Verse 1

ﭑ ﭒ ​

Tâ, Sín, Mîm.

Verse 2

ﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Këto janë ajetet e Librit të qartë!

Verse 3

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

A mos vallë ti (o Muhammed) don ta shkatërrosh veten, ngase ata nuk duan të besojnë?

Verse 4

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

Sikur të donim Ne, do të zbritnim në ta – nga qielli – një mrekulli, para së cilës, ata do të përulnin kokat e tyre.

Verse 5

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

Dhe, atyre, nuk u ka ardhur kurrfarë këshille e re prej Mëshiruesit, e që të mos jenë shmangur nga ajo.

Verse 6

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

Ata, me të vërtetë, e kanë përgënjeshtruar (këtë këshillë), andaj, do t’i arrijë ata, me siguri përfundimi i asaj, me të cilën janë tallë.

Verse 7

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

Vallë, a nuk shohin ata që në Tokë, Ne kemi bërë të mbijnë sa e sa lloje çifte bimësh të mrekullueshme?

Verse 8

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

Me të vërtetë, në këtë ka argument, por shumica e tyre (njerëzve) nuk kanë besuar,

Verse 9

ﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe mëshirues.

Verse 10

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

(Përkujtoju atyre, o Muhammed) kur Perëndia i thërriti Musait: “Shko te populli zullumqar,

Verse 11

ﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

populli i Faraonit; vallë, a nuk po i druajnë ata Perëndisë?”

Verse 12

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

(Musai) tha: “O Zoti im, unë kam frikë se do të më konsiderojnë gënjeshtar,

Verse 13

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

e zemra po më ngushtohet, dhe gjuha nuk po më zhvillohet, andaj, dërgoja pejgamberllëkun edhe Harunit!

Verse 14

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Unë jam edhe përgjegjës ndaj tyre për një gabim (mbytjen e një Kopti), andaj kam frikë se do të më vrasin.

Verse 15

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

(Perëndia) tha: “Kurrsesi! (Nuk do të vrasin, por) shkoni që të dy me argumentet Tona. Me të vërtetë, Na jemi me ju dhe dëgjojmë.

Verse 16

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Shkoni te Faraoni dhe i thoni: “Na jemi pejgamberët e Zotit të botërave,

Verse 17

ﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

lejoni bijtë e Israelit që të vijnë me ne!”

Verse 18

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

(Faraoni) tha: “Vallë, a nuk të kemi rritur ne – në mesin tonë si fëmijë? Dhe, ke qëndruar në mesin tonë shumë vjet të jetës tënde –

Verse 19

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

dhe, ke punuar atë veprën (e keqe) tënde, të cilën e ke punuar, e ti madje – je edhe jomirënjohës?”

Verse 20

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

(Musai) tha: “E kam punuar atë (vepër) kur nuk kam qenë i udhëzuar (para profetnisë),

Verse 21

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

e kam ikur prej jush, ngase jam frikësuar prej jush, e Zoti im më dhuroi mençurinë dhe më bëri pejgamber.

Verse 22

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

A është mirësi ajo që po më bëni vetëm mua, ndërsa Israelitët i bëre skllavë?”

Verse 23

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

Faraoni pyeti (Musain): “E ç’është Zoti i gjithë botërave?”

Verse 24

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

(Musai) u përgjegjë: “(Ai është Allahu) Zot’i qiejve dhe i Tokës, dhe çka gjendet në mes tyre, nëse besoni?”

Verse 25

ﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

(Faraoni) u tha atyre rredh vetes: “Vallë, a nuk po dëgjoni ju?”

Verse 26

ﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

(Musai) tha: “(Ai është Allahu) Zot’i juaj dhe Zot’i të parëve tuaj”.

Verse 27

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

(Faraoni) tha: “Me të vërtetë, Pejgamberi i juaj, që u është dërguar, është i çmendur”.

Verse 28

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

(Musai) tha: “(Ai është Allahu) Zot’i lindjes dhe i perëndimit, dhe asaj që gjendet në mes tyre, nëse mendoni.

Verse 29

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

(Faraoni) tha: “Nëse ti merr për zot tjetër kë, pos meje, unë, me siguri, do të të hedhë në burg!”

Verse 30

ﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

(Musai) tha: “Vallë, (e bën atë) edhe pasi të kam sjellë mrekulli të qartë”.

Verse 31

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

(Faraoni) tha: “E, demonstroje pra, nëse thua të vërtetën!”

Verse 32

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

E (Musai) e lëshoi shkopin e vet (në tokë), e ai u shndërrua në gjarpër të vërtetë!

Verse 33

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

E, pastaj, nxorri dorën e vet (nga xhepi), kur ajo, u bë e bardhë para shikuesve!

Verse 34

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

(Faraoni) u tha parisë së tij, që i kishte përreth: “Ky, me të vërtetë, qenka magjistar i dijshëm,

Verse 35

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

(i cili) me magjitë e veta don t’ju dëbojë nga toka juaj, e ç’rekomandoni (ju)?”

Verse 36

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

(Ata) u përgjegjën: “Lëre këtë dhe vëllain e tij, e dërgoni nëpër qytete që t’i tubojnë,

Verse 37

ﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

të gjithë magjistarët e dijshëm, (e le t’i sjellin ty)”.

Verse 38

ﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

Dhe, u tubuan magjistarët në kohën e ditës së caktuar,

Verse 39

ﰇﰈﰉﰊﰋ ﰌ ​

e popullit iu tha: “A jeni tubuar

Verse 40

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

që të shkojmë pas magjistarëve, nëse ata do të jenë fitues!”

Verse 41

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

E, kur erdhën, magjistarët i thanë Faraonit: “A, me të vërtetë, do të shpërblehemi ne, nëse bëhemi fitues?”

Verse 42

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

(Faraoni) u përgjegj: “Po, - do të jeni atëherë – edhe ndër të afërmit e mi”.

Verse 43

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Musai u tha atyre: “Hudheni atë që doni ta hudhni!”

Verse 44

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Dhe, ata hodhën konopët e tyre dhe shkopinjtë e tyre dhe thanë: “Pasha madhërinë e Faraonit, na, me të vërtetë, do të jemi fitues!”

Verse 45

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

Pastaj, Musai hodhi shkopin e tij, e (shkopi i tij) i kapërdiu përnjëherësh, ato që i patën prodhuar ata rrejshëm.

Verse 46

ﮈﮉﮊ ﮋ ​

Dhe, magjistarët ranë (në tokë) duke bërë sexhde,

Verse 47

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

dhe thanë: “Na besojmë në Zotin e Gjithësisë,

Verse 48

ﮑﮒﮓ ﮔ ​

Zotin e Musait dhe të Harunit!”

Verse 49

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

(Faraoni) tha: “I besuat atij para se t’ju lejoja juve! – Me të vërtetë, ai është i madhi juaj, i cili u ka mësuar juve magjitë. E, ju do ta dini – unë, në të vërtetë, do t’ju këpusë duart dhe këmbët tuaja tërthorazi dhe do t’ju var të gjithëve!

Verse 50

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

(Magjistarët) thanë: “S’ka gjë! – na do të kthehemi te Zoti ynë.

Verse 51

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Na shpresojmë, se Zoti ynë do të na falë mëkatet tona, meqë jemi besimtarët e parë”.

Verse 52

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Dhe, Na ia shpallëm Musait: “Ti ecë natën me robërit e Mi (besimtarët), por do të jeni të ndjekur (prej mohuesve)”.

Verse 53

ﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

Dhe, Faraoni dërgoi njerëz nëpër qytete, tubues (të ushtarëve):

Verse 54

ﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

(duke thënë): “Me të vërtetë, këta jën një grup i vogël, të cilët

Verse 55

ﯸﯹﯺ ﯻ ​

na kanë pezmatuar neve,

Verse 56

ﯼﯽﯾ ﯿ ​

por, ne – të gjithë jemi të gatshëm!”

Verse 57

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

Dhe, Na, i kemi dëbuar ata (Faraonin dhe shoqërinë e tij) prej kopshtijeve dhe lumenjve,

Verse 58

ﰅﰆﰇ ﰈ ​

nga thesarët dhe nga pallatet e mrekullueshme.

Verse 59

ﰉﰊﰋﰌﰍ ﰎ ​

Ja, kështu ka qenë, dhe (këtë) Na ia dhamë trashëgim bijve të Israelit.

Verse 60

ﰏﰐ ﰑ ​

Dhe, ata (populli i Faraonit), në mëngjez iu afruan atyre (Israelitëve),

Verse 61

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

e kur e panë njëra-tjetrën shokët e Musait thirrën: “Me të vërtetë, na zunë ushtarët e Faraonit!”

Verse 62

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

(Musai) tha: “Kurrsesi! Me të vërtetë, me mua është Zoti im. Ai – ma tregon rrugën mua”.

Verse 63

ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

Dhe Ne, i shpallëm Musait: “Bjeri me shkopin tënd detit!” (Ai i ra) e (deti) u nda dhe çdo pjes ëe tij u bë si kodër e madhe;

Verse 64

ﭱﭲﭳ ﭴ ​

dhe Ne – atëherë, aty - i afruam ata të tjerët –

Verse 65

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

e Musain dhe të gjithë ata që ishin me të, i shpëtuam –

Verse 66

ﭻﭼﭽ ﭾ ​

dhe pastaj, të tjerët i fundosëm.

Verse 67

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre, nuk janë besimtarë,

Verse 68

ﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

Verse 69

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

Dhe, tregoju atyre lajmin për Ibrahimin,

Verse 70

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

kur i tha babës së vet dhe popullit të vet: Çka adhuroni ju?

Verse 71

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

Ata u përgjegjën: “Adhurojmë idhujt, dhe përherë u jemi të prirur atyre”.

Verse 72

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

(Ibrahimi) tha: “A ju dëgjojnë ata juve kur t’ju luteni,

Verse 73

ﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

ose, a mund t’ju sjellin dobi apo dëm?”

Verse 74

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

U përgjegjën: “Jo, por i kemi gjetur të parët tanë që vepronin kështu”.

Verse 75

ﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

(Ibrahimi) tha: “E, a po vëreni ju, se ç’po adhuroni –

Verse 76

ﯛﯜﯝ ﯞ ​

ju dhe të parët tuaj të lashtë?”

Verse 77

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

Me të vërtetë, ata janë armiqët e mi. E, nuk më është armik Zoti i Gjithësisë,

Verse 78

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

i cili më ka krijuar dhe më udhëheq në rrugë të drejtë,

Verse 79

ﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

dhe i cili më ushqen dhe furnizon me ujë,

Verse 80

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

e kur të sëmuhem, Ai më shëron,

Verse 81

ﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

dhe i cili do të bëjë që të vdes, e pastja do të më ringjallë,

Verse 82

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

dhe i cili, shpresoj se ma falë gabimin tim në Ditën e Kijametit!

Verse 83

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

O Zoti im, më dhuro dijeni dhe më rradhit me të mirët,

Verse 84

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

dhe bën që të përmendem për të mirë te gjeneratat e ardhshme,

Verse 85

ﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

dhe më bën trashëgimtar të xhennetit të dhuntive,

Verse 86

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

dhe falja mëkatet babës tim, sepse ai ka qenë njëri nga të humburit,

Verse 87

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

dhe mos më turpëro në Ditën kur do të ringjallen njerëzit,

Verse 88

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

në Ditën kur nuk do të bëjë dobi as pasuria as djemtë,

Verse 89

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

por do të bëjë (kenë) dobi (vetëm) ai që vie me zemër të pastër te Perëndia”.

Verse 90

ﭸﭹﭺ ﭻ ​

Dhe, xhenneti do t’u afrohet besimtarëve,

Verse 91

ﭼﭽﭾ ﭿ ​

ndërsa, xhehennemi do t’u dëftohet mohuesve,

Verse 92

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

dhe do t’ju thuhet atyre: “Ku janë ata që i adhuronit ju;

Verse 93

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

e jo Perëndinë? A mund t’u ndihmojnë aty juve, ose a mund t’i ndihmojnë edhe vetes?”

Verse 94

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

E do të hudhen në (zjarr) ata (hyjnitë e tyre), dhe mohuesit,

Verse 95

ﮔﮕﮖ ﮗ ​

dhe ushtria e Iblisit, të gjithë së bashku.

Verse 96

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

Dhe, ata – në xhehennem grindeshin në mes vete e thonin:

Verse 97

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

“Pasha Perëndinë, me të vërtetë, ne kemi qenë në humbje të qartë,

Verse 98

ﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

kur juve (hyjnive) u kemi barazuar me Zotin e gjithësisë,

Verse 99

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

e, vetëm mëkatarët na kanë mashtruar neve,

Verse 100

ﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

e nuk kemi asnjë ndërmjetësues (te Perëndia)

Verse 101

ﯔﯕﯖ ﯗ ​

as mik të ngushtë, -

Verse 102

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

sikur të ktheheshim përsëri (në jetë), e të bëhemi besimtarë!”

Verse 103

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre, nuk janë besimtarë,

Verse 104

ﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

e Zoti yt, me të vërtetë është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

Verse 105

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Populli i Nuhut, i konsideronte gënjeshtarë pejgamberët.

Verse 106

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

Kur vëllai i tyre – Nuhu u tha: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?

Verse 107

ﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,

Verse 108

ﰂﰃﰄ ﰅ ​

andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!

Verse 109

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑ ﰒ ​

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë,

Verse 110

ﰓﰔﰕ ﰖ ​

andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!”

Verse 111

ﰗﰘﰙﰚﰛﰜ ﰝ ​

Ata thanë: “Vallë, a të besojmë na ty, kur ty po të pasojnë të ulëtit?”

Verse 112

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

(Nuhu) tha: “Unë nuk di ç’kanë punuar ata,

Verse 113

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

llogaria e tyre është vetëm te Zoti im, dinie ju,

Verse 114

ﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

e unë nuk do t’i dëbojë besimtarët,

Verse 115

ﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

unë jam vetëm paralajmërues i qartë”.

Verse 116

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Ata thanë: “Nëse nuk tërhiqesh nga këto, o Nuh, me siguri, do të goditesh me gurë”.

Verse 117

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

(Nuhu) tha: “O Zoti im, me të vërtetë, populli im më konsideron për gënjeshtar,

Verse 118

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

andaj, Ti – gjyko mes meje dhe atyre, dhe më shpëto mua e besimtarët që janë me mua!”

Verse 119

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

Dhe, Na, e shpëtuam atë dhe ata që ishin me të në barkën (e ngarkuar) plotë,

Verse 120

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

e pastaj, të tjerët i fundosëm.

Verse 121

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre nuk janë besimtarë,

Verse 122

ﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

Verse 123

ﮡﮢﮣ ﮤ ​

Adi i konsideronte gënjeshtarë pejgamberët.

Verse 124

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Kur vëllai i tyre – Hudi, u tha: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?

Verse 125

ﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,

Verse 126

ﯓﯔﯕ ﯖ ​

andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!

Verse 127

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë.

Verse 128

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

A mos vallë në çdo kodrinë po ngritni ju godinë (përmendore), për t’u tallë (me kalimtarët),

Verse 129

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

dhe ngritni pallate (luksoze), thuas edo të jetoni gjithmonë,

Verse 130

ﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

e kur dënoni, dënoni si absolut?

Verse 131

ﯴﯵﯶ ﯷ ​

Andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!

Verse 132

ﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

Dhe, druani Atij, i cili u ka dhuruar juve ato që i dini:

Verse 133

ﯾﯿﰀ ﰁ ​

e dhuron juve baqëti (pasuri) dhe fëmijë,

Verse 134

ﰂﰃ ﰄ ​

edhe kopshtije edhe burime.

Verse 135

ﰅﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

Unë, me të vërtetë, druaj për ju dënimin e Ditës së madhe”.

Verse 136

ﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

Ata thanë: “Për ne, është njëlloj – na këshillove ti (neve), ose nuk na këshillove.

Verse 137

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

Këto janë vetëm doket e popujve të lashtë,

Verse 138

ﭗﭘﭙ ﭚ ​

e ne nuk do të jemi të dënuar”.

Verse 139

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

Ata – e konsideruan gënjeshtar atë (Hudin), andaj Ne i shkatërruam ata. Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre nuk janë besimtarë,

Verse 140

ﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

Verse 141

ﭮﭯﭰ ﭱ ​

Dhe Themudi i konsideronte gënjeshtarë pejgamberët.

Verse 142

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

Kur vëllai i tyre – Salihu, u tha: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?

Verse 143

ﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,

Verse 144

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

andaj, druani Perëndisë dh bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!

Verse 145

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë.

Verse 146

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

Vallë, a mendoni ju – se do të lëheni këtu të sigurtë,

Verse 147

ﮖﮗﮘ ﮙ ​

në kopshtije dhe pranë burimeve,

Verse 148

ﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

në të lashta dhe palme hurmesh, me frute të shijshme?

Verse 149

ﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

E, ju po gdhendni shtëpitë në male me mjeshtri të shkathët,

Verse 150

ﮥﮦﮧ ﮨ ​

andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje,

Verse 151

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

dhe mos dëgjoni urdhërat e atyre që e teprojnë në të keqe,

Verse 152

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

të cilët bëjnë ngatërresa në Tokë, e nuk përmirësojnë (asgjë)”.

Verse 153

ﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

Ata thanë: “Ti je vetëm njeri – nga të magjepsurit;

Verse 154

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

ti je vetëm njeri – ashtu si ne, andaj na sjell një mrekulli, nëse thua të vërtetën!”

Verse 155

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

(Salihu) tha: “Ja, kjo është devja (dokument), - për të ka pije (uji) në ditë të caktuara; e për ju – në ditë tjetër të caktuar,

Verse 156

ﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

dhe mos i bëni kurrfarë të keqe asaj, se ju godet dënimi i Ditës së madhe!

Verse 157

ﯺﯻﯼ ﯽ ​

Por, ata – e therrën atë, e pastaj u penduan,

Verse 158

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

dhe i goditi dënimi ata. Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre, nuk janë besimtarë,

Verse 159

ﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

Verse 160

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

Populli i Lutit i konsideronte gënjeshtarë pejgamberët.

Verse 161

ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

Kur vëllai i tyre – Luti, u tha: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?

Verse 162

ﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,

Verse 163

ﭣﭤﭥ ﭦ ​

andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!

Verse 164

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë.

Verse 165

ﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

Vallë, ju – pos botës tjetër, u qaseni mashkujve,

Verse 166

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

e i leçitni gratë tuaja, të cilat Zoti i juaj i ka krijuar për ju? Ju, me të vërtetë, jeni popull që kaloni çdo kufi të së keqes”.

Verse 167

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

Ata thanë: “Nëse nuk tërhiqesh nga këto, o Lut, me siguri do të jesh i dëbuar”.

Verse 168

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

(Luti) tha: “Unë, me të vërtetë, neveritem për atë që bëni ju!

Verse 169

ﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

O Zoti im, më shpëto (nga dënimi), mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!”

Verse 170

ﮛﮜﮝ ﮞ ​

Dhe Ne – e shpëtuam atë dhe familjen e tij – të gjithë,

Verse 171

ﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

pos plakën (gruas së Lutit, e cila mbeti) me të tjerët,

Verse 172

ﮤﮥﮦ ﮧ ​

e pastaj, të tjerët i shkatërruam

Verse 173

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

dhe në ta lëshuam shi (të tmerrshëm – gurësh), e sa shi i shëmtuar që është ai, për ata që janë paralajmëruar!

Verse 174

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre nuk janë besimtarë,

Verse 175

ﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

Verse 176

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

(Edhe) banorët e Ejketit – i konsideronin gënjeshtarë pejgamberët.

Verse 177

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Kur Shuajbi, u tha atyre: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?

Verse 178

ﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,

Verse 179

ﯲﯳﯴ ﯵ ​

andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!

Verse 180

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

Për këtë unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë.

Verse 181

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

Plotësonie matjen dhe mos u bëni nga ata që mungojnë (në matje)

Verse 182

ﰋﰌﰍ ﰎ ​

dhe peshoni me terezi të drejtë,

Verse 183

ﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗ ﰘ ​

dhe mos ua pakësoni njerëzve gjërat e tyre, dhe mos bëni ngatërresa në Tokë,

Verse 184

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

dhe druani Atij, që u ka krijuar juve dhe gjeneratat e mëparshme!

Verse 185

ﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

Ata thanë: “Ti je vetëm njeri – nga të magjepsuarit,

Verse 186

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

edhe ti je – vetëm njeri, si ne. Na ty, me të vërtetë, të konsiderojmë gënjeshtar;

Verse 187

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

andaj, lëshoje mbi ne – një copë nga qielli (si dënim) nëse thua të vërtetën!

Verse 188

ﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

(Shuajbi) tha: “Zoti im, di më së miri atë që punoni ju”.

Verse 189

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

Dhe, ata vazhduan ta përgënjeshtrojnë atë, e i goditi ata dënimi i resë (së tmerrshme), me të vërtetë, ky ishte dënimi i një Ditës së madhe.

Verse 190

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre nuk janë besimtarë,

Verse 191

ﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

Verse 192

ﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

Dhe me të vërtetë, ai (Kur’ani), është Shpallja e Zotit të gjithësisë,

Verse 193

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

atë e ka sjellë Shpirti i besueshëm (Xhebraili)

Verse 194

ﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

në zemrën tënde që të bëhesh nga ata që paralajmërojnë,

Verse 195

ﮣﮤﮥ ﮦ ​

në gjuhën e qartë arabe.

Verse 196

ﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

Dhe, me të vërtetë, ai (Kur’ani) është përmend në librat e (pejgamberëve) të mëparshëm, -

Verse 197

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

vallë, a nuk ka qenë dëshmi për ta (ajo) – atë që e kanë ditur dijetarët e bijve të Israelit?

Verse 198

ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

E, sikur t’ia shpallnim atë (Kur’anin) edhe ndonjë joarabi,

Verse 199

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

e t’jua lexonte ai – ata përsëri nuk do të kishin besuar.

Verse 200

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Ja kështu, Na – ua kemi shpie (mohimin) në zemrat e mëkatarëve,

Verse 201

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

ata, nuk do të besojnë atë, përderisa të mos e shijojnë dënimin e dhembshëm,

Verse 202

ﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

e do t’ju vie (dënimi) atyre papritmas, e ata nuk do ta hetojnë (ardhjen e dënimit),

Verse 203

ﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

e do të thonë: “A do të na jepet afat?”

Verse 204

ﯽﯾ ﯿ ​

A mos vallë, ata – po e shpejtojnë dënimin Tonë!?

Verse 205

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

E, çka mendon ti, nëse Ne u japim atyre, që të kënaqen disa vjet,

Verse 206

ﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

e pastaj, t’i godet ata, ajo që u është premtuar (dënimi),

Verse 207

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

nuk do t’ju vlejë asgjë atyre, ajo, me të cilën janë kënaqur.

Verse 208

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

E, Ne – nuk e kemi shkatërruar asnjë vendbanim e që të mos ketë pasur paralajmërues –

Verse 209

ﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

këshillë për ta (që të kthehen në rrugën e drejtë); e Ne – nuk kemi qenë të padrejtë.

Verse 210

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

Atë (Kur’anin) nuk e kanë sjellë djajtë,

Verse 211

ﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

as që u përket ai – atyre, as që mundën atë,

Verse 212

ﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

ata (djajtë), me të vërtetë, janë të larguar nga të dëgjuarit (e Shpalljes).

Verse 213

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Andaj, pos Perëndisë mos adhuro tjetër zot, e të bëhesh nga ata që do të dënohen!

Verse 214

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

Dhe, paralajmëroje farefisin tënd më të afërm,

Verse 215

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

dhe bënu i butë ndaj besimtarëve, që të pasojnë ty!

Verse 216

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

E, nëse nuk të dëgjojnë ty, thuaju: “Unë jam i pastër nga ato që punoni ju”.

Verse 217

ﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

Dhe, mbështetu në të Plotëfuqishmin dhe Mëshiruesin,

Verse 218

ﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

i cili të sheh kur ti rri në këmbë (në namaz)

Verse 219

ﮜﮝﮞ ﮟ ​

dhe (i cili sheh) përkuljen tënde në mesin e atyre që bëjnë sexhde,

Verse 220

ﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

sepse, Ai – me të vërtetë, i dëgjon të gjitha dhe di të gjitha.

Verse 221

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

A doni t’ju tregoj se kujt i vjen djalli?

Verse 222

ﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Ata, i vijnë çdo gënjeshtari, mëkatari,

Verse 223

ﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

ata përgjojnë, - e të shumtën (e rasteve) janë gënjeshtarë.

Verse 224

ﯘﯙﯚ ﯛ ​

E, vjershëtarët – i pasojnë të humburit.

Verse 225

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Vallë, a nuk sheh ti, që ata bredhin në çdo luginë (lëshohen në gjithëfare lloj bisedash)

Verse 226

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

dhe që flasin atë që nuk e punojnë,

Verse 227

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

pos atyre (vjershëtarëve) që kanë besuar, që punojnë vepra të mira, e përmendin shumë Perëndinë e që ndihmohen – pasi u është bërë padrejtësi. E, me të vërtetë, zullumqarët – do ta dinë se në çfarë mundimi do të kthehen (pas vdekjes).