ترجمه سوره حجر به الفارسية از الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الناشر
مركز تفسير للدراسات القرآنية
Verse 1
﴿الٓرۚ﴾ سخن در مورد حروف شبیه این حروف در آغاز سورۀ بقره بیان شد. این آیات بلند مرتبه و دلالت کننده بر اینکه از جانب الله نازل شده، آیات قرآنی است که توحید و شرائع را آشکار میسازد.
Verse 2
کفار در روز قیامت آنگاه که امر برایشان آشکار میگردد، و بطلان کفری که در دنیا بر آن بودند برایشان مشخص میشود آرزو خواهند کرد که کاش مسلمان بودند.
Verse 3
- ای رسول- این تکذیب کنندگان را واگذار که همانند چارپایان بخورند، و از خوشیهای موقت دنیا بهرهمند شوند، و آرزوهای طولانی آنها را از ایمان و عمل صالح بازدارد، پس بهزودی از زیانی که در آن هستند آگاه خواهند شد آنگاه که در روز قیامت نزد الله وارد شوند.
Verse 4
و نابودی را بر هیچیک از شهرهای ستمگر فرو نفرستادیم مگر اینکه سررسید مشخصی در علم الله برایش بود، که نه بر آن پیشی میگیرد و نه از آن به تأخیر میافتد.
Verse 5
نابودی هیچیک از امتها قبل از اینکه اجلش بیاید فرا نمیرسد، و آنگاه که اجل آن فرا رسد نابودیاش به تأخیر نمیافتد، پس ستمکاران نباید از اینکه الله به آنها مهلت میدهد فریب بخورند.
Verse 6
و کافران ساکن مکه به رسول صلی الله علیه وسلم گفتند: ای کسیکه قرآن بر او نازل شده است - آنگونه که ادعا میکند- بهراستیکه تو با این دعوت خویش دیوانهای هستی که همانند دیوانگان رفتار میکند.
Verse 7
چرا فرشتگان را نزد ما نمیآوری تا برایت گواهی دهند، یا نابودی ما را بهسبب کفرمان نمیخواهی!
Verse 8
الله در رد پیشنهاد آنها مبنی بر آمدن فرشتگان فرمود: فرشتگان را جز بر اساس آنچه که حکمت اقتضا میکند آنگاه که زمان نابودیشان با عذاب فرا میرسد نازل نمیکنیم، و - اگر فرشتگان در حالی بیایند که هنوز ایمان نیاوردهاند- به آنها مهلت داده نمیشود، بلکه بهزودی عذاب خواهند شد.
Verse 9
بهراستیکه ما قرآن را بر قلب محمد صلی الله علیه وسلم برای یادآوری مردم فرو فرستادیم، و همانا ما نگهبان قرآن از افزودن و کاستن و تبدیل و تحریف هستیم.
Verse 10
و -ای رسول- پیش از تو رسولانی در گروههای پیشین کافر فرستادهایم و آنها را تکذیب کردند، پس تو نوبرِ پیغمبران و نخستین فرد ایشان نیستی که امتت تو را تکذیب میکنند.
Verse 11
و برای گروههای پیشین کافر رسولی نیامد مگر اینکه او را تکذیب کردند و به ریشخند گرفتند.
Verse 12
ﮰﮱﯓﯔﯕ
ﯖ
همانگونه که تکذیب را در دل آن امتها وارد کردهایم آن را در دل مشرکان مکه بهسبب رویگردانی و سرسختیشان وارد میافکنیم.
Verse 13
بر این قرآن نازل شده بر محمد صلی الله علیه وسلم ایمان نمیآورند، و سنت الله در نابودی تکذیب کنندگان آنچه رسولانشان آوردهاند سپری شده است، پس کسانیکه تو را تکذیب میکنند باید عبرت بگیرند.
Verse 14
و این تکذیب کنندگان سرسختی میکنند حتی اگر حق با دلایل روشن بر آنها آشکار گردد، پس اگر دری از آسمان به رویشان میگشودیم که پیوسته بالا میرفتند.
Verse 15
باز هم تصدیق نمیکردند، و بهطور قطع میگفتند: جز این نیست که چشم بندی شدهایم، بلکه آنچه میبینیم تحت تأثیر سحر است، زیرا ما سحر شدهایم.
Verse 16
و در آسمان ستارگانی بزرگ قرار دادیم که مردم در سفرهایشان در تاریکیهای خشکی و دریا با آنها راه مییابند، و آنها را برای کسیکه در آنها بنگرد و بیندیشد آراستیم، تا با آن بر قدرت الله سبحانه استدلال کنند.
Verse 17
ﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
و آسمان را از هر شیطانی که از رحمت الله رانده شده است محافظت کردیم.
Verse 18
مگر کسیکه پنهانی به ملأ أعلی گوش دهد که جسمی درخشنده به او میرسد، و او را میسوزاند.
Verse 19
و زمین را گستراندیم تا مردم بر روی آن استقرار یابند، و کوههای استوار در آن قرار دادیم تا مردم را نجنباند، و در آن از انواع گیاهان به اقتضای حکمت، اندازهگیری شده و مشخص رویاندیم.
Verse 20
و -ای مردم- در زمین برای شما خوردنیها و نوشیدنیهایی که وسایل زندگی شماست تا زمانیکه در زندگی دنیا هستید قرار دادیم، و برای سایر مردم و حیوانات که شما روزی آنها را نمیدهید وسایل زندگیشان را قرار دادیم.
Verse 21
و هیچچیز نیست که مردم و حیوانات از آن بهره میبرند مگر اینکه ما بر ایجادش و فایده رساندن به مردم با آن توانا هستیم، و هیچچیز را جز به اندازهای مشخص که حکمت و ارادۀ ما ایجاب میکند پدید نمیآوریم.
Verse 22
و بادها را فرستادیم که ابرها را بارور میسازند، سپس از ابرهای باردار شده با بادها بارانی فرو فرستادیم، سپس شما را از آب باران سیراب کردیم، و -ای مردم- شما خزانه داران این آب در زمین نیستید تا به چشمهها و چاهها تبدیل شوند، و فقط الله، ذاتی است که آن را در زمین ذخیره میسازد.
Verse 23
ﮕﮖﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
و به تحقیق که ما مردگان را با آفریدنشان از عدم و نیز برانگیختنشان پس از مرگ زنده میگردانیم، و زندگان را آنگاه که اجلهایشان فرا رسد میمیرانیم، و جاودانگان ما هستیم که زمین و تمام ساکنانش را به میراث میبریم.
Verse 24
و بهراستیکه ولادت و مرگ پیشینیان و آیندگان شما را دانستهایم، و ذرهای از این امر بر ما پوشیده نمیماند.
Verse 25
و -ای رسول- بهراستیکه پروردگار تو همگی آنها را در روز قیامت گرد میآورد، تا نیکوکار را به نیکوکاریاش، و بدکار را به بدکاریاش جزا دهد، به تحقیق که او در تدبیرش بسیار داناست، و ذات آگاهی است که هیچچیز بر او پوشیده نمیماند.
Verse 26
و به تحقیق که آدم را از گلی خشک که اگر در آن دمیده شود صدا میدهد آفریدیم، و این گلی که آدم از آن آفریده شد بهسبب ماندن زیادش سیاه و بدبو بود.
Verse 27
و پیش از آفرینش آدم، پدر جن را از آتشی بسیار سوزان آفریدیم.
Verse 28
و -ای رسول- به یاد آور آنگاه که پروردگارت به فرشتگان و ابلیس - که با آنها بود- فرمود: همانا من انسانی از گلی سیاه و بدبو و خشک که اگر دمیده شود صدا میدهد خواهم آفرید.
Verse 29
پس وقتی صورتش را درست کردم، و او را کامل آفریدم برای اطاعت از فرمان من و احترام به او بر او سجده کنید.
Verse 30
ﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
پس فرشتگان اطاعت کردند، و همگی همانگونه که پروردگارشان به آنها فرمان داده بود به سجده افتادند.
Verse 31
اما ابلیس- که با فرشتگان بود، اما از جنس آنها نبود- خودداری کرد از اینکه همراه فرشتگان بر آدم سجده کند.
Verse 32
الله پس از اینکه ابلیس از سجده بر آدم خودداری کرد به او فرمود: چه چیزی تو را واداشت و منع کرد از اینکه برای اطاعت از فرمان من همراه فرشتگان که سجده کردند سجده کنی؟
Verse 33
ابلیس متکبرانه گفت: سزاوار من نیست که بر انسانی که او را از گلی خشک که سیاه و تغییر یافته بود سجده کنم.
Verse 34
ﭦﭧﭨﭩﭪ
ﭫ
الله به ابلیس فرمود: از بهشت بیرون شو که تو رانده شده هستی.
Verse 35
ﭬﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
و به تحقیق لعنت و دوری از رحمت من تا روز قیامت بر توست.
Verse 36
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸ
ﭹ
ابلیس گفت: پروردگارا، به من مهلت بده و مرا تا روزیکه مردم را برمیانگیزی نمیران.
Verse 37
ﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
الله به او فرمود: بهراستیکه تو از مهلت داده شدگانی هستی که اجلشان به تاخیر افتاده است.
Verse 38
ﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
تا زمانیکه تمام مخلوقات هنگام دمیدنِ اول میمیرند.
Verse 39
ابلیس گفت: پروردگارا، بهسبب اینکه مرا گمراه ساختی بهطور قطع گناهان را در زمین برایشان خواهم آراست، و تمام آنها را از راه راست گمراه خواهم کرد.
Verse 40
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
مگر آن بندگانت را که برای عبادت خویش برگزیدهای.
Verse 41
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
الله فرمود: این راه راستِ رساننده به من است.
Verse 42
همانا بر بندگان مخلص من قدرتی نداری و بر اغوای آنها مسلط نیستی مگر کسانی از گمراهان که از تو پیروی کنند.
Verse 43
ﮦﮧﮨﮩ
ﮪ
و به تحقیق که جهنم وعدهگاه ابلیس و گمراهانی است که از او پیروی کنند.
Verse 44
جهنم هفت در دارد که از آنها وارد میشوند، و برای هر یک از درها تعداد مشخصی از پیروان ابلیس است که از آن وارد میشوند.
Verse 45
ﯕﯖﯗﯘﯙ
ﯚ
همانا کسانیکه با اجرای اوامر و اجتناب از نواهی پروردگارشان تقوای او را پیشه کردهاند در بهشتها و چشمهها هستند.
Verse 46
ﯛﯜﯝ
ﯞ
هنگام ورود به آنها گفته میشود: با سلامتی از آفات، و ایمنی از تهدیدها در آن وارد شوید.
Verse 47
و کینه و دشمنی موجود در سینههایشان را از بین میبریم، برادرانه و دوستدار یکدیگر بر تختهایی مینشینند و به یکدیگر مینگرند.
Verse 48
نه رنجی در آنجا به آنها میرسد، و نه از آنجا خارج میگردند، بلکه جاودانه در آنجا میمانند.
Verse 49
- ای رسول- بندگانم را آگاه کن که من توبهکاران آنها را میآمرزم، و نسبت به آنها بسیار مهربان هستم.
Verse 50
ﯻﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
و آنها را آگاه کن از اینکه عذاب من همان عذاب رنجآور است، پس باید توبه کنند تا به آمرزش من دست یابند، و از عذابم ایمن بمانند.
Verse 51
ﰁﰂﰃﰄ
ﰅ
و آنها را از مهمانان ابراهیم علیه السلام آگاه کن همان فرشتگانی که با مژده دادن به فرزند، و نابودی قوم لوط نزدش آمدند.
Verse 52
آنگاه که بر او وارد شدند، و به او گفتند: سلام، و او به نیکوتر از درودشان به آنها پاسخ داد، و گوسالهای بریان برایشان پیش آورد تا از آن بخورند، زیرا گمان کرده بود که انسان هستند، اما وقتی از آن نخوردند، گفت: همانا ما از شما میترسیم.
Verse 53
فرشتگان فرستاده شده گفتند: نترس، بهراستیکه ما تو را به چیزیکه شاد میگرداند خبر میدهیم، اینکه پسری بسیار دانا برایت خواهد بود.
Verse 54
ابراهیم علیه السلام - با تعجب از اینکه فرزندی به او مژده دادند- به آنها گفت: آیا با وجود پیری و سالخوردگیام، فرزندی به من مژده میدهید، به چه دلیلی این مژده را به من میدهید؟
Verse 55
فرشتگان فرستاده شده به ابراهیم گفتند: تو را به حقیقتی که تردیدی در آن نیست مژده میدهیم، پس از آنچه که به تو بشارت میدهیم نومید نباش.
Verse 56
ابراهیم علیه السلام گفت: و آیا مگر جز گمراهان از راه راست، کسی از رحمت پروردگارش ناامید است؟!
Verse 57
ﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
ابراهیم علیه السلام گفت: ای فرستادگانِ الله چه مأموریتی دارید؟
Verse 58
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
فرشتگان فرستاده شده گفتند: بهراستیکه الله ما را برای نابودی قومی که فساد و شر بزرگی دارند، یعنی قوم لوط فرستاده است.
Verse 59
ﮊﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
مگر خانوادۀ لوط و مؤمنان پیرو او که نابودی، آنها را در برنمیگیرد، زیرا ما همگیشان را از نابودی نجات میدهیم.
Verse 60
ﮑﮒﮓﮔﮕﮖ
ﮗ
مگر همسرش، زیرا حکم کردهایم که او از بازماندگانی است که نابودی آنها را فرا میگیرد.
Verse 61
ﮘﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
پس وقتی فرشتگان فرستاده شده در صورت مردانی نزد خاندان لوط وارد شدند.
Verse 62
ﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
لوط علیه السلام به آنها گفت: مردمی ناشناس هستید.
Verse 63
فرشتگان فرستاده شده به لوط علیه السلام گفتند: -ای لوط- نترس، عذاب نابود کنندۀ قومت را که در آن شک دارند برایت آوردهایم.
Verse 64
ﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
و حقیقتی را که هیچ شوخیای در آن نیست برایت آوردهایم، و بهراستیکه ما در آنچه به تو خبر دادیم راستگو هستیم.
Verse 65
پس بعد از گذشت پارهای از شب خانوادهات را حرکت بده، و خودت به دنبال آنها برو، و هیچیک از شما نباید به عقب خویش بنگرد تا ببینید چه چیزی به آنها رسیده است، و به هرجا که الله شما را برای رفتن به آنجا فرمان داده است بروید.
Verse 66
و لوط علیه السلام را از طریق وحی از امری که مقدر کردیم آگاه ساختیم، و آن اینکه این قوم صبحگاهان با نابودیِ همۀ آنها، ریشهکن خواهند شد.
Verse 67
ﯪﯫﯬﯭ
ﯮ
و اهل سَدوم به قصد انجام فاحشه با مهمانان لوط خوشحال و شادمان آمدند.
Verse 68
ﯯﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
لوط به آنها گفت: همانا این افراد، مهمانانم هستند، پس مرا با کاری که در مورد آنها میخواهید رسوا نسازید.
Verse 69
ﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
و با ترک این فاحشه از الله بترسید، و با کار زشت خویش مرا خوار نسازید.
Verse 70
ﯻﯼﯽﯾﯿ
ﰀ
قوم لوط علیه السلام به او گفتند: آیا تو را از مهمان کردن هر یک از مردم نهی نکردیم؟
Verse 71
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
لوط علیه السلام برای معذور دانستن خودش در برابر مهمانان خویش به آنها گفت: اینها دختران من از جمله زنانتان هستند، پس با آنها ازدواج کنید اگر قصد برآورده ساختن نیازتان را دارید.
Verse 72
ﭘﭙﭚﭛﭜ
ﭝ
و -ای رسول- به جان تو سوگند که قوم لوط در طغیان شهوتشان سرگردان بودند.
Verse 73
ﭞﭟﭠ
ﭡ
پس بانگی شدید و مرگبار هنگام طلوع خورشید آنها را فراگرفت.
Verse 74
آنگاه شهرهایشان را زیر و رو کردیم، و سنگهایی از گل سخت بر آنها باراندیم.
Verse 75
ﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
به تحقیق که در نابودی قوم لوط، نشانههایی برای تأمل کنندگان است.
Verse 76
ﭱﭲﭳ
ﭴ
و بهراستیکه شهرهای قوم لوط بر سر راه ثابتی قرار دارد، که هر یک از مسافران که از آن راه بگذرد شهرهایشان را میبیند.
Verse 77
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
و بهراستیکه در این رخداد دلالتی است برای مؤمنان که از آن پند بگیرند.
Verse 78
ﭻﭼﭽﭾﭿ
ﮀ
و همانا قوم شعیب ساکنان شهر درختان انبوه، بهسبب کفر به الله و تکذیب رسولش شعیب علیه السلام ستمکار بودند.
Verse 79
ﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
پس از آنها انتقام گرفتیم آنگاه که عذاب، آنها را دربرگرفت، و به تحقیق که شهرهای قوم لوط علیه السلام و وطنهای اصحاب شعیب علیه السلام بر سر راه آشکاری است برای کسیکه از آن بگذرد.
Verse 80
ﮇﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
و به تحقیق که ثمود، ساکنان حِجر (مکانی میان حجاز و شام) تمام رسولان را تکذیب کردند آنگاه که پیامبرشان صالح را تکذیب کردند.
Verse 81
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
و حجتها و دلایل راستگویی صالح علیه السلام را در آنچه که از جانب پروردگارش آورده بود به آنها دادیم، از جمله ماده شتر، اما از این دلایل پند نگرفتند، و به آنها اهمیتی ندادند.
Verse 82
ﮓﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
و برای ساختن خانههایی برای خود کوهها را میتراشیدند تا با امنیت از آنچه میترسیدند در آنها سکونت کنند.
Verse 83
ﮚﮛﮜ
ﮝ
پس صبحگاهان صاعقۀ عذاب، آنها را فرا گرفت.
Verse 84
ﮞﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
آنگاه اموال و مسکنهایی را که کسب میکردند عذاب الله را از آنها دفع نکرد.
Verse 85
و آسمانها و زمین و آنچه را میان آن دو است به باطل و بدون حکمت نیافریدهایم، تمام اینها را جز به حق نیافریدهایم، و بهراستیکه قیامت بدون تردید آمدنی است، پس - ای رسول- از کسانیکه تو را تکذیب میکنند روی بگردان، و به نیکویی از آنها درگذر.
Verse 86
ﯗﯘﯙﯚﯛ
ﯜ
- ای رسول- بهراستیکه پروردگار تو آفرینندۀ همه چیز است، و به هر چیزی داناست.
Verse 87
و بهراستیکه سورۀ الفاتحه که هفت آیه، و همان قرآن عظیم است را به تو عطا کردیم.
Verse 88
و به انواع کالاهای نابود شدنی که کفار را از آنها بهرهمند کردیم چشم مدوز، و به خاطر تکذیب آنها اندوه مدار، و با مؤمنان فروتنی کن.
Verse 89
ﯵﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
و -ای رسول- به آنها بگو: همانا من انذار دهندهای آشکار از عذاب هستم.
Verse 90
ﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
شما را انذار میدهم از اینکه مانند عذابی که الله بر کسانی فرستاد که کتابهای او تعالی را بخشبخش کردند آنگاه به بخشی ایمان آوردند و به بخشی دیگر کفر ورزیدند شما را فراگیرد.
Verse 91
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
همان کسانیکه قرآن را بخشبخش کردند، و گفتند: سحر، یا کهانت، یا شعر است.
Verse 92
ﭖﭗﭘ
ﭙ
- ای رسول- به پروردگارت سوگند که روز قیامت از تمام کسانیکه قرآن را بخشبخش کردند خواهیم پرسید.
Verse 93
ﭚﭛﭜ
ﭝ
در مورد کفر و گناهانی که در دنیا انجام میدادند از آنها خواهیم پرسید.
Verse 94
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
پس -ای رسول- دعوت بهسوی الله را که او تعالی به تو فرمان داده است اعلام کن، و به گفتار و کردار مشرکان توجه نکن.
Verse 95
ﭥﭦﭧ
ﭨ
و از آنها نترس، زیرا نیرنگ مسخره کنندگان از پیشوایان کفر قریش را از تو برطرف خواهیم کرد.
Verse 96
کسانیکه همراه الله معبودی غیر او میگیرند، پس بهزودی از سرانجامِ بد شرکشان آگاه خواهند شد.
Verse 97
و -ای رسول- بهراستیکه ما میدانیم از اینکه تو را تکذیب میکنند و به ریشخند میگیرند سینهات تنگ میگردد.
Verse 98
ﭻﭼﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
پس با منزه دانستن الله از آنچه که سزاوارش نیست، و ستایش او با صفات کمالش، به او تعالی پناه ببر، و از عبادتگزاران و نمازگزاران الله باش، زیرا تنگی سینهات را درمان میکند.
Verse 99
ﮂﮃﮄﮅﮆ
ﮇ
و بر عبادت پروردگارت پایداری کن، و تا زمانیکه زنده هستی بر آن ادامه بده تا در حالی مرگ تو را فراگیرد که بر این کار هستی.
تقدم القراءة