ترجمه سوره دخان به الفارسية از الترجمة الفارسية - دار الإسلام
Verse 1
ﭑ
ﭒ
حم [حا. میم].
Verse 2
ﭓﭔ
ﭕ
و سوگند به کتاب روشنگر.
Verse 3
ما قرآن را در شب مبارک [و فرخندۀ قدر] نازل کردیم [زیرا] که ما [همواره] هشداردهنده بودهایم.
Verse 4
ﭠﭡﭢﭣﭤ
ﭥ
در آن [شب،] هر امر مهمى فیصله مىیابد [و تدبیر میشود].
Verse 5
[این] كارى است [كه] از جانب ما [صورت مىگیرد] بىگمان، ما فرستنده[ی پیامبران] بودهایم.
Verse 6
به عنوان رحمتى از پروردگارت. بیتردید، او شنوای داناست.
Verse 7
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست. اگر [به این حقیقت] یقین دارید [به الله و پیامبرش ایمان بیاورید].
Verse 8
هیچ معبودی [بهحق] جز او نیست؛ زندگی میبخشد و میمیراند؛ پروردگار شما و نیاکان شماست؛
Verse 9
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
ولى مشرکان تردید دارند و سرگرم [لذتهای دنیا] و بازى هستند.
Verse 10
ﮓﮔﮕﮖﮗﮘ
ﮙ
پس [ای پیامبر] منتظر روزی باش که آسمان، دودی آشکار [پدید] آورد.
Verse 11
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
که [تمام] مردم را فرامیگیرد. این عذابی دردناک است.
Verse 12
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
[آنگاه کافران میگویند:] «پروردگارا، [این] عذاب را از ما برطرف کن که ایمان آوردهایم».
Verse 13
چگونه [و از کجا] پند میپذیرند در حالی که [پیشتر،] پیامبر روشنگر به سویشان آمده بود؟
Verse 14
ﮰﮱﯓﯔﯕﯖ
ﯗ
اما از او روی گرداندند و گفتند: «[او] آموزشیافتهای دیوانه است».
Verse 15
[براى آزمایش شما] زمانى اندک عذاب را برمىداریم؛ و[لى] شما [به کفرِ خویش] بازمىگردید.
Verse 16
ﯠﯡﯢﯣﯤﯥ
ﯦ
روزی سخت بر آنان میتازیم. [آری،] ما [از کافران به خاطر کفر و تکذیبشان،] انتقام میگیریم.
Verse 17
پیش از آنان نیز قوم فرعون را آزمودیم و پیامبری بزرگوار به سویشان آمد.
Verse 18
[و به آنان گفت:] که «[کارِ بنیاسرائیل، این] بندگان الله را به من واگذارید که من پیامبری امین برایتان هستم.
Verse 19
و [نیز] بر الله برتری مجویید که من دلیل روشنی برایتان آوردهام؛
Verse 20
ﭜﭝﭞﭟﭠﭡ
ﭢ
و از اینکه سنگسارم کنید به پروردگار خود و پروردگار شما پناه میبرم.
Verse 21
ﭣﭤﭥﭦﭧ
ﭨ
اگر به من ایمان نمیآورید، از من کناره بگیرید [و رهایم کنید].
Verse 22
ﭩﭪﭫﭬﭭﭮ
ﭯ
آنگاه به درگاه پروردگارش دعا کرد که: «[بار الها،] اینان گروهی تبهکارند».
Verse 23
ﭰﭱﭲﭳﭴ
ﭵ
[به موسی وحی کردیم که:] «بندگانم را شبانه [از مصر] بیرون ببر؛ زیرا [سپاه فرعون] شما را تعقیب خواهند کرد؛
Verse 24
و دریا را آرام پشت سر بگذار كه آنان سپاهى هستند كه غرق خواهند شد.
Verse 25
ﭾﭿﮀﮁﮂ
ﮃ
چه بسیار باغها و چشمهسارها كه رها كردند [و رفتند]،
Verse 26
ﮄﮅﮆ
ﮇ
و کشتزارها و قصرهای نیکو [و زیبا]،
Verse 27
ﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
و نعمتی که در آن [شادمان] بودند.
Verse 28
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
[سرنوشتشان] این گونه [بود] و [تمامى] آن نعمتها را به گروهى دیگر واگذاشتیم.
Verse 29
آسمان و زمین قطرۀ اشکی بر [نابودى] آنان نریخت و مهلتى [برای توبه] نیز نیافتند.
Verse 30
بیتردید، بنیاسرائیل را از عذاب خفتبار نجات دادیم؛
Verse 31
از فرعون که [رهبر] سرکشی در زمرۀ اسرافکاران بود.
Verse 32
ﮭﮮﮯﮰﮱﯓ
ﯔ
ما با دانشِ خود بنیاسرائیل را بر مردم زمانه برترى دادیم،
Verse 33
و نشانههایى [از قدرت خویش] در اختیارشان گذاشتیم كه آزمایشى روشن در آن بود.
Verse 34
ﯝﯞﯟ
ﯠ
این مشرکان مىگویند:
Verse 35
«جز مرگِ نخستینِ ما، هیچ [زندگیِ دیگری] نیست و هرگز برانگیخته نخواهیم شد؛
Verse 36
ﯪﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
و اگر راست میگویید، نیاکانمان را [زنده کنید و] بیاورید».
Verse 37
آیا اینان بهترند یا قوم [نیرومندِ] «تُبَّع» و پیشینیان آنها كه چون بزهكار بودند آنان را نابود كردیم؟
Verse 38
ما آسمانها و زمین و آنچه را که میان آنهاست به بازیچه نیافریدهایم؛
Verse 39
آنها را بهحق [و با هدف] آفریدهایم؛ ولى بیشتر آنان نمىدانند.
Verse 40
ﭑﭒﭓﭔﭕ
ﭖ
بیتردید، روزِ داوری [= قیامت] وعدهگاه همۀ آنان است.
Verse 41
روزى كه هیچ دوستى براى دوست خود سودمند نیست و [از هیچ سو] یارى نمیشوند؛
Verse 42
مگر كسى كه الله [بر او] رحم كند كه او شکستناپذیرِ مهربان است.
Verse 43
ﭫﭬﭭ
ﭮ
بیگمان، درخت زَقّوم،
Verse 44
ﭯﭰ
ﭱ
غذای گناهکاران است.
Verse 45
ﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
[میوهاش، به سبب گرمای زیاد،] همچون مسِ گداخته در شکمها میجوشد؛
Verse 46
ﭷﭸ
ﭹ
مانند جوششِ آب داغ.
Verse 47
ﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
[خطاب مىرسد:] «آن [ستمکار] را بگیرید و به میان دوزخ درافكنید؛
Verse 48
آنگاه از عذاب آب داغ بر سرش فروریزید».
Verse 49
ﮈﮉﮊﮋﮌ
ﮍ
[در آن حال، به او گفته میشود:] «بچش که تو [در میان قوم خود] عزتمند و بزرگواری.
Verse 50
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
این همان [سرنوشت دردناکی] است که در موردش تردید داشتید».
Verse 51
ﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
یقیناً پرهیزگاران در جایگاه امنی هستند؛
Verse 52
ﮛﮜﮝ
ﮞ
در [میان] باغها و [کنار] چشمهسارهای بهشت.
Verse 53
ﮟﮠﮡﮢﮣ
ﮤ
لباسهایی از دیبای نازک و دیبای ضخیم میپوشند، در حالى كه رویاروى یكدیگر [به صحبت] نشستهاند.
Verse 54
ﮥﮦﮧﮨ
ﮩ
چنین است [وضع آنان]؛ چنین است [وضع آنان]؛ و حور العین را به همسری آنان درمیآوریم.
Verse 55
ﮪﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
در آنجا هر میوهاى كه اراده کنند، بى دغدغه در اختیارشان است.
Verse 56
در بهشت طعم مرگ را نخواهند چشید؛ جز همان مرگ نخستین؛ و [پروردگار مهربان] آنان را از مجازات دوزخ محفوظ میدارد.
Verse 57
[این] بخششی است از [جانب] پروردگارت؛ و این همان کامیابی بزرگ است.
Verse 58
ﯦﯧﯨﯩﯪ
ﯫ
[ای پیامبر،] ما قرآن را به زبان تو روان [و آسان] ساختیم؛ باشد که [مشرکان] پند گیرند.
Verse 59
ﯬﯭﯮ
ﯯ
پس در انتظار [وعدههای الهی] باش که بیگمان، آنان [نیز] منتظرند.
تقدم القراءة