Surah سورة المدثر

Verse 1

ﮪﮫ ﮬ

ای کسی‌که خودش را با لباسش پوشانیده (یعنی پیامبر صلی الله علیه وسلم ).

Verse 2

ﮭﮮ ﮯ

برخیز و از عذاب الله بترسان.

Verse 3

ﮰﮱ ﯓ

و پروردگارت را بزرگ شمار.

Verse 4

ﯔﯕ ﯖ

و نفس خویش را از گناهان و لباست را از نجاست‌ها پاک کن.

Verse 5

ﯗﯘ ﯙ

و از عبادت بت‌ها دوری گزین.

Verse 6

ﯚﯛﯜ ﯝ

و بر پروردگارت منت نگذار که عمل صالح تو را زیاد کند.

Verse 7

ﯞﯟ ﯠ

و در برابر آزارهایی که با آنها روبرو می‌شوی به خاطر الله شکیبایی کن.

Verse 8

ﯡﯢﯣﯤ ﯥ

پس آن‌گاه که برای بار دوم در صور دمیده شود.

Verse 9

ﯦﯧﯨﯩ ﯪ

آن روز، روزی سخت است.

Verse 10

ﯫﯬﯭﯮ ﯯ

بر کافران به الله و رسولش آسان نیست.

Verse 11

ﯰﯱﯲﯳ ﯴ

- ای رسول- مرا با کسی‌که او را در شکم مادرش تک و تنها بدون مال یا فرزند آفریدم (یعنی ولید بن مُغِیره) واگذار.

Verse 12

ﯵﯶﯷﯸ ﯹ

و مال زیادی برایش قرار دادم.

Verse 13

ﯺﯻ ﯼ

و پسرانی برایش قرار دادم که همراهش حاضر هستند و در محافل با او حضور دارند و به خاطر مال زیادش در هیچ سفری از او جدا نمی‌شوند.

Verse 14

ﯽﯾﯿ ﰀ

و در زندگی و روزی و فرزند از هر نظر برایش گستراندم.

Verse 15

ﰁﰂﰃﰄ ﰅ

باز هم با وجود کفرش به من طمع دارد که پس از اینکه تمام این موارد را به او دادم برایش بیفزایم.

Verse 16

ﰆﰇﰈﰉﰊﰋ ﰌ

امر آن‌گونه که تصور کرد نیست، زیرا او ستیزه‌جو و تکذیب‌ کنندۀ آیاتی است که بر رسول مان نازل کردیم.

Verse 17

ﰍﰎ ﰏ

به‌زودی عذابی سخت بر دوش او می‌گذارم که توان تحملش را ندارد.

Verse 18

ﰐﰑﰒ ﰓ

همانا این کافر که نعمت‌های مذکور را به او ارزانی داشتم برای ابطال آنچه قرآن در مورد او می‌گوید اندیشید، و طرحی در ذهنش آماده کرد.

Verse 19

ﭑﭒﭓ ﭔ

نفرین و عذاب بر او باد چگونه ارزیابی کرد.

Verse 20

ﭕﭖﭗﭘ ﭙ

باز هم نفرین و عذاب بر او بود چگونه ارزیابی کرد.

Verse 21

ﭚﭛ ﭜ

دوباره در آنچه که می‌گوید نگریست و اندیشید.

Verse 22

ﭝﭞﭟ ﭠ

سپس چون چیزی نیافت که با آن بر قرآن عیب وارد کند چهره در هم کشید و خشم کرد.

Verse 23

ﭡﭢﭣ ﭤ

سپس از ایمان روی گرداند و از پیروی پیامبر صلی الله علیه وسلم خودداری کرد.

Verse 24

ﭥﭦﭧﭨﭩﭪ ﭫ

پس گفت: این چیزی که محمد آورده است سخن الله نیست، بلکه سحری است که از دیگران روایت می‌کند.

Verse 25

ﭬﭭﭮﭯﭰ ﭱ

کلام الله نیست، بلکه کلام انسان است.

Verse 26

ﭲﭳ ﭴ

به‌زودی این کافر را در یکی از طبقات جهنم، یعنی سَقَر که گرمایی کشنده دارد وارد می‌کنم.

Verse 27

ﭵﭶﭷﭸ ﭹ

و - ای محمد- تو چه می‌دانی که سَقَر چیست؟!

Verse 28

ﭺﭻﭼﭽ ﭾ

از عذاب‌شدۀ در خویش چیزی باقی نمی‌گذارد مگر اینکه او را فرا می‌گیرد، و رها نمی‌کند، سپس همان‌گونه که بود بازمی‌گردد، سپس بر او فرود می‌آید، و به همین ترتیب ادامه دارد.

Verse 29

ﭿﮀ ﮁ

پوست‌ها را سخت می‌سوزاند و تغییر می‌دهد.

Verse 30

ﮂﮃﮄ ﮅ

بر آن نوزده فرشته گمارده شده است، که خزانه‌دارانش هستند.

Verse 31

ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣ ﯤ

و ما خزانه‌داران جهنم را جز فرشتگان قرار ندادیم، که انسان‌ها توانی در برابر آنها ندارند، و در حقیقت ابوجهل دروغ گفت آن‌گاه که ادعا کرد او و قومش می‌توانند بر آنها حمله بَرَند، و از جهنم خارج شوند، و این شمار آنها را قرار ندادیم جز آزمایشی برای کسانی‌که به الله کفر ورزیدند؛ تا آنچه را که گفتند بگویند آن‌گاه عذاب بر آنها دوچندان شود. و به این هدف یهود تا تورات به آنها داده شد، و نصاری که انجیل به آنها داده شد یقین پیدا کنند آن‌گاه که قرآن که تصدیق‌کنندۀ آنچه در دو کتاب‌شان است نازل شد. و تا این‌که بر ایمان مؤمنان بیفزاید آن‌گاه که اهل کتاب با آنها موافقت می‌کنند، و یهود و نصاری و مؤمنان تردید نکنند. و به این منظور که مترددان در ایمان، و کافران بگویند: الله با این عدد شگفت چه چیزی را اراده کرده است؟! مانند گمراه‌ ساختن منکِر این عدد و هدایت تصدیق‌ کنندۀ آن، الله هرکس را که بخواهد گمراه سازد گمراه می‌سازد و هرکس را که بخواهد هدایت کند هدایت می‌کند. و از فراوانی لشکریان پروردگارت هیچ‌کس جز او سبحانه آگاه نیست. پس ابوجهل که برای تحقیر و تکذیب گفت: (آیا محمد یاورانی جز نوزده تن ندارد؟!) باید از این امر آگاه شود، و جهنم جز مایۀ یادآوری انسان‌ها نیست که با آن بر عظمت الله سبحانه پی ببرند.

Verse 32

ﯥﯦ ﯧ

سخن آن‌گونه نیست که یکی از مشرکان ادعا می‌کند یارانش برای چیره‌شدن بر خزانه‌داران جهنم کافی هستند. الله به ماه سوگند یاد فرمود.

Verse 33

ﯨﯩﯪ ﯫ

و به شب آن‌گاه که پشت کند سوگند یاد فرمود.

Verse 34

ﯬﯭﯮ ﯯ

و به صبح آن‌گاه که روشنایی آورد سوگند یاد فرمود.

Verse 35

ﯰﯱﯲ ﯳ

که آتش جهنم به‌طور قطع یکی از بلایای بزرگ است.

Verse 36

ﯴﯵ ﯶ

وسیلۀ تهدید و ترساندن مردم است.

Verse 37

ﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽ ﯾ

- ای مردم- برای هرکس از شما که بخواهد با ایمان به الله و عمل صالح پیشی جوید، یا با کفر و گناهان عقب بکشد.

Verse 38

ﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ

هرکس در قبال اعمالی‌که کسب کرده گرفتار است. پس یا اعمالش او را نابود می‌کند، یا او را از نابودی می‌رهاند و نجات می‌دهد.

Verse 39

ﰅﰆﰇ ﰈ

مگر مؤمنان که در قبال گناهان‌شان مواخذه نمی‌شوند، بلکه به‌سبب اعمال صالحی که دارند مورد عفو قرار می‌گیرند.

Verse 40

ﰉﰊﰋ ﰌ

و آنها روز قیامت در بهشت‌هایی هستند و از یکدیگر می‌پرسند.

Verse 41

ﰍﰎ ﰏ

در مورد کافران که خودشان را با گناهانی که انجام دادند نابود کردند.

Verse 42

ﰐﰑﰒﰓ ﰔ

به آنها می‌گویند: چه چیزی شما را وارد جهنم کرد؟

Verse 43

ﰕﰖﰗﰘﰙ ﰚ

کافران این‌گونه به آنها پاسخ می‌دهند: از کسانی‌که نماز واجب را در زندگی دنیا برپا می‌داشتند نبودیم.

Verse 44

ﰛﰜﰝﰞ ﰟ

و از آنچه که الله به ما عطا کرده بود به فقیر اطعام نمی‌کردیم.

Verse 45

ﰠﰡﰢﰣ ﰤ

و همراه پیروان باطل بودیم که هرجا می‌گشتند با آنها می‌گشتیم، و با گمراهان و فریب ‌خوردگان سخن می‌گفتیم.

Verse 46

ﰥﰦﰧﰨ ﰩ

و روز جزا را تکذیب می‌کردیم.

Verse 47

ﰪﰫﰬ ﰭ

و به تکذیب روز جزا ادامه دادیم تا مرگ ما را فرا گرفت، آن‌گاه میان ما و توبه مانع ایجاد کرد.

Verse 48

ﭑﭒﭓﭔ ﭕ

پس واسطه‌گری شفاعتگران، اعم از فرشتگان و پیامبران و صالحان در روز قیامت به آنها سودی نمی‌رساند؛ زیرا یکی از شروط پذیرش شفاعت، رضایت از شفاعت‌شده است.

Verse 49

ﭖﭗﭘﭙﭚ ﭛ

چه چیزی باعث رویگردانی این مشرکان از قرآن شد؟!

Verse 50

ﭜﭝﭞ ﭟ

گویی در رویگردانی و فرار از قرآن، گورخرانی بسیار رمنده هستند.

Verse 51

ﭠﭡﭢ ﭣ

که از شیری به‌سبب ترس از آن می‌گریزند.

Verse 52

ﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ

بلکه هر یک از این مشرکان می‌خواهد نامه‌ای برایش ارسال شود که به او خبر می‌دهد محمد رسولی از جانب الله است، و سبب این امر کمبود و ضعف دلایل و حجت‌ها نیست، بلکه فقط ستیزه‌جویی و تکبر است.

Verse 53

ﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ

چنین نیست، بلکه سبب استمرار گمراهی آنها این است که به عذاب آخرت ایمان نمی‌آورند، و بر کفرشان باقی می‌مانند.

Verse 54

ﭵﭶﭷ ﭸ

بدانید که این قرآن اندرز و یادآوری است.

Verse 55

ﭹﭺﭻ ﭼ

پس هرکس که بخواهد می‌تواند قرآن را بخواند و از آن اندرز گیرد.

Verse 56

ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ

و پند نمی‌گیرند مگر اینکه الله بخواهد پند بگیرند. او سبحانه سزاوار است که با امتثال اوامر و اجتناب از نواهی‌اش از او ترسیده شود، و سزاوار است که گناهان بندگانش را آن‌گاه که به‌سوی او توبه کنند بیامرزد.

ترجمه سورة المدثر

سورة المدثر

ترجمه سوره مدثر به الفارسية از الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم

الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم

الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم