ترجمه سوره قیامه به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
به روز قیامت سوگند میخورم.
Verse 2
ﮏﮐﮑﮒ
ﮓ
و به نفس ملامتگر سوگند میخورم.
Verse 3
ﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
آیا انسان میپندارد که (پس از مرگ) هرگز استخوانهایش را جمع نخواهیم کرد؟!
Verse 4
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
آری، ما قادریم که (حتی خطوط سر) انگشتانش را یکسان و مرتب کنیم.
Verse 5
ﮡﮢﮣﮤﮥ
ﮦ
بلکه انسان میخواهد که (آزادانه و بدون ترس از آخرت) در گناه و بدکاری مداومت داشته باشد.
Verse 6
ﮧﮨﮩﮪ
ﮫ
(از این رو) میپرسد: «روز قیامت کی خواهد بود؟!».
Verse 7
ﮬﮭﮮ
ﮯ
پس هنگامیکه چشم خیره شود.
Verse 8
ﮰﮱ
ﯓ
و ماه تیره (و بینور) گردد.
Verse 9
ﯔﯕﯖ
ﯗ
و خورشید و ماه یکجا جمع کرده شود.
Verse 10
ﯘﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
آن روز انسان میگوید: «راه گریز کجاست؟»
Verse 11
ﯞﯟﯠ
ﯡ
هرگز، هیچ گریزگاهی وجود ندارد.
Verse 12
ﯢﯣﯤﯥ
ﯦ
آن روز قرارگاه (نهایی) به سوی پروردگار توست.
Verse 13
ﯧﯨﯩﯪﯫﯬ
ﯭ
در آن روز انسان را از آنچه پیش یا پس فرستاده است خبر داده میشود.
Verse 14
ﯮﯯﯰﯱﯲ
ﯳ
بلکه انسان به خوبی بر خویشتن آگاه است.
Verse 15
ﯴﯵﯶ
ﯷ
اگر چه (در دفاع از خود) عذرهایش را در میان آورد.
Verse 16
ﯸﯹﯺﯻﯼﯽ
ﯾ
(ای پیامبر! هنگام نزول قرآن) زبانت را برای (تکرار و خواندن) آن شتابزده حرکت مده.
Verse 17
ﯿﰀﰁﰂ
ﰃ
مسلماً جمعآوری و خواندن آن بر (عهدۀ) ماست.
Verse 18
ﰄﰅﰆﰇ
ﰈ
پس هرگاه (توسط جبرئیل) آن را (بر تو) خواندیم، خواندن او را پیروی کن.
Verse 19
ﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
سپس بیانکردنش بر (عهدۀ) ماست.
Verse 20
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
هرگز چنین نیست (که شما مشرکان میپندارید) بلکه شما دنیا(ی زودگذر) را دوست دارید.
Verse 21
ﭖﭗ
ﭘ
و آخرت را رها میکنید.
Verse 22
ﭙﭚﭛ
ﭜ
آن روز چهرههایی تازه (و شاداب) است.
Verse 23
ﭝﭞﭟ
ﭠ
به سوی پروردگارش مینگرد.
Verse 24
ﭡﭢﭣ
ﭤ
و در آن روز چهرههایی عبوس (و درهم کشیده) است.
Verse 25
ﭥﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
یقین دارد که آسیبی کمرشکن به او میرسد.
Verse 26
ﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
آری، چون (جان) به گلوگاهش برسد.
Verse 27
ﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
و گفته شود: چه کسی است که افسون بخواند؟ (و او را نجات دهد).
Verse 28
ﭵﭶﭷ
ﭸ
و یقین کند که زمان جدایی (از دنیا) است.
Verse 29
ﭹﭺﭻ
ﭼ
و ساقها(ی پایش) به هم بپیچد.
Verse 30
ﭽﭾﭿﮀ
ﮁ
در آن روز راندن (و مسیر همه) به سوی پروردگارت خواهد بود.
Verse 31
ﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
پس (او) نه تصدیق کرده است و نه نماز گزارده است.
Verse 32
ﮇﮈﮉ
ﮊ
بلکه (قرآن را) تکذیب کرد و (از ایمان) روی گرداند.
Verse 33
ﮋﮌﮍﮎﮏ
ﮐ
سپس خرامان به سوی خانوادهاش بازگشت.
Verse 34
ﮑﮒﮓ
ﮔ
وای برتو! پس وای برتو!
Verse 35
ﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
بازهم وای برتو! پس وای برتو!
Verse 36
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
آیا انسان گمان میکند که (بیهدف و بدون حساب و جزا) به خود رها میشود؟
Verse 37
ﮠﮡﮢﮣﮤﮥ
ﮦ
آیا (او) نطفهای از منی که (در رحم) ریخته میشود نبود؟!
Verse 38
ﮧﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
آنگاه به صورت خون بسته درآمد، پس (الله او را) آفرید، و درست و استوار ساخت.
Verse 39
ﮭﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
پس از او دو زوج نر و ماده پدید آورد.
Verse 40
آیا (چنین آفریدگاری) قادر نیست که مردگان را (دوباره) زنده کند؟!
تقدم القراءة