Verse 1

ﭑﭒ ﭓ ​

Pasha të rradhiturit (melaiket), që në rreshta (safa) qëndrojnë.

Verse 2

ﭔﭕ ﭖ ​

Dhe nxituesit, që me nxitim shtyjnë.

Verse 3

ﭗﭘ ﭙ ​

Dhe pasha lexuesit, që lexojnë përkujtimin.

Verse 4

ﭚﭛﭜ ﭝ ​

Është e vërtetë se Zoti juaj është vetëm Një.

Verse 5

ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

Zot i qiejve dhe i tokës e çka ka mes tyre dhe Zot i lindjeve (të yjeve).

Verse 6

ﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

Vërtetë, Ne kemi stolisur qiellin më të afërt (të dynjasë) me bukurinë e yjeve.

Verse 7

ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

Dhe me mbrojtje prej çdo djalli të prishur.

Verse 8

ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

Ashtu që nuk mund të përgjojnë parinë më të lartë (engjëjt më të zgjedhur), pse gjuhen me shkëndija nga të gjitha anët.

Verse 9

ﭽﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

Ata janë të përzënë dhe do të kenë një dënim të përhershëm.

Verse 10

ﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

Përveç atij që rrëmben vrullshëm, po atë e ndjek ylli që e djeg.

Verse 11

ﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗ ﮘ ​

Ti pra, pyeti ata (idhujtarët): a janë ata krijesë më e fortë, apo çka Ne krijuam. Ne i krijuam ata prej një balte që ngjitet.

Verse 12

ﮙﮚﮛ ﮜ ​

Por ti je i habitur, e ata tallen.

Verse 13

ﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

E kur këshillohen, ata nuk marrin parasysh këshillën.

Verse 14

ﮢﮣﮤﮥ ﮦ ​

E kur shohin ndonjë mrekulli, ata nxitin në përqeshje.

Verse 15

ﮧﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

Dhe thanë: “Ky (Kur’ani) nuk është tjetër vetëmn se magji e kulluar.

Verse 16

ﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

A, pasi të vdesim ne, të bëhemi dhe e eshtra të kalbur a do të ringjallemi?

Verse 17

ﯗﯘ ﯙ ​

A edhe të parët tanë të herëshëm?

Verse 18

ﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

thuaj: “Po, bile ju do të jeni të nënçmuar!”

Verse 19

ﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥ ﯦ ​

Ajo do të jetë vetëm një britmë, kur që, ata të ngritur shikojnë.

Verse 20

ﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

E thonë: “O, të mjerët ne, kjo është dita e gjykimit!”

Verse 21

ﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Kjo është dita e ndasisë që ju e konsideruat rrenë.

Verse 22

ﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

Tuboni ata që ishin zullumqarë, shoqërinë e tyre dhe ata që i adhuruan.

Verse 23

ﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

(adhuruan) Pos All-llahut, orientoni rrugës së xhehimit!

Verse 24

ﰆﰇﰈﰉ ﰊ ​

Ndalni ata, sepse do të merren në përgjegjësi.

Verse 25

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

Çka keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin?

Verse 26

ﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

E, ata sot janë dorëzuar në tërësi.

Verse 27

ﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

E kthehen e ia hedhin përgjegjësinë njëri-tjetrit.

Verse 28

ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

(Të shtypurit) u thonë (atyre të parëve): “Ju ishit që na vinit neve nga ana e djathtë (na pengonit pre së vërtetës).

Verse 29

ﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

Ata (paria) u thonë: “Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë.

Verse 30

ﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

Ne nuk kemi pasur ndonjë pushtet ndaj jush, por ju vetë ishit që nuk respektuat (porositë e Zotit).

Verse 31

ﭺﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

E, ajo thënia (premtimi) e Zotit tonë u vërtetua kundër nesh, e s’ka dyshim se ne po e shijojmë (dënimin).

Verse 32

ﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

Ne u ofruam juve rrugën e humbjes, ashtu sikurse edhe vetë ishim të humbur.

Verse 33

ﮇﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

Dhe atë ditë ata do të jenë në dënim të përbashkët.

Verse 34

ﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

Kështu Ne veprojmë me kriminelët.

Verse 35

ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

Për arsye se kur u thuhej atyre: “Nuk ka Zottjetër përveç All-llahut, ata e mbanin veten lart.

Verse 36

ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

Dhe thoshin: “A do t’i braktisim ne zotat tanë për një poet të çmendur?”

Verse 37

ﮤﮥﮦﮧﮨ ﮩ ​

Jo, (nuk është çka thonë ata) por ai u solli të vërtetën dhe vërtetoi të dërguarit e parë.

Verse 38

ﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

Ju, pa tjetër do të përjetoni dënimin më të ashpër.

Verse 39

ﮯﮰﮱﯓﯔﯕ ﯖ ​

Dhe nuk ndëshkoheni për tjetër, përveç për atë që vepruat.

Verse 40

ﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

Me përjashtim të robëve të All-llahut që ishin të sinqertë,

Verse 41

ﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

Të tillët janë ata që kanë furnizim të dalluar,

Verse 42

ﯡﯢﯣ ﯤ ​

Pemë të llojllojshme, ata janë të nderuar,

Verse 43

ﯥﯦﯧ ﯨ ​

Në Xhennete të begatshme,

Verse 44

ﯩﯪﯫ ﯬ ​

Të mbështetur në kolltukë me fytyrë nga njëri-tjetri,

Verse 45

ﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

Atyre u bëhrt shërbim me gota (me verë) nga burmi,

Verse 46

ﯳﯴﯵ ﯶ ​

E barshë (vera), që ka shije për ata që e pinë,

Verse 47

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

Prej asaj nuk ka dhembje koke, e as që ata do të dehen nga ajo,

Verse 48

ﯿﰀﰁﰂ ﰃ ​

E pranë tyre janë (hyritë) symëdhatë me shikim të pëulur,

Verse 49

ﰄﰅﰆ ﰇ ​

Sikur ato të jenë inxhi e paprekur (ve e ruajtur).

Verse 50

ﰈﰉﰊﰋﰌ ﰍ ​

I qasen njëri-tjetrit e bisedojnë,

Verse 51

ﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

Prej tyre njëri flet e thotë: “Unë kam pasur njëfarë miku,

Verse 52

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

thoshte: “A je ti pre atyre që besojnë se

Verse 53

ﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

Kur të jemi të vdekur, të jemi bërë dhe e eshtra të kalbur, do të jemi të shpërblyer për vepra?”

Verse 54

ﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

Ai (besimtari në Xhennet) thotë: “A vini ju të shikojmë?”

Verse 55

ﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

Ai shikon dhe e vëren atë (mikun) në mes të Xhehennemit.

Verse 56

ﭩﭪﭫﭬﭭ ﭮ ​

Ai thotë: “Pasha All-llahun, për pak më rrëzove (në Xhehennem) edhe mua.

Verse 57

ﭯﭰﭱﭲﭳﭴ ﭵ ​

Dhe sikur të mos ishte dhuntia e Zotit tim, unë do të isha bashkë me ty në zjarr,

Verse 58

ﭶﭷﭸ ﭹ ​

Dhe ne nuk do të vdesim më,

Verse 59

ﭺﭻﭼﭽﭾﭿ ﮀ ​

Përveç asaj vdekjes sonë të parë dhe ne nuk do të dënohemi më!”

Verse 60

ﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

Vërtet, ky është ai suksesi i madh,

Verse 61

ﮇﮈﮉﮊ ﮋ ​

Për një shpërblim të këtillë le të veprojnë vepruesit!

Verse 62

ﮌﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

A kjo pritje (me shpërbllim të All-llahut) është më e mirë, apo pema e “Zekumë-it”?

Verse 63

ﮓﮔﮕﮖ ﮗ ​

Ne atë e kemi bërë sprovë për zullumqarët.

Verse 64

ﮘﮙﮚﮛﮜﮝ ﮞ ​

Ajo është një pemë që mbin në fund të Xhehennemit.

Verse 65

ﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

Pema (fruti) e saj është sikurse kok a dreqërish.

Verse 66

ﮤﮥﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

E ata do të hanë nga ajo dhe do të mbushin barqet prej saj.

Verse 67

ﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

Pastaj, ata do të kenë kundrejt atij ushqimi edhe ujë të valë.

Verse 68

ﯔﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

Mandej kthimi i tyre është në Xhehennem.

Verse 69

ﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

Ata i gjetën dhe shkuan pas prindërve të tyre të humbur.

Verse 70

ﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Ata u ngutën dhe shkelën hapave të tyre (pa menduar).

Verse 71

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Po, edhe para këtyre (popullit tënd) shunica e popujve të kaluar ishin të humbur.

Verse 72

ﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

Ne atyre u patëm dërguar pejgamberë.

Verse 73

ﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

E shif se si ishte përfundimi i atyre, të cilëve u qe tërhequr vërejtja.

Verse 74

ﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

Me përjashtim të robëve të All-llahut që ishin të sinqertë.

Verse 75

ﯺﯻﯼﯽﯾ ﯿ ​

Për Zotin Neve na pat thirr në ndihmë Nuhu, Ne jemi përgjegjës të mirë.

Verse 76

ﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

Dhe Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij prej asaj të keqe të madhe.

Verse 77

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

E pasardhësit e tij i bëmë ata që vazhduan jetën.

Verse 78

ﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

Dhe Ne ua lamë atë kujtim për njrëzit e ardhshëm.

Verse 79

ﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

Selam i qoftë Nuhut (prej All-llahut e prej krijesave) në mbarë botën (si kujtim ndaj tij).

Verse 80

ﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

Ne kështu i shpërblejmë të mirët.

Verse 81

ﭦﭧﭨﭩ ﭪ ​

Vërtet, ai ishte prej robëve tanë që janë besimtarë.

Verse 82

ﭫﭬﭭ ﭮ ​

E pastaj i përmbytëm në një ujë të tjerët (që nuk besuan).

Verse 83

ﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

Edhe Ibrahimi ishte i grupit të tij.

Verse 84

ﭵﭶﭷﭸﭹ ﭺ ​

Kur Zotit të vet iu bind me zemër të pastër.

Verse 85

ﭻﭼﭽﭾﭿﮀ ﮁ ​

Kur babait të vet dhe popullit të vet i tha: “çka është ajo që ju adhuroni?”

Verse 86

ﮂﮃﮄﮅﮆ ﮇ ​

A në vend të All-llahut doni zota të trilluar?

Verse 87

ﮈﮉﮊﮋ ﮌ ​

çka është mendimi juaj ndaj Zotit të botëce?

Verse 88

ﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

Dhe atëherë u lëshoi një shikim yjeve,

Verse 89

ﮒﮓﮔ ﮕ ​

E tha: “Unë jam i sëmurë!”

Verse 90

ﮖﮗﮘ ﮙ ​

Ata u kthyen dhe u larguan prek tij.

Verse 91

ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ ﮠ ​

Ai u drejtua kah zotat e tyre dhe u tha: “A nuk po hani ju?”

Verse 92

ﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

çka keni pra, që nuk po flitni?

Verse 93

ﮦﮧﮨﮩ ﮪ ​

Iu afrua atyre ngadalë, duke u mëshuar me të djathtën (me fuqi).

Verse 94

ﮫﮬﮭ ﮮ ​

Ata (populli) iu afruan atij me të shpejtë (sigurisht e qortuan).

Verse 95

ﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

Ai (Ibrahimi) tha: “A adhuroni atë që vetë e keni gdhendur?”

Verse 96

ﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

E All-llahu ju krijoi juve edhe atë që e punoni.

Verse 97

ﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

Ata thanë: “Ndërtonja atij një vend dhe hudhne atë në zjarr!

Verse 98

ﯢﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

Ata i menduan atij një kurth, kurse Ne i mposhtëm ata të nënçmuar”.

Verse 99

ﯨﯩﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

Ai tha: “Unë po shkoj aty ku më urdhëroi Zoti im, e Ai më udhëzon!”

Verse 100

ﯯﯰﯱﯲﯳ ﯴ ​

Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve!

Verse 101

ﯵﯶﯷ ﯸ ​

Ne e gëzuam atë me një djalë që do të jetë i butë (i sjëllshëm).

Verse 102

ﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔ ﰕ ​

Dhe kur arriti ai (djalli) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: “O djalli im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?” Ai tha: “O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të më gjesh mua, nëse do All-llahu, prej të durueshmëve!”

Verse 103

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

E kur ata të dy iu dorëzuan urdhërit të Zotit dhe përmbysi atë në fytyrë (në ballë).

Verse 104

ﭖﭗﭘ ﭙ ​

Ne e thirrëm atë: “O Ibrahim!”

Verse 105

ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡ ﭢ ​

Ti tashmë e zbatove ëndrrën! Ne kështu i shpërblejmë të mirët!

Verse 106

ﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

Vërtet, kjo ishte sprovë e qartë.

Verse 107

ﭩﭪﭫ ﭬ ​

Ne e shpaguam atë me një të therrur (kurban) të rëndësishëm.

Verse 108

ﭭﭮﭯﭰ ﭱ ​

Dhe ndaj tij Ne lamë përkujtim të mirë ndër popujt e ardhshëm.

Verse 109

ﭲﭳﭴ ﭵ ​

Selam (shpëtim e paqe) pastë Ibrahimi!

Verse 110

ﭶﭷﭸ ﭹ ​

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

Verse 111

ﭺﭻﭼﭽ ﭾ ​

Vërtet, ai ishte nga robërit Tanë besimtarë.

Verse 112

ﭿﮀﮁﮂﮃ ﮄ ​

Dhe Ne e gëzuam atë me (një djalë tjetër) Is-hakun, pejgamber prej të mirëve.

Verse 113

ﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏ ﮐ ​

Dhe Ne i dhuruan bekim atij dhe Is-hakut e prej pasardhësve të atyre dyve do të kenë punëmirë e të ndershëm, e edhe dëmtues t hapët të vetvetes.

Verse 114

ﮑﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

Pasha madhërinë Tonë, Ne u dhamë të mira Musait e Harunit.

Verse 115

ﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

I shpëtuam ata dhe popullin e tyre prej një mjerimi të madh.

Verse 116

ﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

Ne u ndihmuam atyre dhe ata ngadhënjyen.

Verse 117

ﮢﮣﮤ ﮥ ​

Atyre dyve u hamë librin e përsosur e të qartë.

Verse 118

ﮦﮧﮨ ﮩ ​

Dhe të dy ata i udhëzuam rrugës së drejtë.

Verse 119

ﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

Përkujtim të këndshëm ndaj të dyve kem lënë në popujt e më vonshëm.

Verse 120

ﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

(Përkujtimin) “Selamun” - qofshin të mëshiruar Musai dhe Haruni.

Verse 121

ﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

Verse 122

ﯚﯛﯜﯝ ﯞ ​

Vërtet, ata të dy ishin besimtarë nga robërit Tanë.

Verse 123

ﯟﯠﯡﯢ ﯣ ​

Edhe Iljasi ishte prej të dërguarve Tanë.

Verse 124

ﯤﯥﯦﯧﯨ ﯩ ​

Kur ai, popullit të vet i tha: “A nuk jeni kah frikësoheni?”

Verse 125

ﯪﯫﯬﯭﯮ ﯯ ​

A e adhuroni “Ba’ël-in” (emër i një statuje) e braktisni adhurimin ndaj ë mirit që është Krijues?

Verse 126

ﯰﯱﯲﯳﯴ ﯵ ​

All-llahun, Zotin tuaj e të prindërve tuaj të hershëm!!”

Verse 127

ﭑﭒﭓ ﭔ ​

Ata e përgënjeshtruan, andaj ata medoemos janë të sjellë në Xhehennem.

Verse 128

ﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

Me përjashtim të robërve besnikë ndaj All-llahut.

Verse 129

ﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

Edhe ndaj tij kemi lënë përkujtim të mirë në të ardhshmit.

Verse 130

ﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

“Selamun” - qoftë i mëshiruar Iljasi (ose edhe besimtarët e Iljasit).

Verse 131

ﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

Verse 132

ﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

S’ka dyshim, ai ishte besimtar nga robërit Tanë.

Verse 133

ﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

Edhe Luti, pa mëdyshje ishte prej të dërguarve Tanë.

Verse 134

ﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

Kur Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij bashkë.

Verse 135

ﭸﭹﭺﭻ ﭼ ​

Përveç një plake (grua e tij) që mbeti me të dënuarit.

Verse 136

ﭽﭾﭿ ﮀ ​

Pastaj të tjerët i rrënuam.

Verse 137

ﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

E ju (mekas) me siguri kaloni atypari mëngjes (ditën)

Verse 138

ﮆﮇﮈﮉ ﮊ ​

e mbrëmje (natën). Pra, a nuk mbildhni mend?

Verse 139

ﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

Edhe Junusi ishte një nga të dërguarit Tanë.

Verse 140

ﮐﮑﮒﮓﮔ ﮕ ​

kur iku te anija që ishte e mbushur plot (udhëtarë).

Verse 141

ﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

E ai mori pjesë në short, po humbi (i ra sorti atij).

Verse 142

ﮛﮜﮝﮞ ﮟ ​

Dhe atë e kafshoi (e gëlltit) peshku, zatën ai ishte që e meritoi qortimin.

Verse 143

ﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

E sikur të mos ishte ajo që ai kishte qenë prej atyre që shumë e përmendin Zotin.

Verse 144

ﮦﮧﮨﮩﮪﮫ ﮬ ​

Ai do të mbetej në barkun e tij deri në ditën e ringjalljes.

Verse 145

ﮭﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

E Ne e hodhëm në një tokë pa bimë (shkretëtirë), ndërsa ai ishte i sëmurë.

Verse 146

ﯔﯕﯖﯗﯘ ﯙ ​

Dhe Ne bëmë që për të të mbijë një bimë (t’i bëjë hije) nga kungulli.

Verse 147

ﯚﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

Ne (pastaj) e dërguam atë te njëqindmijë e më shumë.

Verse 148

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ ​

E ata i besuan, e Ne ua vazhduam atyre të përjetojnë për deri në një kohë.

Verse 149

ﯦﯧﯨﯩﯪ ﯫ ​

E ti (Muhammed) pyeti ata (idhujtarët): “A të Zotit tënd janë vajzat, kurse të tyre djemtë?”

Verse 150

ﯬﯭﯮﯯﯰﯱ ﯲ ​

Apo, Ne i krijuam endjëjt femra , e ata ishin dëshmitarë (kur Ne i krijuam engjëjt femra)?!

Verse 151

ﯳﯴﯵﯶﯷ ﯸ ​

Vini re se si ata nga trillimet e tyre thonë:

Verse 152

ﯹﯺﯻﯼ ﯽ ​

“All-llahu ka lindë!” S’ka dyshim se ata janë gënjeshtarë (kur thonë se engjëjt janë bijat e Zotit).

Verse 153

ﯾﯿﰀﰁ ﰂ ​

A thua vajzat Ai i ka bërë më të zgjedhura se djemt?

Verse 154

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ ​

Po ç’keni ju kështu, si po gjykoni ashtu?

Verse 155

ﭖﭗ ﭘ ​

A nuk jeni duke menduar?

Verse 156

ﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

A mos keni ju ndonjë argument të sigurt?

Verse 157

ﭞﭟﭠﭡﭢ ﭣ ​

Sillnie pra, librin tuaj, nëse është si thoni ju!

Verse 158

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮ ﭯ ​

Ata (idhujtarët) pohuan mes Tij e mes engjëjve (xhinëve) lidhmëri farefisnore, po xhinët e dinë se ata (idhujtarët) janë të hedhur në zjarr.

Verse 159

ﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

All-llahu është i pastër nga ajo çka i përshkruanë.

Verse 160

ﭵﭶﭷﭸ ﭹ ​

Ata (engjëjt) janë vetëm robër të sinqertë të Zotit (ata nuk i përshkruajnë gjë).

Verse 161

ﭺﭻﭼ ﭽ ​

E, as ju dhe as ata që i adhuroni,

Verse 162

ﭾﭿﮀﮁ ﮂ ​

Nuk mund ta vini në sprovë askë ndaj Atij (besimit në Zotin),

Verse 163

ﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

Përveç atij që është i gjykuar për Xhehennem.

Verse 164

ﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

E, nuk ka prej nesh (grupit të engjëjve) që nuk e ka vendin (detyrë, pozitën) e vet të njohur.

Verse 165

ﮐﮑﮒ ﮓ ​

Edhe ne (engjëjt) jemi të rreshtuar (në adhurim),

Verse 166

ﮔﮕﮖ ﮗ ​

Dhe ne jemi që i bëjmë tesbih (mohojmë se ai ka të meta).

Verse 167

ﮘﮙﮚ ﮛ ​

Po edhe pse ata ishin që thoshin:

Verse 168

ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ ﮢ ​

Sikur të gjendej te ne ndonjë libër nga të parët,

Verse 169

ﮣﮤﮥﮦ ﮧ ​

Ne do të ishim robër të All-llahut, të sinqertë.

Verse 170

ﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

Po (kur u erdhi libri), ata e mohuan atë (Kur’anin), e më vonë do të kuptojnë.

Verse 171

ﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

E tashmë fjala (premtimi) e jonë u është dhënë më parë robërve tanë të dërguar,

Verse 172

ﯕﯖﯗ ﯘ ​

se ata, pa dyshim do të jenë të ndihmuar.

Verse 173

ﯙﯚﯛﯜ ﯝ ​

dhe se ushtria jonë do të jenë ata ngadhënjyesit.

Verse 174

ﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

Prandaj, për një kohë, ti (Muhammed) hiqu tyre.

Verse 175

ﯣﯤﯥ ﯦ ​

E ti vështroji ata se edhe ata do ta shohin (ndihmën tonë ndaj juve besimtarëve).

Verse 176

ﯧﯨ ﯩ ​

A mos po kërkojnë shpejtimin e ndëshkimit tonë?

Verse 177

ﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

E kur të vjen ai (dënimi) në territorin e tyre, mëngjes i shëmtuar do të jetë për ata që u ishte tërhrqur vërejtja.

Verse 178

ﯱﯲﯳﯴ ﯵ ​

E ti largohu për një kohë prej tyre,

Verse 179

ﯶﯷﯸ ﯹ ​

Dhe ti vështroi se edhe ata më vonë do të shohin.

Verse 180

ﯺﯻﯼﯽﯾﯿ ﰀ ​

I Lartësuar është Zoti yt, Zot i fuqisë nga ajo që ia përshkruajnë.

Verse 181

ﰁﰂﰃ ﰄ ​

Qoftë paqja mbi të dërguarit.

Verse 182

ﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

Dhe falënderimi i takon All-llahut, Zotit të botërave!