ترجمه سوره یس به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﭬ
ﭭ
یس (یا. سین)
Verse 2
ﭮﭯ
ﭰ
سوگند به قرآن حکیم
Verse 3
ﭱﭲﭳ
ﭴ
که تو قطعاً از پیامبران (ما) هستی.
Verse 4
ﭵﭶﭷ
ﭸ
بر راه راست (قرار داری).
Verse 5
ﭹﭺﭻ
ﭼ
(این قرآن) فرو فرستادۀ (الله) پیروزمند مهربان (است).
Verse 6
تا گروهی را هشدار دهی که نیاکانشان هشدار نیافتهاند، پس آنان غافلند.
Verse 7
به راستی فرمان (الهی) بر بیشتر آنان تحقق یافته است، پس آنان ایمان نمیآورند.
Verse 8
بیگمان ما در گردنهای آنان غلهایی قرار دادیم پس آن (غلها) تا چانهها است، لذا سرهایشان را بالا نگاه داشته است.
Verse 9
و پیش روی آنان سدی (= دیواری) و از پشت سرشان (نیز) سدی قراردادیم، آنگاه (دیدگان) آنان را پوشاندیم، لذا آنان نمیبینند.
Verse 10
و (ای پیامبر) بر آنان یکسان است، چه آنها را هشدار دهی و یا هشدارشان ندهی، ایمان نمیآورند.
Verse 11
(ای پیامبر) تو تنها کسی را هشدار میدهی که از (این) پند پیروی کند، و در نهان از (الله) رحمان بترسد، پس او را به آمرزش و پاداشی گرامی بشارت ده.
Verse 12
یقیناً ماییم که مردگان را زنده میکنیم، و آنچه را (از اعمال نیک و بد) که از پیش فرستادهاند، و آثار (و گامهای) شان را مینویسیم، و همه چیز را در کتاب روشنگر (لوح محفوظ) شمار کردهایم.
Verse 13
و (ای پیامبر) برای آنها مثال (و داستان) مردم آن قریه (انطاکیه) را بزن، چون رسولان (ما) بدان جا آمدند.
Verse 14
آنگاه که دو نفر (از رسولان) را به سوی آنها فرستادیم، پس آنان را تکذیب کردند، سپس با (فرستادن) سومی (آن دو را) تقویت کردیم، پس گفتند: «همانا ما به سوی شما فرستاده شدهایم».
Verse 15
(آنها در پاسخ) گفتند: شما جز بشری همانند ما نیستید، و (الله) رحمان چیزی را نازل نکرده است، شما فقط دروغ میگویید.
Verse 16
ﭶﭷﭸﭹﭺﭻ
ﭼ
(پیامبران) گفتند: «پروردگار ما میداند که ما قطعاً به سوی شما فرستاده شدهایم.
Verse 17
ﭽﭾﭿﮀﮁ
ﮂ
و بر (عهدۀ) ما جز رساندن (پیام) آشکار نیست».
Verse 18
(آنها) گفتند: «بیگمان ما شما را به فال بد گرفتهایم، اگر دست بر ندارید البته سنگسارتان خواهیم کرد، و ازسوی ما عذاب (و شکنجۀ) دردناکی به شما خواهد رسید».
Verse 19
(پیامبران) گفتند: «شومی (و فال بد) تان با خود شماست، اگر به شما پند داده شود (چنین میگویید، و به فال بد میگیرید؟!) بلکه (حقیقت این است که) شما مردمی اسرافکار هستید».
Verse 20
و مرد (مؤمنی) از دورترین نقطۀ شهر شتابان آمد، (و خطاب به مردم) گفت: «ای قوم من! پیامبران (الله) را پیروی کنید.
Verse 21
کسانی را پیروی کنید که از شما مزدی طلب نمیکنند، و خودشان هدایت یافتهاند.
Verse 22
و چه شده است مرا که پرستش نکنم کسی را که مرا آفریده است، (همه) به سوی او باز گردانده میشوید؟
Verse 23
آیا غیر از او معبودهایی را بر گزینم که اگر (الله) رحمان بخواهد به من زیانی برساند، شفاعت آنها چیزی را از من دفع نمیکند (و کمترین فایدهای برایم ندارد) و مرا نجات نخواهند داد؟!
Verse 24
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
(اگر چنین کنم) یقیناً آنگاه من در گمراهی آشکاری خواهم بود.
Verse 25
ﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
من به پروردگارتان ایمان آوردهام، پس (سخنان) مرا بشنوید.
Verse 26
(پس او را شهید کردند) به او گفته شد: «وارد بهشت شو» گفت: ای کاش قوم من میدانستند،
Verse 27
که پروردگارم مرا آمرزیده و از گرامی شدگان قرار داده است!
Verse 28
و بعد از او بر قومش هیچ لشکری از آسمان فرو نفرستادیم و ما فرو فرستنده نبودیم.
Verse 29
(بلکه کیفر آنها) جز یک بانگ مرگبار نبود، پس ناگاه همه خاموش (=هلاک) شدند.
Verse 30
ای افسوس بر (این) بندگان، هیچ پیامبری به سوی آنها نمیآمد مگر اینکه او را استهزاء میکردند!
Verse 31
آیا ندیدند که پیش از آنها چه بسیار نسلها را نابود کردیم، که آنها هرگز به سوی ایشان باز نمیگردند؟!
Verse 32
ﮂﮃﮄﮅﮆﮇ
ﮈ
و همۀ آنها (برای حساب) نزد ما جمع و احضار میشوند.
Verse 33
و زمین مرده برایشان نشانه (و عبرتی) است که ما آن را زنده گردانیدیم، و دانۀ (غذایی) که از آن میخورند، بیرون آوردیم.
Verse 34
و در آن باغهایی از نخلها و انگورها قرار دادیم، و در آن چشمههای جاری ساختیم.
Verse 35
تا از میوۀ آن بخورند در حالیکه دست آنان (در تولید آنها) هیچ دخالتی نداشته است [ و یا: «از دست آورد خود (و آنچه که با دست خود ساخته اند) بخورند».]، آیا سپاس نمیگویند.
Verse 36
منزه است کسیکه همۀ جفتها را آفرید، از آنچه زمین میرویاند، و از (جنس) خودشان، و از آنچه نمیدانند.
Verse 37
و شب (نیز) برای آنها نشانه (و عبرتی) است ما روز را از آن بر میکشیم، پس آنگاه همه در تاریکی فرو میروند.
Verse 38
و خورشید (نیز که) پیوسته به سوی قرارگاهش در حرکت است، این تقدیر (الله) پیروزمند داناست.
Verse 39
و برای ماه منزلگاههای مقدر کردهایم، تا چون شاخۀ (خشک و) کهنۀ خرما باز گردد.
Verse 40
نه خورشید را سزد که به ماه رسد، و نه شب بر روز پیشی میگیرد، و هر یک در مدار خود شناورند.
Verse 41
نشانهای (دیگر) برای آنان این است که فرزندانشان را بر کشتی پر بار سوار کردیم.
Verse 42
ﭚﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
و (مرکبهای دیگری) همانند آن برای آنها آفریدیم، که سوار میشوند.
Verse 43
و اگر بخواهیم آنها را غرق میکنیم، پس آنها را هیچ فریاد رسی نباشد، و نه آنها رهایی یابند.
Verse 44
ﭫﭬﭭﭮﭯﭰ
ﭱ
مگر اینکه رحمتی از سوی ما (شامل حال آنها شود) و تا زمان معینی (از دنیا) بهره بگیرند.
Verse 45
و هنگامیکه به آنها گفته شود: «از آنچه پیش روی شماست، و از آنچه پشت سر شماست، بترسید، شاید مورد رحمت قرار گیرید» (اعراض میکنند).
Verse 46
و هیچ آیهای از آیات پروردگارشان برای آنها نیاید مگر آنکه از آن روی بگردانند.
Verse 47
و هنگامیکه به آنها گفته شود: از آنچه الله به شما روزی داده، انفاق کنید، کسانیکه کافر شدند، به کسانیکه ایمان آوردند میگویند: آیا ما کسی را طعام بدهیم که اگر الله میخواست، (خود) به او طعام میداد و شما جز در گمراهی آشکار نیستید.
Verse 48
و میگویند: «اگر راست میگویید، این وعده (عذاب) کی خواهد بود؟!»
Verse 49
آنها جز انتظار یک بانگ مرگبار نمیکشند، که آنها را فرو گیرد در حالیکه سرگرم جدال (و دشمنی) هستند.
Verse 50
پس (در آن وقت) نمیتوانند وصیتی کنند، و نه به سوی خانوادۀ خود باز گردند.
Verse 51
و (چون بار دیگر) در صور دمیده شود، پس ناگهان آنها از قبرها (بیرون آیند) شتابان به سوی پروردگارشان میروند.
Verse 52
گویند: «وای بر ما چه کسی ما را از خوابگاهمان بر انگیخت؟!» (به آنها گفته شود:) این همان است که (الله) رحمان وعده داده بود، و پیامبران (الله) راست گفتند.
Verse 53
(آن) جز یک بانگ مرگبار نخواهد بود، پس ناگهان همه نزد ما جمع و احضار میشوند.
Verse 54
پس امروز به هیچ کس ذرهای ستم نخواهند شد، و جز به آنچه عمل میکردید، جزا داده نمیشوید.
Verse 55
بی گمان اهل بهشت امروز در کاری (لذت بخش) مشغولند (و) شادمان هستند.
Verse 56
آنها و همسرانشان در سایههای (گستردۀ بهشتی) بر تختها تکیه زدهاند.
Verse 57
ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
برای آنها در آن (= بهشت، انواع) میوه است، و هر چه که بخواهند برایشان (فراهم) است.
Verse 58
ﭨﭩﭪﭫﭬ
ﭭ
(به آنها گفته میشود) سلام (بر شما باد) این سخنی است از جانب پروردگار مهربان.
Verse 59
ﭮﭯﭰﭱ
ﭲ
ای گنهکاران امروز (از نیکان) جدا شوید.
Verse 60
ای فرزندان آدم! آیا با شما پیمان نبستم که شیطان را نپرستید، که او برای شما دشمن آشکار است؟!
Verse 61
ﮃﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
و اینکه مرا بپرستید، این راه مستقیم است.
Verse 62
و به راستی او گروه زیادی از شما را گمراه ساخت آیا اندیشه نکردید؟!
Verse 63
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
این (همان) جهنمی است که به شما وعده داده میشد.
Verse 64
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
امروز به سزای کفری که ورزیدهاید به آن در آیید.
Verse 65
امروز بر دهآنها یشان مُهر مینهیم، و دستهایشان با ما سخن میگویند، و پاهایشان به آنچه میکردند گواهی میدهند.
Verse 66
و اگر بخواهیم چشمانشان را محو (و نابود) میکنیم، پس شتابان قصد راه میکنند، اما چگونه میتوانند ببینند؟!
Verse 67
و اگر بخواهیم آنها را در جایگاهشان مسخ (و میخ کوب) میکنیم، پس نتوانند که به پیش قدم بردارند، و نه به عقب باز گردند.
Verse 68
و هر کس را طول عمر دهیم، در آفرینش دگرگونش کنیم، (و به حالت ناتوانی کودکی بر میگردانیم) آیا اندیشه نمیکنند؟!
Verse 69
ما (هرگز) شعر به او (= رسول) نیاموختهایم و شایستۀ او نیست، این (کتاب چیزی) جز اندرز، و قرآنی روشنگر نیست.
Verse 70
تا هر کس را که زنده (دل) باشد، بیم دهد و سخن حق بر کافران ثابت شود.
Verse 71
آیا ندیدند که ما برای آنها از آنچه ساختۀ دستهای ماست، چهار پایانی را آفریدهایم، پس آنان مالک آن هستند.
Verse 72
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
و آنها را برایشان رام کردیم، پس بر بعضی سوار میشوند، و از (گوشت) بعضی میخورند.
Verse 73
و برای آنها بهرههای دیگر، و نوشیدنیها در آن (حیوانات) است، آیا سپاس نمیگویند؟!
Verse 74
و آنها غیر از الله معبودانی (برای خود) بر گزیدند، (به این امید) شاید که یاری شوند.
Verse 75
آنها قادر به یاری ایشان نیستند، و آنان (= مشرکان) برای اینها (= معبودان) لشکری احضار شده (و آماده) هستند.
Verse 76
پس (ای پیامبر) سخن آنان تو را غمگین نسازد، بیگمان ما آنچه را که پنهان میدارند و آنچه را که آشکار میکنند، میدانیم.
Verse 77
آیا انسان ندیده است که ما او را از نطفهای آفریدهایم، پس او ستیزه جویی آشکار شده است.
Verse 78
و برای ما مَثَلی زد، و آفرینش خود را فراموش کرد، گفت: «چه کسی (این) استخوانها را (دوباره) زنده میکند در حالیکه پوسیده است؟!».
Verse 79
بگو: «(همان) کسی آن را زنده میکند که نخستین بار آن را پدید آورد، و او به هر آفرینشی داناست،
Verse 80
(همان) کسیکه از درخت سبز برای شما آتش پدید آورد، پس آنگاه شما از آن (آتش) میافروزید».
Verse 81
آیا کسیکه آسمانها و زمین را آفریده است، نمیتواند همانند آنها (= انسانها) را بیافریند؟! آری (میتواند) و او آفرینندۀ داناست.
Verse 82
جز این نیست که فرمان او، چون چیزی را اراده کند، (این است) که به آن میگوید: «موجود شو» پس (بی درنگ) موجود میشود.
Verse 83
پس منزه است، کسیکه پادشاهی همه چیز در دست اوست، و (همه) به سوی او باز گردانده میشوید.
تقدم القراءة