ترجمه سوره یونس به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
الر. (الف. لام. را) این آیات کتاب محکم (و با حکمت) است.
Verse 2
آیا برای مردم موجب شگفتی است که به مردی از خودشان وحی کردهایم که: «مردم را بترسان و کسانیکه ایمان آوردهاند بشارت ده که برای آنها سابقۀ نیکو (و پاداشی حتمی) نزد پروردگارشان است». کافران گفتند: «این (مرد) جادوگرآشکاری است».
Verse 3
بیگمان پروردگار شما، الله است، که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید، سپس بر عرش مستوی شد، کار (جهان) را تدبیر میکند. هیچ شفاعتکنندهای نیست، مگر بعد از فرمان او، این است الله پروردگار شما، پس او را پرستش کنید، آیا پند نمیگیرید؟!
Verse 4
بازگشت همه شما به سوی اوست، وعدۀ الله حق است، بیگمان او آفرینش را آغاز میکند، سپس آنها را باز میگرداند، تا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته کردهاند به عدالت پاداش دهد، و کسانیکه کافر شدند، برایشان نوشیدنی از آب جوشان است، و عذابی دردناک، به سبب آنکه کفر میورزیدند.
Verse 5
او کسی است که خورشید را روشنایی، و ماه را نور قرار داد، و برای آن منازلی مقدر کرد، تا عدد سالها و حساب را بدانید، الله این را جز به حق نیافریده است، آیات را برای گروهی که میدانند، به تفصیل بیان میکند.
Verse 6
بیگمان در آمد و شد شب و روز، و آنچه الله در آسمانها و زمین آفریده است، نشانههای است برای گروهی که پرهیز گاری میکنند.
Verse 7
همانا کسانیکه ملاقات ما را (در روز قیامت) امید ندارند، و به زندگی دنیا خشنود شده و بدان دل بستهاند، و کسانیکه از آیات ما غافلند،
Verse 8
ﭡﭢﭣﭤﭥﭦ
ﭧ
آنها (همه) جایگاهشان آتش (جهنم) است، به سبب کارهایی که انجام میدادند.
Verse 9
بیگمان کسانیکه ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، پروردگارشان به سبب ایمانشان آنها را به باغهای (بهشت) پر نعمت هدایت میکنند که نهرها زیر (درختان) آن جاری است.
Verse 10
دعایشان در آن: «الله! تو منزهی» باشد، و تحیت شان در آن: «سلام» و پایان دعایشان این است که: «حمد و سپاس، مخصوص الله، پروردگار جهانیان است».
Verse 11
و اگر الله زود مردم را مجازات میکرد، همانگونه که آنها برای خیر عجله دارند، عمرشان به پایان میرسید، (و نابود میشدند) پس کسانیکه به ملاقات ما امید ندارند (به حال خود) رها میکنیم تا در طغیان خود سرگردان بمانند.
Verse 12
و چون به انسان زیان (و رنجی) برسد، (در هر حال که باشد) به پهلو خوابیده، یا نشسته، یا ایستاده، ما را میخواند. پس هنگامیکه آن زیان (و رنج) را از او بر طرف کردیم، چنان میرود که گویی هرگز ما را برای دفع زیان (و رنج) که به او رسیده بود، نخوانده است، این گونه برای اسرافکاران، آنچه میکردند (در نظرشان) زینت داده شده است.
Verse 13
به راستی که ما امتهای پیش از شما را هنگامیکه ستم کردند، هلاک کردیم، در حالیکه پیامبران آنها با دلیل روشن به سوی آنان آمدند و آنها ایمان نیاوردند، این گونه گروه مجرمان را کیفر میدهیم.
Verse 14
سپس شما را پس از آنها (روی) زمین جانشینان قرار دادیم، تا بنگریم که چگونه عمل میکنید.
Verse 15
و هنگامیکه آیات روشن ما بر آنها خوانده شود، کسانیکه به ملاقات ما (در روز قیامت) امید ندارند، گویند: «قرآنی غیر از این بیاور یا آن را تغییر بده». (ای پیامبر!) بگو: «من حق ندارم که آن را از پیش خود تغییر دهم، و من پیروی نمیکنم مگر آنچه را که بر من وحی میشود، و من اگر پروردگارم را نافرمانی کنم از عذاب روز بزرگ میترسم»
Verse 16
بگو: «اگر الله میخواست من آن را بر شما نمیخواندم، و نه (الله) شما را از آن آگاه میکرد، به راستی که پیش از این عمری را در میان شما گذرانده ام، آیا نمیاندیشید؟!»
Verse 17
پس چه کسی ستمکارتر است از آن کسیکه بر الله دروغ میبندد، و یا آیات او را تکذیب میکند؟! بیگمان مجرمان رستگار نخواهند شد.
Verse 18
و غیر از الله چیزهای را میپرستند که نه به آنها زیانی میرساند و نه سودشان میبخشد، و میگویند: «اینها (= بتها) شفیعان ما نزد الله هستند» بگو: «آیا الله را به چیزی که در آسمانها و در زمین نمیداند، خبر میدهید؟!» منزه است او، و از آنچه با او شریک میسازند برتر است.
Verse 19
(در آغاز) مردم جز امت واحدی نبودند، پس اختلاف کردند، و اگر فرمانی نبود پیش از این، از پروردگار صادر شده بود، در میان آنها در آنچه که در آن اختلاف داشتند، داوری میشد.
Verse 20
و میگویند «چرا معجزهای از (جانب) پروردگارش بر او نازل نشده است؟». پس بگو: «(علم) غیب تنها از آن الله است، پس شما انتظار بکشید که من (نیز) با شما از منتظرانم».
Verse 21
و هنگامیکه به مردم، پس از رنج (و زیانی) که به آنها رسیده است رحمتی بچشانیم، آنگاه آنها در آیات ما نیرنگ میکنند، بگو: الله در نیرنگ زدن سریعتر است، بیتردید رسولان (= فرشتگان) ما آنچه نیرنگ میکنید، مینویسند».
Verse 22
او کسی است که شما را در خشکی و دریا به حرکت در میآورد، تا آنگاه که در کشتی قرار میگیرید، و (کشتیها) با بادی ملایم آنها را (به سوی مقصد) حرکت میدهند و (آنها) به آن شادمان میشوند. (نا گهان) طوفان شدیدی میوزد، و موج از هر سو (به سوی آنها) بیاید، و گمان کنند، که راه گریزی ندارند (و هلاک خواهند شد)، الله را از روی اخلاص میخوانند: «که اگر ما را از این (گرفتاری) نجات دهی، قطعاً از سپاسگزاران خواهیم بود».
Verse 23
پس چون (الله) آنها را نجات داد، آنها به نا حق در زمین سرکشی (و ستم) میکنند ای مردم! سر کشی (و ستم) شما تنها به زیان خودتان است، متاع (چند روز) زندگی دنیاست، سپس بازگشتتان به سوی ماست، پس شما را به آنچه انجام میدادید، خبر میدهیم.
مثل زندگی دنیا، همانند آبی است که از آسمان نازل کردیم، سپس بر اثر آن گیاهان گوناگون زمین از آنچه مردم و چهارپایان میخورند؛ رویید، تا زمانی که زمین پیرایه خود بگرفت، و آراسته شد، و اهل آن گمان کردند که خود بر آن چیرهاند، (ناگهان) فرمان ما در شب یا روزی فرا رسد، و آنچنان آن (کشتزار) را درو کنیم که گوی دیروز هرگز (کشتزاری) نبوده است. این گونه آیات (خود) را برای گروهی که میاندیشند به تفصیل بیان میکنیم.
Verse 25
و الله به سرای سلامتی (= بهشت) دعوت میکند، و هر کس را بخواهد به راه راست هدایت میکند.
Verse 26
برای کسانیکه نیکی کردند، پاداش نیک (= بهشت) است و افزون بر آن (=رؤیت باری تعالی است). و تیرگی و خواری چهرههایشان را نپوشاند، اینان اهل بهشتند، و جاودانه در آن خواهند ماند.
Verse 27
و کسانیکه مرتکب بدیها شدند، پاداش هر بدی همانند آن است، و خواری (چهرههای) آنها را میپوشاند و هیچ کسی نمیتواند آنها را از (عذاب) الله نگه دارد (چنان شوند که) گویی با پارهای از شب تاریک چهرههایشان پوشیده شده است، اینان اهل آتش (دوزخ)اند و جاودانه در آن خواهند ماند.
Verse 28
(و به یاد آورید) روزیکه همۀ آنها را گرد آوریم، سپس به کسانیکه شرک آوردند گویم: «شما و معبودهایتان در مکان خود تان بمانید» پس آنها را از یکدیگر جدا میکنیم، و معبودهایشان (به آنها) میگویند: «شما ما را عبادت نمیکردید،
Verse 29
پس، بس است که الله میان ما و شما گواه باشد، که ما یقیناً از عبادت شما بیخبر بودیم».
Verse 30
آنجا هر کس هر چه پیش فرستاده است، میآزماید، و همه به سوی الله مالک حقیقی شان بازگردانده میشوند، و چیزهای را که افترا میبستند (از نظرشان) گم و نابود میشوند.
Verse 31
بگو: «چه کسی شما را از آسمان و زمین روزی میدهد؟کیست که مالک شنوایی و بینوا یی هاست؟ و چه کسی زنده را از مرده بیرون میآورد، و مرده را از زنده بیرون میآورد؟ و چه کسی کار (جهان) را تدبیر میکند؟ پس بی درنگ خواهند گفت: «الله» پس بگو: «آیا (از او) نمیترسید؟!
Verse 32
پس آن الله پروردگار حقیقی شماست، پس بعد از حق، چه چیزی است جز گمراهی؟ پس چگونه (از پرستش او) روی گران میشوید؟!».
Verse 33
این چنین سخن پروردگارت بر کسانیکه فاسق شدند؛ ثابت شده که آنها ایمان نمیآورند.
Verse 34
بگو: «آیا از این معبودهای شما کسی هست که آفرینش شما را آغاز میکند، سپس آن را باز میگرداند؟!» بگو: «الله آفرینش را آغاز میکند، سپس آن را باز میگرداند، پس چگونه (از حق) منحرف میشوید؟!».
Verse 35
بگو: «آیا از این معبودهای شما کسی هست که به (سوی) حق هدایت میکند؟!» بگو: «الله به (سوی) حق هدایت میکند، آیا کسی که به (سوی) حق هدایت میکند، برای پیروی سزاوارتر است یا کسیکه خود هدایت نمیشود؛ مگر آن که هدایتش کنند؟! پس شما را چه شده؟! چگونه داوری میکنید؟!».
Verse 36
و بیشتر آنها جز از گمان پیروی نمیکنند، بیتردید، گمان، از حق بینیاز نمیکند، یقیناً الله به آنچه میکنند، داناست.
Verse 37
و (سزاوار) نیست این قرآن، به دروغ (بدون وحی الهی) به الله نسبت داده شود؛ بلکه تصدیقکننده چیزی است که پیش از آن (نازل شده) است، و بیان و تفصیل (آن) کتاب است، شکی در آن نیست، از (جانب) پروردگار جهانیان است.
Verse 38
آیا آنها میگویند: «(او) آن را به دروغ (به الله) نسبت داده است؟!» بگو: «اگر راست میگویید، پس یک سوره همانند آن بیاورید، و جز الله هر که را که میتوانید به یاری بخوانید»
Verse 39
بلکه آنها چیزی را تکذیب کردند که به آن علم و احاطه نداشتند، و هنوز برای آنها مصداق (و حقیقت) آن نیامده است، بدین گونه کسانیکه پیش از آنها بودند (نیز) تکذیب کردند، پس بنگر سرانجام ستمکاران چگونه بوده است.
Verse 40
و از آنها کسی هست که به آن ایمان میآورد، و از آنها کسی هست که به آن ایمان نمیآورد، و پروردگار تو به مفسدان آگاهتر است.
Verse 41
و اگر (کافران) تو را تکذیب کردند، پس بگو: «عمل من برای خودم، و عمل شما برای خودتان است، شما از آنچه من میکنم بیزارید، و من (نیز) از آنچه (شما) میکنید بیزارم».
Verse 42
و ازآنها کسانی هستند که به تو گوش فرا میدهند، آیا تو میتوانی کران را بشنوانی، و هر چند نفهمند؟!
Verse 43
و از آنها کسانیاند که به تو مینگرند، آیا تو میتوانی کوران را راهنمایی کنی، و هر چند نبینند؟!
Verse 44
یقیناً الله به مردم هیچ ستم نمیکند، ولی مردم به خویشتن ستم میکنند.
Verse 45
و روزیکه (الله) آنها را محشور میکند، (چنان احساس میکنند) گویی جز ساعتی از روز که یکدیگر را بشناسند (در دنیا) درنگ نکردهاند، به راستی کسانیکه لقای الله را تکذیب کردند، زیان کردند، و هدایت نیافتند.
Verse 46
و اگر پارهای از چیزهای را که به آنها وعده دادهایم به تو نشان دهیم، یا تو را بمیرانیم، پس بازگشتشان به سوی ماست، پس الله بر آنچه که میکنند، گواه است.
Verse 47
برای هر امتی پیامبری است، پس هنگامیکه پیامبرشان آمد، میان آنها به عدالت داوری شود، و به آنها ستم نخواهد شد.
Verse 48
و میگویند: «اگر راست میگویید این وعده (عذاب) کی خواهد بود؟!».
Verse 49
بگو: «من برای خودم مالک هیچ زیانی و سودی نیستم، جز آنچه الله بخواهد، برای هر امتی سرآمدی است، هنگامیکه سرآمد آنها فرا رسد، پس نه ساعتی تأخیر میکنند، و نه پیشی میگیرند».
Verse 50
بگو: «به من خبر دهید؛ اگر عذاب او شبانگاه یا در روز به سراغ شما آید، مجرمان چه چیز را (اینگونه) به شتاب میطلبند؟!»
Verse 51
باز هنگامیکه (عذاب) واقع شد، آیا به آن ایمان میآورید؟ (آنگاه گفته میشود): حالا، در حالیکه با شتاب آن را میخواستید.
Verse 52
سپس به کسانیکه ستم کردند گفته میشود: «عذاب جاوید را بچشید! آیا جز به آنچه که میکردید کیفر داده میشوید؟!»
Verse 53
و از تو خبر میگیرند: آیا آن حق است؟! بگو: «آری، سوگند به پروردگارم، قطعاً آن حق است، و شما عاجز کننده نیستید (و نمیتوانید از آن فرار کنید)».
Verse 54
و هر کس که ستم کرده، اگر تمام آنچه در زمین است داشته باشد، حتماً (همه را) برای نجات خودش میدهد، و هنگامیکه عذاب را ببیند، پشیمانی (خود) را کتمان کنند، و میان آنها به عدالت داوری شود، و به آنها ستم نخواهد شد.
Verse 55
آگاه باشید، بیشک آنچه در آسمانها و زمین است، از آن الله است، آگاه باشید همانا وعدۀ الله حق است، و لیکن بیشتر آنها نمیدانند.
Verse 56
ﭻﭼﭽﭾﭿ
ﮀ
اوست که زنده میکند و میمیراند، و (همه) به سوی او باز گردانده میشوید.
Verse 57
ای مردم! به راستی که برای شما از جانب پروردگارتان موعظهای آمد، و شفایی برای آنچه در سینههاست و هدایت و رحمتی برای مؤمنان است.
Verse 58
بگو: «به فضل الله و به رحمت او، پس باید بدان خوشحال شوند، که آن از آنچه میاندوزند؛ بهتر است».
Verse 59
بگو: «به من خبر دهید؛ آنچه از رزق که الله برای شما نازل کرده است، پس بخشی از آن را حلال، و بخشی را حرام نمودهاید؟!» بگو: «آیا الله به شما اجازه داده است یا بر الله دروغ میبندید؟»
Verse 60
و کسانیکه بر الله دروغ میبندند، (دربارۀ) روز قیامت چه میپندارند؟! بیگمان الله بر (همۀ) مردم فضل (و کرم) دارد، و لیکن بیشترشان سپاسگزاری نمیکنند.
و در هیچ کار (و حالی) نباشی، و هیچ بخشی از قرآن را نمیخوانی، و هیچ عملی را انجام نمیدهید، مگر اینکه ما (حاضر و) گواه بر شما هستیم، هنگامیکه درآن (عمل) وارد میشوید، و هموزن ذرهای در زمین و نه در آسمان بر پروردگارت پوشیده نمیماند، و نه کوچکتر از آن (ذره) و نه بزرگتر، مگر اینکه در کتاب روشن (لوح محفوظ، ثبت) است.
Verse 62
آگاه باشید! همانا دوستان الله، نه ترسی بر آنهاست، و نه آنها غمگین میشوند.
Verse 63
ﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
(همان) کسانیکه ایمان آوردند، و پرهیزگاری میکردند.
Verse 64
برای آنان در زندگی دنیا و در آخرت بشارت است، سخنان الله تغییر ناپذیر است، این همان کامیابی بزرگ است.
Verse 65
(ای پیامبر!) سخن آنها تو را غمگین نکند بیگمان تمام عزت (و پیروزمندی) از آن الله است، او شنوای داناست.
Verse 66
آگاه باشید، هر که در آسمانها و هر که در زمین است، از آن الله است، و کسانیکه غیر الله؛ شریکان را میخوانند، پیروی (از دلیلی) نمیکنند، آنها تنها از گمان پیروی میکنند، و آنها فقط دروغ میگویند.
Verse 67
او کسی است که شب را برای شما قرار داد، تا در آن آرام بگیرید، و روز را روشن (قرار داد) بیگمان در اینها نشانههایی است برای گروهی که میشنوند.
Verse 68
(مشرکان) گفتند: «الله فرزندی برگزیده است» او منزه است، او بینیاز است، آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آن اوست، هیچ دلیلی نزد شما بر این (ادعا) نیست، آیا بر الله چیزی میگویید که نمیدانید؟!
Verse 69
بگو: «بیگمان کسانیکه به الله دروغ میبندند، رستگار نمیشوند».
Verse 70
بر خورداری (ناچیز) در دنیا دارند، آنگاه باز گشت شان به سوی ماست، سپس عذاب سختی بسبب آنکه کفر میورزیدند؛ به آنها میچشانیم.
Verse 71
و داستان نوح را بر آنها بخوان، چون به قوم خود گفت: «ای قوم من! اگر اقامت من، و یاد آوری من به آیات الله، بر شما گران آمده است، پس من بر الله توکل کردم، شما تدبیر (و اندیشۀ) خود و معبودهایتان را جمع کنید، سپس هیچ چیز از کارهایتان بر شما پوشیده نماند، آنگاه (برای کشتنم) به سوی من هجوم آورید، و (لحظهای) مرا مهلت ندهید.
Verse 72
پس اگر روی بگردانید، من (در مقابل دعوتم) از شما هیچ مزدی نخواسته ام، مزد من، تنها بر الله است، و من مأمور شده ام که از مسلمانان باشم».
Verse 73
پس آنها او را تکذیب کردند، آنگاه ما او را، و آنان که با او در کشتی بودند، نجات دادیم، و آنها را جانشین (گذشتگان) قرار دادیم، و کسانی را که آیات ما را تکذیب کردند؛ غرق کردیم. پس بنگر که سر انجام بیمدادهشدگان چگونه بود!
Verse 74
سپس بعد از او (= نوح) پیامبرانی به سوی قومشان فرستادیم، پس آنان دلایل روشنی برایشان آوردند، پس آنها (مستعد) نبودند که به آنچه پیش از آن تکذیب کرده بودند، ایمان آوردند. این چنین بر دلهای تجاوزکاران مهر مینهیم.
Verse 75
سپس بعد از آنها موسی و (برادرش) هارون را با آیات خود به سوی فرعون و اطرافیانش فرستادیم، پس آنها تکبر ورزیدند، و آنها گروه مجرم بودند.
Verse 76
پس چون حق از نزد ما برای آنها آمد، گفتند: «بیگمان این جادویی آشکار است».
Verse 77
موسی گفت: «آیا دربارۀ حق، چون برای شما آمده است (چنین) میگویید؟! آیا این جادو است؟ در حالیکه جادوگران رستگار نمیشوند».
Verse 78
(فرعونیان) گفتند: آیا آمدهای که ما را از آنچه نیاکانمان بر آن یافتیم، باز داری، و بزرگی (و حکومت) در روی زمین، از آن شما دو تن باشد؟ ما به شما دو نفر ایمان نمیآوریم.
Verse 79
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
و فرعون گفت: «تمام جادوگران (ماهر و) دانا را نزد من بیاورید».
Verse 80
پس چون جادوگران آمدند، موسی به آنها گفت: «آنچه شما (از وسایل سحر) میتوانید بیفکنید، (اکنون بر زمین) بیفکنید».
Verse 81
پس چون افکندند، موسی گفت: «آنچه شما آوردهاید، سحر است، بیگمان الله آن را باطل خواهد کرد، همانا الله عمل مفسدان را اصلاح نمیکند.
Verse 82
و الله با کلمات خود، حق را (ثابت و) پایدار میکند گرچه مجرمان کراهت داشته باشند».
Verse 83
پس هیچ کس به موسی ایمان نیاورد، جز گروهی اندک از قوم او، (آن هم) با ترس فرعون و اطرافیانش، که مبادا آنها را بیازارد، و بیشک فرعون در زمین سرکش (و جاه طلب) بود، و همانا او از اسرافکاران بود.
Verse 84
موسی گفت: «ای قوم من! اگرشما به الله ایمان آوردهاید، پس بر او توکل کنید، اگر مسلمان هستید».
Verse 85
گفتند: «بر الله توکل کردهایم، پروردگارا! ما را دستخوش فتنۀ گروه ستمگر قرار نده،
Verse 86
ﮮﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
و به رحمتت ما را از (شر) گروه کافران نجات بده».
Verse 87
و به موسی و برادرش (هارون علیهما السلام) وحی کردیم که: برای قوم خود، خانههای در (سرزمین) مصر انتخاب کنید، و خانههایتان را عبادتگاه قرار دهید، و نماز را بر پا دارید، و (ای موسی!) مؤمنان را (به پیروزی و بهشت) بشارت بده»
Verse 88
و موسی گفت: «پروردگارا! تو به فرعون و اطرافیانش زینت و اموالی (فراوان) در زندگی دنیا دادهای، پروردگارا! تا (بدین وسیله دیگران را) از راه تو گمراه کنند. پروردگارا! اموالشان را نابود کن، و دلهای شان را سخت کن، پس آنها ایمان نمیآورند، تا عذاب دردناک را ببینند».
Verse 89
(الله) فرمود: «قطعاً دعای شما دو نفر پذیرفته شد، پس استقامت کنید، و از راه کسانیکه نمیدانند، پیروی نکنید»
Verse 90
و (سر انجام ما) بنی اسرائیل را از دریا گذراندیم، پس فرعون و سپاهیانش از روی ستم و تعدی، در پی آنها رفتند، چون (فرعون) هنگام غرق شدنش فرا رسید، گفت: «ایمان آوردم، که هیچ معبودی (به حق)نیست؛ جز کسیکه بنی اسرائیل به او ایمان آوردهاند، و من از مسلمانان هستم».
Verse 91
(به او گفته شد:) حالا؟ در حالیکه قبلاً نافرمانی کردی و از مفسدان بودی!
Verse 92
پس امروز بدنت را (از دریا) نجات میدهیم، تا عبرتی برای کسانیکه بعد از تو میآیند باشی، و بیگمان بسیاری از مردم از آیات ما غافلند.
Verse 93
و به راستی که بنی اسرائیل را در جایگاه نیکو منزل دادیم، و از پاکیزهها روزیشان دادیم، پس اختلاف نکردند تا اینکه علم (و آگاهی) برایشان آمد، بیگمان پروردگار تو، روز قیامت در آنچه در آن اختلاف میکردند، میانشان داوری خواهد کرد.
Verse 94
پس اگر در آنچه بر تو نازل کردهایم در تردید هستی، از کسانیکه کتاب (آسمانی) را پیش از تو میخوانند؛ بپرس، یقیناً حق از طرف پروردگارت به تو رسیده است، پس هرگز از تردید کنندگان مباش! [به سورۀ اعراف آیه 157 رجوع فرمایید.]
Verse 95
و مباش هرگز از کسانیکه آیات الله را تکذیب کردند، آنگاه از زیانکاران خواهی بود.
Verse 96
بیگمان کسانیکه فرمان پروردگار بر آنها تحقق یافته، ایمان نمیآورند،
Verse 97
هر چند که هرگونه آیه (و معجزه) برای آنها بیاید، تا زمانی که عذاب دردناک را ببیند.
Verse 98
پس چرا هیچ شهر (و آبادی) ایمان نیاورد که ایمانشان سودشان دهد، مگر قوم یونس، چون ایمان آوردند عذاب رسوا کننده را در زندگی دنیا از آنها بر طرف کردیم، و تا مدتی معین آنها را بهرهمند ساختیم.
Verse 99
و اگر پروردگار تو میخواست، مسلماً تمام کسانیکه در (روی) زمین هستند، همگی ایمان میآوردند، آیا تو میخواهی مردم را مجبور کنی تا که ایمان بیاورند؟!
Verse 100
و هیچ کس جز به فرمان الله نمیتواند؛ ایمان بیاورد، و (الله) پلیدی را بر کسانیکه نمیاندیشند؛ قرار میدهد.
Verse 101
بگو: «بنگرید چه چیز (از نشانههای یگانگیاش) در آسمانها و زمین است؟» و این آیات و هشدارها به حال گروهی که ایمان نمیآورند، سودی نمیبخشد.
Verse 102
پس آیا آنها (چیزی) جز همانند روزهای کسانی را که پیش از آنها گذشتند، انتظار میکشند؟! بگو: «پس منتظر باشید، که بیگمان من (نیز) با شما از منتظرانم».
Verse 103
سپس پیامبران مان، و کسانی را که ایمان آوردهاند نجات میدهیم، اینگونه، بر ما حق است که مؤمنان را نجات دهیم.
Verse 104
بگو: «ای مردم! اگر از دین من در شک هستید، پس من کسانی را که شما به جای الله پرستش میکنید؛ نمیپرستم، و لیکن من تنها الله را میپرستم که شما رامی میراند، و من مأمور شده ام از مؤمنان باشم.
Verse 105
و اینکه روی خود را به آیین حنیف متوجه کن، و هرگز از مشرکان مباش!
Verse 106
و به جای الله، چیزی را که نه سودی به تو میرساند و نه زیانی به تو میرساند؛ نخوان، پس اگر چنین کنی، بیگمان از ستمکاران خواهی بود.
Verse 107
و اگر الله زیانی به تو برساند، پس جز او هیچ کس نتواند آن را بر طرف کند، و اگر ارادۀ خیری برای تو کند، پس هیچ کس فضل او را باز نتواند داشت، به هرکس از بندگانش که بخواهد میرساند و او آمرزندۀ مهربان است».
Verse 108
بگو: «ای مردم! بیتردید حق از طرف پروردگارتان برای شما آمد، پس هر کس هدایت شد، برای خود هدایت شده، و هر کس گمراه شد، پس به زیان خود گمراه شده است، و من نگهبان بر شما نیستم».
Verse 109
و از آنچه به تو وحی میشود پیروی کن، و صبر کن، تا الله داوری کند، و او بهترین داوران است.
تقدم القراءة