سورة المدثر

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

ترجمه سوره مدثر به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

Verse 1
ای جامه بر سر کشیده!
Verse 3
و پروردگارت را بزرگ شمار.
Verse 4
و لباس‌هایت را پاکیزه دار.
Verse 6
و نباید برای افزون‌خواهی چیزی را بدهی.
Verse 7
و برای (خوشنودی) پروردگارت شکیبا باش.
Verse 8
پس هنگامی‌که در «صور» دمیده شود.
Verse 11
(ای پیامبر!) مرا با کسی‌که او را تنها آفریده‌ام واگذار.
Verse 12
و (همان که) مال فراوانی برایش قرار دادم.
Verse 13
و فرزندانی که همیشه (در خدمت او و) با او هستند.
Verse 14
و همه وسایل (و امکانات) زندگی را در اختیارش قرار دادم.
Verse 15
باز (هم) طمع دارد که (برآن) بیفزایم.
هرگز، (چنین نخواهد شد) بی‌گمان او نسبت به آیات ما دشمنی (و عناد) دارد.
Verse 17
و به زودی او را به مشقت و سختی می‌اندازم.
Verse 18
زیرا که او (برای مبارزه با قرآن) اندیشید، و اندازه (و محاسبه) کرد.
Verse 19
پس مرگ بر او باد! چگونه اندازه (و محاسبه) کرد؟!
Verse 20
باز (هم)، مرگ بر او باد! چگونه اندازه (و محاسبه) کرد؟!
Verse 22
آنگاه چهره درهم کشید و روی ترش کرد.
Verse 23
سپس (به حق) پشت نمود و تکبر ورزید.
آنگاه گفت: «این (قرآن) چیزی جز جادویی که (از دیگران) آموخته شده، نیست.
Verse 26
به زودی او را به سقر (جهنم) درخواهم آورد.
Verse 28
(آتش سوزانی که) نه (چیزی را) باقی می‌گذارد و نه (چیزی را) رها می‌کند.
Verse 29
پوست را (دگرگون کرده و) می‌سوزاند.
Verse 30
برآن (آتش) نوزده (فرشته) گمارده شده است.
و ما مأموران دوزخ را جز فرشتگان قرار ندادیم، و شمار آن‌ها را جز برای آزمایش کافران معین نکردیم، تا اهل کتاب یقین کنند، و کسانی‌که ایمان آورده‌اند بر ایمان خود بیفزایند، و اهل کتاب و مؤمنان، گرفتار شک و تردید نشوند، و تا کسانی‌که در دل‌هایشان مرض است و (نیز) کافران بگویند: «الله از این مثل (و توصیف) چه خواسته است؟» بدین گونه الله هرکس را بخواهد گمراه می‌سازد، و هرکس را بخواهد هدایت می‌کند، و (شمار) لشکریان پروردگارت را جز او (کسی) نمی‌داند، و این جز پند و اندرزی برای انسان‌ها نیست.
Verse 32
آری، (هرگز این‌چنین نیست که آن‌ها تصور می‌کنند) سوگند به ماه.
Verse 33
و به شب هنگامی‌که پشت کند.
Verse 34
و به صبح هنگامی‌که روشن شود.
Verse 35
که آن (آتش دوزخ) یکی از (چیزهای) بزرگ (و هولناک) است.
Verse 36
(ترساننده و) هشداردهنده برای انسان‌هاست.
برای کسی از شما که بخواهد (در راه راست) پیش افتد، یا (از آن) عقب بماند.
Verse 40
که در باغ‌های (بهشت) هستند، و می‌پرسند
Verse 42
چه چیز شما را به «سقر» (دوزخ) درآورد؟
Verse 44
و بی‌نوا(یان) را طعام نمی‌دادیم.
Verse 45
و پیوسته همراه یاوه‌گویان (و اهل باطل) هم‌صدا می‌شدیم.
Verse 46
و همواره روز جزا را تکذیب می‌کردیم.
Verse 47
تا زمانی که مرگ به سراغمان آمد.
Verse 48
پس شفاعت شفاعت‌کنندگان به آن‌ها سودی نمی‌بخشد.
پس آن‌ها را چه شده است که از پند (و تذکر) روی گردانند؟!
Verse 50
گویی که آن‌ها (گور) خران رم کرده‌اند.
بلکه هرکدام از آن‌ها (توقع دارد و) می‌خواهد که (به او) نامۀ گشاده (و جداگانه از سوی الله) داده شود.
هرگز چنین نیست (که آنان می‌پندارند) بلکه آن‌ها از (عذاب) آخرت نمی‌ترسند.
Verse 54
نه، حقاً که این (قرآن) پند (و یادآوری) است.
Verse 55
پس هرکس که بخواهد آن را یاد کند (پند گیرد).
و یاد نمی‌کنند (و پند نمی‌گیرند) مگر این‌که الله بخواهد، او اهل تقوا و اهل آمرزش است.
تقدم القراءة