ترجمه سوره سجده به الفارسية از الترجمة الفارسية - دار الإسلام
Verse 1
ﭑ
ﭒ
الم [= الف. لام. میم].
Verse 2
نزول این کتاب که در [حقانیت] آن هیچ شکی نیست، از جانب پروردگار جهانیان است.
Verse 3
[کافران] میگویند: «[محمد] آن را به دروغ [به پروردگارش] نسبت میدهد». [هرگز چنین نیست؛] بلکه آن [آیات، سخنِ] حقی از جانب پروردگار توست تا به قومی که پیش از تو [هیچ] بیمدهندهای برایشان نیامده است، هشدار دهی؛ باشد که هدایت شوند.
Verse 4
الله همان ذاتی است که آسمانها و زمین و آنچه را که میان آنهاست در شش روز آفرید؛ آنگاه [آن گونه كه شايسته جلال و مقام اوست] بر عرش قرار گرفت. شما هیچ کارساز و شفاعتگری جز او ندارید. آیا پند نمیگیرید؟
Verse 5
کار [جهان هستی] را از آسمان تا زمین تدبیر میکند. آنگاه در روزی که بلندیاش، به حساب شما [انسانها] هزار سال است، [این کارها] به سوی او بالا میرود.
Verse 6
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
این [پروردگار شماست:] دانای پنهان و آشکار، شکستناپذیرِ مهربان.
Verse 7
[همان] ذاتی که هر چه آفرید، به نیکوترین [شکل] آفرید و آفرینش [نخستین] انسان را از گِل آغاز کرد.
Verse 8
سپس نسل او را از چکیدۀ آبی بیمقدار پدید آورد.
Verse 9
آنگاه [اندام] او را سامان داد و از روح خویش [= روحی که خود آفرید] در وی دمید؛ و [نعمتِ] گوش و چشم و دل برایتان قرار داد. چه اندک سپاس میگزارید!
Verse 10
[مشرکان] میگویند: «آیا وقتی [مُردیم و] در زمین ناپدید شدیم، آفرینش جدیدی خواهیم یافت؟» بلکه آنان دیدار پروردگارشان را منکرند.
Verse 11
[ای پیامبر،] بگو: «فرشتۀ مرگ که بر شما گماشته شده است، جانتان را میگیرد؛ آنگاه به سوی پروردگارتان بازگردانده میشوید».
Verse 12
و چون [در قیامت] گناهکاران را در پیشگاه پروردگارشان ببینی سر به زیر افکندهاند [و میگویند:] «پروردگارا، [اکنون حقیقت را] دیدیم و شنیدیم؛ پس ما را بازگردان تا کاری شایسته انجام دهیم. بیتردید، ما [به قیامت] یقین داریم».
Verse 13
اگر میخواستیم، به هر کسی [توفیق و] هدایتش را ارزانی میداشتیم؛ ولی این سخن [و وعدۀ] من حق است که: «دوزخ را از همۀ جنیان و آدمیان [کافر] انباشته خواهم کرد».
Verse 14
[به آنان گفته میشود:] «به سزای آنکه دیدار امروزتان را فراموش کردید، [عذاب سوزان را] بچشید. یقیناً ما [نیز] شما را [در آتش] رها کردهایم و [اکنون] به سزای آنچه میکردید، عذاب جاودان را بچشید.
Verse 15
فقط کسانی به آیات ما ایمان میآورند که چون به آنها پند داده شوند، به سجده میافتند و پروردگارشان را به پاکی میستایند و تکبر نمیورزند.
Verse 16
[در دل شب،] از بسترها برمیخیزند و پروردگارشان را با بیم و امید [به نیایش] میخوانند و از آنچه به آنان روزی دادهایم انفاق میکنند.
Verse 17
هیچ کس نمیداند به [پاس] آنچه [این مؤمنان در دنیا] انجام میدهند، چه [بسیار مایۀ] روشنی چشمها برایشان نهفته است.
Verse 18
آیا [پاداش] کسی که مؤمن است همچون کسی است که نافرمان است؟ هرگز برابر نیستند.
Verse 19
اما کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام دادهاند، جایگاهشان باغها[ی بهشتی] است؛ پاداشی است به [پاس] آنچه میکردند.
Verse 20
و اما کسانی که نافرمانی کردند، جایگاهشان آتش [دوزخ] است. هر گاه بخواهند از آن خارج شوند، به آن بازگردانده میشوند و به آنان گفته میشود: «بچشید عذاب آتشی که همواره آن را انکار میکردید».
Verse 21
یقیناً پیش از عذاب بزرگ [آخرت]، از عذاب نزدیک [و سختیهای این دنیا] به آنان میچشانیم؛ باشد که [به درگاه الهی] بازگردند.
Verse 22
کیست ستمکارتر از آن کس که به آیات پروردگارش پند داده میشود، سپس از آن روی میگرداند؟ بیتردید، ما از گناهکاران انتقام میگیریم.
Verse 23
ما به موسی کتاب [تورات] دادیم ـ پس [ای پیامبر،] در مورد دیدار [خودت با] او [در شب اسراء و معراج] در تردید نباشـ و آن [= تورات] را رهنمود بنیاسرائیل گرداندیم
Verse 24
و چون آنان [بر عبادت و دوری از گناه] شکیبایی میکردند و به آیات ما یقین داشتند، پیشوایانی از میان آنان برگماشتیم که به فرمان ما [مردم را] هدایت میکردند.
Verse 25
مسلماً پروردگار توست که روز قیامت در مورد آنچه اختلاف داشتند، میان آنان داوری میکند.
Verse 26
آیا برایشان روشن نشده است كه چه بسیار نسلهایی را پیش از آنان نابود كردیم كه [اکنون این کافران] در خانههای آنها راه مىروند؟ به راستی که در این [عذاب و نابودی] عبرتهاست. آیا [باز هم سخن حق را] نمیشنوند؟
Verse 27
آیا ندیدند که ما باران را به سوی زمین خشک [و بیگیاه] میفرستیم و به وسیلۀ آن، کشتزاری پدید میآوریم که خود و چهارپایانشان از آن میخورند؟ آیا [نشانههای قدرتِ الله بر رستاخیز را] نمیبینند؟
Verse 28
و [کافران] میگویند: «اگر راستگویید، این داوری [میان ما و شما] کی فرامیرسد؟»
Verse 29
بگو: «در روز داوری [که جدایی حق و باطل است]، ایمان آوردنِ کسانی که کفر ورزیدند سودی ندارد و به آنان مهلت [توبه] داده نمیشود».
Verse 30
ﯯﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
پس [ای پیامبر، اکنون که بر شرک پافشاری میکنند] از آنان روی بگردان و منتظر [عذابشان] باش [که] بیتردید، آنان [نیز] منتظرند.
تقدم القراءة