ترجمه سوره أحزاب به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ای پیامبر! از الله بترس، و از کافران و منافقان اطاعت نکن، بیگمان الله دانای حکیم است.
Verse 2
و از آنچه از سوی پروردگارت به تو وحی میشود؛ پیروی کن، یقیناً الله به آنچه انجام میدهید؛ آگاه است.
Verse 3
و بر الله توکل کن، و الله (به عنوان) کارساز (و مدافع) بسنده است.
Verse 4
الله برای هیچکس دو قلب در درونش قرار نداده است، و هرگز همسرانتان را که مورد ظهار قرار میدهید؛ مادران شما قرار نداده است [ به سورۀ مجادله آیه 2 و 3 رجوع شود.]، و (نیز) فرزند خواندههای شما را فرزند (حقیقی) شما قرار نداده است، این سخن (باطل) شماست که به دهان خود میگویید، و الله سخن حق را میگوید، و او به راه راست هدایت میکند.
Verse 5
آنها (= فرزند خواندهها) را به نام پدرانشان بخوانید که این (کار) نزد الله منصفانهتر است، پس اگر پدرانشان را نمیشناسید، برادران دینی شما، و موالی شما هستند. و در آنچه که (قبلاً) اشتباه کردهاید؛ گناهی بر شما نیست، و لیکن آنچه را که دلهای شما از روی عمد میخواهد (و میگویید، گناه است) و الله آمرزندۀ مهربان است.
Verse 6
پیامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است، و همسران او مادران آنها هستند، و در کتاب الله خویشاوندان برخی از آنان به برخی (دیگر) از (سایر) مؤمنان و مهاجران سزاوارترند [ یعنی باید مؤمنان پیامبر گرامی صلی الله علیه وسلم را از جان خود بیشتر دوست داشته باشند.]، مگر اینکه به دوستانتان نیکی کنید (و سهمی از اموال خود را به آنان بدهید) این (حکم) در کتاب (لوح محفوظ) نوشته شده است.
Verse 7
و (ای پیامبر گرامی! به یاد آور) هنگامی را که از پیامبران پیمان شان را گرفتیم و (همچنین) از تو و از نوح و ابراهیم و موسی و عیسی بن مریم، و از همۀ آنان پیمان محکمی گرفتیم.
Verse 8
تا (الله) راستگویان را از صدقشان بپرسد، و برای کافران عذابی دردناک آماده کرده است.
Verse 9
ای کسانیکه ایمان آوردهاید! نعمت الله را بر خود به یاد آورید، هنگامیکه لشکرهایی به سوی شما آمدند، پس ما تند باد (سختی) بر آنها فرستادیم، و لشکرهایی (از فرشتگان) که آنها را نمیدیدید، (و آنها را درهم کوبیدیم) و الله به آنچه انجام میدهید؛ بیناست.
Verse 10
هنگامیکه آنها (= دشمنان در غزوۀ احزاب) از (سمت) بالای (شهر) شما و از (سمت) پایین (شهر) تان به سوی شما آمدند (و شما را محاصره کردند) و زمانی را که چشمها (از شدت و حشت) خیره شد، و دلها به حنجرهها رسید، و گمان های گوناگونی به الله میبردید.
Verse 11
ﮖﮗﮘﮙﮚﮛ
ﮜ
آنجا بود که مؤمنان آزمایش شدند و به سختی تکان خوردند.
Verse 12
و (نیز به یاد آورید) هنگامی را که منافقان و کسانیکه در دلهای شان بیماری است، میگفتند: «الله و پیامبرش جز فریب به ما وعدهای نداده است».
Verse 13
و (نیز) هنگامیکه گروهی از آنان گفتند: «ای اهل یثرب! اینجا جای ماندن شما نیست، پس (به خانههای خود) برگردید» و گروهی از آنان از پیامبر اجازۀ (بازگشت) میخواستند، میگفتند: «بیشک خانههای ما بی حفاظ است» در حالیکه بی حفاظ نبود، آنها فقط میخواستند (از جهاد) فرار کنند.
Verse 14
و اگر (لشکر دشمنان) از اطراف مدینه بر آنان وارد میشدند (و خانههایشان را محاصره میکردند) سپس پیشنهاد بازگشت به کفر و شرک (به آنها) میکردند، قطعاً میپذیرفتند، و جز اندکی برای (انتخاب) آن درنگ نمیکردند.
Verse 15
و به راستی که آنان پیش از این با الله عهد کرده بودند که پشت (به دشمن) نکنند، و عهد (و پیمان) الله باز خواست دارد.
Verse 16
(ای پیامبر!) بگو: «اگر از مرگ یا کشته شدن فرار کنید، هرگز فرار سودی به حال شما نخواهد داشت، و آنگاه جز اندکی (از زندگی دنیا) بهرهمند نخواهید شد».
Verse 17
(ای پیامبر!) بگو: «چه کسی است که شما را از (ارادۀ) الله حفظ میکند، اگر (او) برای شما بدی اراده کرده باشد، یا رحمتی برای شما اراده کرده باشد؟!» و آنها برای خود جز الله هیچ دوست و یاوری نخواهند یافت.
Verse 18
قطعاً الله باز دارندگان را (از جهاد) از شما، و آنان را که به برادرانشان گفتند: «به سوی ما بیایید» و جز اندکی به کارزار نمیآیند؛ میشناسد.
Verse 19
(در حالیکه) آنها بر شما بخل میورزند، پس هنگامیکه (زمان) ترس (پیش) آید، میبینی که به تو نگاه میکنند، در حالیکه چشمهایشان (در حدقه) میچرخد، مانند کسیکه از (سکرات) مرگ بی هوش شده باشد، پس چون ترس (و وحشت) بر طرف شد، شما را با زبانهای تیز (و تند خود) میرنجانند، در حالیکه بر مال (غنایم) سخت حریص و آزمندند، اینان (هرگز) ایمان نیاوردهاند، لذا الله اعمالشان را تباه (و نابود) کرد، و این (کار) بر الله آسان است.
Verse 20
آنها گمان میکنند که (لشکریان) احزاب (هنوز) نرفتهاند، و اگر (لشکریان) احزاب (بار دیگر) بر گردند، آرزو میکنند، ای کاش! آنان در میان اعراب بادیهنشین بودند، که از اخبار شما جویا میشدند، و اگر در میان شما باشند؛ جز اندکی پیکار نکنند.
Verse 21
یقیناً برای شما در زندگی رسول الله سرمشق نیکویی است، برای آنان که به الله و روز آخرت امید دارند، و الله را بسیار یاد میکنند.
Verse 22
و چون مؤمنان (لشکر) احزاب را دیدند، گفتند: «این همان چیزی است که الله و پیامبرش به ما وعده داده، و الله و پیامبرش راست گفتهاند» و (این امر) جز بر ایمان و تسلیمشان نیفزود.
Verse 23
از مؤمنان مردانی هستند که به عهد و پیمانی که با الله بسته بودند (صادقانه) وفا کردند، پس کسی از آنان هست که پیمان خود را به آخر رساند (و شهید شد) و از آنان کسی هست که در انتظار (و چشم براه) است، و هرگز تغییر و تبدیلی (در پیمان خود) نیاوردهاند.
Verse 24
تا الله راستگویان را به (خاطر) صدقشان پاداش دهد، و منافقان را اگر بخواهد عذاب کند، یا توبۀ آنها را بپذیرد، بیتردید الله آمرزندۀ مهربان است.
Verse 25
و (در غزوۀ احزاب) الله کافران را با خشم شان (از مدینه) باز گرداند، (در حالیکه) هیچ خیر و منفعتی نیافتند، و الله مؤمنان را از جنگ بینیاز کرد، (و پیروزی نصیبشان ساخت) و الله توانای پیروزمند است.
Verse 26
و (الله) کسانی از اهل کتاب (= یهود بنی قریظه) را که از آنها (= مشرکان) حمایت کرده بودند؛ از قلعههایشان فرود آورد، و در دلهای شان و حشت انداخت، (و شما) گروهی را میکشتید و گروهی را اسیر میگرفتید.
Verse 27
و (الله) زمین آنان و خانههایشان و اموالشان را به شما وا گذاشت و (همچنین) زمینی را که در آن گام ننهاده بودید، و الله بر هر چیز تواناست.
Verse 28
ای پیامبر! به همسرانت بگو: «اگر شما زندگی دنیا و زینت آن میخواهید، پس بیایید تا (با هدیهای مناسب) شما را بهرمند سازم، و شما را به طرز نیکوئی رها کنم.
Verse 29
و اگر شما الله و پیامبرش و سرای آخرت را میخواهید، پس (بدانید که) الله برای نیکوکارانتان پاداش عظیمی آماده کرده است».
Verse 30
ای زنان پیامبر! هر کس از شما که (گناه) نا شایست آشکاری مرتکب شود، عذاب او دو چندان افزوده میشود، و این بر الله آسان است.
Verse 31
و هر کس از شما برای الله و پیامبرش خضوع (و فرمانبرداری) کند، و عمل صالح انجام دهد، پاداش او را دوبار به او خواهیم داد، و روزی ارزشمندی برای او آماده کردهایم.
Verse 32
ای زنان پیامبر! شما مانند هیچ یک از زنان (عادی دیگر) نیستید، اگر پرهیزگاری کنید؛ پس در سخن گفتن نرمی نکنید که آنگاه کسیکه در دلش بیماری است؛ طمع کند، و سخن شایسته بگویید.
Verse 33
و در خانههای خود بمانید، و به شیوۀ جاهلیت نخستین زینتهای خود را آشکار نکنید، و نماز را بر پا دارید، و زکات را بدهید، و الله و پیامبرش را اطاعت کنید، الله قطعاً میخواهد پلیدی را از شما اهل بیت دور کند و چنانکه باید شما را پاک سازد.
Verse 34
و آنچه را در خانههایتان از آیات الله و حکمت (= سنت پیامبر) خوانده میشود یاد کنید؛ بیگمان الله باریکبین آگاه است.
Verse 35
همانا مردان مسلمان و زنان مسلمان، مردان مؤمن و زنان مؤمن، مردان فرمانبردار و زنان فرمانبردار، مردان راستگو و زنان راستگو، مردان صابر و زنان صابر، مردان با خشوع و زنان با خشوع، مردان صدقه دهنده و زنان صدقه دهنده، مردان روزه دار و زنان روزه دار، مردانیکه شرمگاه خود را حفظ میکنند، و زنانیکه شرمگاه خود را حفظ میکنند، و مردانیکه الله را بسیار یاد میکنند، و زنانیکه الله را بسیار یاد میکنند، الله برای (همۀ) آنان آمرزش و پاداش عظیمی آماده کرده است.
Verse 36
و هیچ مرد مؤمن و زن مؤمنی را نسزد؛ هنگامیکه الله و پیامبرش کاری را حکم کند، آنکه آنها در کارشان اختیاری باشد، و هرکس الله و پیامبرش را نافرمانی کند، به راستیکه در گمراهی آشکاری گرفتار شده است.
و (به یاد بیاور) زمانی را که به آن کسکه الله به او نعمت داده بود، و تو (نیز) به او نعمت داده بودی، میگفتی: «همسرت را نگاه دار و از الله بترس» و در دل خود چیزی را پنهان میداشتیکه الله آن را آشکار میکند، و از مردم میترسیدی؛ در حالیکه الله سزاوارتر استکه از او بترسی، پس چون زید (بن حارثه -رضی الله عنه-) از او حاجت خویش بگزارد، (و طلاقش داد) او را به ازدواج تو در آوردیم؛ تا بر مؤمنان در (بارۀ ازدواج با) زنان پسر خواندگانشان هیچ حرجی نباشد؛ هنگامیکه حاجت خویش از او بگزارده (و طلاقشان داده) باشند، و فرمان الله انجام شدنی است.
Verse 38
بر پیامبر در آنچه الله برای او حلال (و مقرر) کرده است؛ هیچ حرجی نیست، این سنت الله است در (بارۀ) کسانیکه پیش از این بودهاند، و فرمان الله حساب شده و دقیق است.
Verse 39
(همان) کسانیکه پیامهای الله را میرسانند و از او میترسند و از هیچ کس جز او نمیترسند، و الله برای حسابگری (اعمالشان) کافی است.
Verse 40
محمد ( صلی الله علیه وسلم) پدر هیچیک از مردان شما نیست، و لیکن رسول الله و خاتم پیامبران است، و الله به هر چیز آگاه است.
Verse 41
ای کسانیکه ایمان آوردهاید! الله را بسیار یاد کنید.
Verse 42
ﰂﰃﰄ
ﰅ
و صبح و شام او را تسبیح گویید.
Verse 43
او کسی است که بر شما درود میفرستد، و فرشتگانش (نیز بر شما درود میفرستند) تا شما را از تاریکیها به سوی نور بیرون برد، و (الله) نسبت به مؤمنان مهربان است.
Verse 44
تحیت آنان در روزیکه با او دیدار میکنند «سلام» است، و برای آنها پاداش ارزشمندی آماده کرده است.
Verse 45
ای پیامبر! ما تو را گواه، و بشارتدهنده و بیمدهنده فرستادیم.
Verse 46
ﭣﭤﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
و دعوت کننده به سوی الله به فرمان او، و چراغی روشنی بخش قرار دادیم.
Verse 47
و مؤمنان را بشارت ده که برای آنها از سوی الله فضل بزرگی است.
Verse 48
و از کافران و منافقان اطاعت مکن، و آزارشان را و اگذار (و به آنان اعتنای نکن) و بر الله توکل کن، و الله (به عنوان) کارساز (و مدافع) بسنده است.
Verse 49
ای کسانیکه ایمان آوردهاید! هنگامیکه با زنان با ایمان ازدواج کردید، آنگاه پیش از آنکه با آنها همبستری کنید، طلاقشان دادید، پس عدهای برای شما بر آنها نیست که شما آن را بشمارید، لذا آنها را (با هدیهای مناسب) بهرهمند سازید و به نیکوترین وجه رهایشان کنید.
ای پیامبر! ما همسرانت را که مهرشان را پرداختهای برای تو حلال کردیم، و (نیز) کنیزانی را که (از طریق غنایم جنگی) الله به تو ارزانی داشته است، و دختران عمویت، و دختران عمههایت و دختران داییات، و دختران خالههایت که با تو هجرت کردهاند، (ازدواج با آنها برای تو حلال کردهایم) و (نیز) زن مؤمنی را که اگر خود را به پیامبر ببخشد، اگر پیامبر بخواهد او را به زنی گیرد، (این حکم) ویژۀ توست؛ نه دیگر مؤمنان، به راستی که ما میدانیم آنچه را که بر آنها در (بارۀ) همسرانشان و کنیزانشان واجب کردهایم، تا بر تو هیچ حرجی نباشد، و الله آمرزندۀ مهربان است.
Verse 51
(نوبت) هر یک از همسرانت را که بخواهی (میتوانی) به تأخیر اندازی، و هرکدام را بخواهی نزد خود جای دهی، و اگر (بعضی) از آنها که بر کنار ساختهای بخواهی نزد خود جای دهی، هیچ گناهی بر تو نیست، این (گزینش) نزدیکتر است برای آنکه چشم آنان روشن گردد و اینکه غمگین نباشند، و همگیشان به آنچه به آنان میدهی خشنود گردند، و الله آنچه را که در دلهای شماست میداند، و الله دانای بردبار است.
Verse 52
بعد از این، (دیگر) هیچ زنی برای تو حلال نیست، و نه (حلال است) آنکه همسران دیگری جایگزین آنها کنی، هر چند زیبایی آنها تو را به شگفت آورد، مگر آنچهکه (بصورت کنیز) دست تو مالک شد، و الله بر همه چیز نگهبان است.
ای کسانیکه ایمان آوردهاید! به خانههای پیامبر داخل نشوید؛ مگر آنکه برای (صرف) غذا به شما اجازه داده شود، بیآنکه منتظر پخته شدنش باشید، ولی چون دعوت شدید، داخل شوید، پس هنگامیکه غذا خوردید؛ پراکنده شوید، و (بعد از صرف غذا) برای بحث و گفتگو ننشینید، بیگمان این (عمل) پیامبر را آزار میدهد، پس (او) از شما شرم میکند (و چیزی نمیگوید) و الله از (بیان) حق شرم نمیکند، و هنگامیکه چیزی (از وسایل زندگی به عاریت) خواستید، پس از آنان (= زنان پیامبر) از پشت پرده بخواهید، این (کار) برای دلهای شما و دلهای آنان پاکیزهتر است، و شما را نسزد که پیامبر الله را بیازارید، و نه آنکه همسرانش را بعد از او هرگز به همسری گیرید، بیتردید این (کار) نزد الله (گناهی) بزرگ است.
Verse 54
اگر چیزی را آشکار کنید یا آن را پنهان دارید، پس بیگمان الله به هر چیز آگاه است.
Verse 55
بر آنان (= زنان) گناهی نیست (که) در (حضور) پدرانشان و پسرانشان و برادرانشان و پسران برادرانشان و پسران خواهرانشان و زنان (هم دین) شان و بردگانشان (بدون حجاب باشند) و (ای زنان!) از الله بترسید، قطعاً الله بر همه چیز گواه است.
Verse 56
بیگمان الله و فرشتگانش بر پیامبر درود میفرستند؛ ای کسانیکه ایمان آوردهاید! بر او درود فرستید، و سلام بگویید، سلامی نیکو.
Verse 57
همانا کسانیکه الله و پیامبرش را آزار میدهند، الله آنها را در دنیا و آخرت لعنت کرده، و برای آنها عذاب خوارکنندهای آماده کرده است.
Verse 58
و کسانیکه مردان مؤمن و زنان مؤمن را بی هیچ گناهیکه مرتکب شده باشند؛ آزار میدهند، به راستی (بار) بهتان و گناه آشکاری را به دوش کشیدهاند.
Verse 59
ای پیامبر! به همسرانت و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: «چادرهای خود را بر خویش فرو افکنند، (و با آن سر و صورت و سینههایشان را بپوشانند) این مناسبتر است تا شناخته شوند؛ پس مورد آزار قرار نگیرند، و الله آمرزندۀ مهربان است.
Verse 60
اگر منافقان و کسانیکه در دلهای شان بیماری است، و شایعه پراکنان در مدینه (از کار خود) باز نایستند، یقیناً تو را بر (ضد) آنها میشورانیم (و بر آنها مسلط میگردانیم) سپس جز اندکی در کنار تو در آن (شهر مدینه) نباشند.
Verse 61
طرد شدگانند، هر کجا یافت شوند، گرفته خواهند شد، و به سختی کشته خواهند شد.
Verse 62
(این)سنت الله است در (بارۀ) کسانیکه پیش از این گذشتند، و هرگز برای سنت الله دگرگونی نخواهی یافت.
Verse 63
(ای پیامبر!) مردم تو را از (زمان قیام) قیامت میپرسند، بگو: «علم آن تنها نزد الله است» و تو چه میدانی شایدکه قیامت نزدیک باشد.
Verse 64
بیتردید الله کافران را لعنت کرده، و برای آنها آتش سوزان آماده کرده است.
Verse 65
که جاودانه در آن خوهند ماند، هیچ دوست و یاوری نخواهند یافت.
Verse 66
روزیکه صورتهایشان در آتش (جهنم) گردانیده شود (پشیمان میشوند و) میگویند: «ای کاش الله را اطاعت کرده بودیم، و رسول (الله) را اطاعت کرده بودیم»
Verse 67
و گفتند: «پروردگارا! ما از سروران و بزرگان خود اطاعت کردیم، پس ما را از راه به در بردند (و گمراه کردند)
Verse 68
پروردگارا! آنها را از عذاب دو چندان ده، و آنها را به لعنتی بزرگ (و سخت) لعنت فرما»
Verse 69
ای کسانیکه ایمان آوردهاید! مانند کسانی نباشید که موسی را آزار دادند، آنگاه الله او را از آنچه (در حق او) گفته بودند؛ مبّرا ساخت، و (او) نزد الله آبرومند (و صاحب منزلت) بود.
Verse 70
ای کسانیکه ایمان آوردهاید! از الله بترسید، و سخن درست (و حق) بگویید.
Verse 71
تا (الله) کارهایتان را برایتان اصلاح کند، و گناهانتان را بیامرزد، و هرکسکه از الله و پیامبرش اطاعت کند؛ یقیناً به کامیابی عظیمی نائل شده است.
Verse 72
همانا ما امانت (خویش) را بر آسمانها و زمین و کوهها عرضه داشتیم، پس آنها از تحمل آن سر باز زدند و از آن ترسیدند، و انسان آن را بر دوش گرفت که او بسیار ستمکار نادان است.
Verse 73
تا (سرانجام) الله مردان منافق و زنان منافق و مردان مشرک و زنان مشرک را عذاب کند، و الله توبۀ مردان مؤمن و زنان مؤمن را بپذیرد (و از گناهانشان در گذرد) و الله آمرزندۀ مهربان است.
تقدم القراءة