ترجمه سوره فصلت به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﭑ
ﭒ
حم (حا. میم)
Verse 2
ﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
نازل شدن (این کتاب) از سوی (الله) بخشندۀ مهربان است.
Verse 3
کتابی است که آیاتش به روشنی بیان شده است، در حالیکه (بزبان) عربی است، برای گروهیکه میدانند.
Verse 4
بشارتدهنده، و هشدار دهنده است، پس بیشتر آنها رویگردان شدند، پس آنها نمیشنوند.
Verse 5
و گفتند: «دلهای ما از آنچه ما را به آن دعوت میکنی در پوششهای است، و در گوشهایمان سنگینی است، و میان ما و تو حجابی است، پس تو (به شیوۀ خود) عمل کن، ما (نیز به شیوۀ خود) عمل میکنیم».
Verse 6
بگو: «من فقط انسانی مانند شما هستم، به من وحی میشود که معبود شما معبود یگانه است، پس به او روی آورید و از او طلب آمرزش کنید، و وای بر مشرکان»!
Verse 7
(همان) کسانیکه زکات نمیدهند، و آنها که به آخرت ایمان ندارد.
Verse 8
بیگمان کسانیکه ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، برای آنها پاداش بیپایان است.
Verse 9
بگو: آیا شما به آن کسیکه زمین را در دو روز آفرید کافر میشوید، و برای او همتایانی قرار میدهید؟! او پروردگار جهانیان است.
Verse 10
و در آن (زمین) کوهها را از فرازش پدید آورد، و در آن برکت داد، و خوراک (و رزق، اهل) آن را مقدر (و معین) فرمود، (اینها همه) در چهار روز بود، (بنا بر این) برای سؤال کنندگان (و اضح و) روشن گردید.
Verse 11
سپس به سوی آسمان متوجه شد، در حالیکه بصورت دود بود، پس به آن و به زمین فرمود: «خواسته یا ناخواسته بیایید» گفتند: «به دلخواه آمدیم».
Verse 12
پس آنها را (بصورت) هفت آسمان در دو روز ساخت، و در هر آسمانی کار (و تدبیر) آن (آسمان) را وحی کرد، و آسمان دنیا را با چراغهایی (= ستارگان) بیاراستیم (و از شیاطین) حفظ کردیم، این است تقدیر (الله) پیروزمند دانا.
Verse 13
پس اگر آنها روی گرداندند، بگو: «من شما را از صاعقهای همانند صاعقۀ عاد و ثمود بیم میدهم».
Verse 14
چون پیامبران ازپیش رو و پشت سر (از هر سو) نزدشان آمدند، (گفتند) که جز الله را نپرستید، (آنها) گفتند: «اگر پروردگار ما میخواست، فرشتگانی را نازل میکرد، پس ما به آنچه شما بدان فرستاده شدهاید، کافر هستیم».
Verse 15
اما (قوم) عاد به ناحق در زمین تکبر ورزیدند، و گفتند: «چه کسی از ما نیرومندتر است؟!» آیا ندیدند الله ذاتیکه آنان را آفریده از آنها نیرومندتر است؟! و آنها همواره آیات ما را انکار میکردند.
Verse 16
پس (ما) تند بادی شدید (و سرد) در روزهایی شوم بر آنها فرستادیم، تا عذاب خوار کننده را در زندگی دنیا به آنها بچشانیم، و بیگمان عذاب آخرت خوار کنندهتر است، و آنها (از هیچ سویی) یاری نخواهند شد.
Verse 17
و اما (قوم) ثمود را هدایت کردیم، پس آنها نابینایی را بر هدایت ترجیح دادند، لذا به (خاطر) آنچه میکردند، صاعقۀ عذاب خوارکننده آنها را (فرو) گرفت.
Verse 18
ﯬﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
و کسانی را که ایمان آورده بودند و پرهیزگار بودند، نجات دادیم.
Verse 19
و روزیکه دشمنان الله را به سوی آتش گرد آورده شوند، پس آنها (برای پیوستن دیگران) باز داشته شوند.
Verse 20
تا چون (همگی) به آن (آتش دوزخ) برسند، گوشهایشان و چشمهایشان و پوستهایشان به آنچه میکردند بر علیه آنها گواهی میدهند.
Verse 21
و آنها به پوستهایشان گویند: «چرا بر علیه ما گواهی دادید؟!» (در جواب) گویند: «همان الهی که هر چیز را به سخن آورده است، ما را گویا ساخته است، و او نخستین بار شما را آفرید، و به سوی او باز گردانده میشوید».
Verse 22
از اینکه (مبادا) گوشهایتان و چشمهایتان و پوستهایتان بر علیه شما گواهی دهند (گناهانتان را) پنهان نمیکردید، و لیکن شما گمان میکردید که الله بسیار از آنچه را که انجام میدهید نمیداند.
Verse 23
این گمان (بد) شما بود، که دربارۀ پروردگارتان داشتید، شما را هلاک کرد، پس از زیانکاران شدید.
Verse 24
پس اگر صبر کنند آتش (جهنم) جایگاهشان است، و اگر پوزش بخواهند، پس عذرشان پذیرفته نمیشود.
Verse 25
و ما برای آنها همنشینانی (از شیاطین) قرار دادیم، پس (زشتیها را) از پیش رو و پشت سر آنها برایشان بیاراستند، و بر آنها نیز همانند امتهایی از جن و انس که پیش از آنها بودند، فرمان (عذاب) تحقق یافت، بیگمان آنها زیانکار بودند.
Verse 26
و کسانیکه کافر شدند گفتند: «به این قرآن گوش فرا ندهید، و در (هنگام تلاوت) آن جنجال کنید (و سخنان بیهوده بگویید) شاید پیروز گردید».
Verse 27
پس یقیناً کسانی را که کافر شدند، عذاب سختی میچشانیم، و آنها را به (خاطر) بدترین اعمالیکه انجام میدادند، کیفر میدهیم.
Verse 28
این آتش کیفر دشمنان الله است، که آنان در آن سرای جاوید دارند، کیفری است به (سبب) آنکه آیات ما را انکار میکردند.
Verse 29
و کسانیکه کافر شدند، گفتند: «پروردگارا! آن دو کسانی از جن و انس که ما را گمراه کردند، به ما نشان بده، که آن دو را زیر پای خود قرار دهیم (و لگد کوبشان کنیم) تا از پستترین (مردم) باشند».
Verse 30
بیگمان کسانیکه گفتند: «پروردگار ما الله است» سپس استقامت کردند، فرشتگان بر آنها نازل میشوند (و میگویند:) «نترسید، و اندوهگین نباشید، و بشارت باد، به بهشتیکه شما وعده داده میشدید.
Verse 31
ما در زندگی دنیا و (نیز) در آخرت دوستان (و یاران) شما هستیم، و برای شما در آن (بهشت) هر چه دلتان بخواهد فراهم است، و هر چه در خواست کنید برایتان (حاضر) است.
Verse 32
ﭷﭸﭹﭺ
ﭻ
(اینها) پذیرایی از سوی (الله) آمرزندۀ مهربان است».
Verse 33
و چه کسی خوش گفتارتر است از کسیکه به سوی الله دعوت کند، و کار شایسته انجام دهد، و گوید: «بیشک من از مسلمانان هستم؟!»
Verse 34
و (هرگز) نیکی و بدی یکسان نیست، همیشه به نیکوترین شیوه پاسخ ده، پس ناگاه (میبینی) همان کسکه میان تو و او دشمنی است، گویی دوست صمیمی است.
Verse 35
و (اما) جز کسانیکه شکیبا باشند آن را نپذیرند، و جز دارندۀ بهرهای بزرگ (از ایمان و اخلاق) آن را نپذیرد.
Verse 36
و هرگاه وسوسهای (باز دارنده) از سوی شیطان تو را باز گرداند، پس به الله پناه ببر، یقیناً اوست که شنوای داناست.
Verse 37
و از نشانههای او، شب و روز، و خورشید و ماه است، برای خورشید و برای ماه سجده نکنید، و برای الله که آنها را آفریده است، سجده کنید، اگر تنها او را میپرستید.
Verse 38
پس اگر (کافران) تکبر کنند، (باکی نیست) پس کسانیکه نزد پروردگارت هستند، شب و روز او را تسبیح میگویند و آنان خسته نمیشوند.
Verse 39
و از نشانههای او (این) است که زمین را خشک (و بیجان) میبینی، پس هنگامیکه آب (باران) را بر آن فرو فرستیم، به جنبش در آید و برویاند، بیگمان کسیکه آن را زنده کرد، یقیناً مردگان را زنده میکند، بیشک او بر هر چیز تواناست.
Verse 40
بیگمان کسانیکه در آیات ما کجروی میکنند، بر ما پوشیده نیستند، آیا کسیکه در آتش انداخته شود بهتر است، یا کسیکه روز قیامت ایمن (و بدون وحشت) بیاید؟! هر چه میخواهید بکنید، مسلماً او به آنچه انجام میدهید بیناست.
Verse 41
بیگمان کسانیکه به ذکـر (= قرآن) هنگامیکه برای (هدایت) آنان آمده کافر شدند، (نیز بر ما پوشیده نیستند). و به راستی که آن کتابی ارجمند است.
Verse 42
که هیچ گونه باطلی نه از پیش روی آن و نه از پشت سر آن، به او راه نیابد، از سوی حکیم ستوده نازل شده است.
Verse 43
(ای پیامبر) به تو (چیزی) گفته نمیشود، مگر آنچه به پیامبران پیش از تو گفته شد، مسلماً پروردگار تو دارای آمرزش، و (هم) دارای مجازات دردناک است.
Verse 44
و اگر آن را قرآنی عجمی (= غیر عربی) قرار میدادیم، یقیناً میگفتند: «چرا آیاتش روشن (و واضح) نیست؟! آیا (قرآن) عجمی است، و (مخاطب آن) عربی است؟!» بگو: «این (قرآن) برای کسانیکه ایمان آوردند، هدایت و شفاست، و کسانیکه ایمان نمیآورند، در گوشهایشان سنگینی است، و آن (قرآن) برایشان (مایۀ) کوری است، آنان (همچون کسانی اند که گـویا) از جـایی دور ندا داده میشوند».
Verse 45
و به راستی ما به موسی کتاب (تورات) دادیم، پس در آن اختلاف شد، و اگر فرمانی از پروردگار تو پیش از این نبود، مسلماً در میان آنها داوری میشد، و بیگمان آنها دربارۀ آن (= قرآن) در شکی قوی هستند.
Verse 46
هر کسکه کار شایستهای انجام دهد، پس به سود خود اوست، و هر کس بدی کند، پس به زیان اوست، و پروردگار تو هرگز به بندگان ستم نمیکند.
Verse 47
علم (وقوع) قیامت تنها به سوی او (الله) باز گردانده میشود، و هیچ میوهای از غلافش بیرون نمیشود و هیچ مادهای باردار نمیشود و نمی زاید مگر به علم او، و روزیکه آنها را ندا میدهد (و می فرماید:) کجایند شریکانی (که برای) من (می پنداشتید؟!) گویند: «(پروردگارا!) ما (در درگاه تو) عرضه داشتیم که هیچ کس از ما (بر شرک) گواهی نمیدهد».
Verse 48
و آنچه را پیش از این میخواندند، از (نظرشان) ناپدید (و نابود) شد، و دریافتند که (در آن روز) هیچ راه گریزی ندارند.
Verse 49
انسان (هرگز) از طلب خیر (و نیکی) خسته نمیشود، و اگر شر (و بدی) به او برسد، مأیوس و ناامید میشود.
Verse 50
و اگر پس از رنجی که به او رسیده است، رحمتی از سوی خود به او بچشانیم، مسلماً میگوید: «این حق من است، و گمان نمیکنم قیامت بر پا میشود، و (به فرض) اگر به سوی پروردگارم باز گردانده شوم، بیگمان برای من نزد او (پاداشهای) نیکو (و خوش) است». پس بیگمان کسانیکه کافر شدند به آنچه کردهاند آگاه خواهیم کرد، و از عذاب سخت به آنها میچشانیم.
Verse 51
و هرگاه بر انسان (خیر و) نعمتی عطاء نمائیم، روی میگرداند، و متکبرانه (از حق) دور میشود، و هرگاه شر (و بدی) به او برسد، پس دعا (و تقاضا) یش (برای دفع آن) افزون میشود.
Verse 52
(ای پیامبر!) بگو: «به من خبر دهید اگر این (قرآن) از سوی الله باشد، سپس شما به آن کافر شوید، چه کسی گمراهتر خواهد بود از کسیکه (با آن) در مخالفت (شدید و) دور است.
Verse 53
به زودی نشانههای خود را در آفاق و در نفس خودشان به آنها نشان خواهیم داد، تا برای آنها روشن گردد که او حق است، آیا کافی نیست که پروردگارت بر همه چیز گواه است؟!
Verse 54
آگاه باش، که آنها از لقای پروردگارشان در شک اند، و آگاه باش که او به همه چیز احاطه دارد.
تقدم القراءة