Përkthimi i Sures يس në الألبانية nga Hasan Efendi Nahi - Albanian translation
Verse 1
ﭬ
ﭭ
Jâ Sîn.
Verse 2
ﭮﭯ
ﭰ
Pasha Kur’anin plotë dijeni,
Verse 3
ﭱﭲﭳ
ﭴ
me të vërtetë, ti (o Muhammed!) je pejgamber,
Verse 4
ﭵﭶﭷ
ﭸ
në rrugën e drejtë,
Verse 5
ﭹﭺﭻ
ﭼ
me shpalljen e të Plotëfuqishmit, Mëshiruesit,
Verse 6
që ta paralajmërosh popullin – paraardhësit e të cilit nuk ishin të paralajmëruar, prandaj (ata) kanë qenë të pakujdesshëm!
Verse 7
Me të vërtetë, u realizua Fjala (e dënimit) ndaj shumicës së tyre – e ata nuk besojnë.
Verse 8
Ne u vumë pranga në qafë, e ato u arrijnë deri në nënmjekërr, - andaj ata janë me kokë përpjetë,
Verse 9
dhe Ne, vumë perde para tyre dhe perde pas tyre, e i mbuluam, e ata nuk shohin,
Verse 10
dhe për ata është njëlloj, i paralajmërove oe nuk i paralajmërove, ata nuk besojnë.
Verse 11
Me të vërtetë, paralajmërimi yt i sjell dobi vetëm atij që ndjek Këshillën (Kur’anin) dhe i druan Mëshiruesit dhe fshehtas (pa e parë); e sihariqoje atë duke ia falë mëkatet dhe duke i dhënë shpërblim të begatshëm!
Verse 12
Ne, me të vërtetë, i ringjallim të vdekurit, shënojmë veprat që i kanë paraqitur dhe gjurmët e tyre, e Ne i numërojmë të gjitha ato në Librin e qartë.
Verse 13
Përmendju atyre shembullin e banorëve të qytetit, kur u erdhën atyre pejgamberët;
Verse 14
Kur Ne u dërguam atyre dy, e ata i konsideronin gënjeshtarë, madje i përforcuam me të tretin, e thanë: “Ne, me të vërtetë, jemi dërguar te ju!”
Verse 15
Ata (banorët e qytetit), ju thanë: “Ju jeni vetëm njerëz si ne, e Bamirësi nuk ju ka zbritur asgjë; ju vetëm gënjeni”.
Verse 16
ﭶﭷﭸﭹﭺﭻ
ﭼ
Thanë (pejgamberët): “Zoti ynë e di që ne, me të vërtetë, jemi dërguar pejgamberë te ju,
Verse 17
ﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
dhe se jemi të obliguar vetëm që të shpallim qartë”.
Verse 18
Thanë (banorët): “Ne parandjejmë fatkeqësi nga ju; e nëse nuk frenoheni, do t’ju gjuamë me gurë dhe me siguri do t’ju godas dënimi i dhembshëm prej nesh”.
Verse 19
Thanë (pejgamberët): “Fatkeqësia juaj është me ju. Vallë, a për atë që jeni këshilluar (e konsideroni fatkeqësi)? Jo, (por) ju jeni popull që kaloni kufirin në të këqia”.
Verse 20
E, erdhi një njeri nga periferia e qytetit – duke nxituar dhe tha: “O populli im, pasoni pejgamberët;
Verse 21
pasoni ata, që nuk kërkojnë prej jush kurrfarë shpërblimi, e ata janë në rrugën e drejtë!
Verse 22
Pse të mos e adhuroj unë Ate, i cili më ka krijuar. E, te Ai do të ktheheni ju.
Verse 23
Vallë, a marr unë tjetër zot – pos Atij? Nëse Bamirësi i Gjithëmbarshëm dëshiron të më godas me ndonjë të keqe, - ndërmjetësimi i tyre nuk do të më sjell kurrfarë dobie, e as që do të munden të më shpëtojnë ata.
Verse 24
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
Unë, atëherë – me siguri, do të jem në humbje të plotë.
Verse 25
ﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
Unë, me të vërtetë, i kam besuar Zotit tuaj, andaj, më dëgjoni!”
Verse 26
I thuhet atij: “Hyn në xhennet!” Ai tha: “Ah, sikur ta dinte populli im,
Verse 27
për çka më fali (nga mëkatet) Zoti im dhe më bëri të nderuar!”
Verse 28
Dhe, Ne nuk i kemi dërguar kurrfarë ushtrie (nga qielli) popullit të tij – pas tij, dhe Ne nuk kemi dërguar asgjë,
Verse 29
vetëm një zë të tmerrshëm, e u shuan përnjëherësh.
Verse 30
Ah, sa mjerim për ata njerëz! Kurdo që u vinte ndonjë pejgamber, ata nuk bënin tjetër, por vetëm talleshin me te.
Verse 31
Vallë, a nuk panë ata se sa e sa gjenerata para tyre i kemi shkatërruar, e nuk u kthyen,
Verse 32
ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ
ﮈ
e të gjithë ata do të paraqiten bashkërisht te Ne.
Verse 33
E, dëshmi për ta – është toka e vdekur; Ne e ngjallim atë, dhe nga ajo nxjerrim kokrra (drithëra), me të cilat ushqeheni.
Verse 34
Ne kemi krijuar në tokë kopshte hurmesh dhe vreshta, - dhe kemi bërë në të burime uji,
Verse 35
që ata t’i hanë frutet e tyre dhe nga ato që i punojnë duart e tyre; e përse ata nuk duan të jenë mirënjohës?
Verse 36
Qoftë lavdëruar Ai që i ka krijuar të gjitha llojet (gjinitë): çka binë prej tokës, dhe nga ata vetë (njerëzit) dhe nga ajo që ata nuk dinë!
Verse 37
Dhe, argument për ta është nata: Na e menjanojmë (dritën) e ditës dhe atëherë – ata mbetën në errësirë.
Verse 38
Dhe Dielli sillet deri në kufirin e vet të caktuar. Kjo është dispozitë e të Plotëfuqishmit dhe Gjithëdijshmit.
Verse 39
Dhe Hënës ia kemi caktuar pozitat; ajo kthehet (duke qenë e plotë) e bëhet si rremi (i hollë) i vjetër i hurmës.
Verse 40
As Dielli nuk mund ta arrijë Hënën, e as nata (Hëna) nuk mund ta kalojë ditën (Diellin); të gjitha lundrojnë në hapsirën qiellore (ose: çdo trup qiellor lëvizë).
Verse 41
Dhe argument për ta është që pasardhësit e tyre i ngarkuam në anije përplot,
Verse 42
ﭚﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
dhe, për ta, Ne krijuam bartëse të ngjashme me anijen në të cilën hipin (e udhëtojnë).
Verse 43
Dhe, po të duam Ne, ata i fundosim; andaj – as nuk do të mund t’u ndihmojë kush, as nuk do të mund të shpëtojnë,
Verse 44
ﭫﭬﭭﭮﭯﭰ
ﭱ
përpos me mëshirën Tonë dhe të kënaqen deri në një kohë.
Verse 45
E, kur atyre u thuhet: “Druajuni asaj (dënimit) që keni para jush (në këtë botë) dhe atë që është pas jush (botën tjetër), për të qenë të mëshiruar...”
Verse 46
Dhe, atyre nuk u vinte asnjë argument nga argumentet e Zotit të tyre, e që ata të mos shmangeshin nga ato.
Verse 47
E, kur atyre ju thuhet: “Jepni nga ato me të cilat Perëndia u ka furnizuar juve”, - e atëherë, mohuesit u thonë besimtarëve: “Vallë, a ne t’i ushqejmë ata, të cilët do t’i ushqente Perëndia – po të donte? Me të vërtetë, ju jeni në humbje të qartë!”
Verse 48
Dhe, ata (mohusit) thonë: “Kur do të realizohet ky premtim, nëse thoni të vërtetën?”
Verse 49
Ata presin vetëm një zë të tmerrshëm, që do t’i kaplojë duke u grindur njëri me tjetrin,
Verse 50
E, ata nuk do të mund t’i kryejnë porositë e as të kthehen te familja e tyre.
Verse 51
Dhe, do të fryhet në Sur, e ata do të dalin nga varret dhe nxitojnë kah Zoti i tyre,
Verse 52
duke thënë: “Kuku për ne! kush na ngjalli (çoi) prej shtretërve tanë?” (Ju thuhet): “Ja, kjo është ajo që e ka premtuar Mëshiruesi i Madh, e pejgamberët e kanë thënë të vërtetën!
Verse 53
Do të jetë ai vetëm një zë i tmerrshëm, e ata të gjithë (përnjëherë) do të prezentohen para Nesh.
Verse 54
Ja, sot (në këtë ditë), askujt nuk do t’i bëhet ndonjë padrejtësi, dhe ju do të shpërbleheni vetëm për atë që keni punuar.
Verse 55
Atë ditë, me të vërtetë, banorët e Xhennetit janë të angazhuar me kënaqësi,
Verse 56
ata dhe gratë e tyre janë në hije (fllade), të mbështetur në kolltuqe,
Verse 57
ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
në të (xhennet) – për ta, ka pemë dhe çdo gjë që dëshirojnë.
Verse 58
ﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
“Selam!” – (përshëndetën ata) me fjalë prej Zotit Mëshirues, -
Verse 59
ﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
(u thuhet): “e veçohuni sot ju, o mëkatarë!”
Verse 60
Vallë, a nuk ju kam urdhëruar, o bijtë e Ademit, që të mos e adhuroni djallin, se ai, me të vërtetë, është armik i përbetuar i juaji,
Verse 61
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
por vetëm Mua më adhuroni! Kjo është rrugë e drejtë.
Verse 62
Ai (djalli), me të vërtetë, ka humbur shumë grupe njerëzish prej jush, e vallë, a nuk keni menduar!
Verse 63
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
(U thuhet atyre): “Ky është xhehennemi, që u është premtuar,
Verse 64
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
kalluni (digjuni) tani në të (xhehennem), ngase nuk keni besuar!”
Verse 65
Sot, Ne do t’u vulosim gojët e tyre, e do të flasin duart e tyre dhe do të dëshmojnë këmbët e tyre për atë që kanë fituar.
Verse 66
Sikur të donim Ne, Ne do t’ju vërbonim sytë atyre duke ua rrafshur fytyrën, e ata do ta kërkonin rrugën; po, vallë si do të shihnin?
Verse 67
Dhe, sikur të kishim dashur, Ne do t’i kishim shndërruar ata (prej krijese njerëzore në krijesa tjera) në atë moment, e ata nuk do të mund as të shkonin e as të ktheheshin.
Verse 68
Kujt i japim jetë të gjatë, Na ia ndryshojmë strukturën e tij. E, vallë, a nuk kuptojnë ata?
Verse 69
Na, atij (Muhammedit) nuk ia mësuam poetikën, e as që ajo është për te. Këtë (që e ka sjellë) është vetëm këshillë dhe Kur’ani i qartë,
Verse 70
për ta paralajmëruar atë që është i gjallë (i mençur), dhe për t’u realizuar fjala (dënimi) ndaj mohuesve.
Verse 71
Vallë, a nuk shohin ata, se Ne për ta i kemi krijuar shtazët – me mjeshtrinë Tonë, e ata i posedojnë!
Verse 72
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
dhe bëmë që ato t’u nënshtrohen atyre – disa i shalojnë e prej disave ushqehen,
Verse 73
dhe nga ato kanë shumë dobi, dhe pije (qumështi). E, vallë, si nuk falenderohen!
Verse 74
Dhe, ata pos Perëndisë, kanë besuar në zotëra tjerë, duke shpresuar se do t’u ndihmojnë ata (idhujt);
Verse 75
mirëpo, ata nuk mund t’u ndihmojnë atyre, dhe ata janë për ta një ushtri e pranishme (në ferr).
Verse 76
Dhe, mos të pikëllojnë ty fjalët e tyre! Na, me të vërtetë, i dimë ato që i fshehin ata dhe çka shpallin.
Verse 77
A nuk sheh njeriu se si Ne e krijuam atë prej pikës së ujit (farës – spermës), e megjithatë, ai është kundërshtar i hapët,
Verse 78
dhe ai na sjell shembull, e harron krijimin e vet. Thotë: “Kush do t’i ngjallë eshtrat duke qenë ato të kalbura (shkapërderdhura)?”
Verse 79
Thuaj: “Do t’i ngjallë Ai që i krijoi për herë të parë; Ai i di të gjitha ato që i ka krijuar,
Verse 80
(Ai), i cili e bër për ju – prej drurit të njomë – zjarrin dhe ju prej ti ndizni”.
Verse 81
Vallë, a nuk është i pushtetshëm ai që krijoi qiejt dhe Tokën – të krijoi qenie të ngjashme (të ringjallë pas vdekjes)? Po, me të vërtetë, Ai është Krijues i çdo gjëje dhe i Gjithëdijshëm;
Verse 82
Dispozita e Tij (Perëndisë), kur dëshiron të bëjë diçka, është vetëm të thotë: “Bëhu!” – dhe ajo bëhet.
Verse 83
I lartësuar është Ai, në duart e të cilit është pushteti mbi çdo gjë! Dhe, tek Ai do të ktheheni!
تقدم القراءة