Verse 1

ﭑ ﭒ ​

Ta, Sinë, Mimë.

Verse 2

ﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Këto janë ajete të librit të (të Kur’anit) qartë!

Verse 3

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

A mos do të mbysësh ti veten (Muhammed) pse ata nuk bëhen besimtarë?!

Verse 4

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

Silur të duam Ne, do të zbritnim një argument (mrekulli) nga qielli mbi ta, e që qafat e tyre do t’i rrinin përulur atij.

Verse 5

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

Atyre nuk u vjen asnjë këshillë e re nga Mëshiruesi, e që ata mos t’ia kthejnë shpinën.

Verse 6

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

Vërtet, ata përgënjeshtruan, por atyre do t’u vijë kobi i asaj me të cilën talleshin.

Verse 7

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

A nuk e shikuan ata tokën se sa shumë loje bimësh të dobishme bëmë të mbijnë në të?

Verse 8

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

Vërtet, në këto ka fakte (të forta), por megjithatë, shumica e tyre nuk kanë qenë besimtarë.

Verse 9

ﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

e s’ka dyshim se Zoti yt është Ai i Gjithfuqishmi (t’i ndëshkojë) po edhe i Mëshirshmi.

Verse 10

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

(Përkujto) Kur Zoti yt e thirri Musain: “Të shkosh te ai popull zullumqarë!”

Verse 11

ﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

Populli i faraonit, a nuk janë duke u frikësuar (dënimit)?

Verse 12

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Ai (Musai) tha: “Zoti im, kam frikë se do të trajtojnë si gënjeshtarë.

Verse 13

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

Do të më shtrëngohet krahrori (shpirti) im dhe nuk do të më leshohet gjuha ime (të flas rrjedhshëm), anaj dërgoje (bëre pejgamber) Harunin.

Verse 14

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Madje unë kam një faj ndaj tyre, e kam frikë se do të më mbysin (për hakmarrje)!”

Verse 15

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Ai (All-llahu) tha: “Kurrsesi (nuk do të mbysin), po shkoni ju të dy me argumentet Tona. Ne jemi me ju vështrues tuaj (ju dëgjojmë dhe ju ndihmojmë).

Verse 16

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Shkoni dhe faraonit thoni: “Ne jemi të dërguar nga Zoti i të gjitha botëve.

Verse 17

ﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

T’i lejosh beni israilët të vijnë me ne!”

Verse 18

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

Ai (faraoni) tha: “A nuk të rritëm ty si fëmijë në mesin e tonë, ku i kalove disa vjet të jetës sate.

Verse 19

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

Dhe ti e bëre atë punën tënde që e bëre, prra ti je mohues (i të mirave që t’i bëmë).

Verse 20

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

(Musai) Tha: “E bëra atë, atëherë kur isha i pavetëdijshëm.

Verse 21

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

Andaj, edhe ika prej jush kur u frikësova nga ju, e Zoti im më dhuroi dhe më bëri nga të dërguarit.

Verse 22

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

Më përmend atë të mirë që më bëre mua, e ti robërove beni israilët!”

Verse 23

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

(Faraoni) Tha: “E cili është ai zot i botëve (që ju dërgoj)?”

Verse 24

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

Ai i tha: “Zoti i qiejve dhe i tokës dhe ç’ka ndërmjet tyre, nëse bindeni!”

Verse 25

ﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

Ai (faraoni) atyre që ishin përreth, u tha: “A nuk e dëgjoni?!”

Verse 26

ﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

Ai (Musai) tha: “Zoti juaj dhe i prindërve tuaj të parë!”

Verse 27

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

(Faraoni) Tha: “Vërtet, i dërguari juaj që u është dërguar juve, me siguri është i çmendur!”

Verse 28

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

(Musai) Tha: “Zot i lindjes dhe i perëndimit dhe ç’ka ndërmjet tyr. po qe se kuptoni!”

Verse 29

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

(faraoni) Tha: “Nëse ti beson zot tjetër pos meje, do të gjendesh në mesin e të burgosurve!”

Verse 30

ﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

(Musai) Tha: “A edhe nëse të sjell ndonjë argument të qartë!”

Verse 31

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

Ai tha: “Sille pra, nëse thua të vërtetën?”

Verse 32

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

Atëherë, (Musai) e hodhi shkopin e vet, i cili u shndërrua në gjarpër të vërtetë.

Verse 33

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Nxori dorën prej xhepit, kur qe, ajo në sy të shikuesve flakëronte nga bardhësia.

Verse 34

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

(faraoni) Parisë që e rrethonte, u tha: “Vërtet, ky qenka magjistar shumë i aftë!”

Verse 35

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

Që me magjinë e vet dëshiron t’ju dëbojë nga toka juaj, e ç’më propozoni mua?

Verse 36

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

Paria) Shtyje atë dhe vëlain e tij (çështjen e tyre) për më vonë, e ti dërgo nëpër qytete tubues.

Verse 37

ﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

Që t’i sjellin të gjithë magjistarët e dijshëm këtu.

Verse 38

ﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

Dhe, magjistarët u tubuan në kohën e ditës së caktuar.

Verse 39

ﰇﰈﰉﰊﰋ ﰌ ​

Edhe popullit iu tha: “Ejani e tubohuni,

Verse 40

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

Ashtu që t’i përkrahin magjistarët, nëse ata triumfojnë”.

Verse 41

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

E kur erdhën magjistarët i thanë faaonit: “A do të ketë shpërblim për ne, nëse dalim ngadhnjimtarë?”

Verse 42

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

Ai tha: “Po, bile ju do të jeni atëherë prej më të afërmve!”

Verse 43

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Musai atyre u tha: “Hidhnie atë që keni për ta hedhur!”

Verse 44

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

E ata i hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: “Për hir të madhërisë së faraonit, ne me sifuri do të jemi ngadhënjyes!”

Verse 45

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

Atëherë edhe Musai e hodhi shkopin e vet, i cili menjëherë gëltiset gjithë çka kishin improvizuar ata.

Verse 46

ﮈﮉﮊ ﮋ ​

Atëherë magjistarët ranë në sexhde (u përulën).

Verse 47

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

E thanë: “Ne i besuam Zotit të botëve,

Verse 48

ﮑﮒﮓ ﮔ ​

Zotit të Musait e të Harunit!”

Verse 49

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Ai (faraoni) tha: “I besuat atij, para se t’ju lejoja unë?!” S’ka dyshim se ai (Musai) është prijësi juaj që ua mësoi juve magjinë, e keni për të marrë vesh më vonë. Unë do t’ua shkurtoi (do t’ua prejë) duart dhe këmbët tuaja të anës së kundër (klithi) dhe që të gjithëve do t’u gozhdoj”.

Verse 50

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

Ata (magjistarët) thanë: “S’ka rëndësi, ne kthehemi Zotit tonë,

Verse 51

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Meqë ne jemi besimtarët e parë, shpresojmë se Zoti ynë do të na i falë mëkatet tona!”

Verse 52

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Ne e urdhëruam (përmes shpalljes) Musain: “Të udhëtosh natan me robërit e Mij dhe se ju do të ndiqeni (prej faraonit)”.

Verse 53

ﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

E faraoni dërgoi nëpër qytete për të tubuar njerëz,

Verse 54

ﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

(Duke u thënë se) Ata janë një grup i vogël (të cilët ikën me Musain).

Verse 55

ﯸﯹﯺ ﯻ ​

Dhe se me të vërtetë, ata na kanë zemëruar (dhe ikën pa lejen tonë).

Verse 56

ﯼﯽﯾ ﯿ ​

E me të vërtetë, ne duhet të jemi syçelë.

Verse 57

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

Dhe Ne (u mbushëm mendjen e) i nxorëm prej kopshteve e burimeve,

Verse 58

ﰅﰆﰇ ﰈ ​

prej pasurisë në depo dhe prej vendbanimeve të bukura.

Verse 59

ﰉﰊﰋﰌﰍ ﰎ ​

Ja ashtu, Ne ua bëmë atë trashëgim beni israilëve.

Verse 60

ﰏﰐ ﰑ ​

E ata (të faraonit) i arritën (beni israilët) në kohën e lindjes së diellit.

Verse 61

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

Dhe kur u panë dy grupet, shokët e Musait Thanë: “Me siguri na zunë!”

Verse 62

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

Ai (Musai) tha: Kurrsesi, me mua është Zoti im, Ai do të më udhëzojë”.

Verse 63

ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

Ndërsa Ne Musait i thamë: “Meshkopin tënd bjeri detit”. Deti u nda dhe çdo pjesë u bë si kodër e madhe.

Verse 64

ﭱﭲﭳ ﭴ ​

E Ne i afruam atje të tjerët (ata të faraonit).

Verse 65

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

Dhe Ne e shpëtuam Musain dhe të gjithë ata që ishin me të.

Verse 66

ﭻﭼﭽ ﭾ ​

Kurse të tjerët i përmbytëm në ujë.

Verse 67

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

Vërtet, në këtë (ngjarje) ka fakte, por megjithatë shumica nuk besuan.

Verse 68

ﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

Nuk ka dyshim se Zoti yt është i gjithfuqishëm dhe i mëshirshëm.

Verse 69

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

Lexoju (nga ajo që të shpallëm ty Muhammed) atyre ngjarjen e Ibrahimit.

Verse 70

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

Kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: “çka jeni duke adhuruar?”

Verse 71

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

Ata i thanë: “Adhurojmë idhuj, vazhdimisht u jemi besnikë atyre!”

Verse 72

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

Ai i tha: “A ju dëgjojnë ata juve kur të luteni?”

Verse 73

ﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Ose, “a u sjellin juve dobi apo dëm?”

Verse 74

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

Ata thanë: “Jo, por kështu i gjetëm se bënin edhe prindërit tanë!”

Verse 75

ﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

Ai tha: “A po shihni se ç’po adhuroni?”

Verse 76

ﯛﯜﯝ ﯞ ​

Ju dhe prindërit tuaj të mëparshëm,

Verse 77

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

Në të vërtetë, ata (që adhuroni ju) janë armiq të mij. përveç Zotit të botëve (nëse përveç idhujve adhuroni edhe Atë).

Verse 78

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

Zoti që më krijoi, Ai më udhëzon mua,

Verse 79

ﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

Dhe Ai që më ushqen dhe më jep të pijë,

Verse 80

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Dhe kur të sëmurem A më shëron,

Verse 81

ﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

Ai më bën të vdesë e mandej më ngjall,

Verse 82

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

Ai te i cili kam shpresë se do të m’i falë mëkatet e mia në ditën e gjykimit.

Verse 83

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

Zoti im, më dhuro mua urtësi dhe më bashko me të mirët!

Verse 84

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Më bën përkujtim të mirë ndër ata që vijnë pas,

Verse 85

ﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

Më bn prej trashëgesve të Xhennetit të begatshëm,

Verse 86

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

Dhe fale babaim tim, se ai vërtet ishtë nga ata të humburit,

Verse 87

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

E mos më turpëro në ditën kur do të ringjallen.

Verse 88

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

Ditën kur nuk bën dobi as malli, as fëmijët.

Verse 89

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

(bën dobi) Vetëm kush i paraqitet Zotit me zemër të shëndoshë.

Verse 90

ﭸﭹﭺ ﭻ ​

E Xhenneti u afrohet atyre që ishin të devotshëm.

Verse 91

ﭼﭽﭾ ﭿ ​

Ndërsa Xhehennem u dëftohet atyre që ishin të humbur.

Verse 92

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

Dhe atyre u thuhet: “Ku janë ata që i adhuronit ju”,

Verse 93

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

Pos All-llahut? Ata, a mund t’ju ndihmojnë juve o vetes?

Verse 94

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

E ata (idhujt) dhe adhuruesit e tyre, njëri mbi tjetrin hudhën në të,

Verse 95

ﮔﮕﮖ ﮗ ​

Dhe të gjithë ushtria (ithtarët) r djallit.

Verse 96

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

E duke u grindur mes vete në të, ata thonë:

Verse 97

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

“Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur”,

Verse 98

ﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.

Verse 99

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).

Verse 100

ﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

E tash për ne nuk ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).

Verse 101

ﯔﯕﯖ ﯗ ​

Nuk ka as ndonjë mik të sinqertë.

Verse 102

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

E, sikur të mnud të kthehemi (dynja) edhe njëherë,, do të bëheshim besimtarë.

Verse 103

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Në këtë (që u përmend) ka argumente të bindshme, po shumica e tyre nuk besuan.

Verse 104

ﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

Është e vërtetë se Zoti yt është i gjithëfuqishëm dhe i mëshirshëm.

Verse 105

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Edhe populli i Nuhut gënjeu të dërguarit.

Verse 106

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

Kur vëllai i tyre (nga gjaku), Nuhu u tha: “A nuk jeni kah frikësoheni?

Verse 107

ﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

Unë jam për ju pejgamber besnik.

Verse 108

ﰂﰃﰄ ﰅ ​

Keni frikë (dënimit të) All-llahut e më dëgjoni mua.

Verse 109

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑ ﰒ ​

Unë për këtë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim, shpërblimi për mua është vetëm prej Zotit të botëve.

Verse 110

ﰓﰔﰕ ﰖ ​

Pra (edhe njëherë u them) frikësohuni prej All-llahut e më dëgjoni mua!

Verse 111

ﰗﰘﰙﰚﰛﰜ ﰝ ​

Ata thanë: “E si të besojmë ty, kur ty të besojnë të ultit?”

Verse 112

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Ai tha: “Unë nuk dijë se ç’punuan ata (që ju u thoni të ulët)”.

Verse 113

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

Përgjegjësia e tyre, nëse kuptoni, është vetëm para Zotit tim.

Verse 114

ﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

E unë nuk do t’i përzë besimtarët.

Verse 115

ﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

Unë nuk jamë tjetër, por vetëm sa t’u tërheq vërejtjen haptas.

Verse 116

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Ata i thanë: “O Nuh! Nëse nuk heq dorë (nga ajo që mëson), do të gurëzohesh (do të mbytesh me gurë)”.

Verse 117

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

Ai tha: “O Zoti im, populli im më pandeh gënjeshtar.

Verse 118

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

Pra Ti me drejtësinë tënde gjyko ndërmjet meje dhe atyre dhe më shpëto mua dhe besimtarët që janë me mua!”

Verse 119

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

Andaj Ne e shpëtuam atë dhe të gjithë ata që ishin me të në anijen e mbushur plot.

Verse 120

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

Mandej i mbytëm në ujë ata që betën pas tyre.

Verse 121

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

Edhe në këtë (ngjarje) ka argumente, po shumica e tyre nuk ishin besimtarë.

Verse 122

ﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

S’ka dyshim se Zoti yt është i plotfuqishëm i mëshirshëm.

Verse 123

ﮡﮢﮣ ﮤ ​

Edhe populli Ad nuk i besoi të dërguarit.

Verse 124

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Kur vëllai i tyre, Hudi u tha: “A nuk frikësoheni?”

Verse 125

ﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Unë për ju jam i dërguar besnik.

Verse 126

ﯓﯔﯕ ﯖ ​

Andaj, keni frikë (dënimit të) All-llahut dhe më dëgjoni mua.

Verse 127

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, e shpërblimi është vetëm prej Zotit të botëve.

Verse 128

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

A në çdo bregore ngritni ndonjë shtëpi (ndërtesë) sa për lojë?

Verse 129

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

Dhe a i ndërtoni pallatet e fortifikura që të jeni përgjithmonë?

Verse 130

ﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

E kur rrëmbeni, rrëmbeni mizorisht.

Verse 131

ﯴﯵﯶ ﯷ ​

Pra, kinie frikë All-llahun dhe në dëgjoni mua!

Verse 132

ﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

Kinie frikë Atë që u pajisi me çka e dinit vet.

Verse 133

ﯾﯿﰀ ﰁ ​

U pajisi me mjete gjallërimi e me djem.

Verse 134

ﰂﰃ ﰄ ​

Me kopshte e me burime uji.

Verse 135

ﰅﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

Vërtet, unë i frikësohem dënimit tuaj në një ditë të madhe.

Verse 136

ﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

Ata thanë: “Për ne është krejt një, si na këshillove, si nuk na këshillove!”

Verse 137

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

Kjo (që na këshillon ti) nuk është tjetër vetëm se traditë (mitesh) të popujve të lashtë.

Verse 138

ﭗﭘﭙ ﭚ ​

Se ne nuk kemi për t’u dënaur.

Verse 139

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

Dhe ashtu ata e trajtuan atë (Hudin) gënjeshtarët, e Ne atëhere i shkatërruam. Edhe ky është një fakt, po shumiza e tyre nuk besuan.

Verse 140

ﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

Vëretet, Zoti yt është i plotfuqishëm i mëshirshëm.

Verse 141

ﭮﭯﭰ ﭱ ​

Edhe kabilja Themud nuk i besoi të dërguarit.

Verse 142

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

Kur vëllai i tyre, Salihu u tha: “A nuk frikësoheni?”

Verse 143

ﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Unë për ju jam i dërguar besnik.

Verse 144

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

Andaj, kinie frikë (dënimin e) e All-llahut dhe mua më dëgjoni!”

Verse 145

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shpërblim prej jush, shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

Verse 146

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

A jeni të sigurt se do të mbeteni në këtë që jeni (përgjithmonë)?

Verse 147

ﮖﮗﮘ ﮙ ​

Në kopshte e në burime.

Verse 148

ﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

Edhe në të mbjella, e me hurma me frutat e tyre të freskët.

Verse 149

ﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

Dhe ju me mjeshtëri po ndërtoni shtëpi nëpër kodra shkëmbore.

Verse 150

ﮥﮦﮧ ﮨ ​

Pra, kini frikë All-llahun e më dëgjoni mua.

Verse 151

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

E mos shkoni pas atyre që janë të pa frenuar (që e teprojnë me vepra të këqia).

Verse 152

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

Të cilët në tokë bëjnë shkatërrime, nuk bëjnë mirë.

Verse 153

ﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

Ata i thanë: “Ti je vetëm i magjepsur”.

Verse 154

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

Ti nuk je tjetër vetëm se njeri sikurse edhe ne, e nëse e thua të vërtetën, sille pra ndonjë argument!”

Verse 155

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

Ai tha: “Ja, kjo është devja, kjo do të pijë (ujë) në një ditë të caktuar, kurse ju në një ditë tjetër (jo për një ditë).

Verse 156

ﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

Dhe kësaj të mos i bëni ndonjë të keqe, se do t’ju godasë dënimi i ditës së madhe!”

Verse 157

ﯺﯻﯼ ﯽ ​

Po ata e therrën atë, madje u penduan (nga frika).

Verse 158

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

Por ata i zuri ai dënimi i premtuar. Edhe në këtë ka argument, por shumica e tyre nuk u bënë besimtarë.

Verse 159

ﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

Vërtet Zoti yt është i plotfuqishëm i mëshirshëm.

Verse 160

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

Populli i Lutit të dërguarit i konsideroi gënjeshtarë.

Verse 161

ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

Kur vëllai i tyre, Luti i tha: “A nuk i frikësoheni (All-llahut)?”

Verse 162

ﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

Unë jam i dërguar i juaj, jam i besueshëm!

Verse 163

ﭣﭤﭥ ﭦ ​

Pra, kini frikë (dënimin) All-llahun dhe më dëgjoni mua!

Verse 164

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

Unë krkoj për këtë ndonjë shprblim prej jush, shpërblimi im është te Zot i botëve.

Verse 165

ﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

(Të mjerët ju) A shkoni pas meshkujve të kësaj bote.

Verse 166

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

E gratë tuaja i leni anash, të cilat Zoti juaj i krijoi për ju! Por ju jeni një popull që kaloni çdo kufij!”

Verse 167

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

Ata i thanë: “O Lut, nëse nuk pushon (nga kjo që na thua), me siguri do të jesh i dëbuar prej nesh!”

Verse 168

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

Ai tha: “Unë jam kundër veprimit tuaj!

Verse 169

ﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që ëjnë ata!”

Verse 170

ﮛﮜﮝ ﮞ ​

Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,

Verse 171

ﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

Përpos një plake (gruas së tij) që mbeti me atë (në dënim).

Verse 172

ﮤﮥﮦ ﮧ ​

E më pas i zhdukëm ata të tjerët.

Verse 173

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

E Ne u lëshuam atyre një shi të jashtëzakonshëm (gurë nga qielli), e sa i keq ishte ai shi për ata të cilëve iu pat tërhequr vërejtja.

Verse 174

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

Edhe në këtë kishte argument (për të mbledhur mend), po shumica e tyre nuk qenë besimtarë.

Verse 175

ﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

E Zoti yt, padyshim është Ai i plotfuqishmi dhe i mëshirëshëmi.

Verse 176

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

Edhe populi i Ejkës të dërguarit i konsiderojnë gënjeshtarë.

Verse 177

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Kur Shuajbi atyre u tha: “a nuk ruheni?”

Verse 178

ﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

Unë jam i dërguar te ju, jam i besueshëm!

Verse 179

ﯲﯳﯴ ﯵ ​

Pra kini frikë (dënimin nga) All-llahun dhe më dëgjoni mua!

Verse 180

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

Unë nuk kërkoj për këtë ndonjë shprblim prej jush, shpërblimi im është prej Zotit të botëve!

Verse 181

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

Plotësoni matjen, e mos u bëni prej atyre që lënë mangu!

Verse 182

ﰋﰌﰍ ﰎ ​

Dhe matni me peshojë (terezi) të saktë (precize).

Verse 183

ﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗ ﰘ ​

Dhe ata leni mangu sendet e njerëzve, e mos bëni shkatërrime në tokë.

Verse 184

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

Frikësohuni Atij që u krijo juve dhe breznitë e para.

Verse 185

ﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

Ata thanë: “Sdyshim se ty të ka zënë magjia!”

Verse 186

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

Ti nuk je tjetër, por njeri si edhe ne, dhe ne nuk të konsiderojmë tjetër vetëm se gënjeshtarë!

Verse 187

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

E nëse je nga të vërtetit, atëherë lëshoje mbi ne një copë nga qielli (si dënim)!

Verse 188

ﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

Ai tha: “Zoti im e di më së miri për atë që ju veproni!”

Verse 189

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

Dhe ata e përgënjeshtruan ate, andaj i goditi dënimi i hijes. Vërtet, ai ishte dënimi i një dite të llahtarshme.

Verse 190

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

Edhe në këtë (ngjarje) ka argumente, po shumica e tyre nuk u bënë besimtarë.

Verse 191

ﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

E Zoti yt, pa dyshim është Ai i plotfuqishmi dhe i mëshirshmi.

Verse 192

ﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

E edhe ai (kur’ani) është shpallje (zbritje) e Zotit të botëve.

Verse 193

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

Atë e solli shpirti besnik (Xhibrili).

Verse 194

ﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

(E solli) në zemrën tënde, për të qenë ti prej atyre që tërheqin vërejtjen (pejgamber).

Verse 195

ﮣﮤﮥ ﮦ ​

(Të shpallëm) Me gjuthëtë kulluar arabe.

Verse 196

ﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

Dhe se ai (Kur’ani) është i përmendur edhe në librat e mëparshëm.

Verse 197

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

A nuk ishte për ata (për jobsimtarët mekas) argument, se atë e dinin dijetarët (ulemaja) e beni israilëve?

Verse 198

ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

E sikur t’ia shpallin atë (Kur’anin) ndonjë joarabi,

Verse 199

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

e ai t’ua lexonte atyre, ata nuk do t’i besonin atij.

Verse 200

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Dhe kështu, Ne u futëm atë (dyshimin) në zemrat kriminelëve,

Verse 201

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

E ata nuk i besojnë atij (Kur’anit) derisa ta shohin dënimin e dhembshëm,

Verse 202

ﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

Dhe t’ju vijë befas, duke mos e hetuar.

Verse 203

ﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

e atëherë të thonë: “A thua do të na jepet afat?”

Verse 204

ﯽﯾ ﯿ ​

E si ata kërkojnë shpejtimin e dënimit tonë (kur ithanë pejgamberit sillnie dënimin).

Verse 205

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

Po më thuaj se edhe nëse Ne u jpim të jetojnë vite me rradhë,

Verse 206

ﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

e pastaj t’u vijë atyre ajo me çka u tërhiqet vërejtja,

Verse 207

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

çka do t’u vlejë atyre ajo jetë që gëzuan?

Verse 208

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

Ne nuk kemi ndëshkuar asnjë fshat (vendbanim), e ai të mos ketë pasur pejgamber.

Verse 209

ﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

Që ju përkujtojë (përfundimin e punës së keqe). Ne nuk bëmë të padrejtë.

Verse 210

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

Atë (Kur’anin) nuk e sollën djajt (si fallin falltorëve).

Verse 211

ﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

Atyre as nuk u takon e as që kanë mundësi.

Verse 212

ﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Pse ata jnë të penguar edhe për ta dëgjuar!

Verse 213

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Pra, përpos All-llahut, mos lut zot tjetër e të bëhesh prej të dënuarëve.

Verse 214

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

Dhe tërhiqju vërejtjen farefisit tënd më të afërt.

Verse 215

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

E të jeshë i butë ndaj besimtarëve që të pranuan ty.

Verse 216

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

E nëse ata (jobesimtarët) të kundërshtojnë, ti thuaj: “Unë jam i pastër nga ajo që punoni ju”.

Verse 217

ﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

Dhe mbështetu në të plotfuqishmin, Mëshiruesin.

Verse 218

ﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

I cili të sheh kur të ngritesh në këmbë.

Verse 219

ﮜﮝﮞ ﮟ ​

(E të sheh) Edhe lëvizjen tënde në mesin e atyre që falen.

Verse 220

ﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

Në të vërtetë, Ai është dëgjuesi, i dijshmi.

Verse 221

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

A t’u tregojj unë se kujt i vijnë djajt?

Verse 222

ﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Ata i vijnë çdo gënjeshtari mëkatari.

Verse 223

ﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

(U vijnë) Dhe hedhin dëgjimin, shumica e tyre gënjejn.

Verse 224

ﯘﯙﯚ ﯛ ​

E për sa u përket poeteve (që Muhammedi nuk është i tillë), ata i ndjekin të humbrit (nga e vërteta).

Verse 225

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

A nuk sheh se ata hidhen në çdo anë (sa lavdërojnë, sa përqeshin).

Verse 226

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Dhe ata janë që flasin atë çka nuk punojnë.

Verse 227

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

Me përjashtim të atyre që besuan, bënë vepra të mira, që e përmendën shumë All-llahun dhe që u mbrojtën pasi që atyre iu bë e padrejtë. E ata që bënë zullum do ta kuptojnë se ç’përfundim i shkojnë (ç’dënim të ashpër ose ç’vendi në Xhehennem do t’i nënshtrohen).