ترجمه سوره قلم به الفارسية از الترجمة الفارسية - حسين تاجي
Verse 1
ﮉﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
نون، سوگند به قلم و آنچه مینویسند.
Verse 2
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
که تو (ای پیامبر) به نعمت (و فضل) پروردگارت دیوانه نیستی.
Verse 3
ﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
و بیگمان برای تو (ای پیامبر) پاداشی بیپایان (و عظیم) است.
Verse 4
ﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
و یقیناً تو (ای محمد) بر اخلاق و خوی بسیار عظیم و والایی هستی.
Verse 5
ﮠﮡ
ﮢ
پس تو بزودی خواهی دید و آنها (نیز) خواهند دید.
Verse 6
ﮣﮤ
ﮥ
که کدام یک از شما دیوانه است!
Verse 7
همانا پروردگارت بهتر میداند چه کسی از راه او گمراه گشته است، و (نیز) او به هدایت یافتگان داناتر است.
Verse 8
ﯓﯔﯕ
ﯖ
پس از تکذیب کنندگان اطاعت مکن.
Verse 9
ﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
آنها دوست دارند (و میخواهند) که نرمی (و مدارا) کنی، پس آنها (نیز) نرمی (و مدارا) کنند.
Verse 10
ﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
و از هر فرومایهای که بسیار سوگند (دروغ) یاد میکند، اطاعت مکن.
Verse 11
ﯢﯣﯤ
ﯥ
(آن) بسیار عیبجویی که به سخنچینی آمد و رفت میکند.
Verse 12
ﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
و بسیار بازدارندۀ (کار) خیر، و متجاوز و گناهکار است.
Verse 13
ﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
خشن (و کینهتوز) و (بدتر) از آن (بینسب و) حرام زاده است.
Verse 14
ﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
بدان خاطر که صاحب مال و فرزندان بسیار است (مبادا از او اطاعت کنی!).
Verse 15
هنگامیکه آیات ما بر او خواند شود، گوید: «(اینها) افسانههای گذشتگان است.
Verse 16
ﯾﯿﰀ
ﰁ
به زودی بر بینی او داغ میگذاریم.
Verse 17
ما آنها را آزمایش کردیم، همانگونه که صاحبان باغ را آزمودیم، هنگامیکه سوگند یاد کردند که صبحگاهان (که مستندان نباشند) میوههای باغ را بچینند.
Verse 18
ﭜﭝ
ﭞ
و ان شاء الله (اگر الله بخواهد) نگفتند.
Verse 19
پس عذابی (فراگیر) از سوی پروردگارت بر (باغ) آنها فرو آمد، در حالیکه همه در خواب بودند.
Verse 20
ﭧﭨ
ﭩ
پس آن باغ (سبز و خرم) همچون شب سیاه شد.
Verse 21
ﭪﭫ
ﭬ
آنگاه صبحگاهان یکدیگر را ندا دادند.
Verse 22
که اگر میخواهید درو کنید، به سوی کشتزار (و باغ) خویش بروید.
Verse 23
ﭵﭶﭷ
ﭸ
پس آنها (به سوی کشتزار) حرکت کردند. در حالیکه آهسته باهم میگفتند:
Verse 24
ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
«(مراقب باشید) که امروز هیچ بینوا (و مسکینی) در آن (باغ) وارد نشود».
Verse 25
ﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
و صبحگاهان با تصمیم جدی بر منع و جلوگیری (از مستمندان) بیرون شدند.
Verse 26
ﮅﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
پس هنگامیکه آن (باغ) را دیدند، گفتند: «یقیناً ما راه گم کردهایم،
Verse 27
ﮋﮌﮍ
ﮎ
نه، بلکه ما (از حاصلان) بیبهره و محروم هستیم».
Verse 28
یکی از بهترین آنها گفت: «آیا به شما نگفتم، چرا (شکر و) تسبیح (الله را) نمیگویید؟!».
Verse 29
ﮗﮘﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
گفتند: «پروردگار ما پاک و منزه است، مسلّماً ما ستمکار بودیم».
Verse 30
ﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
آنگاه ملامت کنان به یکدیگر رو آوردند.
Verse 31
ﮤﮥﮦﮧﮨ
ﮩ
گفتند: «وای بر ما که طغیانگر (و سرکش) بودیم،
Verse 32
امیدواریم که پروردگارمان (ما را ببخشد و) در عوض چیزی بهتر از آن (باغ) به ما بدهد، بیگمان ما به سوی پروردگار خود روی آوردهایم».
Verse 33
عذاب (الله در دنیا) این چنین است، و عذاب آخرت مسلماً بزرگتر (و بیشتر) است، اگر آنها میدانستند.
Verse 34
ﯡﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
به راستی برای پرهیزگاران نزد پروردگارشان باغهای پر نعمت است.
Verse 35
ﯨﯩﯪ
ﯫ
آیا ما مسلمانان را همچون مجرمان (و گناهکاران) قرار میدهیم؟!.
Verse 36
ﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
شما را چه شده است، چگونه داوری میکنید؟!
Verse 37
ﯱﯲﯳﯴﯵ
ﯶ
آیا شما کتابی (آسمانی) دارید که در آن میخوانید؟!
Verse 38
ﯷﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
و در آن (کتاب) آنچه را انتخاب کنید، برای شما (نوشته شده) است؟!
Verse 39
یا اینکه شما بر (عهدۀ) ما عهد و پیمان استواری تا روز قیامت دارید، که هر چه را حکم کنید، (حق) برای شما باشد؟!
Verse 40
ﰊﰋﰌﰍ
ﰎ
(ای پیامبر) از آنها بپرس، کدام یک از آنان در برابر این (ادعاها) متعهد است؟!
Verse 41
و یا اینکه آنها (معبودان و) شریکانی دارند، پس اگر است میگویند باید شریکان (و معبودان) خویش را بیاورند.
Verse 42
روزیکه (کار بالا گیرد و الله متعال برای داوری میان خلائق بیاید) ساق برهنه و مکشوف گردد، و (مشرکان) دعوت به سجود میشوند، ولی نمیتوانند (سجده کنند).
Verse 43
(در حالیکه) دیدگانشان (از ندامت و خجالت) فرو افتاده و ذلّت و خواری وجودشان را در بر گرفته است، و یقیناً که پیش از آن (در دنیا) در حالیکه سالم بودند به سجود فرا خوانده میشدند.
Verse 44
پس (ای پیامبر) مرا با آن کسیکه این سخن (قرآن) را تکذیب میکند واگذار، ما آنان را از آنجاییکه نمیدانند بتدریج خواهیم گرفت.
Verse 45
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
و به آنها مهلت میدهم، بیگمان مکر (و تدبیر) من استوار (و محکم) است.
Verse 46
(ای پیامبر) آیا تو از آنها مزدی درخواست میکنی، که (آنها از ادای آن در رنجند، و) برایشان سنگین است؟!
Verse 47
ﭹﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
یا (اسرار) غیب نزد آنهاست، پس آنان (از آن) مینویسند.
Verse 48
پس (ای پیامبر) برای فرمان (و حکم) پروردگارت صبر کن، و مانند صاحب ماهی (= یونس بن متی) مباش، هنگامیکه سرشار از غم و اندوه بود (الله را) نداد کرد.
Verse 49
اگر نعمت (و رحمتی) از سوی پروردگارش او را در نمییافت، یقیناً (از شکم ماهی) به صحرای بی آب و علف بیرون افکنده میشد، در حالیکه او بدحال (و نکوهیده) بود.
Verse 50
ﮖﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
پس پروردگارش او را برگزید، و او را از صالحان قرار داد.
Verse 51
و (ای پیامبر) نزدیک است کسانیکه کافر شدند، هنگامیکه آیات قرآن را میشنوند، با چشمهای خود تو را چشم زخم بزنند (و بلغزانند) و میگویند: «قطعاً او دیوانه است».
Verse 52
ﮩﮪﮫﮬﮭ
ﮮ
در حالیکه این (قرآن) جز پندی برای جهانیان نیست.
تقدم القراءة