ترجمه سوره زخرف به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﮀ
ﮁ
حم (حا. میم).
Verse 2
ﮂﮃ
ﮄ
سوگند به کتاب روشنگر.
Verse 3
ﮅﮆﮇﮈﮉﮊ
ﮋ
بیگمان ما این (کتاب) را قرآنی عربی قرار دادیم، شاید که شما (آن را) در یابید.
Verse 4
و به راستی که آن در ام الکتاب (لوح محفوظ) نزد ما بلند مرتبه (و) حکمت آمیز است.
Verse 5
آیا بدان سبب که شما (مشرکان) گروهی اسرافکارید، اعراض کنان این پند (قرآن) را از شما بگیریم؟!.
Verse 6
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
و چه بسیار پیامبرانی که (برای هدایت) به میان پیشینیان فردستادیم.
Verse 7
و هیچ پیامبری به سوی آنان نیامد، مگر اینکه او را مسخره (و استهزاء) میکردند.
Verse 8
پس ما (کافرانی) نیرومندتر از اینها (= کفار قریش) را هلاک کردیم، و داستان پیشینیان گذشت.
Verse 9
(ای پیامبر) اگر از آنها (= مشرکان) بپرسی: «چه کسی آسمانها و زمین را آفریده است؟» یقیناً میگویند: «(الله) پیروزمند دانا آنها را آفریده است».
Verse 10
(همان) کسیکه زمین را برای شما گهواره (و محل آسایش) قرار داد، و برای شما در آن راههایی قرار داد، باشد که هدایت شوید.
Verse 11
و (آن) کسیکه از آسمان آبی بهاندازۀ (معین) فرو فرستاد، پس با آن (آب) سرزمین مرده را زنده کردیم شما (نیز) اینگونه (پس از مرگ، از گورها) بیرون آورده میشوید.
Verse 12
و (آن) کسیکه همۀ اصناف را (جفت) آفرید، و برای شما از کشتی و چهار پایان مرکبهایی قرار داد که (بر آنها) سوار شوید.
Verse 13
تا بر پشتشان (درست) قرار گیرید، آنگاه چون بر آنها قرار گرفتید (و سوار شدید) نعمت پروردگارتان را یاد کنید، و بگویید: «پاک و منزه است کسیکه این را برایمان مسخر گرداند، و (گرنه) ما توانایی آن را نداشتیم،
Verse 14
ﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
و ما به سوی پروردگارمان باز میگردیم».
Verse 15
و آنها برای او (الله) از میان بندگانش جزئی (= فرزندی) قرار دادند، بیگمان انسان نا سپاس آشکاری است.
Verse 16
آیا از (میان) آنچه میآفریند دختران را (برای خود) انتخاب کرده است، و پسران را برای شما بر گزیده است؟!
Verse 17
و چون یکی از آنها را به (تولد) همان چیزیکه برای (الله) رحمان نسبت داده، مژده دهند، (از شدت ناراحتی) چهرهاش سیاه گردد، و او خشمگین شود.
Verse 18
آیا کسی را که در زیور (و زینت) پرورده میشود، و او در (هنگام) جدال (قادر به) آشکار (و تبین مقصودش) نیست (به الله نسبت میدهید؟!).
Verse 19
و آنها فرشتگان را که بندگان (الله) رحمان هستند، مونث پنداشتند، آیا به هنگام آفرینش آنها (آنجا) حاضر بودهاند؟ به زودی گواهی آنان نوشته خواهد شد، و (ازآن) باز خواست میشوند.
Verse 20
و گفتند: «اگر (الله) رحمان میخواست، ما آنها را پرستش نمیکردیم» آنان به این (امر) هیچ گونه علمی ندارند، آنان جز دروغ (چیزی) نمیگویند.
Verse 21
آیا پیش از این (قرآن) کتابی به آنان دادهایم پس آنان به آن تمسک میجویند؟!
Verse 22
بلکه میگویند: «بیگمان ما نیاکان خود را بر آیینی یافتیم، و ما (نیز) از پی آنها (میرویم و) هدایت یافتهایم».
Verse 23
و اینگونه در هیچ (شهر و) قریهای پیش از تو هشداردهندهای نفرستادیم، مگر اینکه متنعمانش گفتند: «ما نیاکان خود را بر آیینی یافتیم، و بیگمان ما به (اعمال و) آثار آنها اقتداء میکنیم».
Verse 24
(پیامبرشان) گفت: «آیا اگر برای شما چیزی هدایتکنندهتر از آنچه که نیاکانتان را بر آن یافتید، آورده باشم؟! (بازهم به آنها اقتداء میکنید؟!) گفتند: «(آری،) ما به آنچه که شما به آن فرستاده شدهاید، کافریم».
Verse 25
بنا براین از آنها انتقام گرفتیم، پس بنگر سرانجام تکذیب کنندگان چگونه بود!
Verse 26
و (به یاد آور) را هنگامیکه ابراهیم به پدرش و قومش گفت: «بیگمان من از آنچه میپرستید، بیزارم،
Verse 27
ﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
مگر آن کسیکه مرا آفریده، و او به زودی هدایتم خواهد کرد».
Verse 28
و (ابراهیم) این کلمۀ (توحید) را (کلمۀ پاینده) در نسلهای بعد از خود قرار داد، باشد که (به سوی الله) باز گردند.
Verse 29
بلکه، آنان و پدرانشان را (از زندگی) بهرهمند ساختیم، تا حق و فرستادهای آشکار برایشان آمد.
Verse 30
و هنگام که حق برایشان آمد، گفتند: «این سحراست، و ما (نسبت) به آن کافریم».
Verse 31
و گفتند: «چرا این قرآن بر مرد بزرگ، از (مردم) این دو شهر (مکه و طایف) نازل نشده است؟!».
Verse 32
آیا آنها رحمت پروردگارت را تقسیم میکنند؟! ما روزی (و معیشت) آنها را در زندگی دنیا میانشان تقسیم کردیم، و بعضی را بر بعضی (درجات و) برتری دادیم، تا بعضی از آنان بعضی دیگر را به خدمت گیرند، و رحمت پروردگارت از (تمام) آنچه گرد میآورند، بهتراست.
Verse 33
اگر (چنین) نبود که همۀ مردم یک امت میشدند، یقیناً ما برای خانههای کسانیکه به (الله) رحمان کافر میشدند، سقفهای از نقره قرار میدادیم، و (نیز) نردبانهایی که از آن بالا روند.
Verse 34
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
و برای خانههایشان درها و تختهایی (نقرهای، قرار میدادیم) که بر آن تکیه زنند.
Verse 35
و تجمل (و زینتهای) فراوان (برایشان قرار میدادیم) و تمام اینها بهرۀ (ناچیز) زندگی دنیاست، و آخرت نزد پروردگارت برای پرهیزگاران است.
Verse 36
و هرکس از یاد (الله) رحمان غافل (و روی گردان) شود، برای او شیطانی بر میگماریم، پس همواره آن (شیطان) قرین (و همنشین) او باشد.
Verse 37
و آنها (= شیاطین) اینها (=انسانها) را از راه (الله) باز میدارند، و گمان میکنند که آنان هدایت یافتهاند.
Verse 38
تا زمانی که (در روز قیامت) نزد ما آید، (به همنشین خود) میگوید: «ای کاش میان من و تو مسافت شرق و غرب فاصله بود، پس تو چه بد همنشینی بودی».
Verse 39
(الله میفرماید:) «چون ستم کردید، امروز (این گفتهها) هرگز سودتان ندهد، چرا که (همۀ) شما در عذاب شریک هستید».
Verse 40
(ای پیامبر) آیا تو میتوانی به کران (سخنی) بشنوانی، یا کوران، و آنهایی را که در گمراهی آشکار هستند، هدایت کنی؟!
Verse 41
ﮜﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
پس اگر تو را (از این دنیا) ببریم، بیگمان ما از آنها انتقام خواهیم گرفت.
Verse 42
یا آنچه را که به آنها وعده دادهایم، به تو نشان میدهیم، پس یقیناً ما بر آنها توانا هستیم.
Verse 43
پس به چیزی که به تو وحی شده است تمسک بجوی، که بیشک تو بر راه راست هستی.
Verse 44
و بیگمان این (قرآن) برای تو و قومت پند (و سربلندی) است، و به زودی باز خواست خواهید شد.
Verse 45
و از پیامبرانی که پیش از تو فرستادیم بپرس: آیا غیر از (الله) رحمان، معبودانی برای پرستش قرار دادیم؟!
Verse 46
و به راستی ما موسی را با نشانههای خود به سوی فرعون و درباریان او فرستادیم، پس گفت: «بیگمان من فرستادۀ پروردگار جهانیان هستم».
Verse 47
پس چون با نشانههای ما (به سوی) آنها آمد، ناگاه (همه) از آن خندیدند.
Verse 48
و ما هیچ نشانه (و معجزهای) به آنها نشان نمیدادیم، مگر اینکه از دیگری بزرگتر (و مهمتر) بود، و آنها را به عذاب گرفتار کردیم، باشد که (توبه کنند و) باز گردند.
Verse 49
و (به موسی) گفتند: «ای جادوگر! پروردگارت را با عهدی که با تو کرده، برای ما بخوان، بیگمان ما هدایت خواهیم یافت».
Verse 50
پس چون عذاب را از آنها برطرف ساختیم، آنگاه آنها عهد شکنی کردند.
Verse 51
و فرعون در (میان) قوم خود ندا داد، گفت: «ای قوم من! آیا فرمانروایی مصر، و این نهرها که زیر (کاخ) من روان است، از آنِ من نیست؟! آیا نمیبینید؟!
Verse 52
بلکه من بهترم، از این مردی که خوار است، و نمیتواند درست سخن بگوید.
Verse 53
پس چرا بر او دستنبدهای طلا فرو فرستاده نشده، یا (چرا) فرشتگان صف کشیده همراه او نیامدهاند، (تا او را یاری کنند)؟!».
Verse 54
پس (فرعون) قوم خود را (بیخرد و) سبک شمرد، پس آنها از او اطاعت کردند، بیگمان آنها گروهی فاسق بودند.
Verse 55
ﮨﮩﮪﮫﮬﮭ
ﮮ
پس چون ما را به خشم آوردند از آنها انتقام گرفتیم، و همگیشان را (در دریا) غرق کردیم.
Verse 56
ﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
آنگاه آنها را در شمار گذشتگان و عبرتی (برای آیندگان) قرار دادیم.
Verse 57
و چون (دربارۀ آفرینش) فرزند مریم مَثَلی زده شد، ناگهان قوم تو از آن (شادی کنان) داد و فریاد زدند.
Verse 58
و گفتند: «آیا معبودان ما بهترند یا او؟». آنها آن (مثل) را جز برای جدال (و لجاجت) با تو نزدند، بلکه آنها گروهی ستیزه جویند.
Verse 59
او (=عیسی) جز بندهای نبود که ما بر او نعمت بخشیدیم، و او را (مایۀ) عبرت برای بنی اسرائیل گرداندیم.
Verse 60
و اگر میخواستیم به جای شما فرشتگانی قرار میدادیم که در (روی) زمین جانشین (شما) باشند.
Verse 61
و بیگمان او (= عیسی) نشانهای برای قیامت است [ یعنی: نزول عیسی علیه السلام از نشانههای قیامت است، و روایات نزول حضرت عیسی علیه السلام از آسمان، متواتر میباشد.]، پس هرگز در آن (= قیامت) شک نکنید، و از من پیروی کنید، (که) این راه راست است.
Verse 62
و شیطان شما را (از راه حق) باز ندارد، بیگمان او برای شما دشمنی آشکار است.
Verse 63
و چون عیسی با دلایل (و معجزات) روشن آمد، گفت: «من برای شما حکمت آورده ام، و (آمده ام) تا چیزهایی را که درآن اختلاف دارید، برایتان روشن کنم، پس از الله بترسید، و از من اطاعت کنید.
Verse 64
بیگمان الله پروردگار من، و پروردگار شما ست، پس او را بپرستید، (که) این راه راست است».
Verse 65
آنگاه گروهای (مختلف، بنی اسرائیل) میان خود (دربارۀ عیسی) اختلاف کردند، پس وای بر کسانیکه ستم کردند، از عذاب روز دردناک!
Verse 66
آیا (چیزی) جز قیامت را انتظار میکشند، که ناگهان و در حالیکه بیخبرند به سراغشان بیاید.
Verse 67
دوستان درآن روز (قیامت) دشمن یکدیگرند، جز پرهیزگاران.
Verse 68
ای بندگان من! امروز نه ترسی بر شما است، و نه شما اندوهگین میشوید.
Verse 69
ﮭﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
(همان) کسانیکه به آیات ما ایمان آوردند و مسلمان بودند.
Verse 70
ﯔﯕﯖﯗﯘ
ﯙ
شما و همسرانتان با شادمانی (و اکرام) به بهشت وارد شوید.
Verse 71
بر (گرداگرد) آنها سینیهایی زرین (غذا) و (نیز) جامهای (طلایی، شراب) میگردانند، و در آن (بهشت) آنچه دلها تمنا میکند، و چشمها از آن لذّت میبرد، وجود دارد، و شما در آن همیشه خواهید بود.
Verse 72
و (این) همان بهشتی است، که به (پاداش) آنچه که انجام میدادید، آن را به ارث بردهاید.
Verse 73
ﯴﯵﯶﯷﯸﯹ
ﯺ
در آن (بهشت) برای شما میوۀ فراوانی است، که از آن میخورید.
Verse 74
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
بیگمان مجرمان در عذاب جهنم جاودانند.
Verse 75
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
(عذاب) از آنها کاهش نمییابد، و آنها در آن (از همه چیز) نا امید هستند.
Verse 76
ﭟﭠﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
و (ما) به آنها ستم نکردیم، لیکن آنان خود ستمکار بودند.
Verse 77
و (آنها) فریاد میزنند: «ای مالک، (بخواه) که پروردگارت کار ما را یکسره کند (و بمیراند)». (او) گوید: «بیگمان شما (در این جا) ماندنی هستید».
Verse 78
به راستی ما حق را برای شما آوردیم، و لیکن بیشترتان از حق کراهت داشتید.
Verse 79
ﭸﭹﭺﭻﭼ
ﭽ
آیا آنها (= مشرکان مکه) تصمیم قاطع بر کاری گرفتند، پس ما (نیز) تصمیم (واردۀ) قاطع (دربارۀ آنها) داریم.
Verse 80
آیا آنها میپندارند که ما راز گویی و (سخنان) در گوشی آنان را نمیشنویم؟! آری، (می شنویم) و فرستادگان ما (از فرشتگان) نزد آنها (هستند) و مینویسند.
Verse 81
(ای پیامبر، به مشرکان) بگو: «اگر (به فرض محال) برای (الله) رحمان فرزندی بود، پس من نخستین پرستندگانش بودم».
Verse 82
پاک و منزه است پروردگار آسمانها و زمین، پروردگار عرش، از آنچه آنها توصیف میکنند.
Verse 83
پس (ای پیامبر) آنها را (به حال خود) رها کن، تا (در باطل) غوطه بخورند، و به بازی سرگرم باشند، تا روزی را که به آنها وعده شده است، ملاقات کنند (و سزای اعمال خود را ببینند).
Verse 84
و او کسی است که در آسمان معبود است، و در زمین (نیز) معبود است، و او حکیم داناست.
Verse 85
و پر برکت و بزرگوار است کسیکه فرمانروایی آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دواست، از آنِ اوست. و علم (برپا شدن) قیامت نزد اوست، و (همه) به سوی او باز گردانده میشوید.
Verse 86
و کسانی را که به جای او میخوانند، اختیار شفاعت ندارند، مگر کسانیکه به حق گواهی دادند، و آنان (به خوبی) میدانند.
Verse 87
و اگر از آنها (= مشرکان) بپرسی، چه کسی آنها را آفریده است، قطعاً میگویند: «الله» پس چگونه (از حق) منحرف میشوند؟!
Verse 88
و (شکایت و) گفتار او (= پیامبر) (این بود:) «پروردگارا! بیگمان اینها قومی هستند که ایمان نمیآورند».
Verse 89
پس (ای پیامبر) از آنها در گذر، و بگو: «سلام (بر شما)». پس به زودی خواهند دانست [ این آیات پیش از فرض شدن جهاد نازل شده است. (تفسیر طبری و ابن کثیر).].
تقدم القراءة