ترجمه سوره مؤمنون به الفارسية از الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الناشر
مركز تفسير للدراسات القرآنية
Verse 1
ﭑﭒﭓ
ﭔ
به تحقیق که مؤمنان به الله، و عاملان به شریعت او تعالی، با دستیابی به خواستههایشان و نجات از آنچه از آن میترسند رستگار شدهاند.
Verse 2
ﭕﭖﭗﭘﭙ
ﭚ
همان کسانیکه در نماز خویش فروتن هستند، و اعضای آنها در نماز آرام گرفته، و دلهایشان از سرگرمیها خالی شده است.
Verse 3
ﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
و همانها که از امور باطل و بیهوده و گناهان گفتاری و رفتاری، رویگردانند.
Verse 4
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
و آنها که نفسهایشان را از رذیلتها، و اموالشان را با پرداخت زکاتش پاک میگردانند.
Verse 5
ﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
و آنها که عورتهایشان را از زنا و لواط و گناهان زشت حفظ میکنند، که آنها پاکدامنان و پاکان هستند.
Verse 6
مگر بر همسرانشان یا کنیزکانی که مالک آنها هستند که در آمیزش و سایر بهرهگیری جنسی از آنها سرزنش نمیشوند.
Verse 7
پس هرکسی بهرهگرفتن به غیر از همسران یا کنیزکانی را که مالک آنها است بجوید با تجاوز از حلال الهی و استفاده از حرام الهی، متجاوز از حدود الله است.
Verse 8
ﭾﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
و همانها که بر آنچه الله آنها را بر آن امین قرار داده، یا بندگانش آنها را امین قرار دادهاند، و از پیمانهایشان مراقبت میکنند و آنها را تباه نمیسازند، بلکه به آنها وفا میکنند.
Verse 9
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
و همان کسانیکه بر نمازهایشان مداومت میکنند، و آن را در اوقاتش با ارکان و واجبات و مستحباتش ادا مینمایند.
Verse 10
ﮊﮋﮌ
ﮍ
اینها که صفات مذکور را دارند وارث هستند.
Verse 11
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
وارثانی که بالاترین جای بهشت را به ارث میبرند و برای همیشه در آن میمانند، و نعمتهایشان در آنجا پایان نمیپذیرد.
Verse 12
و به تحقیق که ما پدر بشر، آدم علیه السلام را از گِلی، که خاکش از عصارۀ آب مختلط با خاک زمین آماده شد آفریدیم.
Verse 13
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
سپس فرزندانش را نسل در نسل از نطفهای که تا زمان ولادت در رحم جای میگیرد آفریدیم.
Verse 14
بعد از آن نطفۀ مستقر در رحم، تودۀ خونی قرمزی آفریدیم، سپس آن توده خون قرمز را مانند تکه گوشتی جویده شده قرار دادیم، آنگاه آن تکه گوشت را استخوانی سخت آفریدیم، سپس بر آن استخوان گوشت پوشانیدیم، سپس با دمیدن روح در آن، و درآوردنش به زندگی، به آفرینشی دیگر آن را پدید آوردیم، پس برتر و مقدس است الله که بهترین آفریدگاران است.
Verse 15
ﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
- ای مردم- پس از اینکه مراحل مذکور را پشت سر گذاشتید با سپریشدن مدت مشخص عمرتان خواهید مُرد.
Verse 16
ﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
سپس بعد از مرگتان، روز قیامت از قبرهایتان برانگیخته میشوید؛ تا در قبال اعمالیکه از پیش فرستادهاید مورد محاسبه قرار گیرید.
Verse 17
و - ای مردم- به تحقیق که بر فراز شما هفت آسمان روی هم آفریدهایم، و ما از کار آفرینش خویش غافل نبودهایم و آن را فراموش نکردهایم.
Verse 18
و آب باران را به اندازۀ نیاز، نه زیاد که خرابی به بار آورد و نه کم که کفایت نکند، از آسمان فرو فرستادیم، سپس آن را در زمین جای دادیم تا مردم و حیوانات از آن برخوردار شوند، و بهراستیکه ما توانا هستیم آن را ببریم تا از آن برخوردار نشوند.
Verse 19
سپس با آن آب، باغهایی از درختان خرما و انگور برایتان پدید آوردیم، که در آن باغها، میوههایی با اشکال و رنگهای متعدد، مانند انجیر و انگور و سیب برای شماست، و از آنها میخورید.
Verse 20
و از آن، درخت زیتون را که از منطقۀ کوه سینا برمیآید و روغنی که از میوهاش خارج میگردد که از آن روغن و خورِشت گرفته میشود برایتان پدید آوردیم.
Verse 21
و - ای مردم- بهطور قطع در دامها (شتر، گاو و گوسفند) برایتان عبرت و راهنمایی است که با آنها بر قدرت الله و لطف او تعالی به خودتان راهنمایی شوید. از بدن این دامها، شیری خالص و گوارا برای نوشندگان مینوشانیم، و منافع زیادی برایتان دارند که از آنها بهره میبرید؛ مانند سوارشدن، و پشم و کرک و مو، و از گوشتشان میخورید.
Verse 22
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
و از میان دامها بر روی شتر در خشکی، و بر کشتیها در دریا جابجا میشوید.
Verse 23
و به تحقیق که نوح علیه السلام را بهسوی قومش فرستادیم که آنها را بهسوی الله فرا میخواند، آنگاه برایشان گفت: ای قوم من، تنها الله را عبادت کنید، که معبود برحقی جز او سبحانه ندارید، پس آیا با اجرای اوامر و اجتناب از نواهی الله تقوای او تعالی را پیشه نمیکنید؟!
Verse 24
آنگاه بزرگان و سران قومش که به الله کفر ورزیدند به پیروان و عامیان خویش گفتند: این کسیکه ادعا میکند فرستادهای [از جانب الله] است جز انسانی مانند خودتان نیست که ریاست و سروری بر شما را میخواهد؛ زیرا اگر الله میخواست رسولی بهسوی ما بفرستد بهطور قطع او را از میان فرشتگان انتخاب میکرد؛ نه از میان انسانها. مانند ادعای او نزد پیشینیان خویش نشنیدهایم.
Verse 25
و او کسی نیست جز مردی که دچار جنون شده، و به سخنانش اهمیت نمیدهد، پس به او مهلت دهید تا کارش بر مردم آشکار گردد.
Verse 26
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
نوح علیه السلام گفت: پروردگارا مرا در برابر آنها یاری رسان، یعنی چون مرا تکذیب کردند انتقام مرا از آنها بگیر.
Verse 27
پس به او وحی کردیم که کشتی را زیر نظر و آموزش ما بساز، آنگاه که فرمان ما به نابودساختن آنها فرا رسید، و آب به شدت از تنور (مکانی که در آن نان پخت میشد) جوشید، از تمام زندگان یک نر و ماده در آن وارد کن تا نسل ادامه یابد، و خانوادهات را جز کسانیکه سخن الله بر نابودی آنها پیشی گرفته است مانند همسر و پسرت سوار کن، و برای طلب نجات و نابود نکردن کسانیکه با کفر ستم ورزیدهاند مرا مورد خطاب قرار نده؛ زیرا آنها - بدون تردید، با غرقشدن در آب طوفان از نابودشدگان هستند.
Verse 28
پس چون تو و کسانی از مؤمنان نجاتیافته که همراه تو هستند بر کشتی بالا رفتید، بگو: تمام ستایشها مخصوص الله است همان ذاتیکه ما را از قوم کافر نجات داد و آنها را نابود کرد.
Verse 29
و بگو: پروردگارا مرا در زمین پرخیر و برکتی فرود آور، و تو بهترین فرود آورندگان هستی.
Verse 30
بهراستیکه در این امر یعنی نجاتیافتن نوح علیه السلام و مؤمنان همراهش، و نابودی کافران؛ دلالتهای آشکاری است بر قدرت ما بر یاری رسولانمان و نابودکردن تکذیب کنندگان آنها، و به تحقیق که ما با ارسال نوح علیه السلام بهسوی قومش آنها را آزمودیم تا مؤمن از کافر و فرمانبردار از نافرمان مشخص گردد.
Verse 31
ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
سپس بعد از نابودی قوم نوح امتی دیگر پدید آوردیم.
Verse 32
آنگاه در میان آنها رسولی از خودشان ارسال کردیم که آنها را بهسوی الله فرا میخواند، و به آنها گفت: فقط الله را عبادت کنید که معبود برحقی جز او سبحانه ندارید، پس آیا با اجتناب از نواهی، و اجرای اوامر الله تقوای او تعالی را پیشه نمیکنید؟!
Verse 33
و بزرگان و سران قومش که به الله کفر ورزیده، و آخرت و پاداش و عذاب آن را تکذیب کرده بودند، و از نعمتهایی که در زندگی دنیا برایشان گسترانده بودیم طغیان کرده بودند، به پیروان و عامیان خویش گفتند: این نیست جز انسانی مانند خودتان که از آنچه شما میخورید میخورَد، و از آنچه شما مینوشید مینوشد، پس او امتیازی بر شما ندارد تا به عنوان رسول بهسوی شما فرستاده شود.
Verse 34
و اگر از انسانی مانند خودتان اطاعت کنید بهطور قطع بهسبب بهره نبردن از طاعتش به خاطر اینکه معبودهایتان را رها کردهاید، و از کسیکه فضیلتی بر شما ندارد پیروی کردهاید زیانکار خواهید بود.
Verse 35
آیا این کسیکه ادعا میکند رسولی [از جانب الله] است به شما وعده میدهد که وقتی مُردید و خاک و استخوانهایی پوسیده شدید زنده از قبرهایتان در آورده میشوید؟! آیا این کار عاقلانه است؟!
Verse 36
ﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
درآوردن شما از قبرهایتان به صورت زنده پس از مرگ، درحالیکه سرانجام به خاک و استخوانهای پوسیده تبدیل شدهاید بسیار بعید است.
Verse 37
زندگیای جز زندگی دنیا نیست، زندگی آخرتی وجود ندارد، زندگان ما میمیرند و زنده نمیشوند، و دیگران نیز متولد و زنده میشوند، و پس از مرگمان در روز قیامت برای حسابرسی بیرون آورده نمیشویم.
Verse 38
این شخص که ادعا میکند رسولی بهسوی شماست، کسی نیست جز مردی که با این ادعا بر الله دروغ بسته است، و ما به او ایمان نمیآوریم.
Verse 39
ﯴﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
رسول گفت: پروردگارا مرا در برابر آنها یاری رسان؛ یعنی که چون من را تکذیب کردند انتقام مرا از آنها بگیر.
Verse 40
ﯺﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
آنگاه الله اینگونه به او پاسخ داد: پس از زمانی اندک بهزودی اینها که آنچه را آوردهای تکذیب میکنند از تکذیب خویش پشیمان خواهند شد.
Verse 41
پس بهسبب استحقاق آنها به عذاب در اثر سرسختی، صدایی شدید و مرگبار آنها را فراگرفت، آنگاه مانند کف روی سیل نابود گشتند، پس نابود باد قوم ستمکار.
Verse 42
ﰊﰋﰌﰍﰎﰏ
ﰐ
بعد از نابودکردن آنها، اقوام و امتهایی دیگر مانند قوم لوط، قوم شعیب، و قوم یونس را پدید آوردیم.
Verse 43
هیچیک از این امتهای تکذیبکننده با وجود تمام وسایلی که داشتند از وقت تعیینشده برای نابودیاش نه پیشی گرفته است، و نه از آن عقب افتاده است.
Verse 44
سپس رسولانمان را پیاپی و یکی پس از دیگری مبعوث کردیم، هرگاه نزد یکی از این امتها رسولش که بهسوی آنها مبعوث شده بود آمد او را تکذیب کردند، آنگاه آنها را یکی پس از دیگری نابود کردیم، و اثری از آنها جز قصه و داستان آنها باقی نماند، پس نابود باد قومی که به آنچه رسولان آنها از جانب پروردگارشان آوردند ایمان نمیآورند.
Verse 45
سپس موسی علیه السلام و برادرش هارون علیه السلام را با آیات هفتگانۀ خویش: (عصا، دست، ملخ، شپش، قورباغهها، خون، طوفان، خشکسالی، کمشدن میوهها)، و با حجتی آشکار فرستادیم.
Verse 46
آن دو را بهسوی فرعون و سران قومش فرستادیم اما آنها تکبر ورزیدند، و بر ایمان به آن دو گردن ننهادند، و قومی بودند که با زور و ستم بر مردم برتری میجستند.
Verse 47
پس گفتند: آیا به دو انسان مانند خودمان که هیچ امتیازی بر ما ندارند، و قوم آن دو (بنیاسرائیل) مطیع و فرمانبردار ما هستند ایمان بیاوریم؟!
Verse 48
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
آنگاه آن دو را در آنچه از جانب الله آورده بودند تکذیب کردند، پس بهسبب تکذیبشان غرق و نابود شدند.
Verse 49
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
و به تحقیق تورات را به موسی دادیم تا قومش با آن به حق راه یابند، و به آن عمل کنند.
Verse 50
و عیسی پسر مریم و مادرش مریم را نشانهای دلالتکننده بر قدرت خویش قرار دادیم، چون مریم به عیسی بدون پدر باردار شد، و آن دو را در مکان مرتفعی از زمین که مسطح و مناسب اقامت بود، و آبی جاری و تازه داشت پناه دادیم.
Verse 51
ای رسولان، از آنچه که برایتان حلال شده است و خوردن آن برایتان گواراست بخورید، و عمل صالح موافق با شریعت انجام دهید، زیرا من به تمام اعمال شما آگاه هستم، و ذرهای از اعمالتان بر من پوشیده نمیماند.
Verse 52
و - ای رسولان- همانا آیین شما آیینی یگانه یعنی اسلام است، و من پروردگارتان هستم که هیچ پروردگاری جز من ندارید، پس با اجرای اوامر، و اجتناب از نواهیام از من بترسید.
Verse 53
اما پس از آنها پیروانشان در دین پراکنده گشتند، و به گروهها و احزاب تقسیم شدند، که هر حزب به آنچه که ایمان داشت شاد بود با این تفکر که همان دین پسندیده نزد الله است، و به آنچه که نزد دیگران بود توجهی نداشت.
Verse 54
ﯣﯤﯥﯦﯧ
ﯨ
پس - ای رسول- آنها را در جهل و سرگردانیشان تا هنگام نزول عذاب بر آنها واگذار.
Verse 55
آیا این احزاب به آنچه دارند شادمانند و میپندارند که اموال و فرزندانی که در زندگی دنیا به آنها میدهیم به تعجیلانداختن خیری است که استحقاقش را دارند؟!
Verse 56
امر چنانکه گمان کردند نیست، این موارد را فقط برای مهلتدادن و نزدیکساختن تدریجی آنها بهسوی عذاب برایشان میدهیم، اما این امر را احساس نمیکنند.
Verse 57
بهراستی کسانیکه با وجود ایمان و نیکوکاری از پروردگارشان میترسند.
Verse 58
ﰂﰃﰄﰅﰆ
ﰇ
و همانها که به آیات کتابش ایمان دارند.
Verse 59
ﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
و همانها که پروردگارشان را یگانه میدانند و هیچچیز را با او شریک نمیگردانند.
Verse 60
و همانها که در کارهای نیک میکوشند، و با اعمال صالح بهسوی الله نزدیکی میجویند و با این وجود میترسند که در روز قیامت که بهسوی الله بازگردند الله انفاق و اعمال صالحشان را از آنها نپذیرد.
Verse 61
اینها که صفات بزرگ مذکور را دارند بر انجام اعمال صالح شتاب میورزند، و پیشی میگیرند، و از دیگران سبقت میگیرند.
Verse 62
و هیچکس را جز به اندازۀ عملی که در توانش است مکلف نمیکنیم، و نزد ما کتابی است که عمل هر عاملی را در آن ثبت کردهایم، و به حقی که هیچ تردیدی در آن نیست سخن میگوید، و آنها نه با کاستن نیکیهایشان، و نه با افزودن بر بدیهایشان مورد ستم قرار نمیگیرند.
Verse 63
بلکه دلهای کافران از این کتاب که به حق سخن میگوید، و کتابی که بر آنها نازل کردیم در بیخبری است، و آنها غیر از کفری که بر آن هستند اعمال دیگری دارند که انجام میدهند.
Verse 64
تا زمانیکه افراد مُرَفَّهشان در دنیا را با عذاب روز قیامت کیفر دهیم آنگاه صداهایشان را برای طلب یاری بالا میبرند.
Verse 65
آنگاه برای نومیدساختن آنها از رحمت الله به آنها گفته میشود: امروز فریاد نکشید و یاری نجویید، زیرا هیچ یاوری ندارید که شما را در برابر الله محافظت کند.
Verse 66
در دنیا آیات الله بر شما خوانده میشد، اما شما وقتی آنها را میشنیدید چون مورد پسند شما نبود به آنها پشت میکردید.
Verse 67
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
این کار را با برتریجویی بر مردم به سبب اینکه گمان میکردید شما اهل حرم هستید انجام میدادید درحالیکه اهل حرم نیستید؛ چون اهل حرم همان پرهیزگاران هستند، و شما در گفتگوهای شبانهتان سخن ناسزا در مورد قرآن میگویید، و آن را مقدس نمیدانید.
Verse 68
آیا این مشرکان در آیات قرآن که الله نازل کرده نیندیشیدهاند تا به آن ایمان بیاورند، و به آنچه در آن است عمل کنند، یا چیزی برایشان آمده است که پیش از آنها برای پیشینیانشان نیامده بود، که از قرآن روی گرداندند و آن را تکذیب کردند.
Verse 69
یا اینکه محمد صلی الله علیه وسلم را که الله او را بهسوی آنها فرستاد نشناخته بودند، که او را انکار کردند؟! به تحقیق که او و راستگویی و امانتداریاش را شناخته بودند.
Verse 70
بلکه میگویند: او دیوانه است، بهراستیکه دروغ گفتند، بلکه حقی که بدون تردید از جانب الله نازل شده است، نزدشان آمد، و بیشتر آنها از روی حسادت و تعصبی که به باطل خویش دارند حق را نمیپسندند، و از آن به خشم میآیند.
Verse 71
و اگر الله امور را بر وفق هوای نفسشان به جریان میانداخت و اداره میکرد، بهطور قطع آسمانها و زمین و کسانیکه در آسمانها و زمین هستند تباه میشد چون به سرانجام امور، و تدبیر صحیح و فاسد جاهل هستند.
Verse 72
- ای رسول- آیا مزدی از اینها در قبال آنچه که برایشان آوردهای طلب کردی، و این کار، آنها را به ترک دعوت واداشت؟! این کار از سوی تو رخ نداده است، زیرا پاداش و مزد پروردگارت از پاداش اینها و دیگران بهتر است، و او - سبحانه- بهترین روزی دهندگان است.
Verse 73
ﯿﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
و - ای رسول- همانا تو اینها و دیگران را به راه راستی که هیچ انحرافی ندارد، یعنی همان راه اسلام فرا میخوانی.
Verse 74
و همانا کسانیکه به آخرت و حسابرسی و کیفر و پاداشی که در آن است ایمان نمیآورند از راه اسلام بهسوی راههای دیگر که کج و رساننده به جهنم میباشند گمراه هستند.
Verse 75
و اگر بر آنها رحم کنیم و قحطی و گرسنگیای که به آنها رسیده است را برطرف سازیم بهطور قطع حیران و آشفته در گمراهی خویش از حق ادامه خواهند داد.
Verse 76
و به تحقیق که آنها را با انواع مصیبتها آزمودهایم، اما در برابر پروردگارشان فروتنی و تواضع نکردند، و فروتنانه او را نخواندند تا مصیبتها را هنگامیکه نازل میشوند از آنها برطرف سازد.
Verse 77
تا اینکه دری از عذاب سخت را بر رویشان گشودیم ناگهان از هر گشایش و خیری ناامید شدند.
Verse 78
و - ای تکذیبکنندگان رستاخیز- الله سبحانه همان ذاتی است که گوش برایتان آفرید تا با آن بشنوید، و چشمانی تا با آنها ببینید، و دلهایی تا با آنها بفهمید، و با این وجود جز اندکی شکر او تعالی را در برابر این نعمتها به جای نمیآورید.
Verse 79
و - ای مردم- او تعالی همان ذاتی است که شما را در زمین آفرید، و روز قیامت برای حسابرسی و جزا فقط بهسوی او گردآورده میشوید.
Verse 80
و او سبحانه تنها ذاتی است که زنده میگرداند یعنی زنده گردانندهای جز او نیست، و او تنها ذاتی است که میمیراند یعنی میرانندهای جز او نیست، و اندازهگیری اختلاف شب و روز از نظر تاریکی و روشنایی و بلندی و کوتاهی، فقط به او بازمیگردد، پس آیا در قدرت، و یگانگی او در آفرینش و تدبیر نمیاندیشید؟!
Verse 81
ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
بلکه سخنانی همانند سخنان کفرآمیز پدران و پیشینیان خویش گفتند.
Verse 82
با بعید پنداشتن و از روی انکار گفتند: آیا چون مُردیم و خاک و استخوانهای پوسیده گشتیم آیا برای حسابرسی، زنده برانگیخته میشویم؟!
Verse 83
به تحقیق که قبلاً این وعده - یعنی رستاخیز پس از مرگ- به ما و پیشینیان ما وعده داده شده است، و این وعده را تحقق یافته ندیدهایم، و جز سخنان باطل و دروغهای پیشینیان نیست.
Verse 84
- ای رسول- به این کافران منکر رستاخیز بگو: اگر دانشی دارید این زمین، و هرکس که بر روی آن است از آنِ کیست؟
Verse 85
ﯛﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
خواهند گفت: زمین و هرکس که بر روی آن است برای الله است، پس به آنها بگو: آیا متذکر نمیشوید کسیکه زمین و تمام ساکنانش برای او باشد بر زنده کردن شما پس از مرگتان تواناست؟
Verse 86
به آنها بگو: پروردگار آسمانهای هفتگانه کیست؟ و پروردگار عرش بزرگ که مخلوقی بزرگتر از آن یافت نمیشود کیست؟
Verse 87
ﯫﯬﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
خواهند گفت: آسمانهای هفتگانه و عرش بزرگ ملک الله است، آنگاه به آنها بگو: پس آیا با اجرای اوامر و ترک نواهی الله از او تعالی نمیترسید تا از عذابش رهایی یابید؟
Verse 88
به آنها بگو: کیست آنکه فرمانروایی هر چیزی به دست اوست، و هیچچیز از فرمانروایی او جدا نمیشود، و او به هر یک از بندگانش که بخواهد یاری میرساند، و هیچکس نمیتواند از کسیکه او بدی برایش بخواهد دفاع کند، و عذاب را از او برطرف سازد، اگر دانشی دارید؟
Verse 89
ﰁﰂﰃﰄﰅﰆ
ﰇ
خواهند گفت: فرمانروایی همه چیز به دست او سبحانه است، آنگاه به آنها بگو: پس چگونه عقلهایتان تباه شده است، و با وجود این اقرارتان غیر او تعالی را عبادت میکنید؟!
Verse 90
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
امر چنانکه ادعا میکنید نیست، بلکه حقیکه هیچ تردیدی در آن نیست نزدتان آمده است، و بهراستیکه شما در قراردادن شریک و فرزندی که برای الله ادعا میکنید دروغگو هستید، الله از این سخن شما بسیار برتر است.
Verse 91
الله هیچ فرزندی نگرفته است آنگونه که کافران ادعا میکنند، و هیچ معبود برحقی همراه او نیست، و اگر به فرض معبود برحقی همراه او باشد بهطور قطع هر معبودی سهمش را از آفرینش آنچه که آفریده بود میبرد، و به یقین بعضی از آنها بر بعضی دیگر چیره میشدند، آنگاه نظام هستی فاسد میشد، اما واقعیت آن است که ذرهای از این موارد روی نداده است، پس دلالت دارد بر اینکه معبود برحق ذات یگانهای است که همان الله یکتا است، و از فرزند و شریک که مشرکان او تعالی را با آن توصیف میکنند پاک و مقدس است و سزاوارش نیست.
Verse 92
ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
دانای تمام آنچه از مخلوقاتش نهان است، و دانای تمام آنچه که با حواس، دیده و درک میشود میباشد، و ذرهای از آن بر او پوشیده نمیماند، پس او سبحانه برتر است از اینکه شریکی داشته باشد.
Verse 93
ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
- ای رسول- بگو: پروردگارا اگر در مورد این مشرکان عذابی را که به آنها وعده داده شده است به من بنمایانی.
Verse 94
ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
پروردگارا اگر آنها را کیفر دهی و من آن را ببینم پس در مورد آنها شتاب نکن تا عذابی که به آنها میرسد مرا نیز دربرگیرد.
Verse 95
به تحقیق که ما میتوانیم عذابی را که به آنها وعده میدهیم به تو بنمایانیم و تو آن را ببینی، و نه از این کار و نه از هیچ کار دیگری ناتوان نیستیم.
Verse 96
- ای رسول- هرکسی را که به تو بدی میکند با خصلتی که نیکوتر است دفع کن؛ یعنی از او درگذر، و در برابر آزارش شکیبایی کن، ما به شرک و تکذیبی که توصیف میکنند، و به آنچه که سزاوار تو نیست مانند سحر و جنون که تو را توصیف میکنند آگاهتریم.
Verse 97
و بگو: پروردگارا از فتنهانگیزیها و وسوسههای شیاطین به تو پناه میبرم.
Verse 98
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
و پروردگارا به تو پناه میبرم از اینکه در چیزی از کارهایم نزد من حاضر شوند.
Verse 99
تا آنگاه که مرگ یکی از این مشرکان فرا رسد، و آنچه را بر او نازل میشود ببیند. با پشیمانی از آنچه از عمرش تباه شده، و از آنچه در حق الله کوتاهی کرده است میگوید: پروردگارا مرا به زندگی دنیا بازگردان.
Verse 100
تا وقتی به آن بازگردم عمل صالح انجام دهم. هرگز، امر چنانکه طلب کردی نیست، بلکه آن فقط سخنی است که او بر زبان میراند، زیرا اگر به زندگی دنیا بازگردانده شود بهطور قطع به وعده اش وفا نخواهد کرد، و این وفات یافتگان تا روز رستاخیز و نشور (زندهشدن مردگان در روز قیامت) در مانعی میان دنیا و آخرت خواهند ماند، و از آنجا به دنیا بازگردانده نمیشوند تا آنچه را از دست دادهاند جبران کنند، و آنچه را تباه ساختهاند اصلاح گردانند.
Verse 101
پس چون فرشتۀ مسئول اعلام قیامت، بار دوم در صور بدمد، آنگاه بهسبب مناظر هولناک آخرت نسبتهای خویشاوندی میانشان نیست که به آن تفاخر ورزند، و به خاطر مشغولشدن به آنچه که آنها را آشفته ساخته است از حال یکدیگر نمیپرسند.
Verse 102
ﯱﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
پس هرکس کفۀ ترازوی او با برتری نیکیهایش بر بدهیهایش سنگین باشد، آنها با دستیابی به مطلوب خویش، و نجات از وحشت و هلاکت، همان رستگاران هستند.
Verse 103
و هرکس که کفۀ ترازوی او با برتری بدیهایش بر نیکیهایش سبک باشد، آنها همان کسانی هستند که با انجام اموری که به آنها زیان میرساند، و ترک ایمان و عمل صالح که به آنها نفع میرساند خودشان را تباه میسازند، پس آنها در آتش جهنم ماندگار هستند، و هرگز از آن درآورده نمیشوند.
Verse 104
ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ
ﰉ
آتش چهرههایشان را میسوزاند، و لبهای بالا و پایین آنها بهسبب شدت کشیدگی شدید از دندانهایشان جدا میشود.
Verse 105
و از روی سرزنش به آنها گفته میشود: آیا آیات قرآن بر شما خوانده نمیشد و شما آن را تکذیب نمیکردید؟!
Verse 106
میگویند: پروردگارا بدبختی ما در علم ازلی تو، بر ما چیره شد، و ما مردمی گمراه از حق بودیم.
Verse 107
پروردگارا ما را از جهنم درآور، که اگر دوباره به کفر و گمراهی که بر آن بودیم بازگشتیم در آن صورت بر خویشتن ستمکار خواهیم بود، و دیگر عذری برایمان باقی نمانده است.
Verse 108
ﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
الله میفرماید: خوار و ذلیل در جهنم سکنیٰ گزینید، و با من سخن نگویید.
Verse 109
همانا گروهی از بندگان من بودند که به من ایمان آوردند و میگفتند: پروردگارا به تو ایمان آوردیم پس گناهانمان را بر ما بیامرز، و به رحمت خویش بر ما رحم کن، و تو بهترین مهربانان هستی.
Verse 110
و شما این مؤمنان دعوتگر بهسوی پروردگارشان را به ریشخند گرفتید و آنها را مسخره کردید، تا اینکه سرگرم شدن به تمسخر آنها، یاد الله را از یاد شما برد، و از روی مسخره و استهزا به آنها میخندیدید.
Verse 111
بهراستیکه من به خاطر صبر این مؤمنان بر طاعت الله و آزارهایی که شما به آنها میرساندید دستیابی به بهشت در روز قیامت را به آنها پاداش دادم.
Verse 112
میفرماید: چند سال در دنیا ماندید؟ و چه وقتهایی را تباه ساختید؟
Verse 113
آنگاه اینگونه پاسخ میدهند: یک روز یا قسمتی از یک روز ماندیم، پس از کسانیکه حساب روزها و ماهها را مهم میشمارند بپرس.
Verse 114
میفرماید: جز زمان اندکی که در آن بر طاعت صبر آسان است در دنیا نماندید اگر مقدار ماندنتان را میدانستید.
Verse 115
- ای مردم- آیا پنداشتید که شما را مانند حیوانات به بازی و بدون حکمت آفریدیم، و هیچ پاداش و کیفری نیست، و در روز قیامت برای حسابرسی و جزا بهسوی ما بازگردانده نمیشوید؟!
Verse 116
پس منزه است الله، فرمانروایی که هر گونه تصرفی را که بخواهد در مخلوقاتش انجام میدهد، ذاتی است که عینِ حق است، و وعدۀ او حق، و سخن او حق است، و معبود برحقی جز او نیست، پروردگار عرش بزرگ -بزرگترین مخلوق- است، و هرکس که پروردگار بزرگترین مخلوقات باشد پروردگار سایر مخلوقات نیز است.
Verse 117
و هرکس همراه الله معبودی دیگر بخواند هیچ حجتی برایش بر استحقاق معبودش برای عبادت نیست (و این شأن هر معبودی غیر از الله است) و جزای بد عملش فقط نزد پروردگارش سبحانه است، یعنی او ذاتی است که او را در قبال این کار مجازات میکند، بهراستیکه او کافران را نه با رسیدن به آنچه میخواهند، و نه با نجات از آنچه میترسند رستگار نمیگرداند.
Verse 118
و - ای رسول- بگو: پروردگارا گناهانم را برایم بیامرز، و به رحمت خویش بر من رحم کن، و تو بهترین بخشاینده برای گناهکار هستی، که توبهاش را میپذیرد.
تقدم القراءة