Përkthimi i Sures ص në الألبانية nga Hasan Efendi Nahi - Albanian translation
Verse 1
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Sâd! Pasha Kur’anin e madhërueshëm (që këshillon),
Verse 2
ﭗﭘﭙﭚﭛﭜ
ﭝ
(por) jobesimtarët janë mendjemëdhenj dhe përçarës (nuk e pranojnë të Vërtetën)!
Verse 3
Sa e sa breza para tyre (popullit të Mekkes), Ne i kemi zhdukur, e ata kanë thirrë në ndihmë, por ka qenë vonë!
Verse 4
Ata janë çuditur për ardhjen e një paralajmëruesi nga mesi i tyre, dhe jobesimtarët kanë thënë: “Ky është magjistar dhe gënjeshtar;
Verse 5
A don ai që prej tërë perëndive të bëjë një perëndi? Me të vërtetë, kjo është një gjë e çudtishme!”
Verse 6
Dhe paria nga mesi i tyre u larguan (duke i thënë njëri-tjetrit): “Shkoni dhe bëhuni të durueshëm pranë perëndive tuaj; Me të vërtetë, kjo është një punë (e madhe) që dëshirohet.
Verse 7
Këtë nuk e kemi dëgjuar në fenë e mëparshme. Ky është vetëm një trillim;
Verse 8
Vallë, nga mesi ynë atij t’i dërgohet Kur’ani?!” Por, ata dyshojnë në Këshillën Time, meqë ende nuk e kanë shijuar dënimin Tim.
Verse 9
Vallë, a te ata janë thesarët e mëshirës së Zotit tënd të Plotëfuqishëm dhe Dhurues?
Verse 10
Apo i tyre është pushteti i qiejve dhe Tokës dhe ç’ka në mes tyre? E, le të ngjiten atëherë, me mjete (në qiell).
Verse 11
ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ
ﯥ
Ata (jobesimtarët-kurejshit) janë një ushtri e vogë e përbërë nga grupet, të cilat do të shpartallohen aty.
Verse 12
Edhe para tyre, kanë përgënjeshtruar populli i Nuhut, edhe Adi edhe Faraoni – pronar i godinave madhështore,
Verse 13
edhe Themudi edhe populli i Lutit edhe banorët e Ejketit; këta janë aleatë (grupe);
Verse 14
të gjithë këta i kanë konsideruar pejgamberët gënjeshtarë, andaj u realizua dënimi Im.
Verse 15
Këta presin vetëm një zë të madh që nuk përsëritet,
Verse 16
dhe ata (përqeshësit) thonë: “O Zoti ynë, shpejtona pjesën tonë (të dënimit) para Ditës së Llogarisë!”
Verse 17
(Perëndia ka urdhëruar): “Duro (o Muhammed) për atë që thonë ata dhe kujtoje robin Tonë Daudin, e fuqishëm, ai me të vërtetë, i është drejtuar Zotit.
Verse 18
Na ia kemi nënshtruar bjeshkët që bashkë me të t’i luten Perëndisë, në mbrëmje dhe në mëngjes,
Verse 19
ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ
ﭬ
si dhe zogjët e tubuar. Të gjitha i drejtoheshin Atij (luteshin në Te).
Verse 20
ﭭﭮﭯﭰﭱﭲ
ﭳ
Dhe, Ne, ia kemi forcuar pushtetin e tij dhe i kemi dhënë mençuri dhe dijeni për të gjykuar.
Verse 21
A të ka ardhur ty lajmi për kundërshtarët, kur hypen në tempullin e tij (fetar),
Verse 22
kur hynë te Daudi, ai u frikësua prej tyre. Ata thanë: “Mos u frikëso, (na jemi) dy kundërshtarë, që njërit-tjetrit i ka bërë padrejtësi, prandaj gjyko mes nesh, me të drejtë, dhe mos u shmangë (prej së vërtetës), po na udhëzo në rrugë të drejtë.
Verse 23
Me të vërtetë, ky është vëlla (mik) i im. Ai ka nëntëdhjetë e nëntë dele, kurse unë kam vetëm një dele, andaj më tha: “Ma jep ti mua atë? – dhe ai në bisedë (polemikë) më mundi”.
Verse 24
(Daudi) tha: “Me të vërtetë, ai të ka bërë padrejtësi që të ka kërkur delen tënde, që ta bashkojë me delet e veta”. Dhe, me të vërtetë, shumë bashkëpronarë i bëjnë padrejtësi njëri-tjetrit, pos atyre që besojnë dhe bëjnë punë të mira, por ata janë pak”. Daudi e kuptoi, se Na, me të vërtetë – e kemi sprovuar atë, prandaj ka kërkuar falje nga Zoti i vet dhe u përul, duke rënë për dhé dhe duke u penduar.
Verse 25
Pastaj, Ne këtë ia falëm atij, e ati te Na, ka një pozitë të veçantë dhe një kthim të mirë (në jetën tjetër).
Verse 26
O Daud, Ne të kemi bërë sundimtar në tokë, prandaj gjyko ndërmjet njerëzve me të drejtë dhe, mos shko pas pasionit tënd, se (ai pasioni) të largon nga rruga e Perëndisë! Me të vërtetë, për ata që largohen nga rruga e Perëndisë, ka dënim të ashpër, ngase e kanë harruar Ditën e llogarisë.
Verse 27
Ne nuk e kemi krijuar kot qiellin dhe Tokën dhe atë që është në mes tyre. Ashtu (kot), mendojnë jobesimtarët. E mjrë për jobesimtarët kur do të hyjnë në zjarr!
Verse 28
A do të sillemi me ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira si me turbulluesit në Tokë; apo, vallë do të sillemi me njerëzit e mirë si me njerëzit e këqinj?
Verse 29
(Ky) është një libër (Kur’ani), që ta kemi zbritur ty, libër i bekuar, për t’i studjuar dokumentet e tij dhe për t’u këshilluar mendimtarët me të.
Verse 30
Ne, Daudit, i kemi dhuruar Sulejmanin. Ai është rob i mrekullueshëm. Ai, me të vërtetë, i është drejtuar shum Zotit!
Verse 31
ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ
ﮋ
(Kujtoje) kur atij (Sulejmanit), një pasdite iu paraqiten atllarët (kuaj të dalluar),
Verse 32
Ai tha: “Unë shfaqa dashuri më të madhe ndaj pasurisë (kuajve) se sa lutjes ndaj Zotit tim!” (ata defiluan para tij) derisa humbën mas beshkes.
Verse 33
(Ai tha): “M’i ktheni ata” – e pastaj nisi t’i prekë me shpatë këmbët dhe qafat e tyre.
Verse 34
Ne, me të vërtetë, e sprovuam Sulejmanin dhe hodhëm mbi fronin e tij një trup, dhe pastaj (Sulejmani) iu drejtua Zotit,
Verse 35
dhe tha: “O Zoti im, të më falësh dhe më dhuro një pushtet çfarë nuk do ta ketë askush pas meje! Me të vërtetë, Ti je dhurues i madh!”
Verse 36
Pastaj, Ne ia nënshtruam erën e butë, e cila frynë me urdhërin e tij, andej kah don ai –
Verse 37
ﯥﯦﯧﯨ
ﯩ
dhe djajtë, të gjithë ndërtuesit dhe zhytësit në ujë,
Verse 38
ﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
dhe të lidhur në pranga.
Verse 39
Kjo është dhurata Jonë, prandaj ti dhuroja (o Sulejman) kujt të duash ose mos ua jep; pa kurrfarë llogarie për këtë!”
Verse 40
ﯷﯸﯹﯺﯻﯼ
ﯽ
Me të vërtetë, ai te Na ka një pozitë të veçantë dhe një kthim të mirë (në jetën tjetër).
Verse 41
Kujtoje robin Tonë Ejjubin, kur iu lut Zotit të vet: “Me të vërtetë, më preku djalli me mundim dhe vuajtje!”
Verse 42
(Atij i tha): “Bjeri me këmbën tënde (Tokës)! Ja, ky është një burim i ujit të ftohtë për larje dhe pirje!”
Verse 43
Dhe Ne ia kemi dhuruar atij familjen dhe po aq një numër tjetër anëtarësh (të familjes) – mëshirë prej Nesh dhe këshillim për njerëzit e mënçur,
Verse 44
dhe merr me dorën tënde një tubë thuprash e rreh me to dhe mos e shkel betimin tënd!” Ne, e kemi ditur atë të durueshëm, (ai) është rob i mrekullueshëm. Ai, me të vërtetë, i është drejtuar (shumë) Zotit!
Verse 45
Dhe kujtoji robërit Tonë: “Ibrahimin, Is’hakun dhe Jakubin, të fortë (në besim) dhe largëpamës.
Verse 46
ﭶﭷﭸﭹﭺ
ﭻ
Ne, atyre iu dhuruam një virtyt të veçantë, që ta kenë gjithmonë në mend botën e ardhshme;
Verse 47
ﭼﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
Njëmend, ata janë tek Ne njerëz të mirë e të zgjedhur.
Verse 48
Dhe kujtoje: Ismailin, Eljesain dhe Dhulkiflin! Të gjithë ata kanë qenë të mirë.
Verse 49
Ky është një kujtim i mirë – dhe, me të vërtetë, për njerëzit që ruhet nga mëkatet, ta kthim të mirë (në botën tjetër):
Verse 50
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
në kopshtijet e Adnit – dyert e të cilit janë të hapura për ta,
Verse 51
në të cilat rrijnë të mbështetur (në divane-kanape) e kënaqen em pemë dhepije të llojllojshme,
Verse 52
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
pranë tyre do të ketë hyrie moshatare, që nuk shikojnë anash.
Verse 53
ﮨﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
Kjo iu është premtuar për Ditën e llogarisë;
Verse 54
ky është, njëmend, furnizimi Ynë që nuk ka të sosur!
Verse 55
ﯗﯘﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
Kjo është kështu (për besimtarët). E, për njerëzit e tërbuar (në të keqe), me të vërtetë, ka kthim të keq (në botën tjetër):
Verse 56
ﯞﯟﯠﯡ
ﯢ
ferri, në të cilin ata do të digjen. E, sa shtrat i shëmtuar që është ai!
Verse 57
ﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
Kjo është kështu (për mohuesit)! E, le ta shijojnë ata këtë ujë të vëluar dhe të qelbët
Verse 58
ﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
dhe të tjera mundime të llojllojshme, të ngjashme me to.
Verse 59
(Atyre u thuhet): “Ky është grumbullim i dendur me ju (në ferr) e (u thuhet): Nuk ka çlirm për ta! Ata, me të vërtetë, do të digjen në zjarr!”
Verse 60
(Populli i thjeshtë) iu përgjigjet (udhëheqësve të vet): “Jo, por ju mos paçit çlirim as qetësi, ju na keni sjellë në këtë gjendje, e sa strehim i keq është ky!”
Verse 61
(Njerëzit e thjeshtë) thanë: “O Zoti ynë! Kush na përgatiti këtë neve, dyfishoju atyre dënimin në ferr!”
Verse 62
(Populli i Mekkes) thanë: “Pse nuk po i shohim njerëzit që i konsideronin të këqinj,
Verse 63
ﭜﭝﭞﭟﭠﭡ
ﭢ
a mos i kemi përqeshur ne at, a apo na kanë humbur sysh?”
Verse 64
ﭣﭤﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
Kjo është, me të vërtetë, grindja e banorëve të ferrit.
Verse 65
Thuaj (o Muhammed!): “Me të vërtetë, unë jam vetëm paralajmërues, e nuk ka zot përveç Allahut, të Vetmit e Ngadhënjimtarit,
Verse 66
Zotit të qiejve e të Tokës dhe të asaj që gjendet midis tyre, të Plotëfuqishmit, Falësit”.
Verse 67
ﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
Thuaj: “Ky (Kur’ani) është lajm i madh,
Verse 68
ﮄﮅﮆ
ﮇ
e ju prej tij po shmangeni.
Verse 69
Unë nuk kam pasur kurrfarë dije për meleqtë e lartë, kur ata polemizuan mes vete, -
Verse 70
mua vetëm më është shpallë se jam paralajmërues i qartë, -
Verse 71
(Kujtoju atyre) kur Zoti yt u ka thënë meleqve: “Me të vërtetë, Unë do ta krijojë njeriun prej balte,
Verse 72
e kur Unë ta plotësoj atë t’i jap frymë prej shpirtit Tim (kur t’i jap jetë), bëni sexhde atij!”
Verse 73
ﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
E të gjithë meleqtë (engjëjt), së bashku, bënë sexhde,
Verse 74
ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
përveç Iblisit; ai u bë mendjemadh e ishte mohues.
Verse 75
(Zoti) tha: “O Iblis, ç’të pengoi ty, që të mos bësh sexhde para atij që e kam krijuar Unë me duart e Mia (pa ndihmën e askujt)? A mos je mendjemadhësuar apo mendon se je nga të lartit?”
Verse 76
(Iblisi) tha: “Unë jam më i mirë se ai. Mua më ke krijuar prej zjarrit, kurse atë prej baltës”.
Verse 77
ﯷﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
(Perëndia) tha: “Dil atëherë prej xhennetit! Me të vërtetë, ti je i dëbuar.
Verse 78
ﯽﯾﯿﰀﰁﰂ
ﰃ
Me të vërtetë mallkimi Im është mbit ty deri në Ditën e gjykimit”.
Verse 79
ﰄﰅﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
(Iblisi) tha: “O Zoti im, më jep afat deri në ditën kur do të ringjallen ata!”
Verse 80
ﰋﰌﰍﰎ
ﰏ
(Zoti) tha: “Me të vërtetë, do të jepet dy afat
Verse 81
ﰐﰑﰒﰓ
ﰔ
deri në ditën e caktuar”.
Verse 82
ﰕﰖﰗﰘ
ﰙ
(Iblisi) tha: “Pasha madhërinë Tënde, unë do t’i mashtrojë ata të gjithë –
Verse 83
ﰚﰛﰜﰝ
ﰞ
përveç robërve Tu të sinqertë!”
Verse 84
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
(Zoti) tha: “Unë betohem me të drejtën dhe flas të vërtetën,
Verse 85
me të vërtetë, Unë do ta mbush ferrin me ty dhe me të gjithë ata që të pasojnë ty!”
Verse 86
Thuaj (o Muhammed!): “Unë prej jush nuk kërkoj kurrfarë shpërblimi për të (Kur’anin), e as nuk jam nga ata që paraqiten të atillë (çfarë nuk janë),
Verse 87
ﭩﭪﭫﭬﭭ
ﭮ
ai (Kur’ani), me të vërtetë, është këshilël për tërë botën!
Verse 88
ﭯﭰﭱﭲ
ﭳ
Dhe ju, me të vërtetë, do ta dini lajmin e tij pas një kohe!”
تقدم القراءة