Përkthimi i Sures المؤمنون në الألبانية nga Albanian - Albanian translation
Verse 1
ﭑﭒﭓ
ﭔ
Është e sigurtë se kanë shpëtuar besimtarët:
Verse 2
ﭕﭖﭗﭘﭙ
ﭚ
ata të cilët janë të përulur dhe janë të kujdesshëm gjatë faljes së namazit,
Verse 3
ﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
dhe ata të cilët i shmangën të kotës (fjalë a punë),
Verse 4
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
dhe ata të cilët rregullisht japin zeqatin,
Verse 5
ﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
dhe ata të cilët e ruajnë nderin e vet (sa i përket jetës intime),
Verse 6
me përjashtim ndaj grave të veta (me kurorë) dhe ndaj atyre (robreshave) që i kanë në pronësinë e vet, për të cilat nuk janë të qortuara,
Verse 7
e kush kërkon përtej tyre (dëfrim nga të ndaluarat), të tillët janë ata që e kanë shkelë normat e caktuara,
Verse 8
ﭾﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
dhe ata të cilët me kujdes i ruajnë ato që u janë besuar (sende ose fjalë), e ruajnë edhe premtimin e dhënë,
Verse 9
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
dhe ata të cilët i kushtojnë kujdes kohës së namazit të tyre.
Verse 10
ﮊﮋﮌ
ﮍ
Të tillët janë mu ata trashëgimtarët,
Verse 11
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
të cilët e trashëgojnë Firdewsin, aty janë përgjithmonë.
Verse 12
Për All-llahun, Ne krijuam njeriun prej një ajke (lëngu), e një balte.
Verse 13
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
Pastaj atë (ajkë - baltë) e bëmë (e shëndrruam) pikë uji (farë) në një vend të sigurtë.
Verse 14
Më pas, atë pikë uji e bëmë copë gjaku, e atë gjak të ngurtë e bëmë copë mishi, e atë copë mishi e shndërruam në eshtra, dhe eshtrave ua veshëm mishin, pastaj atë e bëmë krijesë tjetër (me shpirt). I lartë është All-llahu, më i miri Krijues!
Verse 15
ﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
Mandej, pas kësaj (krijese) ju do të vdisni.
Verse 16
ﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
E në ditën e kijametit ringjalleni.
Verse 17
Ne krijuam mbi ju shtatë palë (qiej) dhe nuk jemi të pakujdesshëm ndaj asaj që krijuam.
Verse 18
Ne lëshaum me masë ujë nga qielli dhe atë e përqëndrojmë në tokë. Po Ne kemi mundësi edhe ta humbim ate (ujin).
Verse 19
Dhe me anën e tij Ne mundësuam pë ju kopshte hurmash e rrushi, që në to keni shumë pemë dhe hani prej tyre.
Verse 20
Dhe (krijuam) trupa drunjsh që mbijnë në kodrën Sina e që japin vajëra dhe mëlmesa për ngrënësit.
Verse 21
Ju ede nga kafshët keni një mësim, ngase ju freskojmë me lëng prej barqeve të tyre dhe keni shimë dobi prej tyre, e edhe prej tyre ushqeheni.
Verse 22
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
Dhe mbi to e anije bartni (hypni).
Verse 23
Ne e patëm dërguar Nuhun te populli i tij, e tha: “O populli im, adhuronie vetëm All-llahun, se nuk ka zot tjetër pos tij; a nuk i frikësoheni (dënimit)?”
Verse 24
E paria e atij populli që nuk besuan thanë: “Ky nuk është tjetër pos njeri sikurse edhe ju, po dëshiron të jetë më i latrë se ju. Po të dëshironte All-llahu do të dërgonte engjëj; ne një gjë të tillë nuk e kemi dërguar as nga ta parët tanë!”
Verse 25
Ai nuk është tjetër pos një njeri i sëmurë mentalisht, andaj pritni (keni durim) edhe për një kohë.
Verse 26
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
Ai (Nuhu) tha: “Zoti im, më ndihmo për atë që më përgënjeshtrojnë.
Verse 27
Ne e i shpallëm: “Ndërto anijen nën mbikëqyrjen Tonë dhe sipas urdhërit Tonë, e kur të vijë urdhëri Ynë dhe të ashpërsohet gjendja atëherë ti hgarko në të prej secilit lloj nga një qift (palë), edhe familjen tënde, me përjashtim të atij ndaj të cilit ka marrë fund vendimi, kundër tij pra ti mos kërko (falje) prej Meje për ata janë të përmbytur.
Verse 28
E kur të vendosësh ti dhe kush është më ty në anije, atëherë thuaj: “Falënderuar qoftë All-llahu, i cili na shpëtoi prej popullit të prishur!”
Verse 29
Dhe thuaj: “Zoti im, më zbarko në një vend të bekuar, e Ti je më i miri i atyre që bëjnë vendosjen!”
Verse 30
Nuk ka dyshim se në këto (ngjarje të popujve) ekzistojnë fakte bindëse. Në të vërtetë Ne i vëmë në sprovë.
Verse 31
ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
Mandej pas tyre Ne ei sollëm popull tjetër.
Verse 32
Edhe atyre u dërguam pejgamber mga mesi i tyre (që u tha): “Adhuronie All-llahun, ju nuk keni zot tjetër pos Tij, a nuk frikësoheni!”
Verse 33
Edhe paria nga populli i tij e cila nuk besoi dhe e mohoi jetën tjetër dhe të cilëve Ne u patëm mundësuar rehati e begati në jetën e kësaj bote, thanë: “Ky nuk është tjetër pos njeri sikurse edhe ju, ha ashtu si hani ju dhe pi ashtu si pini ju!”
Verse 34
E nëse i përuleni një njeriu që është si ju, vërtet, atëherë do të jeni të humbur e të mashtruar.
Verse 35
Mos vallë ai po ju premton se pasi që të vdisni, të bëheni dhe e eshtra (të kalbur), do të nxirreni të gjallë?”
Verse 36
ﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
Sa larg është sëndërtimi i asaj që premtoheni.
Verse 37
Nuk ka tjetër, pos jetës sonë të kësaj bote, vdesim, lindim dhe nuk do të ringjallemi!
Verse 38
E ai (Hudi(nuk është tjetër pos njeri që trillon gënjeshtra ndaj All-llahut, po ne nuk i besojmë atij.
Verse 39
ﯴﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
Ai (Hudi) tha “Zoti im, më ndihmo se ata po më përgënjeshtrojnë!”
Verse 40
ﯺﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
E Ai (Zoti) tha: “Së shpejti do të dëshprohen ata”.
Verse 41
Atëherë me të drejtë ata i zuri ushtima (dënimi) dhe ashtu i bëmë sikur me qenë hedhurina (mebturina). Larg qoftë prej mëshirës së Zotit populli zullumqarë.
Verse 42
ﰊﰋﰌﰍﰎﰏ
ﰐ
Mandej pas tyre Ne sollëm brezni të reja.
Verse 43
Asnjë nga popujt (e shkatërruar) nuk mundi ta shpejtojë e as ta vonojë afatin e caktuar.
Verse 44
Ne më pas dërguam pejganberët tanë një pas një, mirëpo, çdo herë që një popull i erdhi i dërguari i vet, ata e përgënjeshtruan atë, prandaj Ne i përcollëm ata (me dënim) njein pas tjetrit dhe i bëmë që të përmenden në tregime. I shkatërruar qoftë populli që nuk beson!
Verse 45
Më pas Ne dërguam Musain dhe vëllain e tuh Harunin me mrekulli dhe argumente tona të qarta,
Verse 46
te faraoni dhe rrethi i tij, po ata u treguan kryelartë, sepse ishin popull mendjemadh.
Verse 47
Dhe thanë: “Si t’u besojmë dy njerëzve që janë si ne, kur populli i tyre është në shërbim tonë?”
Verse 48
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
Kështu, ata i përgënjeshruan që të dy, andaj me të drejtë i shkatërruam.
Verse 49
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
Ne Musait i dhamë librin (pas shkatërrimit të faraonit) në mënyrë që ata (populli israilit) të gjejnë rrugën e drejtë.
Verse 50
Edhe të birin e Merjemes dhe nënën e tij i paraq itëm si argumente (mrekulli) dhe ivendodëm që të dy në një rrafshnaltë dhe më ujë rrjedhës.
Verse 51
(ne u patë thënë): “O ju të dërguar, hani atë që është e lejuar dhe mirë dhe bëni vepra të mira se Unë e di atë që ju veproni.
Verse 52
Kjo feja juaj është e vetmja fe e Unë jam Zoti juaj, runju dënimit Tim.
Verse 53
E ata më vonë u ndanë në grupe sipas çështjes së fesë dhe secili grup krenohej me atë që kishte përvehtësuar për vete.
Verse 54
ﯣﯤﯥﯦﯧ
ﯨ
Andaj, ti (Muhammed) lëri ata edhe një kohë në atë mashtrimin e tyre.
Verse 55
A mos mendojnë ata se me atë që jemi duke udhënë atyre nga pasuria dhe fëmijët,
Verse 56
Nxitojmë t’u ofrojmë atyre të mirat? Jo, kurrsesi, por ata nuk janë kah e kuptojnë.
Verse 57
Vërtet, ata të cilët ndaj madhërisë së Zotit të tyre kanë frikë.
Verse 58
ﰂﰃﰄﰅﰆ
ﰇ
ata, të cilët u besojnë argumenteve të Zotit të vet,
Verse 59
ﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
dhe ata, të cilët nuk i përshkruajnë shok Zotit të vet,
Verse 60
dhe,ata të cilët japin (sadaka-zeqatë) nga ajo që u është dhënë, pse dinë se do të kthehen te Zoti i tyre, andaj zemrat e tyre i kanë të frikësuara,
Verse 61
Të tillët janë duke nxituar drejt të mirave dhe të parët do t’i arrijnë ato.
Verse 62
Ne nuk e obligojmë asnjë njeri përtej mundësive të tij dhe te Ne është libri (i shënive) që shënon saktësisht (veprat) dhe atyre nuk u bëhet padrejtë.
Verse 63
Por zemrat e tyre (mohuasve) janë të verbëruara nga ky(libër), e përveç kësaj, ata vazhdojnë të bëjnë vepra të këqia.
Verse 64
Ndërkaq, kur t’i kapim me dënim ata qëë kanë çuar jetë të shfrenuar, atëherë ata me britmë bëjnë lutje (duke kërkuar mdihmë).
Verse 65
Mos e ngritni zërin tash, se ju nuk e keni ndihmën Tonë!
Verse 66
Sepse, juve u lexoheshin ajatet e Mia, e ju zbrapseshit.
Verse 67
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
Si arogant ndaj tij (ndaj Kur’anit, ose ndaj Qabës), e me fyerje kundër tij natën bisedoshit.
Verse 68
A nuk menduan ata thellë fjalën (Kur’anin), apo mos u erdhi atyre diçka, që të parëve të tyre të lashtë nuk u pat ardhur,
Verse 69
apo mos nuk e nnjohin të dërguarin e vet (Muhammedin), prandaj ata e refuzojnë atë?
Verse 70
Apo mos thanë për të se është i çmendur? Jo, por ai ka ardhur me të vërtetën, e shumica e tyre e urren të vërteën.
Verse 71
E sikur të përputhej e vërteta me dëshirat e tyre, do të shkatërroheshin qiejt e toka dhe çdo gjë që gjendet në to. E megjithatë që Ne atyre u sollëm (me këtë Kur’an)famën e tyre, ata u zbrapsën ndaj përkujtimit të vet.
Verse 72
A mos u kërkon ti atyre ndonjë shpërblim? Po shpërblimi i Zotit tënd është më i miri, pse Ai është furnizues më i mirë.
Verse 73
ﯿﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
ç’është e vërteta, ti i fton ata në rrugë të drejtë.
Verse 74
Po ata që nuk e besojnë botën tjetër, i shmangen rrugës së drejtë.
Verse 75
Edhe sikur t’i mëshironim ata (idhujtarët) dhe t’ua kishim larguar fatkeqësitë, at do të vazhdonin të zhyteshin në zhgënjimin e tyre.
Verse 76
Ne i sprovuam at me dënim, po ata nuk iu përulën Zotit të tyre e as nuk iu drejtuan me lutje.
Verse 77
Deri sa t’ua gapim një derë dënimi tëashpër, atëherë ata do të mbesin aty me shpresa të humbura.
Verse 78
Ai është që ua krijoi të dëgjuarit, të parit dhe të kuptuarit e juaj; sa pak jeni mirënjohës.
Verse 79
Dhe Ai është që ju krijoi ju në tokë dhe vetëm te Ai do të tuboheni.
Verse 80
Dhe Ai është që jep jetë dhe vdekje dhe vetëm Ai bën ndryshimine natës e të ditës; si nuk e kuptoni?
Verse 81
ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
Por ja ata flasin, ashtu si flasin ata para tyre.
Verse 82
Ata thanë: “Pasi të vdesim e të bëhemi dhe e eshtra të kalbur, a do të ringjallemi?
Verse 83
Kjo na është premtuar ne edhe prindërve tanë më parë, po kjo nuk është gjë tjetër pos një mit i lashtë!
Verse 84
Thuaj: “E kujt është toka dhe çdo gjë që ka në të, nëse jeni që e dini?”
Verse 85
ﯛﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
Ata do të thonë: “E All-llahut”. Atëherë thuaju: “Përse pra nuk mendoni?”
Verse 86
Thuaj: “Kush është Zoti i shtatë qiejve dhe Zot i Arshit të madh?”
Verse 87
ﯫﯬﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
Ata do të thonë: “All-llahu!” Thuaju: “E pse nuk frikësoheni pra?”
Verse 88
Thuaj: “Në dorën e kujt është i tërë pushteti i çdo sendi, dh Ai është që mbron (kë të do), e që prej Atij nuk mund të ketë të mbrijtur; nëse jeni që e dini?”
Verse 89
ﰁﰂﰃﰄﰅﰆ
ﰇ
Ata do të thonë: “Në dorë të All-llahut!” Thuaj: “E si mashtroheni pra?”
Verse 90
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
Por jo, Ne ua sollëm atyre të vërteën, e megjithatë, ata jetojnë me gënjeshtra (duke adhuruar idhuj).
Verse 91
All-llahu nuk ka marrë për veten kurrfarë fëmijë (as engjëjt,e as nga njerëzit), nuk ka me Të ndonjë zot tjetër, pse (sikur të kishte zot tjetër), atëherë secili zot do të veçohej me atë që ka krijuar, dhe do të dominonte njëri mbi tjetrin! I lartë, i pastër është All-llahu nga ato që i përshkruajnë.
Verse 92
ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
Ai e di të fshehtën e të dukshmën, Ai është larg atyre që atë i shoqërojnë.
Verse 93
ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
Thuaj: “Zoti im, po që se patjetër do të më tregosh atë (dënim) që ua premtove atyre?”
Verse 94
ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
Zoti im, mos mëfut pra, mua te ai popull zullumqar!”
Verse 95
Në të vërtetë, Ne kemi fuqi të tregojmë ty atë që u kemi premtuar atyre.
Verse 96
Ti të keqen kthe me të mirën. Ne e dimë më së miri atë që shpifin ata.
Verse 97
Dhe thuaj: “O Zot im, unë mbrohem me Ty prej cytjeve të djajve!”
Verse 98
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
Dhe mbëhtetem te Ti që ata të mos më afrohen!”
Verse 99
E kur ndonjërit prej tyre i vjen vdekja, ai thotë: “O Zoti im, më kthe,
Verse 100
që të bëj vepra të mira e të kompensoj atë që lëshova!” Kurrsesi, (Kthim nuk ka) e kjo është vetëm fjalë që thotë ai, e ata kanë para tyre një perde (distancë periodike) der në ditën kur ringjallen.
Verse 101
E kur i fryhet surit (herën e dytë), atëherë, në atë ditë nuk do të ketë lidhje familiare mes tyre e as që do të pyes kush për njëri-tjetrin.
Verse 102
ﯱﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
E kujt i peshojnë më rëndë peshojat (veprate mira), ata jamë të shpëtuarit.
Verse 103
Ndërsa, atyre që u peshojnë lehtë, peshojat (veprat e mira), ata janë që humben vetveten dhe janë në Xhehennem përgjithmonë.
Verse 104
ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ
ﰉ
Zjarri do t’ua djegë atyre fytyrat dhe do të duken shumë të shëmtuar brenda tij.
Verse 105
(atyre u thuhet): A nuk u janë lexuar juve ajete e Mia; e ju nuk i besuat ato?
Verse 106
Ata thonë: “O Zoti ynë, ne na patën mundur të këqiat (u dhamë pas epsheve të dynjasë) dhe si të tillë ishim popull i humbur!
Verse 107
Zoti ynë, na nxjerr prej tij, e nëse gabojmë përsëri,atëherë vërtet, jemi mizor!”
Verse 108
ﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
Ai thotë: “Heshtni aty e mos më folni!”
Verse 109
Pse një grup prej robëve të Mi thanë: “O Zoti ynë, ne besuam, prandaj na falë dhe na mëshiro, se Ti je më i miri i mëshiruesve!”
Verse 110
E ju i patët tallur ata, sa që ajo tallje bëri që të harronin përkujtimin ndaj Meje, madje edhe qeshnit me ta.
Verse 111
E Unë sot i shpërbleva ata për atë që ishin të durueshëm atë janë fitimtarët.
Verse 112
Ai thotë: “E sa vjet keni kaluar në tokë?”
Verse 113
Ata thonë: “Kemi qëndruar një ditë ose një pjesë të ditës, pyeti ata që dinë numërimin!”
Verse 114
Ai thotë: “Mirë e keni, sikur ta dishit njëmend pak keni qëndruar!”
Verse 115
A menduat se Ne u krijuam kot dhe se nuk do ktheheni ju te Ne?
Verse 116
I lartë është All-llahu, Sunduesi i vërtet, nuk ka zot tjetër pos Tij, Zot i Arshit bujar.
Verse 117
E kush adhuron me All-llahun edhe ndonjë zot tjetër, për të cilin nuk ka kurrëfarë fakti, përgjegjësia e tij është para Zotit të vet, e mohuesit nuk do të shpëtojnë.
Verse 118
E ti thuaj: “O Zoti im, më fal e më mëshiro, se Ti je me Mëshiruesi i mëshiruesve!”
تقدم القراءة