ترجمه سوره قمر به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﮬﮭﮮﮯ
ﮰ
قیامت نزدیک شد و ماه بشکافت [ دونیم شدن ماه، معجزهای از معجزات رسول الله صلی الله علیه وسلم میباشد، که در احادیث متواتر با اسنادهای صحیح روایت شده است (تفسیر ابن کثیر).].
Verse 2
و اگر (کافران) معجزهای ببینند، روی بگردانند و گویند: «(این) جادویی قوی است».
Verse 3
و آنها (آیات و نشانههای الهی را) تکذیب کردند و از هوی نفس خود پیروی کردند، و هرکاری قرارگاهی دارد.
Verse 4
و به راستی برای آنان بهاندازۀ کافی خبرهای (پندآمیزی) آمده است که (از گناهان و بدیها) باز میدارد.
Verse 5
ﯪﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
(این آیات) حکمت (و دانش) تمام (و رسا) است. پس (برای افراد جاهل و لجوج) هشدارها سودی نمیبخشد.
Verse 6
بنابراین (ای پیامبر!) از آنها روی بگردان، (تا آن) روزیکه دعوت کنندهای (مردم را) به امر وحشتناکی دعوت کند.
Verse 7
در حالیکه چشمانشان فروهشته باشد از قبرها بیرون آیند گویی که آنها ملخهایی پراکنده هستند.
Verse 8
و به سوی دعوت کننده میشتابند. کافران میگویند: «این روز سختی است».
Verse 9
پیش از آنها قوم نوح تکذیب کرده بودند، پس بندۀ ما (نوح) را تکذیب کردند و گفتند: «(او) دیوانه است» و (با او) درشتی کردند (و آزردند).
Verse 10
ﭯﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
پس او پروردگارش را خواند (و عرض کرد): «من مغلوب شدهام، پس یاریم فرما (و از آنها انتقام بگیر)».
Verse 11
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
آنگاه درهای آسمان را با آبی (فراوان و) فروریزنده گشودیم.
Verse 12
و از زمین چشمههای جوشاندیم (و جاری نمودیم). پس این (دو) آب (آسمان و زمین) برای امری که مقدر شده بود باهم درآمیختند.
Verse 13
ﮅﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
و او (= نوح) را بر (مرکبی) ساخته شده از تخته و میخ سوار کردیم.
Verse 14
ﮋﮌﮍﮎﮏﮐ
ﮑ
زیر نظر (و حفاظت) ما روان بود، کیفری بود برای کسانیکه کافر شده بودند.
Verse 15
ﮒﮓﮔﮕﮖﮗ
ﮘ
و به راستی ما این (ماجرا) را (به عنوان) نشانهای بر جای گذاشتیم، پس آیا کسی هست که پند گیرد؟!
Verse 16
ﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
پس (بنگرید) عذاب و هشدارهای من چگونه بود؟!
Verse 17
و یقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم، پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!
Verse 18
ﮦﮧﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
(قوم) عاد (نیز) تکذیب کردند، پس (بنگرید) عذاب و هشدارهای من چگونه بود؟!
Verse 19
ما تند باد سرد (وحشتناکی) در روزی شوم طولانی بر آنها فرستادیم.
Verse 20
ﯘﯙﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
که مردم را (از جا) بر میکند، گویی که آنها تنههای نخل ریشه کن شدهاند.
Verse 21
ﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
پس (بنگرید) عذاب و هشدارهای من چگونه بود؟!
Verse 22
و یقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم، پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!
Verse 23
ﯬﯭﯮ
ﯯ
(قوم) ثمود (نیز) هشدار دهندگان را تکذیب کردند.
Verse 24
و گفتند: «آیا از یک بشری از (جنس) خودمان پیروی کنیم؟! (اگر چنین کنیم) آنگاه ما در گمراهی و دیوانگی خواهیم بود،
Verse 25
آیا از میان ما تنها بر او وحی نازل شده است؟ (خیر) بلکه او دروغگوی خود پسند است».
Verse 26
ﰅﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
فردا خواهند دانست چه کسی دروغگوی خود پسند است.
Verse 27
بیگمان ما ماده شتر را برای آزمایش آنها میفرستیم، پس (ای صالح) منتظر (پایان کار) شان باش و صبر پیشه کن. [بیرون آوردن ماده شتر از دل کوه معجزهای بود که قوم صالح از پیامبر خود درخواست کرده بودند، و این معجزه تحقق یافت ولی باز هم انکار کردند و ماده شتر را پی کردند.]
Verse 28
و به آنها خبر ده که همانا آب (قریه) در میان آنها (و ناقه) تقسیم شده است، هرکه در نوبت خود باید حاضر شود.
Verse 29
ﭛﭜﭝﭞ
ﭟ
پس آنها یار خود را صدا زدند، آنگاه (آمد و) دست بکار شد و (شتر را) پی کرد.
Verse 30
ﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
پس (بنگرید) عذاب و هشدارهای من چگونه بود؟!
Verse 31
بیگمان ما یک صیحه (= بانگ مرگباری) بر آنها فرستادیم، پس (همگی) به صورت گیاه خشک خردشدهای در آمدند.
Verse 32
و یقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم، پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!
Verse 33
ﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
قوم لوط هشداردهندگان را تکذیب کردند.
Verse 34
بیگمان ما شن باد تندی بر آنها فرستادیم (و همگی را هلاک کردیم) جز خاندان لوط که سحرگاهان نجاتشان دادیم.
Verse 35
(این) نعمتی بود از سوی ما، این گونه کسی را که شکر کند پاداش میدهیم.
Verse 36
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
و به راستی (لوط) آنها را از عقوبت (سخت) ما بیم داد، پس آنها با هشدارها مجادله (و ستیز) کردند.
Verse 37
و به راستی آنها از او (= لوط) خواستند که مهمانش را (برای کار زشت) در اختیارشان بگذارد، پس ما دیدگانشان را کور کردیم، (و گفتیم:) «پس (طعم) عذاب مرا و (طعم) هشدارهای مرا بچشید».
Verse 38
ﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
و یقیناً صبحگاهان عذابی پایدار آنها را فروگرفت (و هلاک کرد).
Verse 39
ﮥﮦﮧ
ﮨ
(و گفتیم:) «پس (طعم) عذاب مرا (و طعم) هشدارهای مرا بچشید».
Verse 40
و یقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم، پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!
Verse 41
ﮱﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
و به راستی هشدار دهندگان به سراغ خاندان فرعون آمدند.
Verse 42
(آنها) همۀ آیات (و معجزات) ما را تکذیب کردند، پس ما آنها را گرفتیم، گرفتن پیروزمندی توانا!
Verse 43
(ای قریش) آیا کفار شما از آنها بهترند یا برای شما امان نامهای در کتابهای (آسمانی پیشین) است.
Verse 44
ﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
یا میگویند: «ما جماعتی (نیرومند و) پیروزیم».
Verse 45
ﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
به زودی آن جمع (کفار قریش) شکست میخورد و پشت میکنند، (و پا به فرار میگذارند) [ مصداق این آیه در جنگ بدر تحقق یافت، رسول الله صلی الله علیه وسلم روز جنگ بدر پس از مناجات و راز و نیاز با پروردگارش در حالیکه لباس جنگی پوشیده بود از چادر بیرون آمدند و این آیه را میخواندند. (صحیح بخاری 4877)].
Verse 46
ﯶﯷﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
بلکه قیامت وعدهگاه آنهاست، و قیامت سختتر و تلختر است.
Verse 47
ﯽﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
بیگمان گناهکاران در گمراهی و دیوانگی هستند.
Verse 48
روزیکه بر چهرههایشان در آتش (جهنم) کشیده میشوند (و به آنها گفته میشود:) «(طعم) آتش دوزخ را بچشید».
Verse 49
ﰍﰎﰏﰐﰑ
ﰒ
بیگمان ما همه چیز را بهاندازه آفریدیم.
Verse 50
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
و فرمان ما جز یک بار نیست، همچون یک چشم برهم زدنی است.
Verse 51
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
و به راستی ما (کسانیکه) همانند شما (بودند)، هلاک کردیم پس آیا کسی هست که متذکر شود (و پندگیرد)؟!
Verse 52
ﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
و هر چیزی را که انجام دادهاند در نامههای (اعمالشان ثبت) است.
Verse 53
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
و هر (کار) کوچک و بزرگ نوشته شده است.
Verse 54
ﭪﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
بیگمان پر هیزگاران در باغها و (کنار) نهرهای (بهشتی) هستند.
Verse 55
ﭰﭱﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
در (جایگاه و) مجلس صدق (و راستی) نزد فرمانروایی مقتدر.
تقدم القراءة