ترجمه سوره مؤمنون به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﭑﭒﭓ
ﭔ
به راستی مؤمنان رستگار شدند.
Verse 2
ﭕﭖﭗﭘﭙ
ﭚ
همان کسانیکه در نمازشان خاشع (و فروتن) هستند.
Verse 3
ﭛﭜﭝﭞﭟ
ﭠ
و کسانیکه از لغو (و کارهای بیهوده) روی گردانند.
Verse 4
ﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
و کسانیکه زکات را انجام میدهند.
Verse 5
ﭦﭧﭨﭩ
ﭪ
و آنها که شرمگاهشان را حفظ میکنند.
Verse 6
جز بر همسرانشان یا (بر) کنیزانشان، پس بیگمان اینان (در بهرهگیری از آنان) ملامت نمیشوند.
Verse 7
پس کسیکه فراتر از این بخواهد، آنانند که تجاوز گرند.
Verse 8
ﭾﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
و کسانیکه امانتهایشان و عهد خود را رعایت میکنند.
Verse 9
ﮄﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
و کسانیکه بر نمازهایشان مواظبت مینمایند.
Verse 10
ﮊﮋﮌ
ﮍ
(آری) اینانند که وارثند.
Verse 11
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
کسانیکه (بهشت) فردوس را ارث میبرند، و جاودانه در آن خواهند ماند.
Verse 12
و به راستی انسان را از چکیدهای از گِل آفریدیم.
Verse 13
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
سپس او را از نطفهای در قرارگاهی استوار (= رحم) قرار دادیم.
Verse 14
سپس نطفه را (به صورت) علقه (= خون بسته) گرداندیم، آنگاه علقه را (به صورت) مضغه (= پاره گوشتی) درآوردیم، آنگاه مضغه را (به صورت) استخوانهایی گردانیدیم، پس بر استخوانها گوشت پوشاندیم، سپس آن را آفرینشی دیگر بخشیدیم، پس (پر برکت و) بزرگوار است، الله که بهترین آفرینندگان است.
Verse 15
ﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
سپس مسلماً شما بعد از این خواهید مرد.
Verse 16
ﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
آنگاه یقیناً شما روز قیامت بر انگیخته میشوید.
Verse 17
و بهراستی بر فرازتان هفت آسمان آفریدیم، و (ما هرگز) از آفرینش (خود) غافل نبودهایم.
Verse 18
و از آسمان آبی بهاندازهای معین نازل کردیم، پس آن را در زمین جای دادیم، و بیگمان ما بر از بین بردن آن کاملاً قادر هستیم.
Verse 19
پس بوسیلۀ آن باغهایی از درختان خرما و انگور برای شما پدید آوردیم، شما را در آن (باغها) میوههای بسیار است، و از آن میخورید.
Verse 20
و (نیز) درختی را که از طور سینا بیرون میآید (= درخت زیتون) که از آن روغن و (نان) خورش برای خورندگان فراهم میشود.
Verse 21
و بیگمان برای شما در چهارپایان عبرتی است، از آنچه درونشان است (= از شیر آنها) شما را سیراب میکنیم؛ و برای شما در آنها منافع فراوان است، و از (گوشت) آنها میخورید.
Verse 22
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
و بر آنها و بر کشتیها سوار میشوید.
Verse 23
و به راستی (ما) نوح را به سوی قومش فرستادیم، پس (او به آنها) گفت: «ای قوم من! الله را بپرستید، که جز او معبودی برای شما نیست، آیا پرهیز نمیکنید؟!
Verse 24
پس اشراف قومش، (آن) کسانیکه کافر بودند؛ گفتند: «این (مرد) جز بشری همچون شما نیست، که میخواهد بر شما برتری جوید، اگر الله میخواست، همانا فرشتگانی را نازل میکرد، ما (هرگز) چنین چیزی را در (میان) نیاکان خود نشنیدهایم.
Verse 25
او مرد دیوانهای بیش نیست، پس تا مدتی دربارۀ او صبر کنید،
Verse 26
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
(نوح) گفت: «پروردگارا! مرا در برابر تکذیب آنها یاری کن»
Verse 27
پس به او وحی کردیدم که: «به دیدگان ما و به وحی ما کشتی را بساز، پس هنگامیکه فرمان ما فرا رسد، و آب از تنور بجوشد، آنگاه از هر نوع (حیوان) یک جفت (نر و ماده) در کشتی سوار کن و (نیز) خانواده خود را (سوار کن) جز کسی از آنان را که وعدۀ (هلاک) از پیش بر او مقرر شده است. و در(بارۀ) کسانیکه ستم کردند، با من سخن مگو، که آنان غرق شدنی هستند».
Verse 28
هنگامیکه تو و همراهانت بر کشتی سوار شدید؛ بگو: «ستایش برای الله است که ما را از قوم ستمگر نجات داد».
Verse 29
و (نیز) بگو: «پروردگارا! ما را در منزلگاهی پر برکت فرود آور، و تو بهترین فرود آورندگانی».
Verse 30
بیگمان در این (ماجرا) نشانههایی است، و (ما) بهراستی آزمایش میکنیم.
Verse 31
ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
سپس قوم دیگری را بعد از آنها به وجود آوردیم.
Verse 32
پس از خودشان پیامبری در (میان) آنان فرستادیم که: «الله را بپرستید، که جز او معبودی برای شما نیست، آیا پرهیز نمیکنید؟!»
Verse 33
و گروهی از اشراف قومش که کافر بودند، و دیدار آخرت را تکذیب میکردند، و در زندگی دنیا به آنها نعمت و آسایش داده بودیم، گفتند: «این (مرد) بشری همچون شما است، از آنچه که (شما) میخورید، میخورد، و از آنچه که شما مینوشید، مینوشد.
Verse 34
و اگر از بشری همچون خود اطاعت کردید، یقیناً شما زیانکار خواهید شد.
Verse 35
آیا (او) به شما وعده میدهد: که همانا شما چون مردید و خاک و استخوانهایی (پوسیده) شدید، (بار دیگر از گور) بیرون آورده میشوید؟!
Verse 36
ﯖﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
هیهات، هیهات (= دور است، دور است) آنچه به شما وعده داده میشود.
Verse 37
جز زندگی دنیوی ما چیزی نیست، میمیریم و زنده میشویم، و هرگز برانگیخته نخواهیم شد.
Verse 38
او جز مردی نیست که بر الله دروغ بسته است، و ما به او ایمان نمیآوریم».
Verse 39
ﯴﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
(پیامبرشان) گفت: «پروردگارا! مرا در برابر تکذیب آنها یاری کن».
Verse 40
ﯺﯻﯼﯽﯾ
ﯿ
(الله) فرمود: «بهزودی (از کار خود) پشیمان خواهند شد»
Verse 41
پس صیحه (= بانگ مرگبار) آنها را به حق فرو گرفت، آنگاه آنها را (همچون) خاشاکی (بر سیلاب) قرار دادیم، پس قوم ستمکار (از رحمت الله) دور (و نابود) باد.
Verse 42
ﰊﰋﰌﰍﰎﰏ
ﰐ
سپس اقوام دیگری را بعد از آنها پدید آوردیم.
Verse 43
هیچ امتی از اجل خود پیشی نمیگیرد، و نه تأخیر میکند.
Verse 44
سپس پیامبران خود را پی در پی فرستادیم، هر زمان پیامبری برای (هدایت) امتی میآمد، او را تکذیب میکردند، پس (ما نیز) آنها (= امتهای کافر) را یکی پس از دیگری هلاک کردیم، و آنها را افسانههایی (برای آیندگان) قرار دادیم. پس دور باد قومی که ایمان نمیآورند.
Verse 45
سپس موسی و برادرش هارون را با آیات خود، و دلایل آشکار فرستادیم،
Verse 46
به سوی فرعون و اشراف (قوم) او، پس آنها تکبر کردند، و مردمی (سرکش و) برتری جوی بودند.
Verse 47
پس گفتند: «آیا (ما) به دو انسان مانند خود ایمان بیاوریم، در حالیکه قوم آنها بردگان (و زیر دستان) ما هستند؟!»
Verse 48
ﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
پس (آنها) آن دو (پیامبر) را تکذیب کردند، سرانجام (همگی) از هلاک شدگان گشتند.
Verse 49
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
و به راستی به موسی کتاب (تورات) دادیم، باشد که آنان (= بنی اسرائیل) هدایت شوند.
Verse 50
و پسر مریم و مادرش را آیتی قرار دادیم، و آنها را در مکانی بلند و هموار که دارای امنیت و آب جاری بود، جای دادیم.
Verse 51
ای پیامبران! از (غذاهای) پاکیزه بخورید، و کار شایسته انجام دهید، بیشک من به آنچه انجام میدهید؛ آگاهم.
Verse 52
و بیگمان این امت شما، امت واحدی است، و من پروردگار شما هستم، پس از من بترسید.
Verse 53
پس آنها در میان خود در کار (دین) شان فرقه فرقه و پراکنده شدند، و هر گروه به آنچه نزد خود دارند؛ خوشحالاند.
Verse 54
ﯣﯤﯥﯦﯧ
ﯨ
پس (ای پیامبر!) آنها را تا مدتی در جهل و غفلتشان بگذار.
Verse 55
آیا گمان میکنند که آن مال و فرزندان که با آنها آنان را یاری میدهیم.
Verse 56
برای این است که شتابان خیرات (و نیکیها) به آنها برسانیم؟! (چنین نیست) بلکه آنها (حقیقت را) درنمییابند.
Verse 57
بیگمان کسانیکه از خوف پروردگارشان بیمناکاند.
Verse 58
ﰂﰃﰄﰅﰆ
ﰇ
و کسانیکه به آیات پروردگارشان ایمان میآورند.
Verse 59
ﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
و کسانیکه به پروردگارشان شرک نمیآورند.
Verse 60
و کسانیکه (در راه الله) آنچه را باید بدهند، میدهند، و (با این حال) دلهایشان بیمناک است، که بیگمان آنان بهسوی پروردگارشان باز میگردند.
Verse 61
(آری) اینانند که در نیکیها شتاب میکنند، و در انجام آن (از دیگران) پیشی میگیرند.
Verse 62
(ما) هیچ کس را جز بهاندازۀ توانش تکلیف نمیکنیم، و نزد ما کتابی است که به حق سخن میگوید، و به آنها هیچ ستمی نمیشود.
Verse 63
بلکه دلهای آنها از این (کتاب) در غفلت است، و آنها جز این؛ اعمال (زشت) دیگری (نیز) دارند که پیوسته آن را انجام میدهند.
Verse 64
تا زمانی که متنعمان آنها را به عذاب گرفتار کنیم، در این هنگام آنها ناله و فریاد سر میدهند.
Verse 65
(به آنها گفته میشود:) امروز فریاد نکنید، یقیناً شما از سوی ما یاری نخواهید شد.
Verse 66
بهراستی آیات من پیوسته بر شما خوانده میشد، پس شما (از حق اعراض میکردید و) به عقب باز میگشتید.
Verse 67
ﮝﮞﮟﮠ
ﮡ
در حالیکه در برابر آن تکبر میکردید، (و در مجالس) شبانۀ (خود) به بدگویی میپرداختید (و افسانه سرایی میکردید)
Verse 68
آیا (آنها) در این گفتار نیندیشیدند، یا (اینکه) چیزی برای آنان آمده که برای نیاکان نخستین شان نیامده است؟!
Verse 69
یا (اینکه) پیامبرشان را نشناختهاند، پس او را انکار میکنند؟!
Verse 70
یا میگویند او جنون دارد؟ (چنین نیست) بلکه (او) حق را برای آنها آورده است، و بیشترشان از حق کراهت دارند.
Verse 71
و اگر حق از هوسهای آنها پیروی کند، آسمانها و زمین و هرکه در آنهاست، تباه شوند، بلکه (ما) برای آنها پند و اندرزشان آوردهایم، پس آنها از پندشان روی گردانند.
Verse 72
یا (اینکه) تو از آنها مزدی طلب میکنی؟ پس پاداش پروردگارت بهتر است، و او بهترین روزی دهندگان است.
Verse 73
ﯿﰀﰁﰂﰃ
ﰄ
و یقیناً تو آنها را به راه راست دعوت میکنی.
Verse 74
و بیگمان کسانیکه به آخرت ایمان ندارند از (این) راه (راست) منحرف هستند.
Verse 75
و اگر به آنها رحم کنیم و بلا و رنجی را که بدان گرفتارند، از آنها برطرف سازیم، در طغیان خود لجاجت (و پافشاری) میکنند (و) سرگردان میمانند.
Verse 76
و به راستی (ما) آنها را به عذاب (و بلا) گرفتار ساختیم، (تا بیدار شوند) پس برای پروردگارشان فروتنی ننمودند، و (به درگاهش تضرع و) زاری نکردند.
Verse 77
تا زمانیکه دری از عذاب سخت به روی آنها گشودیم، آنگاه آنها در آن بهکلی ناامید گردند.
Verse 78
و او کسی است که برای شما گوش و چشم و دل پدید آورد، چه اندک سپاس میگزارید.
Verse 79
و او کسی است که شما را در زمین (آفرید و) پراکنده نمود، و بهسوی او گرد آورده میشوید.
Verse 80
و او کسی است که زنده میکند و میمیراند، و رفت و آمد شب و روز از آن اوست، آیا نمیاندیشید؟!
Verse 81
ﮔﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
(چنین نکردند) بلکه آنها (نیز) مثل آنچه پیشینیان گفته بودند، گفتند.
Verse 82
گفتند: «آیا هنگامیکه مردیم و خاک و استخوانهای (پوسیده) شدیم، آیا (دوباره) برانگیخته میشویم،
Verse 83
بهراستی این وعده به ما و نیاکان ما از قبل داده شده، این (چیزی) جز افسانههای پیشینیان نیست».
Verse 84
(ای پیامبر!) بگو: «اگر میدانید، زمین و هرکه در آن است از آنِ کیست؟!».
Verse 85
ﯛﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
بهزودی خواهند گفت: «(همه) از آن الله است» بگو: «آیا پند نمیگیرید؟!».
Verse 86
بگو: «چه کسی پروردگار آسمانهای هفتگانه، و پروردگار عرش عظیم است؟!»
Verse 87
ﯫﯬﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
خواهند گفت: «(همه) از آنِ الله است» بگو: «آیا (از الله) نمیترسید؟!».
Verse 88
بگو: «اگر میدانید، چه کسی فرمانروایی همۀ موجودات در دست دارد، و او پناه میدهد، و کسی در برابر او پناه داده نمیشود؟!
Verse 89
ﰁﰂﰃﰄﰅﰆ
ﰇ
خواهند گفت: «از آن الله است» بگو: «پس چگونه جادو میشوید؟!»
Verse 90
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
(چنین نیست) بلکه حق را برای آنها آوردیم، و بیگمان آنان دروغگو هستند.
Verse 91
الله هرگز فرزندی بر نگزیده است، و هیچ معبود (دیگری) با او نیست، (اگر چنین بود) آنگاه هر معبودی آنچه را که آفریده بود؛ میبرد، و مسلماً بعضی بر بعضی دیگر برتری میجستند، الله منزه (و پاک) است از آنچه آنها توصیف میکنند.
Verse 92
ﭲﭳﭴﭵﭶﭷ
ﭸ
دانای نهان و آشکار است، پس برتر است از آنچه شریک او میسازند.
Verse 93
ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
(ای پیامبر!) بگو: «پروردگارا! اگر آنچه را که به آنها وعده داده میشود، به من نشان دهی.
Verse 94
ﮀﮁﮂﮃﮄﮅ
ﮆ
پروردگارا! پس مرا در (زمرۀ) قوم ستمگران قرار مده».
Verse 95
و یقیناً ما تواناییم که آنچه را به آنها وعده میدهیم؛ به تو نشان دهیم.
Verse 96
بدی را به روشی که آن بهتر است، دفع کن، ما به آنچه توصیف میکنند؛ داناتریم.
Verse 97
و بگو: «پروردگارا! من از وسوسههای شیطان به تو پناه میبرم،
Verse 98
ﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
و پروردگارا! از اینکه آنان نزد من حاضر شوند، به تو پناه میبرم».
Verse 99
(کافران پیوسته به راه و روش خود ادامه میدهند) تا زمانیکه مرگ یکی از آنها فرا رسد، گوید: «پروردگارا! مرا (به دنیا) باز گردان،
Verse 100
باشد که در آنچه (در دنیا) ترک (و کوتاهی) کردهام، کار شایستهای انجام دهم». هرگز چنین نیست، بیگمان این سخنی است که او به زبان میگوید، (و به فرض محال اگر باز گردد، به کارهای گذشتهاش ادامه میدهد) و پشت سر آنها برزخی است تا روزیکه برانگیخته شوند.
Verse 101
پس هنگامیکه در صور دمیده شود، در آن روز هیچ گونه پیوندهای خویشاوندی در میان آنها نخواهد بود، و از (حال) یکدیگر نپرسند.
Verse 102
ﯱﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
و کسانیکه (کفۀ) ترازوی (اعمال) شان سنگین شود، پس آنانند که رستگار هستند.
Verse 103
و کسانیکه (کفۀ) ترازوی (اعمال) شان سبک باشد، پس آنها کسانی هستند که (وجود خود را از دست داده و) به خود زیان رساندهاند و در جهنم جاودانه خواهند ماند.
Verse 104
ﰃﰄﰅﰆﰇﰈ
ﰉ
(شعلههای) آتش چهرههایشان را میسوزاند، و آنها در آن ترشرو (و عبوس) هستند.
Verse 105
(به آنها گفته میشود:) مگر آیات من بر شما خوانده نمیشد، پس شما آنها را تکذیب میکردید؟!
Verse 106
(در پاسخ) گویند: «پروردگارا! بدبختی ما بر ما چیره شد، و ما قومی گمراه بودیم.
Verse 107
پروردگارا! ما را از این (جهنم) بیرون کن، پس اگر (به کفر و نافرمانی) باز گردیم، قطعاً ستمکار خواهیم بود».
Verse 108
ﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
(الله) میفرماید: «در آن گم شوید و با من سخن مگویید.
Verse 109
بیگمان گروهی از بندگانم میگفتند: پروردگارا! (ما) ایمان آوردیم، پس ما را ببخش و بر ما رحم کن، و تو بهترین رحم کنندگانی.
Verse 110
پس شما آنها را به مسخره گرفتید؛ تا یاد مرا فراموشتان کردند، و شما به آنها میخندیدید!
Verse 111
همانا من امروز آنها را بخاطر صبریکه کردهاند پاداش دادم، قطعاً آنها کامیاب هستند».
Verse 112
(الله) میفرماید: «(شما) چند سال در زمین درنگ کردید؟!».
Verse 113
گویند: «یک روز، یا قسمتی از یک روز درنگ کردهایم، پس از حسابگران بپرس».
Verse 114
میفرماید: «(آری) اگر میدانستید، شما جز مقدار اندکی (در دنیا) درنگ نکردید،
Verse 115
آیا گمان کردید که ما شما را بیهوده آفریدهایم، و همانا شما به سوی ما باز گردانده نمیشوید؟!
Verse 116
پس بلند مرتبه (و برتر) است الله که فرمانروای حق است، هیچ معبودی (به حق) جز او نیست، پروردگار عرش کریم است.
Verse 117
و هر کس که با الله معبود دیگری را بخواند، مسلماً هیچ دلیلی بر (حقانیت) آن نخواهد داشت، جز این نیست که حسابش نزد پروردگارش خواهد بود، یقیناً کافران رستگار نمیشوند.
Verse 118
و (ای پیامبر) بگو: «پروردگارا! ببخش و رحم کن! و تو بهترین رحم کنندگانی».
تقدم القراءة