Përkthimi i Sures ق në الألبانية nga Hasan Efendi Nahi - Albanian translation
Verse 1
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
Kâf. Pasha Kur’anin e madhërueshëm,
Verse 2
Po, ata janë çuditur që nga mesi i tyre u ka ardhur një paralajmërues, e mohuesit thonë: “Kjo gjë është e çuditshme”.
Verse 3
Vallë, a pasi të vdesin e të bëhemi dhé (do të ringjallemi)? Ai kthim është i largët!”
Verse 4
Na dimë çka do t’ua mungojë toka atyre (pasi të vdesin), te Ne është Libri që i ruan të gjitha.
Verse 5
Aq më tepër, ta e mohuan të Vërtetën kur u erdhi dhe ata janë në gjendje të luhatshme (në çështjen e profetnisë).
Verse 6
A, nuk e kanë shikuar ata qiellin që qëndron mbi ta, si e kemi ndërtuar dhe zbukuruar, e i cili nuk ka kurrfarë të mete (çrregullimi)!
Verse 7
E, Tokën e kemi shtruar dhe në të kemi shpërndarë male të palëvizshme dhe kemi bërë që nga ajo të mbijnë gjithfarë lloj bimësh të bukur,
Verse 8
ﮙﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
për t’u menduar dhe këshilluar çdo rob që i drjtohet Zotit të vet.
Verse 9
Ne nga qielli lëshojmë ujin (shiun) e bekuar dhe bëjmë që me të, të ujiten kopshtijet dhe drithërat që korren.
Verse 10
ﮪﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
Dhe palmet e hurmës së lartë me kalavesh njëri mbi tjetrin,
Verse 11
ushqim për robërit (njerëzit), dhe Ne me shi e ringjallim tokën (visin) e vdekur; e kështu do të jetë edhe dalja (prej tokës – ringjallja).
Verse 12
Pas tyre, kanë mohuar populli i Nuhut, edhe banorët e Ressit dhe Themudi,
Verse 13
ﯤﯥﯦﯧ
ﯨ
dhe Adi dhe Faraoni, dhe vëllezërit (populli) e Lutit,
Verse 14
edhe banorët e Ejkës dhe populli i Tubbas; të gjithë ata i kanë përgënjeshtruar pejgamberët dhe ndaj tyre u sendërtua dënimi Im.
Verse 15
E, vallë, mos jemi lodhur Ne gjatë krijimit të parë? Jo, por ata dyshojnë në krijimin e sërishëm.
Verse 16
Na e kemi krijuar njeriun dhe Na dimë çka i pëshpërit shpirti atij, se Ne (me dijeninë Tonë) jemi më afër se damari i tij i qafës,
Verse 17
(dhe nga të dy engjëjt) të cilët i rrinë atij nga ana e djathtë dhe e majtë,
Verse 18
dhe ai nuk e thotë asnjë fjalë e që pranë tij të mos jetë ai që mbikëqyrë.
Verse 19
Mundimet e vdekjes do të arrijnë me siguri – kësaj nuk mund t’i ikësh
Verse 20
dhe do të fryhet në Sur – kjo është Dita e premtimit –
Verse 21
ﮆﮇﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
dhe çdonjëri do të vijë, e me të ka grahës dhe dëshmitar.
Verse 22
Ti, me të vërtetë, ke qenë i pakujdesshëm për këtë (momentin e vdekjes), andaj ta kemi ngritur perden (e syve), dhe shikimi yt sot është i prehtë.
Verse 23
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
E, shoku i tij do të thotë: “Ky pranë meje, është i gatshëm”
Verse 24
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
(u thuhet): “Hidheni në zjarr çdo mohues inatçi,
Verse 25
ﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
pengues i të mirave, që kalon (kufirin) dhe i cili dyshon (në fé),
Verse 26
i cili, pos Perëndisë, beson në zot tjetër – andaj hidhe atë në dënimin më të rëndë!”
Verse 27
E, shoku i tij do të thotë: “O Zoti ynë, unë nuk e kam mashtruar atë, por ai vet ka qenë në humbje të madhe”.
Verse 28
Atyre (Perëndia) do t’ju thotë: “Mos u grindni para Meje, Unë ju kam lajmëruar premtimin (dënimin),
Verse 29
Fjala Ime nuk ndryshohet dhe Unë nuk jam zullumqar i robërve të Mi”.
Verse 30
Në Ditën kur do ta pyesin xhehennemin: “A u mbushe?” e ai, përgjigjet: “A ka edhe më?”
Verse 31
ﰁﰂﰃﰄﰅ
ﰆ
E, xhenneti do t’u afrohet besimtarëve, jo larg.
Verse 32
ﰇﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
Kjo ju është premtuar, çdokujt që është penduar dhe ruajtur (nga kalimi i kufirit),
Verse 33
i cili frikohet prej Perëndisë edhe atëhrë kur nuk e sheh kush dhe i cili vie me zemër të kthyer kah Perëndia”.
Verse 34
ﰖﰗﰘﰙﰚﰛ
ﰜ
(U thuhet atyre): “Hyni në të (në xhennet), në qetësi (e mirësi), kjo është Dita e përhershme!”
Verse 35
ﰝﰞﰟﰠﰡﰢ
ﰣ
Në të do të kenë çka të duan – e prej Nesh edhe më shumë.
Verse 36
E, sa gjenerata i kemi shkatërruar par tyre, duke qenë ata më të fortë (se Kurejshit) dhe ata bredhnin nëpër Tokë. – E, a kanë mund të gjejnë strehim?!
Verse 37
Me të vërtetë, për të gjitha këto ka këshillë për atë që ka mend ose që dëgjon, e që është i përqëndruar.
Verse 38
Ne, kemi krijuar qiejt dhe Tokën dhe çdo gjë që gjendet mes tyre për gjashtë ditë (periudha kohore), dhe nuk na përshkoi kurrëfarë lodhje.
Verse 39
Andaj, duroje atë që e thonë ata dhe madhëroje Zotin tënd, dhe falenderoje Atë para lindjes së diellit dhe para muzgut,
Verse 40
ﮊﮋﮌﮍﮎ
ﮏ
dhe madhëroje Atë në një pjesë të natës dhe pas kryerjes së namazit.
Verse 41
Dhe përgjoje ti! Ditën kur thërritësi (engjëlli) thërret prej vendit të afërt,
Verse 42
Ditën kur ata do ta dëgjojnë zërin e vërtetë, ajo do të jetë Dita e daljes (ringjalljes).
Verse 43
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
Na, me të vërtetë, japim gjallëri dhe japim vdekje dhe te Ne është kthimi!
Verse 44
E, në Ditën kur toka do të çahet e të dalin ata me nxitim; kjo është ringjallja, për Ne (kjo) është lehtë.
Verse 45
Na dimë mirë çka thonë ata; e ti nuk je ai që i shtrëngon ata (të besojnë), por këshilloje me Kur’an atë që i druan premtimit (dënimit) Tim!
تقدم القراءة