ترجمه سوره ذاریات به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﯤﯥ
ﯦ
سوگند به بادهای که (خاک را) میپراکند،
Verse 2
ﯧﯨ
ﯩ
و سوگند به ابر های که بار سنگینی (از باران را) با خود حمل میکنند.
Verse 3
ﯪﯫ
ﯬ
و سوگند به کشتیهایی که به آسانی (بر روی دریاها) در حرکتند.
Verse 4
ﯭﯮ
ﯯ
و سوگند به فرشتگانی که کارها را تقسیم میکنند.
Verse 5
ﯰﯱﯲ
ﯳ
بیگمان آنچه به شما وعده داده شد قطعاً راست است.
Verse 6
ﯴﯵﯶ
ﯷ
و یقیناً (روز) جزا (ی اعمال) واقع شدنی است.
Verse 7
ﭑﭒﭓ
ﭔ
قسم به آسمان که دارای راهها (و ستارگان زیباست).
Verse 8
ﭕﭖﭗﭘ
ﭙ
بیگمان شما (کفار) در گفتار مختلف و گوناگون هستید.
Verse 9
ﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
کسیکه (در علم الهی از خیر و نیکی) دور نگه داشته شده است از (ایمان آوردن به) آن (= قرآن) دور نگه داشته میشود.
Verse 10
ﭟﭠ
ﭡ
مرگ (و لعنت) بر دروغگویان.
Verse 11
ﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
کسانیکه آنان در غفلت (و جهل) فرو رفتهاند.
Verse 12
ﭨﭩﭪﭫ
ﭬ
پیوسته میپرسند: «روز جزا کی خواهد بود؟».
Verse 13
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
(همان) روزیکه آنها بر آتش عذاب میشوند.
Verse 14
(و به آنها گفته میشود:) «عذاب خود را بچشید، این همان چیزی است که برای آن شتاب داشتید».
Verse 15
ﭻﭼﭽﭾﭿ
ﮀ
(در روز قیامت) مسلماً پرهیزگاران در باغها و چشمه سارها (ی بهشت) هستند.
Verse 16
آنچه پروردگارشان به آنها عطا فرموده، دریافت کردهاند، بیگمان آنها پیش از این (در دنیا) نیکوکار بودند.
Verse 17
ﮌﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
آنها بخش اندکی از شب را میخوابیدند (و به نماز و نیایش مشغول بودند).
Verse 18
ﮓﮔﮕ
ﮖ
و در سحر گاهان آمرزش طلب میکردند.
Verse 19
ﮗﮘﮙﮚﮛ
ﮜ
و در اموالشان برای سائل و (تنگدست) محروم (بهره و) حقی بود.
Verse 20
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
و در زمین (عبرت و) نشانههای برای اهل یقین است.
Verse 21
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
و (نیز) در وجود خودتان، آیا نمیبینید؟
Verse 22
ﮨﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
و رزق (و روزی) شما، و آنچه به شما وعده داده میشود در آسمان است.
Verse 23
پس سوگند به پروردگار آسمان و زمین که آن (وعدهها) حق است، همان گونه که شما (با یکدیگر) سخن میگویید.
Verse 24
ﯙﯚﯛﯜﯝﯞ
ﯟ
(ای پیامبر) آیا خبر مهمانان گرامی ابراهیم به تو رسیده است؟!
Verse 25
آنگاه که بر او وارد شدند و گفتند: «سلام» (ابراهیم در جواب) گفت: «سلام» (و با خود گفت:) گروهی نا شناس هستید».
Verse 26
ﯫﯬﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
پس پنهانی به سوی همسرش رفت و گوسالۀ (بریان شده) فربهی (برای آنها) آورد.
Verse 27
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
سپس آن را به آنان نزدیک کرد، و گفت: «آیا نمیخورید؟».
Verse 28
پس (چون دید دست به سوی غذا دراز نمیکنند) از آنها احساس ترس (و وحشت) کرد، (آنها) گفتند: «نترس (ما فرستادگان پروردگار تو ایم)» و او را به (تولد) پسری دانا بشارت دادند.
Verse 29
آنگاه همسرش (ساره) فریاد زنان پیش آمد و به صورت خود زد و گفت: «(من) پیر زنی نازا هستم (چگونه فرزند میزایم؟!) [ آن زمان حضرت ساره علیها السلام 99 ساله بود. (تفسیر قرطبی 17/47).]».
Verse 30
(فرشتگان) گفتند: «پروردگار تو این چنین فرموده است، و بیگمان او حکیم داناست».
Verse 31
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
(ابراهیم) گفت: «پس ای فرستادگان (الله) کار و مأموریت شما چیست؟!».
Verse 32
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
(فرشتگان) گفتند: «بیگمان ما بسوی قومی مجرم (و گناهکار) [ یعنی قوم لوط که گناهانی از قبیل شرک، لواطت، و فساد در زمین و.. در میان آنها وجود داشت.] فرستاده شدهایم،
Verse 33
ﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
تا سنگهای از گل بر (سر) آنها فرود آوریم.
Verse 34
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
(سنگهایی) که نزد پروردگارت برای اسرافکاران نشان گذاری شده است.
Verse 35
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
پس کسانی از مؤمنان را که در آن (شهرهای قوم لوط) بودند (پیش از نزول عذاب) بیرون آوردیم.
Verse 36
و جز یک خانه از مسلمانان در آن (شهرها) نیافتیم.
Verse 37
و در آن (شهرهای ویران شده) نشانۀ (روشن) برای کسانیکه از عذاب دردناک میترسند بر جای گذاشتیم [ این نشانهها تاکنون باقی است، این آبادیها در (ساحل) جنوبی دریای اردن (بحر المیت) قرار داشت و این تنها دریایی است که هیچ نوع موجودات زندهای در آن زندگی نمیکند.].
Verse 38
و (نیز) در (داستان) موسی (نشانه و عبرتی است) هنگامیکه او را با دلیلی آشکار به سوی فرعون فرستادیم،
Verse 39
ﮊﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
پس (فرعون) با قدرت (و لشکر) خویش روی گرداند، و گفت: «(این مرد) جادوگر یا دیوانه است».
Verse 40
آنگاه او و لشکریانش را گرفتیم و آنان را به دریا افکندیم در حالیکه او سزاوار سرزنش بود.
Verse 41
(و (نیز) در (داستان قوم) عاد (نشانهای است) هنگامیکه تندبادی بی خیر و برکت بر آنان فرستادیم.
Verse 42
(تندبادی) که بر هیچ چیز نمیگذشت مگر اینکه آن را مانند استخوان پوسیده میگرداند.
Verse 43
و (همچنین) در (داستان قوم) ثمود (نشانهای است) هنگامیکه به آنها گفته شد: «مدتی کوتاه (از زندگی) بهرهمند شوید (که تنها سه روز فرصت دارید)».
Verse 44
آنگاه آنها از فرمان پروردگارشان سر پیچی کردند، پس صاعقه آنها را در بر گرفت در حالی که آنان (به عقوبت خود) نگاه میکردند.
Verse 45
(چنان بر زمین افتادند) که توان بر خاستن نداشتند، و نتوانستند (برای خود) انتقام بگیرند.
Verse 46
و قوم نوح را پیش از این (هلاک نمودیم)، زیرا آنها قومی بدکار (و فاسق) بودند.
Verse 47
ﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
و (ما) آسمان را با قوت (و قدرت عظیم) بنا کردیم و بیگمان (بر و سعت پهناوری آن) تواناییم.
Verse 48
ﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
و زمین را گستردیم پس چه نیک گسترانندهای هستیم،
Verse 49
و از هر چیز جفت آفریدیم، شاید شما پند گیرید.
Verse 50
(ای پیامبر! بگو:) «پس به سوی الله بگریزید، بیگمان من از جانب او برای شما هشدار دهندهای آشکار هستم.
Verse 51
و معبود دیگری با الله قرار ندهید، به راستی من از جانب او برای شما هشدار دهندهای آشکار هستم».
Verse 52
همچنین بر پیشینیان آنها هیچ پیامبری نیامد، مگر اینکه گفتند: «(او) جادوگر یا دیوانه است».
Verse 53
آیا آنها یکدیگر را به آن سفارش کرده بودند؟ بلکه آنها مردمی طغیانگر هستند.
Verse 54
ﭧﭨﭩﭪﭫ
ﭬ
پس (ای پیامبر) از آنها روی بگردان، که هرگز تو سزاوار ملامت نیستی.
Verse 55
ﭭﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
و (پیوسته) پند (و تذکر) بده، زیرا که بیگمان (پند و) تذکر مؤمنان را سود میبخشد.
Verse 56
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸ
ﭹ
و من جن و انس را نیافریده ام مگر برای اینکه مرا عبادت کنند،
Verse 57
هرگز از آنها روزیی نمیخواهم، و نمی خواهم که مرا طعام دهند.
Verse 58
بیگمان الله است که روزی دهنده است، (و او) قدرتمند استوار است.
Verse 59
پس بیشک برای کسانیکه ستم کردند بهرهای (از عذاب) است همانند بهرۀ یارانشان (از ستمگران پیشین)، پس نباید شتاب بکنند!
Verse 60
پس وای بر کسانیکه کافر شدند، از روزشان (= روز قیامت) که وعده داده میشوند!
تقدم القراءة