ترجمه سوره قلم به الفارسية از Farsi - Persian translation
Verse 1
ﮉﮊﮋﮌﮍ
ﮎ
قلم
نون, سوگند به قلم وآنچه می نویسند.
Verse 2
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
که تو (ای پیامبر) به نعمت (وفضل) پروردگارت دیوانه نیستی.
Verse 3
ﮕﮖﮗﮘﮙ
ﮚ
وبی گمان برای تو (ای پیامبر) پاداشی بی پایان (وعظیم) است.
Verse 4
ﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
و یقیناَ تو (ای محمد) بر اخلاق وخوی بسیار عظیم و والایی هستی.
Verse 5
ﮠﮡ
ﮢ
پس تو بزودی خواهی دید و آنها (نیز) خواهند دید.
Verse 6
ﮣﮤ
ﮥ
که کدام یک از شما دیوانه است!
Verse 7
همانا پروردگارت بهتر می داند چه کسی از راه او گمراه گشته است, و (نیز) او به هدایت یافتگان دانا تراست.
Verse 8
ﯓﯔﯕ
ﯖ
پس از تکذیب کنندگان اطاعت مکن.
Verse 9
ﯗﯘﯙﯚ
ﯛ
آنها دوست دارند (و می خواهند) که نرمی (ومدارا) کنی, پس آنها (نیز) نرمی (ومدارا) کنند.
Verse 10
ﯜﯝﯞﯟﯠ
ﯡ
و از هر فرمایه ای که بسیار سوگند (دروغ) یاد می کند, اطاعت مکن.
Verse 11
ﯢﯣﯤ
ﯥ
(آن) بسیار عیبجوی که به سخن چینی آمد و رفت می کند.
Verse 12
ﯦﯧﯨﯩ
ﯪ
وبسیار بازدارنده (کار) خیر, ومتجاوز وگنا هکار است.
Verse 13
ﯫﯬﯭﯮ
ﯯ
خشن (و کینه توز) و(بدتر) از آن (بی نسب و) حرام زاده است.
Verse 14
ﯰﯱﯲﯳﯴ
ﯵ
بدان خاطر که صاحب مال و فرزندان بسیار است (مبادا از او اطاعت کنی!).
Verse 15
هنگامی که آیات ما براو خواند شود, گوید: «(اینها) افسانه های گذشتگان است.
Verse 16
ﯾﯿﰀ
ﰁ
به زودی بر بینی او داغ گذاریم.
Verse 17
ما آنها را آز مایش کردیم, همانگونه که صاحبان باغ را آز مودیم, هنگامی که سوگند یاد کردند که صبحگاهان (که مستندان نباشند) میوه های باغ را بچینند.
Verse 18
ﭜﭝ
ﭞ
و ان شاء الله (گر خدا بخواهد) نگفتند.
Verse 19
پس عذابی (فراگیر) از سوی پروردگارت بر (باغ) آنها فرو آمد, در حالی که همه در خواب بودند.
Verse 20
ﭧﭨ
ﭩ
پس آن باغ (سبز وخرم) همچون شب سیاه شد.
Verse 21
ﭪﭫ
ﭬ
آنگاه صبحگاهان یکدیگر را ندا دادند.
Verse 22
که اگر می خواهید درو کنید, به سوی کشتزار (وباغ) خویش بروید.
Verse 23
ﭵﭶﭷ
ﭸ
پس آنها (به سوی کشتزار) حرکت کردند. در حالی که آهسته باهم می گفتند:
Verse 24
ﭹﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
«(مراقب باشید) که امروز هیچ بینوا (ومسکینی) در آن (باغ) وارد نشود».
Verse 25
ﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
وصبحگاهان با تصمیم جدی بر منع و جلوگیری (از مستنمدان) بیرون شدند.
Verse 26
ﮅﮆﮇﮈﮉ
ﮊ
پس هنگامی که آن (باغ) را دیدند, گفتند: «یقیناً ما راه گم کرده ایم,
Verse 27
ﮋﮌﮍ
ﮎ
نه, بلکه ما (از حاصلان) بی بهره ومحروم هستیم».
Verse 28
یکی از بهترین آنها گفت: «آیا به شما نگفتم, چرا (شکر و) تسبیح (خدا را) نمی گوئید ؟!».
Verse 29
ﮗﮘﮙﮚﮛﮜ
ﮝ
گفتند: «پروردگار ما پاک ومنزه است, مسلّماً ما ستمکار بودیم».
Verse 30
ﮞﮟﮠﮡﮢ
ﮣ
آنگاه ملامت کنان به یکدیگر رو آوردند.
Verse 31
ﮤﮥﮦﮧﮨ
ﮩ
گفتند: «وای بر ما که طغیانگر (وسرکش) بودیم,
Verse 32
امیدواریم که پروردگارمان (مارا ببخشد و) در عوض چیزی بهتر از آن (باغ) به ما بدهد, بی گمان ما به سوی پروردگار خود روی آورده ایم».
Verse 33
عذاب (خدا در دنیا) این چنین است, وعذاب آخرت مسلماً بزرگتر (وبشیتر) است, اگر آنها می دانستند.
Verse 34
ﯡﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
به راستی برای پر هیزگاران نزد پروردگارشان با غهای پر نعمت است.
Verse 35
ﯨﯩﯪ
ﯫ
آیا ما مسلمانان را همچون مجرمان (وگناهکاران) قرار می دهیم؟!.
Verse 36
ﯬﯭﯮﯯ
ﯰ
شما را چه شده است, چگونه داوری می کنید؟!
Verse 37
ﯱﯲﯳﯴﯵ
ﯶ
آیا شما کتابی (آسمانی) دارید که در آن می خوانید؟!
Verse 38
ﯷﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
و در آن (کتاب) آنچه را انتخاب کنید, برای شما (نوشته شده) است؟!
Verse 39
یا اینکه شما بر (عهدۀ) ما عهد وبیمان استواری تا روز قیامت دارید, که هر چه را حکم کنید, (حق) برای شما باشد؟!
Verse 40
ﰊﰋﰌﰍ
ﰎ
(ای پیامبر) از آنها بیرس, کدامیک از آنان در برابر این (ادعاها) متعهد است؟!
Verse 41
ویا اینکه آنها (معبودان و) شریکانی دارند, پس اگر است می گویند باید شریکان (ومعبودان) خویش را بیاورند.
Verse 42
روزی که (کار بالا گیرد وخداوند متعال برای داوری میان خلائق بیاید) ساق برهنه ومکشوف گردد, و(شرکان) دعوت به سجود می شوند, ولی نمی توانند (سجده کنند).
Verse 43
(در حالی که) دید گانشان (از ندامت وخجالت) فرو افتاده وذلّت وخواری وجودشان را در بر گرفته است, ویقیناً که پیش از آن (در دنیا) در حالی که سالم بودند به سجود فرا خوانده می شدند.
Verse 44
پس (ای پیامبر) مرا با آن کسی که این سخن (قرآن) را تکذیب می کند واگذار, ما آنان را از آنجای که نمی دانند بتدریج خواهیم گرفت.
Verse 45
ﭪﭫﭬﭭﭮﭯ
ﭰ
وبه آنها مهلت می دهم, بی گمان مکر (وتربیر) من استوار (و محکم) است.
Verse 46
(ای پیامبر) آیا تو از آنها مزدی درخواست می کنی, که (آنها از ادای آن در رنجند, و) برایشان سنگین است؟!
Verse 47
ﭹﭺﭻﭼﭽ
ﭾ
یا (اسرار) غیب نزد آنهاست, پس آنان (از آن) می نویسند.
Verse 48
پس (ای پیامبر) برای فرمان (وحکم) پروردگارت صبر کن, ومانند صاحب ماهی (= یونس بن متی) مباش, هنگامی که سرشار از غم واندوه بود (خدا را) نداد کرد.
Verse 49
اگر نعمت (ورحمتی) از سوی پروردگارش اورا در نمی یافت, یقیناً (از شکم ماهی) به صحرای بی آب وعلف بیرون افکنده می شد, در حالی که او بدحال (ونکوهیده) بود.
Verse 50
ﮖﮗﮘﮙﮚ
ﮛ
پس پروردگارش اورا برگزید, و اورا از صالحان قرار داد.
Verse 51
و(ای پیامبر) نزدیک است کسانی که کافر شدند, هنگامی که آیات قرآن را می شنوند, با چشمهای خود تو را چشم زخم بزنند (وبلغزانند) ومی گویند: «قطعاً او دیوانه است».
Verse 52
ﮩﮪﮫﮬﮭ
ﮮ
در حالی که این (قرآن) جز پندی برای جهانیان نیست.
تقدم القراءة