ترجمه سوره دخان به الفارسية از الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الناشر
مركز تفسير للدراسات القرآنية
Verse 1
ﭑ
ﭒ
﴿حمٓ﴾ سخن در مورد حروف شبیه این حروف در ابتدای سورۀ بقره بیان شد.
Verse 2
ﭓﭔ
ﭕ
الله به قرآن روشنگر راه هدایت بهسوی حق سوگند یاد فرمود.
Verse 3
که ما این قرآن را در شب قدر فرو فرستادیم، یعنی شبی که خیر و برکت زیادی دارد، زیرا ما با این قرآن بیمدهنده بودهایم.
Verse 4
ﭠﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
در این شب هر امر محکمی که مربوط به روزیها و اجلها و سایر مواردی که الله در آن سال ایجاد میکند مقرر میشود.
Verse 5
هر امر محکمی از جانب خویش را مقرر میکنیم، بهراستیکه ما فرستندۀ رسولان بودهایم.
Verse 6
- ای رسول- رسولان را به رحمتی از جانب پروردگارت برای کسانیکه بهسوی آنها ارسال میشوند میفرستیم، بهراستیکه او سبحانه سخنان بندگانش را میشنود، و از افعال و نیاتشان آگاه است، و ذرهای از این امور بر او پوشیده نمیماند.
Verse 7
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو وجود دارد است. اگر به این امر یقین دارید پس به رسولم ایمان آورید.
Verse 8
هیچ معبود برحقی جز او نیست، زنده میکند و میمیراند، هیچ زنده کننده و میرانندهای جز او نیست، پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شماست.
Verse 9
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
این مشرکان بر این امر یقین ندارند، بلکه در مورد آن مردد هستند و بهسبب باطلی که در آن قرار دارند این امر را فراموش میکنند.
Verse 10
ﮓﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
پس - ای رسول- منتظر عذاب نزدیک قوم خویش باش در روزیکه آسمان دود آشکاری را نمایان میکند که آن را به چشم خویش با درد زیاد میبینند.
Verse 11
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
قومت را فرا میگیرد، و به آنها گفته میشود: این عذابی که به شما رسید عذابی دردناک است.
Verse 12
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
آنگاه متضرّعانه از پروردگارشان چنین میخواهند: پروردگارا عذابی را که برایمان فرستادی از ما بازگردان، زیرا اگر آن را از ما بازگردانی به تو و رسولت ایمان داریم.
Verse 13
چگونه آنها میتوانند پند بگیرند و بهسوی پروردگارشان بازگردند درحالیکه رسولی با رسالت روشن نزدشان آمده، و راستگویی و امانتداریاش را شناختهاند؟!
Verse 14
ﮰﮱﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
سپس از تصدیق او خودداری کردند، و در مورد او گفتند: او تعلیم یافتهای است که دیگران به او میآموزند و فرستادهای نیست، و در مورد او گفتند: دیوانه است.
Verse 15
بهراستی آنگاه که این عذاب را اندکی از شما بازگردانیم، به کفر و تکذیب خویش بازمیگردید.
Verse 16
ﯠﯡﯢﯣﯤﯥ
ﯦ
و - ای رسول- برای آنها منتظر روزی باش که ضربهای بزرگ در روز بدر به کافران قومت میزنیم، بهراستیکه ما از آنها بهسبب کفر به الله و تکذیب رسولش انتقام میگیریم.
Verse 17
و بهتحقیقکه پیش از آنها قوم فرعون را آزمودیم، و رسولی گرامی از جانب الله نزدشان آمد که آنها را به توحید و عبادت الله فرا میخواند، و آن رسول موسی علیه السلام بود.
Verse 18
موسی علیه السلام به فرعون و قومش گفت: بنیاسرائیل را به من بسپارید، زیرا آنها بندگان الله هستند، و شما حق ندارید آنها را به بردگی بگیرید، بهراستیکه من فرستادهای از جانب الله بهسوی شما هستم، و بر آنچه که مرا فرمان داده به شما ابلاغ کنم امانتدار هستم، بهگونهای که ذرهای نه از آن میکاهم و نه بر آن میافزایم.
Verse 19
و اینکه با ترک عبادت الله و برتریجویی بر بندگانش، بر او تعالی برتری نجویید، بهراستیکه من حجتی روشن برایتان آوردهام.
Verse 20
ﭜﭝﭞﭟﭠﭡ
ﭢ
و همانا من از اینکه مرا با سنگسار بکشید به پروردگار خودم و پروردگار شما پناه میبرم.
Verse 21
ﭣﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
و اگر آنچه را آوردهام تصدیق نمیکنید پس از من فاصله بگیرید، و آسیبی به من نزدیک نسازید.
Verse 22
ﭩﭪﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
پس موسی علیه السلام اینگونه پروردگارش را خواند: که این قوم - فرعون و سرانش- قومی ستمکارند که سزاوار تعجیل در فرود عذاب هستند.
Verse 23
ﭰﭱﭲﭳﭴ
ﭵ
آنگاه الله به موسی علیه السلام فرمان داد که قومش را شبانه حرکت دهد، و به او خبر داد که فرعون و قومش آنها را تعقیب خواهند کرد.
Verse 24
و به موسی علیه السلام فرمان داد که وقتی او و بنیاسرائیل از دریا گذشتند آن را آرام و بیحرکت چنانکه بود رها کند، که قطعاً فرعون و لشکریانش در دریا غرق و نابود خواهند شد.
Verse 25
ﭾﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
فرعون و قومش چه بسیار باغها و چشمههای روانی که پشت سرشان به جا گذاشتند!
Verse 26
ﮄﮅﮆ
ﮇ
و چه بسیار کشتزارها و مجالس نیکویی که پشت سرشان رها کردند!
Verse 27
ﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
و چه بسیار زندگی با ناز و نعمت خویش را باقی گذاشتند!
Verse 28
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
به همین ترتیب آنچه که برایشان توصیف شده بود بر آنها رخ داد، و باغها و چشمهها و کشتزارها و مقامهایشان را به مردمی دیگر یعنی بنیاسرائیل به ارث دادیم.
Verse 29
پس نه آسمان و زمین بر فرعون و قومش آنگاه که غرق شدند گریستند، و نه مهلت توبه کردن به آنها داده شد.
Verse 30
و به تحقیق که بنیاسرائیل را از عذاب خوار کننده نجات دادیم، آنگاه که فرعون و قومش پسرانشان را میکشتند، و زنانشان را زنده نگه میداشتند.
Verse 31
آنها را از عذاب فرعون نجات دادیم، بهراستیکه او از گردنکشانی بود که از امر و دین الله میگذرند.
Verse 32
ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
و بهتحقیقکه بنیاسرائیل را براساس دانشی از جانب خویش بر جهانیان آن زمان با فراوانی پیامبران ترجیح دادیم.
Verse 33
و دلایل و برهانهایی به آنها دادیم که موسی علیه السلام را با آنها تقویت کردیم و برایشان نعمتی آشکار مانند ترنجبین و بلدرچین و سایر نعمتها در آن بود.
Verse 34
ﯝﯞﯟ
ﯠ
قطعاً این مشرکان تکذیب کننده برای انکار رستاخیز میگویند:
Verse 35
جز مرگ اول ما نیست و حیاتی پس از آن نیست، و ما پس از این مرگ برانگیخته نمیشویم.
Verse 36
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
پس - ای محمد- اگر تو و پیروان همراهت در این ادعا که الله مردگان را برای حسابرسی و جزا زنده برمیانگیزد راستگو هستید پدرانمان را که مردهاند زنده بیاورید.
Verse 37
- ای رسول- آیا این مشرکانی که تو را تکذیب میکنند در قدرت و نیرومندی برترند، یا قوم تُبَّع و کسانیکه قبل از آنها بودند مانند عاد و ثمود، که همگی آنها را چون جنایتکار بودند نابود کردیم.
Verse 38
و آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است را برای بازی با آفرینش آنها نیافریدهایم.
Verse 39
و آسمانها و زمین را جز به حکمتی فراگیر نیافریدهایم، اما بیشتر مشرکان این موضوع را نمیدانند.
Verse 40
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
همانا روز قیامت که الله در آن میان بندگان داوری میکند میعادی برای تمام مخلوقات است که الله آنها را در آن روز گرد میآورد.
Verse 41
روزیکه نه هیچ خویشاوندی به خویشاوندش نفعی میرساند، و نه هیچ دوستی به دوستش، و نه آنها از عذاب الله محافظت میکنند؛ زیرا در آن روز فرمانروایی فقط برای الله است، و هیچکسی نمیتواند آن را ادعا کند.
Verse 42
مگر کسی از مردم که الله بر او رحم کند، که او از اعمال صالحی که از پیش فرستاده بهرهمند میگردد، بهراستیکه الله ذات شکست ناپذیری است که هیچکس بر او چیره نمیشود، و در آفرینش و تقدیر و تدبیرش بسیار دانا است.
Verse 43
ﭫﭬﭭ
ﭮ
همانا درخت زقّوم که الله آن را از ته جهنم رویاند.
Verse 44
ﭯﭰ
ﭱ
طعام صاحب گناه بزرگ یعنی کافر است که از میوۀ پلیدش میخورد.
Verse 45
ﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
این میوه مانند روغن سیاه است، که از شدت حرارتی که دارد در شکمهایشان میجوشد.
Verse 46
ﭷﭸ
ﭹ
مانند جوشیدن آب در آخرین درجۀ حرارت.
Verse 47
ﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
و به مأموران آتش گفته میشود: او را بگیرید و با زور و خشونت در وسط جهنم بیفکنید.
Verse 48
سپس بر روی سر این عذابشده آب سوزان بریزید پس عذاب از او جدا نمیشود.
Verse 49
ﮈﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
و از روی سرزنش به او گفته میشود: این عذاب دردناک را بچش؛ که تو همان عزیزی هستی که همیشه میان قوم خویش محترم بودی.
Verse 50
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
این عذاب همان است که در وقوع آن در روز قیامت تردید میکردید، که با مشاهدۀ آن شک شما برطرف شده است.
Verse 51
ﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
قطعاً کسانیکه با اجرای اوامر و اجتناب از نواهی پروردگارشان تقوای او تعالی را پیشه کردهاند در اقامتگاهی ایمن از هر امر ناپسندی هستند.
Verse 52
ﮛﮜﮝ
ﮞ
در باغها و چشمههای جاری.
Verse 53
ﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
در بهشت ابریشم نازک و کلفت میپوشند، و در روبروی هم قرار دارند، و هیچکس به پشت دیگری نگاه نمیکند.
Verse 54
ﮥﮦﮧﮨ
ﮩ
چنانکه با نعمت مذکور آنها را گرامی داشتیم آنها را در بهشت به ازدواج زنانی بسیار زیبا و درشتچشم با شدت سفیدی در سفیدی چشم و شدت سیاهی در سیاهی آن درمیآوریم.
Verse 55
ﮪﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
در آنجا از خدمتکارانشان میخواهند که هر میوهای که قصد کنند بدون پایان یافتن و مضرات برایشان بیاورند.
Verse 56
برای همیشه در آنجا میمانند، و جز مرگ اول در زندگی دنیا مرگی در آنجا نمیچشند، و پروردگارشان آنها را از عذاب آتش محافظت میکند.
Verse 57
این امر، بخشش و نیکیای از جانب پروردگار تو به آنها است، موارد مذکور - یعنی ورود پرهیزکاران به بهشت، و محافظت آنها از آتش- همان رستگاری بزرگ است که هیچ رستگاریای با آن برابری نمیکند.
Verse 58
ﯦﯧﯨﯩﯪ
ﯫ
- ای رسول- به تحقیق این قرآن را با نزول آن به زبان تو یعنی زبان عربی، ساده و آسان کردیم تا از آن پند بگیرند.
Verse 59
ﯬﯭﯮ
ﯯ
پس منتظر پیروزی خویش و نابودی آنها باش، زیرا آنها نیز منتظر نابودی تو هستند.
تقدم القراءة