ترجمه سوره ذاریات به الفارسية از الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الترجمة الفارسية للمختصر في تفسير القرآن الكريم
الناشر
مركز تفسير للدراسات القرآنية
Verse 1
ﯤﯥ
ﯦ
الله به بادهایی که خاک را برافراشته و پراکنده میکنند سوگند یاد میفرماید.
Verse 2
ﯧﯨ
ﯩ
و به ابرهایی که آب فراوانی حمل میکنند.
Verse 3
ﯪﯫ
ﯬ
وبه کشتیهایی که به سهولت و آسانی در دریاها در حرکت هستند.
Verse 4
ﯭﯮ
ﯯ
و به فرشتگانی که امور بندگان را که طبق فرمان الله تقسیم میکنند.
Verse 5
ﯰﯱﯲ
ﯳ
که حساب و جزایی که پروردگارتان آن را به شما وعده میدهد بهطور قطع حقیقت است و هیچ تردیدی در آن راه ندارد.
Verse 6
ﯴﯵﯶ
ﯷ
و حساب بندگان در روز قیامت بدون تردید رخ خواهد داد.
Verse 7
ﭑﭒﭓ
ﭔ
و الله به آسمان که آفرینش زیبا و راههایی دارد سوگند یاد میفرماید.
Verse 8
ﭕﭖﭗﭘ
ﭙ
که شما - ای ساکنان مکه- بهطور قطع در سخنی متضاد و ضد و نقیض هستید، گاهی میگویید: قرآن سحر است، گاهی میگویید: شعر است، و گاهی میگویید: محمد ساحری است، و گاهی میگویید شاعری است.
Verse 9
ﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
از ایمان به قرآن و پیامبر صلی الله علیه وسلم بازداشته میشود کسیکه بر اساس علم الله از ایمان به آن بازداشته شده باشد؛ زیرا او تعالی میداند که او ایمان نمیآورد، پس او را به هدایت توفیق نمیدهد.
Verse 10
ﭟﭠ
ﭡ
لعنت بر این دروغگویان که در مورد قرآن و پیامبرشان آن سخنان را گفتند.
Verse 11
ﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
همان کسانیکه در جهالت، از سرای آخرت غافل هستند، و به آن اهمیت نمیدهند.
Verse 12
ﭨﭩﭪﭫ
ﭬ
میپرسند: روز جزا چه زمانی است؟ درحالیکه برای آن عمل نمیکنند.
Verse 13
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
الله اینگونه به سوال آنها پاسخ میدهد: روزیکه آنها روی آتش عذاب میشوند.
Verse 14
به آنها گفته میشود: عذابتان را بچشید، این همان روزی است که وقتی به آن انذار داده میشدید، از روی تمسخر خواستار تعجیل آن بودید.
Verse 15
ﭻﭼﭽﭾﭿ
ﮀ
قطعاً کسانی که بهخاطر پروردگارشان با اجرای اوامر و اجتناب از نواهیاش پرهیزکاری نمودهاند در روز قیامت در باغها و چشمههایی جاری هستند.
Verse 16
پاداش گرامیای را که پروردگارشان به آنها عطا فرموده میگیرند، زیرا قبل ازاین پاداش گرامی در دنیا نیکوکار بودند.
Verse 17
ﮌﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
شب نماز میگزاردند، و جز زمانی اندک نمیخوابیدند.
Verse 18
ﮓﮔﮕ
ﮖ
و در سحرگاهان برای گناهانشان از الله آمرزش میطلبیدند.
Verse 19
ﮗﮘﮙﮚﮛ
ﮜ
و در اموالشان برای گدایان، و برای کسانیکه به هر سببی از رزق و روزی محروم شده بودند اما از آنها گدایی نمیکردند، حقی بود - که داوطلبانه آن را میبخشیدند-.
Verse 20
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
و در زمین و کوهها و دریاها و رودها و درختان و گیاهان و حیواناتی که الله در آن قرار داده است، دلالتهایی بر قدرت الله برای یقین کنندگان است که الله همان آفریننده و شکلدهنده است.
Verse 21
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
و -ای مردم- در خودتان دلالتهایی بر قدرت الله است، پس مگر نمیبینید که پند بگیرید؟!
Verse 22
ﮨﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
و در آسمان روزی دنیوی و دینی شماست، و در آن خیر و یا شری را که به آن وعده داده میشوید است.
Verse 23
پس سوگند به پروردگار آسمان و زمین که رستاخیز بهطور قطع حقیقتی بدون تردید است، همانگونه که در سخن شما هیچ تردیدی نیست آنگاه که سخن میگویید.
Verse 24
ﯙﯚﯛﯜﯝﯞ
ﯟ
- ای رسول- آیا خبر فرشتگان مهمان ابراهیم علیه السلام که آنها را گرامی داشت به تو رسید؟
Verse 25
آنگاه که بر او وارد شدند و به او گفتند: سلام. ابراهیم علیه السلام در پاسخ آنها گفت: سلام. و با خودش گفت: اینها مردمی هستند که آنها را نمیشناسیم.
Verse 26
ﯫﯬﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
پس پنهانی بهسوی خانوادهاش رفت، و گوسالهای سالم و فربه که داشتند آورد؛ به این گمان که آنها انسان هستند.
Verse 27
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
پس گوساله را نزدیک آنها گذاشت، و با مهربانی آنها را مورد خطاب قرار داد: آیا غذایی را که برایتان تقدیم شده است نمیخورید؟
Verse 28
وقتی که دید نمیخورند ترسی از آنها را در وجود خویش پنهان کرد و آنها به ترسش پی بردند. آنگاه برای آرامکردن او گفتند: نترس، زیرا ما فرستادگانی از جانب الله هستیم، و او را از آنچه خوشحالش میکرد باخبر کردند به اینکه پسری صاحب علم فراوان برایش متولد میشود. شخص مورد مژده در اینجا اسحاق علیه السلام است.
Verse 29
وقتی همسر ابراهیم علیه السلام این مژده را شنید درحالیکه از شادی فریاد و به صورتش سیلی میزد جلو آمد، و با تعجب گفت: آیا پیرزنی میزاید، بهعلاوه اینکه اساساً نازا بوده است!
Verse 30
فرشتگان به او گفتند: آنچه را به تو خبر دادیم پروردگارت گفته است، و آنچه را که او تعالی بگوید هیچ بازدارندهای برایش نیست؛ زیرا او تعالی در آفرینش و تقدیر خویش بسیار دانا و از مخلوقاتش و مصالح آنها بسیار آگاه است.
Verse 31
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
ابراهیم علیه السلام به فرشتگان گفت: ماموریت شما چیست؟ و چه هدفی دارید؟
Verse 32
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
فرشتگان در پاسخ او گفتند: الله ما را بهسوی مردمی ستمکار که گناهان زشتی مرتکب میشوند فرستاده است.
Verse 33
ﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
تا سنگهایی از گِل سختشده بر آنها فرو فرستیم.
Verse 34
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
که - ای ابراهیم- نزد پروردگارت نشانهگذاری شده هستند و بر متجاوزان از حدود الله و سرسختان در کفر و گناهان فرستاده میشوند.
Verse 35
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
پس مؤمنانی را که در شهر قوم لوط بودند بیرون کردیم تا عذابی را که به مجرمان میرسد به آنها نرسد.
Verse 36
ولی در این شهر آنها جز یک خانواده مسلمان، یعنی اعضای خانوادۀ لوط علیه السلام، نیافتیم.
Verse 37
و در شهر قوم لوط، آثاری از عذاب را که بر وقوع عذاب بر آنها دلالت میکند باقی گذاشتیم تا هرکس از عذاب رنجآوری که به آنها رسید میترسد پند بگیرد، و عمل آنها را مرتکب نشود و از این عذاب نجات یابد.
Verse 38
و در موسی علیه السلام آنگاه که او را با حجتهای روشن بهسوی فرعون فرستادیم، نشانهای است برای کسی که از عذاب دردناک میترسد.
Verse 39
ﮊﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
اما فرعون با اعتماد به نیرو و لشکریانش از حق روی گرداند، و در مورد موسی علیه السلام گفت: او ساحری است که مردم را سحر میکند، یا دیوانهای است که در آنچه میگوید نمیاندیشد.
Verse 40
پس او و تمام لشکریانش را گرفتیم و در دریا افکندیم، آنگاه غرق و نابود شدند، و فرعون بهسبب تکذیب و ادعای معبود بودن، سزاوار سرزنش بود.
Verse 41
و در عاد، قوم هود علیه السلام نشانهای است برای کسیکه از عذاب دردناک میترسد آنگاه که بادی را که هیچ بارانی نداشت، و هیچ درختی را بارور نمیساخت، و هیچ برکتی در آن نبود بر آنها فرو فرستادیم.
Verse 42
هیچکس یا مال یا غیر آن دو را که بر آن میگذشت باقی نمیگذاشت مگر آن را ویران میکرد، و آن را چون استخوانهای پوسیده و ریز ریز شده بر جای میگذاشت.
Verse 43
و در ثمود، قوم صالح علیه السلام نشانهای است برای کسیکه از عذاب دردناک میترسد آنگاه که به آنها گفته شد: قبل ازاینکه اجلهایتان به سر رسد از زندگی خویش بهره ببرید.
Verse 44
آنگاه از فرمان پروردگارشان سر باز زدند، و در برابر ایمان و طاعت بسیار تکبر ورزیدند، تا اینکه صاعقۀ عذاب آنها را فراگرفت درحالیکه منتظر نزول آن بودند؛ زیرا سه روز قبل از نزول عذاب به آن وعده داده شده بودند.
Verse 45
پس نتوانستند عذابی را که پروردگارشان بر آنها نازل کرد از خودشان دفع کنند، و هیچ نیرویی نداشتند که به آن پناه برند.
Verse 46
و به تحقیق که قبل از اینها، قوم نوح را با غرق کردن نابود کردهایم، زیرا آنها مردم فاسق و نافرمان بودند، پس سزاوار کیفر او تعالی گشتند.
Verse 47
ﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
و آسمان را بسیار محکم بنا کردیم، و قطعاً ما اطرافش را وسعت بخشیدیم.
Verse 48
ﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
و زمین را برای ساکنانش مانند بستری گستردیم، و با این کار چه گسترانندگان خوبی هستیم.
Verse 49
و از هر چیزی دو گونه آفریدیم: مانند نر و ماده، آسمان و زمین، خشکی و دریا؛ تا یگانگی و قدرت الله را که هر چیزی را دو گونه آفرید، به یاد آورید.
Verse 50
و با فرمانبرداری از الله و عدم نافرمانی از او، از کیفر الله بهسوی پاداش او تعالی بگریزید، زیرا - ای مردم- من برای شما انذاردهندهای آشکار از کیفر او هستم.
Verse 51
و با الله معبود دیگری قرار ندهید تا او را به جای الله عبادت کنید، زیرا من برای شما انذاردهندهای آشکار از این کار هستم.
Verse 52
مانند این تکذیبِ ساکنان مکه، امتهای پیشین تکذیب کردند، چنانکه هیچ رسولی از جانب الله نزدشان نیامد مگر اینکه در مورد او گفتند: ساحر، یا دیوانهای است.
Verse 53
آیا کافران پیشین و متاخر، یکدیگر را بر تکذیب رسولان سفارش میکنند؟! نه، بلکه طغیانشان آنها را بر این کار جمع میکند (و وحدت عمل میدهد).
Verse 54
ﭧﭨﭩﭪﭫ
ﭬ
پس - ای رسول- از این تکذیب کنندگان روی بگردان، که تو سزاوار نکوهش نیستی، چون آنچه را بهسوی آنها رسالت یافتی به آنها رساندهای.
Verse 55
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
ولی نباید رویگردانی تو از آنها تو را از پند و اندرز دادن آنها بازدارد، پس آنها را پند و اندرز بده، زیرا اندرز دادن به کسانیکه به الله ایمان دارند سود میرساند.
Verse 56
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸ
ﭹ
و جن و انس را نیافریدم جز برای عبادت من به یگانگی، و آنها را نیافریدم تا شریکی برایم قرار دهند.
Verse 57
و از آنها رزق و روزی نمیخواهم، و از آنها نمیخواهم که به من غذا بدهند.
Verse 58
زیرا الله خود روزیدهندۀ بندگانش است، پس همگی به روزی او نیازمندند. ذات نیرومند استواری است که هیچچیز بر او چیره نمیشود، و تمام جنها و انسانها در برابر نیروی او سبحانه فروتن هستند.
Verse 59
پس - ای رسول- برای کسانیکه با تکذیب تو بر خودشان ستم کردهاند سهمی از عذاب مانند سهم یاران قبلی آنها است، که این عذاب سررسید مشخصی دارد، پس نباید قبل از فرا رسیدن سررسید عذاب از من بخواهند که آن را به تعجیل اندازم.
Verse 60
پس نابودی و تباهی باد بر کسانیکه به الله کفر ورزیدند، و رسولشان را تکذیب کردند از روز قیامت که به فروفرستاده شدن عذاب بر آنها در آن روز وعده داده میشوند.
تقدم القراءة