Përkthimi i Sures المؤمنون në الألبانية nga Hasan Efendi Nahi - Albanian translation
Verse 1
ﭑﭒﭓ
ﭔ
Me të vërtetë, shpëtuan besimtarët,
Verse 2
ﭕﭖﭗﭘﭙ
ﭚ
të cilët, në namazin e tyre janë të përulshëm,
Verse 3
ﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
dhe të cilët shmangen nga kotësitë,
Verse 4
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
dhe të cilët japin zeqatin,
Verse 5
ﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
dhe të cilët i ruajnë organet e veta gjenitale,
Verse 6
përpos (në martesë) me gratë e tyre ose me skllavëreshat e tyre, (për këto) ata nuk janë të qortuar.
Verse 7
E, kush kërkon (kënaqësi) përpos këtyre, të atillët – me të vërtetë, janë kundërvajtës.
Verse 8
ﭾﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
(Të shpëtuar janë) edhe ata, që i ruajnë amanetet dhe obligimet (e marra përsipër),
Verse 9
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
dhe ata që e ruajnë namazin e tyre, (prej mungesave),
Verse 10
ﮊﮋﮌ
ﮍ
ata janë trashëgimtarë të denjë,
Verse 11
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
të cilët, do ta trashëgojnë (xhennetin) Firdeusin. Ata, do të banojnë përherë në të.
Verse 12
Me të vërtetë, Na e kemi krijuar njeriun praj baltës (thelbit të tokës),
Verse 13
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
e pastaj, si pikë – fare të vendosur në vend të sigurt
Verse 14
e mandej, pikën e farës e kemi bërë gjak (të droçkuar), e pastaj e kemi bërë copëz mishi; mandej, atë copëz mishi e kemi shndërruar në eshtra, e eshtrat i kemi veshur me mish dhe pastaj kemi krijuar krijesë tjetër. Qoftë lartësuar Perëndia, krijuesi më i përsosur!
Verse 15
ﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
Mandej, pas kësaj ju do të vdisni,
Verse 16
ﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
pastaj, ju me të vërtetë, do të ringjalleni në Ditën e Kijametit.
Verse 17
Ne, kemi krijuar mbi ju shtatë qiej dhe Ne nuk jemi të pakujdesshëm, ndaj krijesave Tona;
Verse 18
Ne, lëshojmë shiun nga qielli me masë të caktuar. Pastaj, Ne e mbajmë në Tokë dhe Ne jemi të pushtetshëm ta ngrisim (ujin nga toka dhe ta shpërndajmë)
Verse 19
dhe me ndihmën e tij kemi bërë për ju kopshtije hurmesh dhe rrushi, në to ka shumë pemë për ju, që hani prej tyre –
Verse 20
(kemi krijuar) edhe drurin, që rritet në malin e Sinajit, i cili jep vaj dhe mëlmesë (erurinë), atyre që e hanë.
Verse 21
Dhe ju, në kafshët keni këshillë: Na ju japim të pini atë që gjendet në barqet e tyre, e për ju, në to, ka shumë dobi dhe nga ato ju hani,
Verse 22
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
dhe ju, me ato dhe me anije barteni.
Verse 23
Na e kemi dërguar Nuhun te populli i tij, dhe ai tha: “O populli im, adhuronie Perëndinë! Ju nuk keni zot tjetër përveç Tij, vallë, a nuk druani?”
Verse 24
Por, paria e popullit të tij, që nuk besonin, thanë: “Ky është vetëm njeri si ju e don vetëm të madhërohet mbi ju. Sikur të kishte dashur Perëndia, do t’i dërgonte engjëjt; kështu diçka – nuk kemi dëgjuar nga të parët tanë të lashtë,
Verse 25
ai është njeri i marrë, e lëreni atë njëfarë kohe!”
Verse 26
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
(Nuhu) tha: “O Zoti im, më ndihmo, meqë ata më konsiderojnë për gënjeshtar!”
Verse 27
Dhe Ne, i shpallëm atij: “Ndërto anijen nën mbikëqyrjen dhe frymëzimin Tonë, e kur të vie urdhëri Ynë e vëlon furra (gufon uji), ngarko në anije prej çdo lloj gjallese – nga një palë (një mashkull e një femër) dhe familjen tënde, përpos atyre që ka qenë fjala (për dënim), dhe mos M’u drejto, për ata që kanë bërë zullum, se ata, me të vërtetë, do të fundosen.
Verse 28
E, kur të vendosesh në barkë ti dhe ata që janë me ty, thuaj: “Falenderojmë Perëndinë, i cili na shpëtoi prej popullit zullumqarë”.
Verse 29
Dhe thuaj: “Zoti im, më lësho në vend të bekuar dhe Ti je më i miri, që jep vend (të bekuar).
Verse 30
Me të vërtetë, në këtë ka argumente dhe Ne, me të vërtetë, i vëmë në sprovë (njerëzit).
Verse 31
ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
Na, pas tyre – krijuam gjeneratë tjetër,
Verse 32
e u dërguam atyre pejgamber nga mesi i tyre, (i cili u tha atyre): “Adhuronie Perëndinë! Ju, nuk keni zot tjetër përveç Tij; vallë a nuk druani?”
Verse 33
Por, paria e popullit të tij, që nuk besonin dhe e konsideronin për gënjeshtër takimin në botën tjetër dhe të cilëve u kemi dhënë begati në këtë botë botë, thanë: “Ky është vetëm njeri si ju, han nga ato që hani edhe ju dhe pin nga ato që pini edhe ju;
Verse 34
e nëse ju i përuleni njeriut që është si ju, me siguri – ju do të jeni të humbur.
Verse 35
A ju premton ai, që kur të vdisni e të bëheni dhé dhe eshtra, ju, me të vërtetë, do të ringjalleni?
Verse 36
ﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
Larg e larg, janë ato që po u premtohen!
Verse 37
Nuk ka jetë tjetër përpos jetës së kësaj bote, na jetojmë e vdesim e nuk do të ringjallemi më.
Verse 38
Ai është vetëm njeri që trillon gënjeshtra për Perëndinë, dhe na nuk i besojmë atij”.
Verse 39
ﯴﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
(Pejgamberi) tha: “O Zoti im, më ndihmo, meqë po më konsiderojnë gënjeshtar!”
Verse 40
ﯺﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
(Perëndia) tha: “Së shpejti do të pendohen ata!”
Verse 41
E, me të drejtë i kaploi ata zëri i tmerrshëm (dënimi i merituar), dhe Ne i bëmë ata si lymërishtë të lumit. Larg qoftë (nga mëshira) populli zullumqarë!
Verse 42
ﰊﰋﰌﰍﰎﰏ
ﰐ
E, pas tyre, Ne kemi krijuar gjenerata të reja.
Verse 43
Asnjë popull nuk mund as ta shpejtojë as ta ngadalësojë kohën e caktuar të (zhdukjes) së tij;
Verse 44
dhe kemi dërguar pejgamberë njërin pas tjetrit. Kurdo që i ka ardhur ndonjë populli pejgamberi i tyre, ata e kanë përgënjeshtruar atë. Kemi bërë që njëri (popull) të vijë pas tjetrit (popull) dhe i kemi bërë ata tregim historik. Qoftë larg populli që nuk beson!
Verse 45
Pastaj dërguam Musain dhe vëllain e tij Harunin me argumentet Tona dhe mrekullinë e qartë
Verse 46
te Faraoni dhe paria e tij, por ata që u bënë mendjemëdhenj, ata ishin njerëz të kryelartësuar.
Verse 47
E thanë ata: “Vallë, a t’u besojmë dy njerëzve, të cilët janë si ne, e populli i tyre na janë përulur?”
Verse 48
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
Dhe këta dy i shpallën për gënjeshtarë, andaj ishin nga të shkatërruarit.
Verse 49
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
Na, në të vërtetë, ia dhamë Librin Musait, që ata (populli i tij) të udhëzohen në rrugë të drejtë.
Verse 50
Dhe, kemi bërë birin e Merjemës dhe nënën e tij – argument, dhe Ne i kemi vendosur ata, në një rrafshnaltë, ku mund të jetohet (me jetesë mirë) dhe që ka ujë rrjedhës.
Verse 51
O Pejgamberë! Hani nga të mirat dhe punoni vepra të mira! Unë me të vërtetë, e di mirë çka punoni ju!
Verse 52
Dhe, me të vërtetë, ky besim juaji – është i vetmi besim (unik); e, Unë jam Zoti juaj, andaj druani prej Meje (mos bëni keq)!
Verse 53
Ata, u ndanë në grupe – në çështje të fesë së tyre. Çdo grup ishte i kënaqur me atë që kishte,
Verse 54
ﯣﯤﯥﯦﯧ
ﯨ
andaj, lëri ti ata në humbjen e tyre deri në një kohë!
Verse 55
A mos mendojnë ata që Ne duke u ndihmuar atyre me pasuri dhe djem,
Verse 56
po nxitojmë kah të mirat e tyre?! Kurrsesi, por ata nuk vërejnë.
Verse 57
Me të vërtetë, ata që prej frikës së madhe ndaj Zotit të tyre, frikësohen (nga dënimi i Tij),
Verse 58
ﰂﰃﰄﰅﰆ
ﰇ
dhe ata që besojnë në argumentet e Zotit të tyre,
Verse 59
ﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
dhe ata që nuk i bëjnë shok Zotit të tyre,
Verse 60
dhe ata që japin nga ajo që u është dhënë atyre, e zemrat e tyre janë të frikësuara, meqë do të kthehen te Zoti i tyre, -
Verse 61
ata nxitojnë në vepra të mira dhe për to i kalojnë të tjerët.
Verse 62
Ne askë nuk e ngarkojmë përtej mundësive të tij; te Ne është Libri që flet të vërtetën, dhe askujt nuk do t’i bëhet padrejtësi.
Verse 63
Por, zemrat e mohuesve janë indiferente ndaj kësaj (Kur’anit), e ata kanë punë tjera më të këqia se këto që i punojnë (vazhdimisht).
Verse 64
E, kur filluam t’i dënojmë pasanikët e tyre, ata atëherë vajtonin (duke kërkuar ndihmë).
Verse 65
(U thuhet): “Mos vajtoni sot, nuk do të keni ju ndihmë prej Nesh,
Verse 66
juve, madje, u janë lexuar ajetet e Mia, por ju tërhiqeshit mbrapa,
Verse 67
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
duke u mendjemadhësuar me të (me tempullin e Qabës), duke biseduar natën fjalë të shëmtuara”.
Verse 68
Vallë, a nuk kanë menduar ata për Fjalën (Kur’anin), apo tyre u ka ardhur ajo çka nuk u kishte ardhur të parëve të tyre?
Verse 69
Apo ata nuk e kanë njohur Pejgamberin e tyre, andaj e mohojnë atë?
Verse 70
Apo thonë: “Tek ai ka çmendje”. Jo, por ai ua sjell të Vërtetën atyre, e shumica prej tyre e urrejnë të Vërtetën.
Verse 71
E, sikur e Vërteta (Kur’ani) të pasonte sipas dëshirave të tyre, do të shkatërroheshin qiejt dhe Toka dhe gjithçka që gjendet në to. Jo, Na, atyre – u kemi dërguar përkujtimin (Kur’anin), pro ata shmangen nga ai.
Verse 72
Apo, prej tyre kërkon shpërblimin? E, shpërblimi i Zotit tënd ëshë më i miri, dhe Ai është furnizuesi më i mirë.
Verse 73
ﯿﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
Ti, me të vërtetë, i fton ata në rrugën e drejtë.
Verse 74
E, ata që nuk besojnë jetën tjetër, shmangen nga rruga e drejtë.
Verse 75
Sikur Ne – t’i mëshironim ata dhe t’u largonim dëmet (që janë goditur me to), përsëri ata do të bredhnin të hutuar e të humbur.
Verse 76
Na, madje, i kemi dënuar ata, por ata nuk iu përulën Zotit të tyre, e as nuk i drejtuan lutje.
Verse 77
E, kur ua hapëm atyre, derën e dënimit të madh, ata, atëherë ishin të dëshpëruar.
Verse 78
Dhe, Ai është, që u ka krijuar të dëgjuarit, të pamurit dhe zemrën (mendjen). E, sa pak që falenderoheni ju!
Verse 79
Dhe, Ai është, që u ka krijuar juve në Tokë, dhe tek Ai do të tuboheni ju,
Verse 80
dhe Ai është, që jep jetë dhe vdekje, dhe Atij i përket ndërrimi i ditës dhe i natës, e vallë, a nuk po kuptoni ju?
Verse 81
ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
Jo, ata (arabët), thonë – ashtu siç kanë thënë të mëparshmit.
Verse 82
Ata pyesin: “Vallë, pasi të vdesim e të bëhemi eshtra e dhé, vërtetë, do të ringjallemi?
Verse 83
Me të vërtetë, kjo na është premtuar neve dhe të parëve tanë (para Muhammedit), por këto janë vetëm përralla të popujve të lashtë”.
Verse 84
Thuaj: “E kujt është Toka dhe të gjitha ato që gjenden në të, nëse e dini?”
Verse 85
ﯛﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
Ata thonë: “Të Perëndisë!” E ti, thuaj: “Vallë, a nuk po meditoni ju?”
Verse 86
Thuaj: “Kush është Zot’i shtatë qiejve dhe Zot i Arshit të Madh?”
Verse 87
ﯫﯬﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
Ata thonë: “Të Perëndisë!” E ti, thuaj: “Vallë, a nuk po druani ju?”
Verse 88
Thuaj: “Në dorën e kujt është pushteti mbi çdo gjë? E, Ai mbron, por prej Tij nuk mund të mbrohet askush, nëse e dini?”
Verse 89
ﰁﰂﰃﰄﰅﰆ
ﰇ
Ata thonë: “I Perëndisë (është pushteti)”. E, ti thuaj: “E përse jeni të mashtruar?”
Verse 90
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Jo, Na u kemi sjellë atyre të Vërtetën, por ata, vërtetë janë gënjeshtarë:
Verse 91
Perëndia nuk ka marrë për Vete fëmijë, dhe s’ka me te kurrfarë zoti (sikur të kishte) atëherë çdo zot do të merrte atë që ka krijuar dhe do të ngritej njëri mbi tjetrin. Qoftë i pastër Perëndia nga ajo që ia përshkruajnë Atij,
Verse 92
ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
i cili di të padukshmen dhe Ai është shumë lart mbi ato, që ia bëjnë shok Atij!
Verse 93
ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
Thuaj (o Muhammed!): “O Zoti im, nëse më tregon atë që u ke premtuar atyre (dënimin),
Verse 94
ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
atëherë, o Zoti im, mos më lë mua me popullin zullumqarë!”
Verse 95
Dhe, me të vërtetë, Na jemi të fuqishëm që të tregojmë ty – atë që ua kemi premtuar atyre.
Verse 96
Largoje të keqen me atë që është më së miri. Na, më së miri dimë të vërtetën që përshkruajnë ata.
Verse 97
Dhe thuaj: “O Zoti im, te Ti mbështetem për mbrojtje nga nxitjet e djallit,
Verse 98
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
dhe te Ti mbështetem, o Zoti im (për mbrojtje), nga prezenca e tyre (djajve) pranë meje”.
Verse 99
Kur t’i arrijë vdekja ndonjërit prej tyre (mohuesve), ai thotë: “O Zoti im, më kthe (në këtë Botë),
Verse 100
që të punoj më mirë në ato që i kam lënë!” – Kurrsesi! Me të vërtetë, kjo është ajo fjalë të cilën ai kot e thotë, - para tyre do të ketë barrierë deri në ditën kur do të ringjallen.
Verse 101
E, kur të fryhet në Sur, atëherë, në mes tyre – nuk do të ketë lidhje farefisnore, e as që ata do të pyeten në mes vete.
Verse 102
ﯱﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
Atij që i rëndohen terezitë (me vepra të mira), këta janë të shpëtuar,
Verse 103
e, ata – terezitë e të cilëve janë të lehta (prej të mirave të pakëta), këta janë ata, që i kanë bërë dëm vetes; e do të qëndrojnë përherë në xhehennem.
Verse 104
ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ
ﰉ
Zjarri do t’i kaplojë fytyrat e tyre, dhe ata, në të, janë të shëmtuar.
Verse 105
(Ju thuhet atyre): “Vallë, a nuk u janë lexuar juve ajetet Tona, e ju i keni përgënjeshtruar”.
Verse 106
Do të thonë ata: “O Zoti ynë, neve na ka munduar e keqja jonë, andaj jemi bërë popull i humbur.
Verse 107
O Zoti ynë, nxirrna prej tij (zjarrit); e nëse na kthehemi (në mohim), (atëherë) do të jemi zullumqarë”.
Verse 108
ﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
(Perëndia) do të thotë: “Rrini në të (zjarr) të përbuzur dhe mos Më flisni asgjë!”
Verse 109
Ka qenë një grup i robërve të Mi, i cili thoshte: “O Zoti ynë, na kemi besuar, andaj na falë dhe na mëshiro! E, Ti je më i miri mëshirues!” –
Verse 110
e ju i keni marrë ata për (objekt) talljeje, andaj, për këtë shkak, Mua, më harruat së përmenduri, e përherë i përqeshnit ata.
Verse 111
Unë, i kam shpërblyer ata sot, për durueshmërinë e tyre, e ata, me të vërtetë, janë të shpëtuar.
Verse 112
(Engjëlli) do të thotë: “Sa vjet i keni kaluar në Tokë (botë)?”
Verse 113
Do të pëgjigjen ata: “Kemi qëndruar një ditë apo një pjesë të ditës; - pyetni numruesit (ata që i kanë numruar)?”
Verse 114
Do të thotë (Perëndia): “Keni qëndruar shumë pak. E, sikur të kishit ditur!”
Verse 115
Mos vallë, keni menduar ju, që Ne ju kemi krijuar juve kot dhe që nuk do të ktheheni te Ne?”
Verse 116
I lartësuar është Perëndia, sundimtari i Vërtetë! S’ka zot tjetër përpos Tij, Zotit të Arshit (Kozmosit) madhështor!
Verse 117
Ai që pos Perëndisë, adhuron zot tjetër, duke mos pasur kurrfarë dokumenti për këtë, me siguri – llogaria është vetëm te Zoti tij. Me të vërtetë, nuk ka shpëtim për mohuesit.
Verse 118
Dhe, thuaj (o Muhammed!): “O Zoti im, fal dhe mëshiro, e Ti je më i miri mëshirues!”
تقدم القراءة