Verse 1

ﭑ ﭒ ​

Tâ, Sîn, Mîm.

Verse 2

ﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Këto janë vargjet e Librit të qartë.

Verse 3

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

A mos vallë ti (o Muhamed) do ta shkatërrosh veten, ngaqë ata (banorët e Mekës) nuk duan të besojnë?

Verse 4

ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

Sikur të donim Ne, do të zbritnim nga qielli një shenjë, para së cilës ata do të përulnin kokat.

Verse 5

ﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

Sa herë që atyre u vjen ndonjë Këshillë e re nga i Gjithëmëshirshmi, ata ia kthejnë kurrizin.

Verse 6

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾ ﭿ ​

Ata e kanë përgënjeshtruar atë, prandaj do t’u vijë ai (ndëshkim), me të cilin janë tallur.

Verse 7

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

Vallë, a nuk shohin ata tokën, prej së cilës kemi bërë të mbijnë sa e sa lloje çifte bimësh fisnike?

Verse 8

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

Sigurisht që këtu ka shenja (të njëjësisë së Zotit), por shumica e tyre nuk besojnë.

Verse 9

ﮖﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

Zoti yt është vërtet i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 10

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

Kur Allahu e thërriti Musain: “Shko te populli keqbërës,

Verse 11

ﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

populli i Faraonit! vallë, a nuk po i frikësohen ata Allahut?”

Verse 12

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Ai u përgjigj: “O Zoti im, unë kam frikë se do të më quajnë gënjeshtar,

Verse 13

ﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

e zemra do të më ngushtohet, kurse gjuha mund të më lidhet, andaj, dërgoje edhe Harunin (të më ndihmojë).

Verse 14

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Unë jam edhe përgjegjës ndaj tyre për një krim, andaj kam frikë se do të më vrasin”.

Verse 15

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Allahu tha: “Kurrsesi! Shkoni që të dy me shenjat Tona. Me të vërtetë, Ne jemi me ju dhe dëgjojmë.

Verse 16

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Shkoni te Faraoni dhe i thoni: “Ne jemi të dërguarit e Zotit të botëve,

Verse 17

ﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

që të lejoni bijtë e Israilit të vijnë me ne!”

Verse 18

ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

Faraoni tha: “Vallë, a nuk të kemi rritur në gjirin tonë si fëmijë?! A nuk ke qëndruar midis nesh shumë vjet të jetës sate?!

Verse 19

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

E pastaj bëre veprën që ti e di, duke qenë mosmirënjohës?!”

Verse 20

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Musai tha: “E kam bërë atë, kur nuk kam qenë i udhëzuar.

Verse 21

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

Pastaj ika prej jush, kur u frikësova prej jush dhe Zoti im më dhuroi mençuri dhe më bëri një nga të dërguarit.

Verse 22

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

A e quan mirësi atë që më bëre mua, ndërkohë që bijtë e Israilit (popullin tim) i bëre skllevër”?

Verse 23

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

Faraoni e pyeti: “E ç’është Zoti i botëve?”

Verse 24

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

(Musai) u përgjigj: “Është Zoti i qiejve, i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet midis tyre, nëse besoni me bindje”.

Verse 25

ﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

(Faraoni) u tha atyre rreth vetes: “Vallë, a nuk po dëgjoni?!”

Verse 26

ﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

Ai tha: “Zoti juaj dhe Zoti i të parëve tuaj.”

Verse 27

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

(Faraoni) tha: “Me të vërtetë, i Dërguari që ju është sjellë, është i çmendur”.

Verse 28

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

(Musai) tha: “Zoti i Lindjes dhe i Perëndimit dhe i gjithçkaje që gjendet midis tyre, nëse kuptoni.

Verse 29

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

(Faraoni) tha: “Nëse ti merr për zot tjetërkënd, përveç meje, me siguri, do të të fus në burg!”

Verse 30

ﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

(Musai) u përgjigj: “Vallë, edhe pasi të të kem sjellë mrekulli të qartë? “

Verse 31

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

(Faraoni) tha: “Tregoje pra, nëse thua të vërtetën!”

Verse 32

ﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

(Musai) lëshoi shkopin e vet e ai u shndërrua në gjarpër të vërtetë!

Verse 33

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Pastaj nxori dorën e vet dhe ajo, menjëherë u duk e bardhë para shikuesve!

Verse 34

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

(Faraoni) i tha parisë së tij, që e kishte përreth: “Ky qenka magjistar vërtet i dijshëm!

Verse 35

ﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

Me magjitë e veta, ai dëshiron t’ju dëbojë nga toka juaj, prandaj ç’më këshilloni ju?”

Verse 36

ﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

Ata u përgjigjën: “Lëre këtë dhe vëllanë e tij për pak kohë dhe ço lajmëtarë nëpër qytete,

Verse 37

ﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

që të t’i sjellin ty të gjithë magjistarët e dijshëm”.

Verse 38

ﰁﰂﰃﰄﰅ ﰆ ​

Magjistarët u mblodhën në ditën e caktuar,

Verse 39

ﰇﰈﰉﰊﰋ ﰌ ​

e popullit iu tha: “A jeni mbledhur të gjithë,

Verse 40

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

që të shkojmë pas magjistarëve, nëse ata do të jenë fitues?!”

Verse 41

ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

Kur erdhën magjistarët, i thanë Faraonit: “Vërtet do të shpërblehemi, nëse dalim fitues?”

Verse 42

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

Ai u përgjigj: “Po, madje do të jeni vërtet ndër të afërmit e mi”.

Verse 43

ﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Musai u tha atyre: “Hidheni atë që doni ta hidhni!”

Verse 44

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Ata hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre dhe thanë: “Për madhërinë e Faraonit, me të vërtetë, Ne do të jemi fitues patjetër!”

Verse 45

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

Pastaj, Musai hodhi shkopin e tij, që i kapërdiu përnjëherësh sajimet e tyre të rreme!

Verse 46

ﮈﮉﮊ ﮋ ​

Atëherë magjistarët ranë përmbys, duke bërë sexhde,

Verse 47

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

dhe thanë: “Ne besojmë në Zotin e botëve,

Verse 48

ﮑﮒﮓ ﮔ ​

Zotin e Musait dhe të Harunit!”

Verse 49

ﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

(Faraoni) tha: “I besuat atij (Musait) para se t’ju lejoja unë! Patjetër që ai është i madhi juaj, i cili ju ka mësuar magjinë. Ta dini se unë, në të vërtetë, do t’jua këpus duart dhe këmbët tuaja tërthorazi dhe do t’ju kryqëzoj të gjithëve!

Verse 50

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

Ata thanë: “S’ka gjë! Sigurisht, Ne do të kthehemi te Zoti ynë.

Verse 51

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Ne shpresojmë se Zoti ynë do të na i falë gjynahet, meqë jemi besimtarët e parë.”

Verse 52

ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Pastaj, Ne i shpallëm Musait: “Ti udhëto natën me robërit e Mi, por do të jeni të ndjekur”.

Verse 53

ﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

Dhe Faraoni dërgoi nëpër qytete lajmëtarë

Verse 54

ﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

(Për të thënë:) “Këta janë një grup i vogël që

Verse 55

ﯸﯹﯺ ﯻ ​

na kanë provokuar,

Verse 56

ﯼﯽﯾ ﯿ ​

por ne jemi kurdoherë të gatshëm!”

Verse 57

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

Kështu, Ne i bëmë ata të lënë kopshtet dhe lumenjtë,

Verse 58

ﰅﰆﰇ ﰈ ​

thesaret e pallatet e mrekullueshme.

Verse 59

ﰉﰊﰋﰌﰍ ﰎ ​

Kështu ndodhi, dhe Ne ia dhamë të gjitha këto bijve të Israilit.

Verse 60

ﰏﰐ ﰑ ​

Në agim, ata (njerëzit e Faraonit) iu afruan atyre.

Verse 61

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

Kur dy grupet panë njëri-tjetrin, shokët e Musait thirrën: “Me të vërtetë, na zunë!”

Verse 62

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

Ai tha: “Kurrsesi! Në të vërtetë, me mua është Zoti im. Ai do të ma tregojë rrugën”.

Verse 63

ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

Dhe Ne i shpallëm Musait: “Bjeri me shkopin tënd detit!” Menjëherë deti u nda dhe çdo pjesë e tij u bë si mal i madh.

Verse 64

ﭱﭲﭳ ﭴ ​

Atëherë Ne i afruam aty të tjerët.

Verse 65

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

Musain dhe të gjithë ata që ishin me të, i shpëtuam,

Verse 66

ﭻﭼﭽ ﭾ ​

kurse të tjerët i fundosëm.

Verse 67

ﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

Pa dyshim, në këtë ka shenja treguese, por shumica e njerëzve nuk janë besimtarë.

Verse 68

ﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 69

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

Tregoju atyre historinë e Ibrahimit,

Verse 70

ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: “Çfarë adhuroni ju?

Verse 71

ﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

Ata u përgjigjën: “Adhurojmë idhujt e përherë u jemi përkushtuar atyre”.

Verse 72

ﮢﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

Ai i pyeti: “A ju dëgjojnë ata kur ju luteni?

Verse 73

ﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

A mund t’ju sjellin dobi apo dëm?”

Verse 74

ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

U përgjigjën: “Jo, por i kemi gjetur të parët tanë që vepronin kështu”.

Verse 75

ﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

Ai tha: “A keni menduar mirë mbi çfarë keni adhuruar,

Verse 76

ﯛﯜﯝ ﯞ ​

si ju, ashtu edhe të parët tuaj të lashtë?

Verse 77

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

Në të vërtetë, ata janë armiqtë e mi, përveç Zotit të botëve,

Verse 78

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ ​

i Cili më ka krijuar dhe më udhëzon (në rrugë të drejtë);

Verse 79

ﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

i Cili më ushqen dhe më jep të pi;

Verse 80

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

i Cili, kur sëmurem, më shëron;

Verse 81

ﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

i Cili do të bëjë që të vdes e pastaj do të më ringjallë;

Verse 82

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

dhe i Cili, shpresoj se do të m’i falë gabimet e mia në Ditën e Gjykimit!

Verse 83

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

O Zoti im, më dhuro dituri dhe më radhit me të mirët!

Verse 84

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Bëj që të përmendem për të mirë te breznitë e ardhshme

Verse 85

ﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

dhe më bëj një nga trashëgimtarët e Xhenetit të begatë!

Verse 86

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

Fale babanë tim, sepse ai është njëri nga të humburit,

Verse 87

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

dhe mos më turpëro në Ditën, kur do të ringjallen njerëzit,

Verse 88

ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

në Ditën, kur askujt nuk do t’i bëjë dobi as pasuria, as fëmijët,

Verse 89

ﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

përveç atij që vjen me zemër të pastër tek Allahu!”

Verse 90

ﭸﭹﭺ ﭻ ​

Atë ditë Xheneti do t’u afrohet besimtarëve të devotshëm,

Verse 91

ﭼﭽﭾ ﭿ ​

ndërsa Xhehenemi do t’u tregohet atyre që kishin humbur.

Verse 92

ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

Ata do të pyeten: “Ku janë idhujt që ju i adhuronit

Verse 93

ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

në vend të Allahut? A mund t’ju ndihmojnë ata ose, a mund ta ndihmojnë veten?”

Verse 94

ﮏﮐﮑﮒ ﮓ ​

Kështu, ata do të hidhen në zjarr bashkë me mohuesit,

Verse 95

ﮔﮕﮖ ﮗ ​

si dhe të gjithë ushtarët e Iblisit.

Verse 96

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

Ndërsa ndodhen aty brenda, ata do të grinden ndërmjet tyre, duke thënë:

Verse 97

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

“Betohemi për Allahun, ne kemi qenë njëmend në humbje të qartë,

Verse 98

ﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

kur ju kemi barazuar me Zotin e botëve.

Verse 99

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

Ishin të ligjtë ata që na mashtruan,

Verse 100

ﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

Tashmë ne nuk kemi asnjë ndërmjetësues (tek Allahu)

Verse 101

ﯔﯕﯖ ﯗ ​

e as ndonjë mik të ngushtë!

Verse 102

ﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

Ah, sikur të ktheheshim përsëri (në jetë) e të bëheshim besimtarë!”

Verse 103

ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Sigurisht që në këtë ka shenja treguese, por shumica e njerëzve nuk janë besimtarë.

Verse 104

ﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 105

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Populli i Nuhut, i quante gënjeshtarë të dërguarit.

Verse 106

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

Kujto kur vëllai i tyre - Nuhu, u tha: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

Verse 107

ﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

Në të vërtetë, unë jam një i dërguar i besuar për ju,

Verse 108

ﰂﰃﰄ ﰅ ​

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

Verse 109

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑ ﰒ ​

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi; mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

Verse 110

ﰓﰔﰕ ﰖ ​

Andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!”

Verse 111

ﰗﰘﰙﰚﰛﰜ ﰝ ​

Ata thanë: “Vallë, a të të besojmë ne ty, ndërkohë që ty po të pasojnë më të ulëtit?”

Verse 112

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

Ai tha: “Unë nuk di ç’kanë bërë ata!

Verse 113

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

Llogaria e tyre është vetëm te Zoti im, a nuk kuptoni?

Verse 114

ﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

Unë nuk do t’i dëboj besimtarët,

Verse 115

ﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ ​

unë jam vetëm paralajmërues i qartë.”

Verse 116

ﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Ata thanë: “Nëse nuk tërhiqesh nga këto, o Nuh, me siguri, do të gurëzohesh”.

Verse 117

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

Ai tha: “O Zoti im, populli im më mohoi,

Verse 118

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

andaj, Ti gjyko mes meje dhe atyre dhe më shpëto mua e besimtarët që janë me mua!”

Verse 119

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

Kështu, Ne e shpëtuam atë dhe ata që ishin me të në barkën plot,

Verse 120

ﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

kurse të tjerët që mbetën pas, i fundosëm.

Verse 121

ﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

Njëmend, në këtë ka këshillë, por shumica e njerëzve nuk janë besimtarë.

Verse 122

ﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 123

ﮡﮢﮣ ﮤ ​

Fisi Ad i quante gënjeshtarë të dërguarit.

Verse 124

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Kujto kur vëllai i tyre - Hudi, u tha: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

Verse 125

ﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Pa dyshim, unë jam i dërguar i besuar për ju,

Verse 126

ﯓﯔﯕ ﯖ ​

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

Verse 127

ﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

Verse 128

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

A mos vallë në çdo kodrinë po ngrini përmendore, për t’u tallur,

Verse 129

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

dhe ngrini pallate, sikur do të jetoni gjithmonë?

Verse 130

ﯯﯰﯱﯲ ﯳ ​

Edhe kur përdorni forcën, e shfrytëzoni atë si tiranë.

Verse 131

ﯴﯵﯶ ﯷ ​

Andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

Verse 132

ﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

Frikësojuni Atij, i Cili ju ka dhuruar ato që i dini:

Verse 133

ﯾﯿﰀ ﰁ ​

ju dhuroi juve bagëti dhe fëmijë,

Verse 134

ﰂﰃ ﰄ ​

edhe kopshte, edhe burime.

Verse 135

ﰅﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

Unë, me të vërtetë, i trembem për ju dënimit të një Dite të madhe”.

Verse 136

ﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

Ata thanë: “Për ne është njëlloj: na këshillove ose nuk na këshillove ti.

Verse 137

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

Këto janë vetëm doket e popujve të lashtë

Verse 138

ﭗﭘﭙ ﭚ ​

e ne nuk do të jemi të dënuar.”

Verse 139

ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

Ata e quajtën gënjeshtar atë, andaj Ne i shkatërruam ata. Njëmend, në këtë ka këshillë, por shumica njerëzve nuk janë besimtarë.

Verse 140

ﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 141

ﭮﭯﭰ ﭱ ​

Edhe fisi Themud i quante gënjeshtarë të dërguarit.

Verse 142

ﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

Kujto kur vëllai i tyre - Salihu, u tha: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

Verse 143

ﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Pa dyshim, unë jam një i dërguar i besuar për ju,

Verse 144

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

Verse 145

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

Verse 146

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

Vallë, a mendoni ju, se do të mbeteni këtu të sigurt,

Verse 147

ﮖﮗﮘ ﮙ ​

në kopshte e pranë burimeve,

Verse 148

ﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

në ara me të lashta dhe palma hurmash me fruta të shijshme?

Verse 149

ﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

Ju i gdhendni shtëpitë në male me mjeshtri të rrallë,

Verse 150

ﮥﮦﮧ ﮨ ​

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua,

Verse 151

ﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

dhe mos dëgjoni urdhrat e atyre që e teprojnë në të keqe

Verse 152

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

e të cilët bëjnë ngatërresa në Tokë e nuk sjellin përmirësim”.

Verse 153

ﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

Ata thanë: “Ti je vetëm një i magjepsur!

Verse 154

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

Ti je vetëm një vdekatar - ashtu si ne, andaj na sill një mrekulli, nëse ajo që thua është e vërtetë!”

Verse 155

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

Ai tha: “Ja, kjo është një deve. Ajo do të ketë radhën e saj për të pirë, ashtu si edhe ju, në ditë të caktuara.

Verse 156

ﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

Mos i bëni kurrfarë të keqeje asaj, se do t’ju godasë dënimi i një Dite të madhe!

Verse 157

ﯺﯻﯼ ﯽ ​

Por ata e therën e pastaj u erdhi keq.

Verse 158

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

Dhe kështu, ata i goditi dënimi. Njëmend, në këtë ka këshillë, por shumica e njerëzve nuk janë besimtarë.

Verse 159

ﰋﰌﰍﰎﰏ ﰐ ​

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 160

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

Populli i Lutit i quante gënjeshtarë të dërguarit.

Verse 161

ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

Kujto kur vëllai i tyre - Luti, u tha: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

Verse 162

ﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

Pa dyshim, unë jam i dërguar i besuar për ju,

Verse 163

ﭣﭤﭥ ﭦ ​

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

Verse 164

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲ ﭳ ​

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

Verse 165

ﭴﭵﭶﭷ ﭸ ​

Vallë, ju, nga e gjitha bota, iu qaseni meshkujve

Verse 166

ﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

e i lini mënjanë gratë tuaja, të cilat Zoti juaj i ka krijuar bashkëshorte për ju?! Njëmend, ju jeni popull që kaloni çdo kufi të së keqes.”

Verse 167

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

Ata thanë: “Nëse nuk tërhiqesh nga këto, o Lut, me siguri do të jesh i dëbuar”.

Verse 168

ﮏﮐﮑﮒﮓ ﮔ ​

Ai tha: “Unë kam vërtet neveri për atë që bëni ju!

Verse 169

ﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

O Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!”

Verse 170

ﮛﮜﮝ ﮞ ​

Dhe Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij - të gjithë,

Verse 171

ﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

përveç një plake (gruas së Lutit), e cila mbeti me të tjerët.

Verse 172

ﮤﮥﮦ ﮧ ​

Pastaj, të tjerët i shkatërruam.

Verse 173

ﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮ ﮯ ​

Mbi ata lëshuam një breshëri gurësh. Eh, sa i keq që ishte ai shi, për ata që janë paralajmëruar!

Verse 174

ﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

Sigurisht, në këtë ka këshillë, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

Verse 175

ﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 176

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

Edhe banorët e Ejkës i quajtën gënjeshtarë të dërguarit,

Verse 177

ﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

Kujto kur Shuajbi u tha atyre: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

Verse 178

ﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

Pa dyshim, unë jam një i dërguar i besuar për ju,

Verse 179

ﯲﯳﯴ ﯵ ​

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

Verse 180

ﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

Verse 181

ﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

Bëjeni drejt matjen dhe mos u bëni nga ata që hanë (në matje).

Verse 182

ﰋﰌﰍ ﰎ ​

Peshoni drejtësisht me peshore të saktë,

Verse 183

ﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗ ﰘ ​

mos ua pakësoni njerëzve gjërat e tyre, mos bëni ngatërresa në Tokë

Verse 184

ﭑﭒﭓﭔﭕ ﭖ ​

dhe frikësojuni Atij, që ju ka krijuar ju dhe brezat e mëparshëm!”

Verse 185

ﭗﭘﭙﭚﭛ ﭜ ​

Ata thanë: “Ti je vetëm një i magjepsur.

Verse 186

ﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

Ti je vetëm një vdekatar, si ne. Në të vërtetë, Ne mendojmë se ti je gënjeshtar;

Verse 187

ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

andaj, lësho mbi ne një copë nga qielli, nëse thua të vërtetën!

Verse 188

ﭱﭲﭳﭴﭵ ﭶ ​

Ai tha: “Zoti im e di më së miri atë që punoni ju.”

Verse 189

ﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

Ata vazhduan të mos e besojnë, prandaj i goditi dënimi Ditës së Errësirës. Njëmend, ky ishte dënimi i një dite të madhe.

Verse 190

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

Sigurisht, në këtë ka këshillë, por shumica e tyre nuk janë besimtarë,

Verse 191

ﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

Verse 192

ﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

Nuk ka dyshim se ky (Kuran) është Shpallja e Zotit të botëve.

Verse 193

ﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

Atë e zbriti Shpirti i besueshëm (Xhebraili)

Verse 194

ﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

në zemrën tënde (o Muhamed) që të jesh nga ata që paralajmërojnë.

Verse 195

ﮣﮤﮥ ﮦ ​

E zbriti në gjuhën e qartë arabe.

Verse 196

ﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

Vërtet, ai është përmendur në Shkrimet e të parëve.

Verse 197

ﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

Vallë, a nuk është provë për ata (mekasit), që atë (Muhamedin) e kanë njohur dijetarët e bijve të Israilit?

Verse 198

ﯗﯘﯙﯚﯛ ﯜ ​

Por edhe sikur t’ia shpallnim Kuranin ndonjë jo-arabi

Verse 199

ﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

e ai t’ua lexonte atyre - ata përsëri nuk do të kishin besuar.

Verse 200

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Ja kështu, Ne ua kemi shtënë (mohimin) në zemër keqbërësve.

Verse 201

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

Ata nuk do ta besojnë atë, derisa të shohin dënimin e dhembshëm.

Verse 202

ﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

Por ai do t’u vijë atyre papritmas e ata nuk do ta ndiejnë fare.

Verse 203

ﯸﯹﯺﯻ ﯼ ​

Atëherë ata do thonë: “A do të na jepet afat?”

Verse 204

ﯽﯾ ﯿ ​

A mos vallë, ata duan ta shpejtojnë dënimin Tonë!?

Verse 205

ﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

Mendo, nëse Ne i lëmë që të kënaqen disa vjet

Verse 206

ﰅﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

e pastaj t’i godasë ai (dënim) që u është premtuar,

Verse 207

ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ ﭗ ​

çfarë vlere do të kishte ajo me të cilën janë kënaqur?

Verse 208

ﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞ ﭟ ​

Asnjëherë, Ne nuk kemi shkatërruar ndonjë vendbanim, pa i çuar më parë paralajmërues,

Verse 209

ﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

si këshillë për ata. Ne nuk jemi asnjëherë të padrejtë.

Verse 210

ﭥﭦﭧﭨ ﭩ ​

Atë (Kuran) nuk e kanë zbritur djajtë.

Verse 211

ﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

Jo vetëm që kjo s’u takon atyre, por as nuk kanë fuqi të bëjnë një si ai.

Verse 212

ﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Në të vërtetë, ata mënjanohen nga të dëgjuarit (e Shpalljes).

Verse 213

ﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Prandaj, mos adhuro tjetër zot, përveç Allahut, që të mos bëhesh nga ata që do të dënohen!

Verse 214

ﭿﮀﮁ ﮂ ​

Paralajmëroje farefisin tënd më të afërm

Verse 215

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

dhe bëhu i butë me besimtarët që të pasojnë ty!

Verse 216

ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

E, nëse nuk të dëgjojnë, thuaju: “Unë nuk jam përgjegjës për ato që bëni ju”.

Verse 217

ﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

Dhe mbështetu në të Plotfuqishmin, Mëshirëplotin,

Verse 218

ﮗﮘﮙﮚ ﮛ ​

i Cili e sheh qëndrimin tënd në këmbë (gjatë namazit)

Verse 219

ﮜﮝﮞ ﮟ ​

dhe lëvizjet e tua midis atyre që përulen në sexhde.

Verse 220

ﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

Vërtet, Ai i dëgjon të gjitha dhe i di të gjitha.

Verse 221

ﮥﮦﮧﮨﮩﮪ ﮫ ​

A doni t’ju tregoj se kujt i vijnë djajtë?

Verse 222

ﮬﮭﮮﮯﮰ ﮱ ​

Ata i vijnë çdo gënjeshtari gjynahqar.

Verse 223

ﯓﯔﯕﯖ ﯗ ​

Ata përgjojnë, por shumica e tyre janë gënjeshtarë.

Verse 224

ﯘﯙﯚ ﯛ ​

Poetët ndiqen nga njerëzit e humbur.

Verse 225

ﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Vallë, a nuk e sheh ti, që ata bredhin në çdo luginë (të fjalës së kotë),

Verse 226

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

duke folur atë që kurrë s’e bëjnë?

Verse 227

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

Përveç atyre (poetëve) që besojnë, bëjnë vepra të mira, e përmendin shumë Allahun dhe mbrohen, vetëm pasi u është bërë padrejtësi. Sigurisht, të padrejtët do ta shohin se në çfarë mundimi do të kthehen (pas vdekjes).