Тарҷумаи сураи ҚИЁМАТ ба الطاجيكية аз الترجمة الطاجيكية - عارفي
Verse 1
ﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
Ба рӯзи қиёмат савганд мехӯрам
Verse 2
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
Ва ба нафси маломатгар савганд мехӯрам
Verse 3
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
Оё инсон мепиндорад, ки [пас аз марг] ҳаргиз устухонҳояшро ҷамъ нахоҳем кард?
Verse 4
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
Оре, Мо қодирем, ки [ҳатто хутути сари] ангуштонашро яксону мураттаб кунем.
Verse 5
ﮡﮢﮣﮤﮥ
ﮦ
Балки инсон мехоҳад, ки [озодона ва бидуни тарс аз охират] дар гуноҳу бадкорӣ мудовимат кунад
Verse 6
ﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
[Аз ин рӯ] Мепурсад: «Рӯзи қиёмат кай хоҳад буд?»
Verse 7
ﮬﮭﮮ
ﮯ
Пас, ҳангоме ки чашм хира шавад
Verse 8
ﮰﮱ
ﯓ
Ва моҳ тира [ва бе нур] гардад
Verse 9
ﯔﯕﯖ
ﯗ
Ва хуршеду моҳ як ҷо ҷамъ шаванд
Verse 10
ﯘﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
Он рӯз инсон мегӯяд: «Роҳи гурез куҷост?»
Verse 11
ﯞﯟﯠ
ﯡ
Ҳаргиз! Ҳеҷ гурезгоҳе нест
Verse 12
ﯢﯣﯤﯥ
ﯦ
Он рӯз қароргоҳ [-и ниҳоне] ба сӯйи Парвардигори туст
Verse 13
ﯧﯨﯩﯪﯫﯬ
ﯭ
Ва дар он рӯз инсонро аз тамоми корҳое, ки аз пеш ё пас фиристода, огоҳ мекунанд
Verse 14
ﯮﯯﯰﯱﯲ
ﯳ
Балки инсон ба хубӣ бар хештан огоҳ аст
Verse 15
ﯴﯵﯶ
ﯷ
Агарчи [дар дифоъ аз худ] узрҳояшро дар миён оварад
Verse 16
ﯸﯹﯺﯻﯼﯽ
ﯾ
[Эй паёмбар, ҳангоми нузули Қуръон] забонатро барои [такрор ва хондани] он шитобзада ҳаракат мадеҳ
Verse 17
ﯿﰀﰁﰂ
ﰃ
Мусалламан, ҷамъоварӣ ва хондани он бар [уҳдаи] Мост
Verse 18
ﰄﰅﰆﰇ
ﰈ
Пас, ҳар гоҳ [тавассути Ҷабраил] онро [бар ту] хондем, аз хондани ӯ пайравӣ кун
Verse 19
ﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
Сипас баён карданаш бар [уҳдаи] Мост
Verse 20
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
Ҳаргиз чунин нест [ки шумо мушрикон мепиндоред]! Балки дунё [-и зудгузар]-ро дӯст медоред
Verse 21
ﭖﭗ
ﭘ
Ва охиратро раҳо мекунед
Verse 22
ﭙﭚﭛ
ﭜ
Он рӯз чеҳраҳое тоза [ва шодоб] аст
Verse 23
ﭝﭞﭟ
ﭠ
Ба сӯйи Парвардигораш менигарад
Verse 24
ﭡﭢﭣ
ﭤ
Ва дар он рӯз чеҳраҳое абус [ва дарҳамкашида] аст
Verse 25
ﭥﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
Яқин дорад, ки осебе камаршикан ба ӯ мерасад
Verse 26
ﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
Оре, чун [ҷон] ба гулугоҳаш бирасад
Verse 27
ﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
Ва гуфта шавад: «Чи касест, ки афсун бихонад? [Ва ӯро наҷот диҳад]
Verse 28
ﭵﭶﭷ
ﭸ
Ва яқин кунад, ки замони ҷудоӣ [аз дунё] аст.
Verse 29
ﭹﭺﭻ
ﭼ
Ва [кор боло гирад ва] соқҳо[-и пояш аз сахтии ҷон додан] ба ҳам печад.
Verse 30
ﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
Дар он рӯз масири ҳама ба сӯйи Парвардигорат хоҳад буд
Verse 31
ﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
Пас, [мункири меод] на тасдиқ карда ва на намоз гузоридааст
Verse 32
ﮇﮈﮉ
ﮊ
Балки [Қуръонро] такзиб кард ва [аз имон] рӯ гардонд
Verse 33
ﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
Сипас хиромон ба сӯйи хонаводааш бозгашт
Verse 34
ﮑﮒﮓ
ﮔ
Вой бар ту! Пас, вой бар ту!
Verse 35
ﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
Боз ҳам вой бар ту! Пас, вой бар ту!
Verse 36
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
Оё инсон гумон мекунад, ки [бе ҳадаф ва бидуни ҳисоб ва ҷазо] ба худ раҳо мешавад?
Verse 37
ﮠﮡﮢﮣﮤﮥ
ﮦ
Оё [ӯ] нутфае аз манӣ набуд, ки [дар раҳим] рехта мешавад?
Verse 38
ﮧﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
Он гоҳ ба сурати хуни баста даромад ва [Аллоҳ таоло ӯро] офарид ва дурусту устувор сохт
Verse 39
ﮭﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
Сипас аз ӯ ду завҷи нару мода падид овард
Verse 40
Оё [чунин Офаридгоре] қодир нест, ки мурдагонро [дубора] зинда кунад?
تقدم القراءة