дод
Verse 24
ﭱﭲﭳﭴ
ﭵ
Ва гуфт: «Ман Парвардигори бартари шумо ҳастам»
Verse 25
ﭶﭷﭸﭹﭺ
ﭻ
Пас, Аллоҳ таоло ӯро ба азоби охират ва дунё гирифтор кард
Verse 26
ﭼﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
Бе гумон, дар ин [воқеа] барои ҳар кас, ки [аз Аллоҳ таоло] метарсад, ибрате ҳаст
Verse 27
Оё офариниши шумо [баъд аз марг] сахттар аст ё осмоне, ки [Аллоҳ таоло] онро бино кард?
Verse 28
ﮋﮌﮍ
ﮎ
Сақфи онро барафрошту ба он шаклу назм дод
Verse 29
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
Ва шабашро торик ва рӯзашро равшан гардонид
Verse 30
ﮔﮕﮖﮗ
ﮘ
Ва заминро баъд аз он густаронид
Verse 31
ﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
Ва аз он об [чашмаҳо ва чоҳҳо ва] чарогоҳашро берун овард
Verse 32
ﮞﮟ
ﮠ
Ва кӯҳҳоро муҳкам ва устувор [бар рӯйи замин] қарор дод
Verse 33
ﮡﮢﮣ
ﮤ
[Ҳамаи инҳо] барои баҳрагирии шумо ва чаҳорпоёнатон аст
Verse 34
ﮥﮦﮧﮨ
ﮩ
Пас, ҳангоме ки [он] ҳодисаи бузург [-и қиёмат] фаро расад
Verse 35
ﮪﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
Дар он рӯз инсон [тамоми аъмолу] талошҳои худро ба ёд меоварад
Verse 36
ﮰﮱﯓﯔ
ﯕ
Ва ҷаҳаннам барои ҳар бинандае ошкор мешавад
Verse 37
ﯖﯗﯘ
ﯙ
Пас, он кас, ки туғён [ва саркашӣ] карда бошад
Verse 38
ﯚﯛﯜ
ﯝ
Ва зиндагии дунёро [бар охират] тарҷеҳ дода бошад
Verse 39
ﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
Бе тардид, ҷаҳаннам ҷойгоҳи ӯст
Verse 40
Ва аммо касе, ки аз истодан дар ҳузури Парвардигораш бимнок буда ва нафсро аз ҳаво [ва ҳавас] боздошта бошад
Verse 41
ﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
Ҳатман, биҳишт ҷойгоҳи ӯст
Verse 42
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
[Эй Паёмбар] Дар бораи қиёмат аз ту мепурсанд, ки дар чи замоне воқеъ мешавад?
Verse 43
ﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
Туро бо ёдоварии ин сухан чи кор аст?
Verse 44
ﯽﯾﯿ
ﰀ
[Саранҷом ва] Мунтаҳои [илми] он назди Парвардигори туст
Verse 45
ﰁﰂﰃﰄﰅ
ﰆ
Ту, ҳатман, бимдиҳандаи касоне ҳастӣ, ки аз он метарсанд
Verse 46
Рӯзе, ки [кофирон қиёматро] бубинанд, [чунин эҳсос мекунанд, ки] гӯӣ [дар дунё] ҷуз як шомгоҳ ё бомдод ба сар набурдаанд
تقدم القراءة