ترجمه سوره فتح به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
به راستی ما برای تو (فتح و) پیروزی آشکاری مقرر کردهایم. [مراد از این فتح و پیروزی صلح حدیبیه است. (تفسیر ابن کثیر).]
Verse 2
تا الله گناه گذشته و آیندۀ تو را بیامرزد، و نعمتش را بر تو تمام کند، و به راه راست هدایتت نماید.
Verse 3
ﭧﭨﭩﭪ
ﭫ
و الله به پیروزی شکست ناپذیری تو را یاری کند.
Verse 4
او کسی است که در دلهای مؤمنان آرامش نازل کرد، تا ایمانی بر ایمانشان بیفزایند، و سپاهیان آسمانها و زمین از آن الله است، و الله دانای حکیم است.
Verse 5
تا (سرانجام) مردان و زنان مؤمن را به باغهایی (از بهشت) وارد کند، که نهرها از زیر (درختان) آن جاری است، جاودانه در آنجا خواهند بود، و تا گناهانشان را از آنها بزداید (و ببخشد) و این نزد الله کامیابی بزرگی است.
Verse 6
و (نیز) مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرک را که به الله گمان بد میبرند، عذاب کند، حوادث ناگوار و بد بر آنان باد، و الله بر آنها خشم گرفته، و آنها را لعنت کرده، و جهنم را برای آنها آماده ساخته است، و چه بد جایگاهی است.
Verse 7
و سپاهیان آسمانها و زمین از آن الله است، و الله پیروزمند حکیم است.
Verse 8
ﯛﯜﯝﯞﯟ
ﯠ
(ای پیامبر) به راستی ما تو را گواه و مژدهدهنده و بیمدهنده فرستادیم.
Verse 9
تا (شما ای مردم) به الله و پیامبرش ایمان بیاورید و (دین) اورا یاری کنید، و او را بزرگ دارید، و بامداد و شامگاه او را تسبیح گویید.
Verse 10
بیگمان کسانیکه با تو بیعت میکنند، جز این نیست که با الله بیعت میکنند، دست الله بالای دست آنهاست، پس هرکس که پیمان شکنی کند، تنها به زیان خودش پیمان شکسته است، و هرکس به آنچه که بر آن با الله عهد بسته وفا کند، بزودی پاداش عظیمی به او خواهد داد. [مراد از این بیعت، بیت رضوان است که در روز حدیبیه زیر درختی انجام گرفت. (تفسیر ابن کثیر).]
Verse 11
به زودی باز ماندگان از اعراب (بادیهنشین، عذر آورده و) به تو (ای پیامبر) میگویند: «(نگهداری) اموال و زن و فرزندانمان ما را به خود مشغول داشت، (و نتوانستیم در سفر حدیبیه همراه شما باشیم) پس برای ما طلب آمرزش کن» آنها با زبانهای خود چیزی میگویند که در دلهای آنها نیست، بگو: «چه کسی میتواند در برابر الله از شما دفاع کند، اگر در حق شما زیانی بخواهد و یا در حق شما نفی بخواهد؟! بلکه الله به آنچه انجام میدهید آگاه است».
Verse 12
بلکه شما گمان بردید که پیامبر (الله) و مؤمنان هرگز به سوی خانوادۀ خویش باز نخواهند گشت، و این (گمان) در دلهای شما زینت یافته بود، و گمان بد بردید، و قومی هلاک شده (و نابود) گشتید.
Verse 13
و هرکس که به الله و پیامبرش ایمان نیاورد، پس (بداند که) ما برای کافران آتش سوزان (جهنم) را آماده کردهایم.
Verse 14
فرمانروایی آسمانها و زمین از آنِ الله است، هر که را بخواهد میآمرزد، و هر که را بخواهد عذاب میکند، و الله آمرزندۀ مهربان است.
Verse 15
هنگامیکه به سوی غنایم (خیبر) حرکت نمودید تا آنها را برگیرید، بازماندگان (حدیبیه) خواهند گفت: «بگذارید ما (نیز) در پی شما بیاییم». آنها میخواهند کلام الله را تغییر دهند، (ای پیامبر) بگو: «هرگز از پی ما نیایید، این چنین الله از پیش فرموده است». پس آنها خواهند گفت: «(نه) بلکه، شما به ما حسادت میورزید». بلکه (حقیقیت این است که) جز اندکی در نمییابند.
Verse 16
(ای پیامبر،) به باز ماندگان از اعراب (بادیه نیشن) بگو: «به زودی فراخوانده میشوید به سوی قومی سخت جنگجو (و نیرومند) که با آنها نبرد کنید، یا اسلام بیاورند، پس اگر اطاعت کنید، الله پاداش نیکی به شما میدهد، و اگر سرپیچی کنید همان گونه که پیش از این سرپیچی کردید، شما را به عذابی دردناک عذاب میدهد».
Verse 17
بر نابینا گناهی نیست، و بر لنگ (نیز) گناهی نیست، و بر بیمار (هم) گناهی نیست، (اگر اینها در جهاد شرکت نکنند). و هرکس از الله و رسولش اطاعت نماید، او را در باغهایی (از بهشت) وارد میسازد که نهرها از زیر (درختان) آن جاری است، و هر کس که سرپیچی کند به عذابی دردناک او را عذاب میکند.
Verse 18
به راستی الله از مؤمنان - هنگامیکه زیر درخت با تو بیعت کردند- خشنود شد، پس آنچه که در درون دلهای شان بود دانست، لذا آرامش را بر آنها نازل کرد و پیروزی (و فتحی) نزدیک را به آنها پاداش داد.
Verse 19
و (همچنین) غنیمتهای فراوانی که آن را به دست میآوردند، و الله پیروزمند حکیم است.
Verse 20
الله غنیمتهای فراوانی به شما وعده داده است که آنها را به دست میآورید، پس این (غنیمت خیبر) را برای شما زودتر فراهم ساخت، و دست (تعدّی) مردم (مخالف و دشمن) را از شما باز داشت، و تا (عبرت و) نشانهای برای مؤمنان باشد، و شما را به راه راست هدایت کند.
Verse 21
و (نیز غنیمتهای) دیگری که هنوز به آنها دست نیافتهاید، به تحقیق الله به آن احاطه دارد، و الله بر همه چیز تواناست.
Verse 22
و اگر کسانیکه کافر شدند، با شما میجنگیدند، یقیناَ پشت میکردند (و از میدان فرار میکردند) آنگاه یار و یاوری نمییافتند.
Verse 23
(این) سنت الله است، که پیش از این (نیز) گذشته است، و برای سنت الله هرگز دگرگونی نخواهی یافت.
Verse 24
و او کسی است که دست آنها را از شما، و دست شما را از آنها در درون مکه بعد از آنکه شما را بر آنها پیروز گرداند، (باز داشت و) کوتاه کرد. و الله به آنچه انجام میدهید بیناست.
آنها کسانی هستند که کافر شدند و شما را از مسجد الحرام بازداشتند، و از رسیدن قربانی به قربانگاهش (بازداشتند)، و اگر مردان و زنان مومن (مستضعف در مکه) نبودند، که شما آنها را نمیشناسید، (و بیم آن نبود) که آنها را پایمال (و هلاک) کنید، پس ندانسته (از کشتن) آنها به شما گناه (و ننگ و رنج) میرسید، (الله هرگز از این جنگ جلوگیری نمیکرد) تا الله هرکس را بخواهد در رحمت خود وارد کند، اگر (مؤمنان و کافران در مکه) از یکدیگر جدا بودند، مسلماً کافرانشان را به عذابی دردناک عذاب میکردیم.
Verse 26
آنگاه که کسانیکه کافر شدند در دلهای خود حمیت (= تعصب و نخوت) - همان حمیت جاهلیت - نهادند [ که نبوت رسول الله صلی الله علیه وسلم را قبول نکردند، و به نوشتن بسم الله الرحمن الرحیم اقرار ننمودند، و مانع رفتن مسلمانان به خانۀ الله شدند.]، پس الله آرامش خود را بر رسولش و بر مؤمنان نازل فرمود، و آنها را به کلمۀ تقوا ملزم ساخت، و آنها از هر کس سزاوار تر و اهل آن بودند، و الله به همه چیز داناست.
Verse 27
به راستی الله رؤیای رسولش را به حق تحقق بخشید، قطعاً اگر الله بخواهد همه شما در نهایت امنیت (و) در حالیکه سرهای خود را تراشیده و (یا) کوتاه کردهاید، و از هیچ کس ترس ندارید وارد مسجد الحرام خواهید شد، پس (الله) چیزهایی را میدانست که شما نمیدانستید، و پیش از آن، فتح (و پیروزی) نزدیکی (برای شما) مقرر نمود.
Verse 28
او کسی است که رسولش را به هدایت و دین حق فرستاد، تا آن را بر همۀ ادیان پیروز گرداند و کافی است که الله گواه باشد.
محمد ( صلی الله علیه وسلم) رسول الله است، و کسانیکه با او هستند، بر کافران سخت گیر (و شدید) و در میان خود مهربانند، آنها را در حال رکوع و سجده میبینی که از الله فضل و خشنودی میطلبند، نشانۀ (درستکاری) آنها در چهرههایشان از اثر سجده (نمایان) است. این توصیف آنها در تورات است، و توصیف آنها در انجیل همانند زراعتی که جوانه بزند، سپس آن را تقویت کرد، تا محکم گردیده، و بر پای خودایستاده است، و کشاورزان را به شگفتی وامیدارد، تا از (دیدن) آنها کافران را به خشم آورد، الله به کسانی از آنها که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند وعدۀ آمرزش و پاداش عظیمی دادهاست.
تقدم القراءة