Përkthimi i Sures يس në الألبانية nga الترجمة الألبانية
Verse 1
ﭬ
ﭭ
Jâ Sîn.
Verse 2
ﭮﭯ
ﭰ
Për Kuranin plot urtësi!
Verse 3
ﭱﭲﭳ
ﭴ
Në të vërtetë, ti (Muhamed) je një nga të dërguarit
Verse 4
ﭵﭶﭷ
ﭸ
në rrugë të drejtë
Verse 5
ﭹﭺﭻ
ﭼ
me Shpalljen e të Plotfuqishmit, Mëshirëplotit,
Verse 6
që të paralajmërosh një popull, paraardhësit e të cilit nuk ishin të paralajmëruar, prandaj këta janë të pakujdesshëm.
Verse 7
Shumica e tyre meritojnë dënimin Tonë, se ata nuk besojnë.
Verse 8
Ne do t’u vëmë në qafë vargonj, të cilët do t’u arrijnë deri në mjekër, e kështu do të jenë si të mpirë.
Verse 9
Ne kemi vënë pengesë para tyre dhe pas tyre e i kemi mbuluar, kështu që ata nuk shohin.
Verse 10
Për ata është njëlloj, i paralajmërove apo nuk i paralajmërove, ata nuk besojnë.
Verse 11
Në të vërtetë, paralajmërimi yt i sjell dobi vetëm atij që ndjek Këshillën (Kuranin) dhe i frikësohet të Gjithëmëshirshmit, edhe pa e parë Atë. Këtij jepi lajmin e mirë për falje gjynahesh dhe shpërblim bujar!
Verse 12
Sigurisht, Ne i ringjallim të vdekurit dhe shënojmë veprat që kanë bërë dhe gjurmët e (punëve të) tyre. Ne e kemi llogaritur çdo gjë në një Libër të qartë.
Verse 13
Përmendu atyre shembullin e banorëve të qytetit, kur u erdhën të dërguarit.
Verse 14
Ne u dërguam atyre dy vetë, që ata i quajtën gënjeshtarë. Pastaj i përforcuam të dërguarit me një të tretë e ata thanë: “Ne, me të vërtetë, jemi dërguar te ju!”
Verse 15
Banorët u thanë: “Ju jeni vetëm njerëz si ne, e i Gjithëmëshirshmi nuk ju ka shpallur asgjë; ju vetëm gënjeni”.
Verse 16
ﭶﭷﭸﭹﭺﭻ
ﭼ
Ata u përgjigjën: “Zoti ynë e di që ne jemi vërtet të dërguar te ju
Verse 17
ﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
dhe kemi detyrë vetëm që të shpallim qartë”.
Verse 18
Banorët thanë: “Ne parandiejmë fatkeqësi nga ju. Nëse nuk tërhiqeni, do t’ju gurëzojmë dhe me siguri do t’ju godasë një dënim i dhembshëm prej nesh”.
Verse 19
Ata u përgjigjën: “Fatkeqësia, që ju ndollët, mund të vijë vetëm nga vetja juaj. Vallë, për shkak se po ju këshillojmë, na kërcënoni?! Ju jeni popull që kaloni çdo lloj kufiri.”
Verse 20
Dhe nga skajet e qytetit erdhi një njeri, duke nxituar dhe tha: “O populli im, ndiqni të dërguarit!
Verse 21
Ndiqni ata, që nuk kërkojnë prej jush kurrfarë shpërblimi e që janë në rrugë të drejtë!
Verse 22
Përse të mos e adhuroj Atë, i Cili më ka krijuar e tek i Cili do të ktheheni të gjithë?!
Verse 23
Vallë, përse duhet të adhuroj zota të tjerë përveç Tij? Nëse i Gjithëmëshirshmi do të dëshironte të më godiste me ndonjë të keqe, ndërmjetësimi i atyre (zotave) nuk do të më sillte kurrfarë dobie e as që do të mund të më shpëtonin.
Verse 24
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
Atëherë, unë do të isha me siguri në humbje të dukshme.
Verse 25
ﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
Unë i kam besuar Zotit tuaj, andaj, më dëgjoni!”
Verse 26
(Pasi e vrau populli i vet, atij) iu tha: “Hyr në Xhenet!” Ai tha: “Ah, sikur ta dinte populli im,
Verse 27
se si më fali Zoti im dhe më bëri të nderuar!”
Verse 28
Por pas (vdekjes së) tij, Ne nuk i dërguam kurrfarë ushtrie nga qielli (si dënim) popullit të tij dhe as që kishte nevojë për të dërguar.
Verse 29
(Mjaftoi për t’i dënuar ata) vetëm një zë i tmerrshëm, pas të cilit u shuan përnjëherësh.
Verse 30
Ah, sa mjerim për ata njerëz! Kurdo që u vinte ndonjë i dërguar, ata nuk bënin tjetër, por vetëm talleshin me të.
Verse 31
Vallë, a nuk e kishin parë ata se sa e sa brezni para tyre që kishim shkatërruar nuk u kthyen më?!
Verse 32
ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ
ﮈ
Të gjithë ata do të paraqiten bashkërisht te Ne.
Verse 33
Shenjë për ata është toka e vdekur; Ne e ringjallim atë dhe nga ajo nxjerrim drithëra, me të cilat ushqehen.
Verse 34
Ne kemi krijuar në tokë kopshte hurmash dhe vreshta e kemi bërë të shpërthejnë në të burime uji,
Verse 35
që ata t’i hanë frutat e tyre. Këto nuk i bënë duart e tyre; ndaj, përse ata nuk duan të jenë mirënjohës?!
Verse 36
Qoftë lavdëruar Ai që i ka krijuar çift të gjitha llojet: çka mbin prej tokës, ata vetë dhe ato që nuk i dinë!
Verse 37
Një shenjë tjetër për ata është nata, prej së cilës Ne e tërheqim ditën dhe atëherë ata mbeten në errësirë.
Verse 38
Dielli sillet në drejtimin e vet të caktuar. Kështu e ka paracaktuar i Plotfuqishmi, i Gjithëdijshmi.
Verse 39
Hënës i kemi caktuar faza; ajo përditë hahet e bëhet si rremi i përkulur i hurmës.
Verse 40
As Dielli nuk mund ta arrijë Hënën e as nata nuk mund t’ia kalojë ditës; të gjitha lundrojnë në orbitat e veta.
Verse 41
Një shenjë tjetër për ata është që paraardhësit e tyre Ne i ngarkuam në anijen e mbushur plot (të Nuhut)
Verse 42
ﭚﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
dhe për ata Ne krijuam mjete të ngjashme me atë anije, në të cilat hipin.
Verse 43
Po të duam, Ne i fundosim ata e atëherë as nuk do të mund t’i ndihmojë kush, as nuk do të mund të shpëtojnë,
Verse 44
ﭫﭬﭭﭮﭯﭰ
ﭱ
përveçse me mëshirën Tonë, duke i lënë ata të kënaqen njëfarë kohe.
Verse 45
Kur atyre u thuhet: “Druajuni asaj që keni para jush dhe asaj që është pas jush, me qëllim që Allahu t’ju mëshirojë” (ata nuk ia vënë veshin).
Verse 46
Sa herë që atyre u vjen ndonjë nga shenjat e Zotit të tyre, ata i shmangen asaj.
Verse 47
E kur atyre u thuhet: “Jepni nga ato që ju ka dhënë Allahu”, atëherë, mohuesit u thonë besimtarëve: “Pse, ne do t’i ushqejmë ata që, po të donte Allahu, do t’i ushqente Vetë? Ju jeni vërtet në humbje të qartë!”
Verse 48
Ata (jobesimtarët) thonë gjithashtu: “Kur do të përmbushet ky premtim, nëse ajo që thoni është e vërtetë?”
Verse 49
Ata presin vetëm një zë të tmerrshëm, që do t’i kaplojë, ndërsa grinden me njëri-tjetrin.
Verse 50
Atëherë ata nuk do të mund të lënë testament e as të kthehen te familjet e tyre.
Verse 51
Dhe, kur të fryhet në Sur, ata do të dalin nga varret dhe do të nxitojnë drejt Zotit të tyre,
Verse 52
duke thënë: “Mjerë ne! Kush na ngriti prej varreve tona?” (Do t’u thuhet): “Ja, kjo është ajo që ka premtuar i Gjithëmëshirshmi; të dërguarit kanë thënë të vërtetën!”
Verse 53
Do të jetë ai vetëm një zë i tmerrshëm e ata të gjithë do të paraqiten para Nesh.
Verse 54
Atë ditë askujt nuk do t’i bëhet ndonjë padrejtësi dhe ju do të shpërbleheni vetëm sipas asaj që keni bërë.
Verse 55
Sigurisht që atë ditë banorët e Xhenetit nuk do të mendojnë për gjë tjetër, veç lumturisë së tyre.
Verse 56
Ata dhe gratë e tyre do të jenë në hije, të mbështetur në ndenjëse të lartuara.
Verse 57
ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
Për ata do të ketë aty fruta dhe çdo gjë që dëshirojnë.
Verse 58
ﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
“Paqe!” do të jetë fjala prej një Zoti Mëshirëplotë.
Verse 59
ﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
(Ndërsa keqbërësve Ai do t’u thotë): “Veçohuni sot ju, o kriminelë!
Verse 60
Vallë, a nuk ju kam urdhëruar, o bijtë e Ademit, që të mos e adhuroni djallin, se ai është vërtet armik i hapët juaji,
Verse 61
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
por të më adhuroni vetëm Mua?! Kjo është rruga e drejtë.
Verse 62
Sigurisht që ai (djalli) ka shpënë në humbje një mizëri prej jush; vallë a nuk po mendoni?!
Verse 63
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
Ky është Xhehenemi, që ju ishte premtuar.
Verse 64
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
Digjuni tani në të, sepse kurrë nuk besuat!”
Verse 65
Sot Ne do t’ua vulosim atyre gojët e do të Na flasin duart e tyre dhe do të dëshmojnë këmbët e tyre për atë që kanë bërë.
Verse 66
Sikur të donim, Ne do t’ua verbonim atyre sytë, kështu që ata do ta kërkonin më kot rrugën! Vallë, si do të shihnin?
Verse 67
Sikur të kishim dashur, Ne do t’i kishim shndërruar ata (në krijesa të tjera) në atë vend e ata nuk do të mund as të shkonin e as të ktheheshin.
Verse 68
Kujtdo, që i japim jetë të gjatë, Ne e bëjmë sërish krijesë të dobët. Vallë, a nuk kuptojnë ata?
Verse 69
Ne nuk ia kemi mësuar atij (Muhamedit) poezinë e ajo as që është për të. Ky (libër që ka sjellë) është vetëm këshillë dhe një Kuran i qartë,
Verse 70
për të paralajmëruar këdo që është gjallë dhe për t’u përmbushur fjala e Tij ndaj mohuesve.
Verse 71
Vallë, a nuk e shohin ata se, ndër gjërat që Duart Tona kanë krijuar për ta, janë bagëtitë që ata zotërojnë?!
Verse 72
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
Ne bëmë që ato t’u nënshtrohen atyre, kështu që disa i shalojnë e prej disave ushqehen,
Verse 73
prej disave pinë dhe nxjerrin dobi të tjera. Vallë, si të mos falënderojnë!
Verse 74
Por ata kanë zgjedhur zota të tjerë në vend të Allahut, duke shpresuar se do të ndihmohen prej tyre.
Verse 75
Zotat nuk mund t’i ndihmojnë, e megjithatë idhujtarët janë si një ushtri e pranishme për (t’i mbrojtur) ata.
Verse 76
Mos u dëshpëro nga fjalët e tyre! Ne e dimë çfarë fshehin dhe çfarë shpallin.
Verse 77
A nuk sheh njeriu se si Ne e krijuam atë prej pikës së farës, e megjithatë ai bëhet kundërshtar i hapët?!
Verse 78
Ai na sjell shembull, duke harruar krijimin e vet dhe thotë: “Kush do t’i ngjallë eshtrat kur të kalben?”
Verse 79
Thuaj: “Do t’i ngjallë Ai që i krijoi ato për herë të parë; Ai ka njohuri të plotë për çdo krijesë;
Verse 80
Ai që prej drurit të njomë bëri për ju zjarrin, të cilin e përdorni për të ndezur”.
Verse 81
Vallë, a nuk është i Zoti Ai që krijoi qiejt dhe Tokën, t’i rikrijojë ato? Po! Ai është Krijuesi i çdo gjëje dhe i Gjithëdijshmi!
Verse 82
Vërtet, urdhri i Tij, kur Ai dëshiron diçka, është që t’i thotë asaj “Bëhu!” - dhe ajo bëhet.
Verse 83
Prandaj, qoftë lartësuar Ai, në Dorën e të Cilit është pushteti mbi çdo gjë! Tek Ai do të ktheheni!
تقدم القراءة