سورة الدخان

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

ترجمه سوره دخان به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي

الترجمة الفارسية - حسين تاجي

Verse 2
سوگند به کتاب روشنگر.
بی‌گمان ما آن را در شب مبارک (و فرخندۀ قدر) نازل کردیم، بی‌شک ما (همواره) هشدار دهنده بوده‌ایم.
در آن شب هر امر با حکمت (و استواری) فیصله (و تدبیر) می‌شود [ آنچه از روزی و عمر و مصیبت، برای انسان‌ها فیصله شده است، و در لوح محفوظ ثبت است، به فرشتگان سپرده می‌شود. (تفسیر ابن کثیر).].
فرمانی از جانب ما (بود)، بی‌گمان ما فرستندۀ (آن) بوده‌ایم.
پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه در میان آن دو است، اگر شما یقین دارید.
هیچ معبودی (به حق) جز او نیست، زنده می‌کند و می‌میراند، پروردگار شما و پروردگار پدران نخستین شماست.
پس (ای پیامبر) منتظر روزی باش که آسمان دودی آشکار (پدید) آورد.
که (تمام) مردم را فرا می‌گیرد، این عذابی دردناک است.
(آنگاه کافران می‌گویند:) «پروردگارا! (این) عذاب را از ما برطرف کن، بی‌گمان ما ایمان می‌آوریم».
چگونه (و از کجا) پند می‌پذیرند در حالی‌که پیامبر روشنگر برایشان آمد!
سپس از او روی گرداندند، و گفتند: «(او) آموزش یافته‌ای دیوانه است».
بی‌گمان ما اندکی عذاب را برطرف می‌کنیم، (ولی) شما (به کفر و اعمال زشت خود) باز می‌گردید.
روزی‌که به گرفتنی سخت (آن‌ها را) فروگیریم، بی‌گمان ما انتقام گیرنده‌ایم.
و به راستی ما پیش از آن‌ها قوم فرعون را آزمودیم، و پیامبری بزرگوار به سوی‌شان آمد.
(و به آن‌ها گفت:) که «بندگان الله (= بنی اسرائیل) را به من و ا گذارید، بی‌گمان من برای شما فرستادۀ امینی هستم.
و همانا من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم، از اینکه مرا سنگسار کنید.
و اگر به من ایمان نمی‌آورید، پس از من کناره بگیرید.
آنگاه به درگاه پروردگارش دعا کرد که: این‌ها گروهی مجرمند.
پس (به او حکم داده شد:) بندگان مرا شبانه ببر، یقیناً شما تعقیب می‌شوید.
و دریا را آرام وا گذار، بی‌گمان آن‌ها لشکری غرق شده خواهند بود.
چه بسیار باغ‌ها و چشمه‌ها را (بعد از غرق شدن‌شان) رها کردند.
Verse 26
و (نیز) زراعت‌ها و قصر‌های نیکو (و زیبا).
اینچنین بود، و ما (همۀ) آن‌ها را به مردمی ‌دیگر وا گذاشتیم.
پس آسمان و زمین بر آن‌ها نگریست، و (به آن‌ها) مهلت داده نشد.
و به راستی ما آن‌ها را با علم (و آگاهی) بر جهانیان (زمان‌شان) برگزیدیم.
و از نشانه‌ها آنچه به آن‌ها دادیم که آزمایش آشکاری در آن بود.
Verse 34
بی‌گمان این‌ها (= مشرکان) می‌گویند:
«سرانجام جز همین مرگ نخستین ما نیست، و ما هرگز بر انگیخته نخواهیم شد.
پس اگر راست می‌گویید: نیاکان ما را (زنده کنید و) بیاورید».
آیا آن‌ها بهترند یا قوم «تبّع» و کسانی‌که پیش از آن‌ها بودند؟ ما آن‌ها را هلاک نمودیم، بی‌گمان آن‌ها مجرم بودند.
و (ما) آسمان‌ها و زمین و آنچه را که در میان آن دو است، به بازیچه نیافریده‌ایم.
و (ما) آن دو را جز به حق نیافریدیم، و لیکن بیشتر آن‌ها نمی‌دانند.
بی‌گمان روز داوری و جدایی (= روز قیامت) وعده‌گاه همۀ آن‌هاست.
روزی‌که هیچ دوستی برای دوست خود سودمند نباشد، و آن‌ها (از سوی کسی) یاری نمی‌شوند.
مگر کسی‌که الله اورا مورد رحمت قرار داده، یقیناً او پیروزمند مهربان است.
Verse 44
غذای گناهکاران است.
Verse 45
همانند مس گداخته در شکم‌ها می‌جوشد.
Verse 46
جوششی همچون آب جوشان.
(آنگاه به فرشتگان می‌گوییم:) او را بگیرید، پس به سختی او را میان دوزخ بکشید.
(و به او می‌گوییم:) بچش که تو (به پندار خود) پیروزمند بزرگواری.
بی‌گمان این (همان) چیزی است که در آن شک داشتید.
یقیناً پرهیزگاران در جایگاه امنی هستند.
Verse 52
در (میان) باغ‌ها و (کنار) چشمه‌ها.
(لباس‌هایی) از دیبای نازک و دیبای ضخیم می‌پوشند، رو بروی هم می‌نشینند.
Verse 54
بدین‌سان (است) و حوریان گشاده چشم (بهشتی) را به همسری آن‌ها در می‌آوریم.
در آن (بهشت) با امن (و آرامش خاطر) هر میوه‌ای را (که بخواهند) می‌طلبند.
در آن (بهشت) مرگ را نمی‌چشند، مگر همان مرگ نخستین (که در دنیا چشیده‌اند) و (الله) آن‌ها را از عذاب دوزخ حفظ کند.
(این) بخششی است از (سوی) پروردگارت، این همان کامیابی بزرگ است.
پس (ای پیامبر) ما آن (= قرآن) را به زبان تو آسان کردیم، تا که آن‌ها پند گیرند.
Verse 59
پس (ای پیامبر) منتظر (وعده‌های الهی) باش، بی‌گمان آن‌ها (نیز) منتظرند.
تقدم القراءة