ترجمه سوره قمر به الفارسية از Farsi - Persian translation
Verse 1
ﮬﮭﮮﮯ
ﮰ
قمر
قیامت نزدیک شد وماه بشکافت( ).
Verse 2
واگر (کافران) معجزه ای ببینند, روی بگردانند وگویند: «(این) جادویی قوی است».
Verse 3
وآنها (آیات ونشانه های الهی را) تکذیب کردند و از هوی نفس خود پیروی کردند, وهرکاری قرار گاهی دارد.
Verse 4
وبه راستی برای آنان به اندازه ی کافی خبر هایی (پندآمیزی) آمده است که (از گناهان وبدیها) باز می دارد.
Verse 5
ﯪﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
(این آیات) حکمت (ودانش) تمام (ورسا) است. پس (برای افراد جاهل ولجوج) هشدارها سودی نمی بخشد.
Verse 6
بنابر این (ای پیامبر) از آنها روی بگردان, (تا آن) روزی که دعوت کننده ای (مردم را) به امر وحشتناکی دعوت کند.
Verse 7
در حالی که چشمانشان فرو هشته باشد از قبرها بیرون آیند گویی که آنها ملخهایی پراکنده هستند.
Verse 8
وبه سوی دعوت کننده می شتابند. کافران می گویند: «این روز سختی است».
Verse 9
پیش از آنها قوم نوح تکذیب کرده بودند, پس بنده ی ما (نوح) را تکذیب کردند وگفتند: «(او) دیوانه است» و(با او) درشتی کردند (وآزردند).
Verse 10
ﭯﭰﭱﭲﭳ
ﭴ
پس او پروردگارش را خواند (و عرض کرد): «من مغلوب شده ام, پس یاریم فرما (واز آنها انتقام بگیر)».
Verse 11
ﭵﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
آنگاه درهای آسمان را با آبی (فراوان و) فروریزنده گشودیم.
Verse 12
واز زمین چشمههای جوشاندیم (وجاری نمودیم). پس این (دو) آب (آسمان وزمین) برای امری که مقدر شده بود باهم در آمیختند.
Verse 13
ﮅﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
و او (= نوح) را بر (مرکبی) ساخته شده از تخته ومیخ سوار کردیم.
Verse 14
ﮋﮌﮍﮎﮏﮐ
ﮑ
زیر نظر (وحفاظت) ما روان بود, کیفری بود برای کسانی که کافر شده بودند.
Verse 15
ﮒﮓﮔﮕﮖﮗ
ﮘ
وبه راستی ما این (ماجرا) را (به عنوان) نشانه ای بر جای گذاشتیم, پس آیا کسی هست که پند گیرد؟!
Verse 16
ﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
پس (بنگرید) عذاب وهشدارهای من چگونه بود؟!
Verse 17
ویقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم, پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!
Verse 18
ﮦﮧﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
(قوم) عاد (نیز) تکذیب کردند, پس (بنگرید) عذاب وهشدارهای من چگونه بود؟!
Verse 19
ما تند باد (سرد (وحشتناکی) در روزی شوم طولانی بر آنها فرستادیم.
Verse 20
ﯘﯙﯚﯛﯜﯝ
ﯞ
که مردم را (از جا) بر می کند, گویی که آنها تنه های نخل ریشه کن شده اند.
Verse 21
ﯟﯠﯡﯢ
ﯣ
پس (بنگرید) عذاب وهشدارهای من چگونه بود؟!
Verse 22
ویقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم, پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!
Verse 23
ﯬﯭﯮ
ﯯ
(قوم) ثمود (نیز) هشدار دهندگان را تکذیب کردند.
Verse 24
وگفتند: «آیا از یک بشری از (جنس) خودمان پیروی کنیم؟! (اگر چنین کنیم) آنگاه ما در گمراهی ودیوانگی خواهیم بود,
Verse 25
آیا از میان ما تنها بر او وحی نازل شده است؟ (خیر) بلکه او دروغگوی خود پسند است».
Verse 26
ﰅﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
فردا خواهند دانست چه کسی دروغگوی خود پسنداست.
Verse 27
بی گمان ما ماده شتر( ) را برای آزمایش آنها می فرستیم, پس (ای صالح) منتظر (پایان کار) شان باش وصبر پیشه کن.
Verse 28
وبه آنها خبر ده که همانا آب (قریه) در میان آنها (وناقه) تقسیم شده است, هرکه در نوبت خود باید حاضر شود.
Verse 29
ﭛﭜﭝﭞ
ﭟ
پس آنها یار خود( ) را صدا زدند, آنگاه (آمد و) دست بکار شد و (شتر را) پی کرد.
Verse 30
ﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
پس (بنگرید) عذاب وهشدارهای من چگونه بود؟!
Verse 31
بی گمان ما یک صیحه (= بانگ مرگباری) بر آنها فرستادیم, پس (همگی) به صورت گیاه خشک خردشده ای در آمدند.
Verse 32
و یقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم, پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!
Verse 33
ﭶﭷﭸﭹ
ﭺ
قوم لوط هشدار دهندگان را تکذیب کردند.
Verse 34
بی گمان ما شن باد تندی بر آنها فرستادیم (وهمگی هلاک کردیم) جز خاندان لوط که سحرگاهان نجاتشان دادیم.
Verse 35
(این) نعمتی بود از سوی ما, این گونه کسی را که شکر کند پاداش می دهیم.
Verse 36
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
و به راستی (لوط) آنها را از عقوبت (سخت) ما بیم داد, پس آنها با هشدارها مجادله (وستیز) کردند.
Verse 37
و به راستی آنها از او (= لوط) خواستند که مهمانش را (برای کار زشت) در اختیارشان بگذارد, پس ما دیدگانشان را کور کردیم, (وگفتیم:) «پس (طعم) عذاب مرا و(طعم) هشدارهای مرا بچشید».
Verse 38
ﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
و یقیناً صبحگاهان عذابی پایدار آنها را فروگرفت (وهلاک کرد).
Verse 39
ﮥﮦﮧ
ﮨ
(وگفتیم:) «پس (طعم) عذاب مرا (وطعم) هشدارهای مرا بچشید».
Verse 40
و یقیناً ما قرآن را برای تذکر آسان نمودیم, پس آیا کسی هست که متذکر شود؟!
Verse 41
ﮱﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
وبه راستی هشدار دهندگان به سراغ خاندان فرعون آمدند.
Verse 42
(آنها) همۀ آیات (ومعجزات) ما را تکذیب کردند, پس ما آنها را گرفتیم, گرفتن پیروزمندی توانا!
Verse 43
(ای قریش) آیا کفار شما از آنها بهترند یا برای شما امان نامه ای در کتابها (ی آسمانی پیشین) است.
Verse 44
ﯫﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
یا می گویند: «ما جماعتی (نیرومند و) پیروزیم».
Verse 45
ﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
به زودی آن جمع (کفار قریش) شکست می خورد و پشت می کنند, (و پا به فرار می گذارند)( ).
Verse 46
ﯶﯷﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
بلکه قیامت وعده گاه آنها ست, وقیامت سخت تر وتلخ تر است.
Verse 47
ﯽﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
بی گمان گناهکاران در گمراهی ودیوانگی هستند.
Verse 48
روزی که بر چهره هایشان در آتش (جهنم) کشیده می شوند (وبه آنها گفته می شود:) «(طعم) آتش دوزخ را بچشید».
Verse 49
ﰍﰎﰏﰐﰑ
ﰒ
بی گمان ما همه چیز را به اندازه آفریدیم.
Verse 50
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
وفرمان ما جزیک بار نیست, همچون یک چشم برهم زدنی است.
Verse 51
ﭘﭙﭚﭛﭜﭝ
ﭞ
وبه راستی ما (کسانی که) همانند شما (بودند), هلاک کردیم پس آیا کسی هست که متذکر شود (وپندگیرد)؟!
Verse 52
ﭟﭠﭡﭢﭣ
ﭤ
و هر چیزی را که انجام داده اند در نامه ها (ی اعمالشان ثبت) است.
Verse 53
ﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
وهر (کار) کوچک و بزرگ نوشته شده است.
Verse 54
ﭪﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
بی گمان پر هیزگاران در باغها و(کنار) نهرها (ی بهشتی) هستند.
Verse 55
ﭰﭱﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
در (جایگاه و) مجلس صدق (وراستی) نزد فرمانروایی مقتدر.
تقدم القراءة