سورة المدثر

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

ترجمه سوره مدثر به الفارسية از الترجمة الفارسية - دار الإسلام

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

Verse 1
ای جامه‌برسرکشیده،
Verse 3
و پروردگارت را بزرگ شمار،
Verse 4
و جامه‌ات را پاکیزه بدار،
Verse 5
و از پلیدی [عبادت معبودان باطل] دوری کن.
Verse 6
به این هدف بذل و بخشش مکن که افزون‌طلبی کنی؛
Verse 7
و برای [رضایت] پروردگارت شکیبا باش.
Verse 11
[ای پیامبر،] مرا با کسی ‌که او را تنها [و بدون اموال و اولاد] آفریده‌ام واگذار؛
Verse 12
[همان کسی که] مال فراوانی برایش قرار دادم،
Verse 13
و فرزندانی که همیشه [در خدمت او و] با او هستند.
Verse 14
و همۀ وسایل [و امکانات] زندگی را در اختیارش قرار دادم.
Verse 15
باز [هم] طمع دارد که [بر آن] بیفزایم.
هرگز، [چنین نخواهد شد.] بی‌گمان، او نسبت به آیات ما دشمنی دارد،
Verse 17
و به زودی او را به مشقّت و سختی می‌اندازم؛
Verse 18
زیرا او [برای مبارزه با قرآن] اندیشید و محاسبه کرد.
Verse 19
پس مرگ بر او باد! چگونه اندازه [و محاسبه] کرد؟
Verse 20
باز [هم] مرگ بر او باد! چگونه اندازه [و محاسبه] کرد؟
Verse 22
آنگاه چهره در هم کشید و روی ترش کرد،
Verse 23
سپس [به حق] پشت نمود و تکبر ورزید؛
آنگاه گفت: «این [قرآن،] چیزی جز جادویی که [از دیگران] آموخته شده، نیست؛
Verse 26
به زودی او را به دوزخ درخواهم آورد.
Verse 27
و تو چه ‌دانی که دوزخ چگونه است؟
Verse 28
[آتش سوزانی است که] نه [چیزی را] باقی می‌گذارد و نه [چیزی را] رها می‌کند.
Verse 29
پوست را [دگرگون کرده و] می‌سوزانَد.
Verse 30
بر آن [آتش،] نوزده [فرشته] گمارده شده است.
ما مأموران دوزخ را فقط از فرشتگان قرار دادیم، و شمار آنها را تنها برای آزمایش کافران معیّن کرده‌ایم تا اهل کتاب یقین کنند و کسانی ‌که ایمان آورده‌اند بر ایمان خود بیفزایند و اهل کتاب و مؤمنان، گرفتار شک و تردید نشوند؛ و تا کسانی‌ که در دل‏هایشان مرض است و [نیز] کافران بگویند: «هدف الله از این مَثل [و توصیف] چیست؟» این‏گونه، الله هر ‌کس را بخواهد، گمراه می‌سازد و هر کس را بخواهد، هدایت می‌کند؛ و [شمارِ] لشکریان پروردگارت را [کسی] جز او نمی‌داند؛ و این جز پند و اندرزی برای انسان‏ها نیست.
Verse 32
آری؛ سوگند به ماه [که هرگز اینچنین نیست که آنان تصور می‌کنند].
Verse 33
و [سوگند به] شب، هنگامی ‌که پشت کند.
Verse 34
و به صبح، هنگامی ‌که روشن شود.
Verse 35
که آن [آتش دوزخ،] یکی از [عذاب‏های] بزرگ [و هولناک] است.
Verse 36
برای انسان، بیم‌دهنده است.
برای کسی از شما که بخواهد [با انجام کارهای نیکو] پیش افتد، یا [با گناه کردن] عقب بماند.
Verse 40
که در باغ‏های [بهشت] هستند و می‌پرسند
[دوزخیان] می‌گویند: «ما از نمازگزاران نبودیم
Verse 45
و پیوسته همراه یاوه‌گویان [و اهل باطل] هم‏صدا می‌شدیم.
Verse 46
و همواره روزِ جزا را تکذیب می‌کردیم،
Verse 47
تا زمانی که مرگ به سراغمان آمد.
Verse 48
پس شفاعتِ شفاعت‌کنندگان سودی به آنها نمی‌بخشد.
آنها را چه شده است که از پند [و تذکر] روی گردانند؟
Verse 50
گویى كه گورخرانى رمیده‌اند
Verse 51
که از [مقابل] شیر گریخته‌اند.
بلکه هر کدام از آنها [توقع دارد و] می‌خواهد که [به او] نام‏های گشاده [و جداگانه از سوی الله] داده شود.
هرگز چنین نیست [که آنان می‌پندارند]! بلکه آنها از [عذاب] آخرت نمی‌ترسند.
Verse 54
نه، چنین نیست كه آنها مى‌گویند؛ آن [قرآن] یک تذكر و یادآورى است.
Verse 55
پس هر ‌کس که بخواهد، از آن پند گیرد.
و یاد نمی‌کنند [و پند نمی‌گیرند] مگر اینکه الله بخواهد. اوست که سزاوار پروا کردن و آمرزیدن است.
تقدم القراءة