ترجمه سوره ق به الفارسية از Farsi - Persian translation
Verse 1
ﭑﭒﭓﭔ
ﭕ
ق
ق, سوگند به قرآن مجید (که تو پیامبر خدایی).
Verse 2
بلکه آنها تعجب کردند که هشدار دهنده ای از (میان) خودشان به سوی آنان آمده, پس کافران گفتند: «این چیزی عجیب است,
Verse 3
آیا هنگامی که مردیم وخاک شدیم, (دوباره برا نگیخته خواهیم شد؟!) این باز گشتی بعید است».
Verse 4
به راستی ما می دانیم آنچه را زمین از آنها می کاهد, وکتابی که همه چیز درآن نگهداری شده, نزد ماست.
Verse 5
بلکه آنها حق را هنگامی که به سراغشان آمد تکذیب کردند, پس آنان در کاری سر گردان (وپریشان) هستند.
Verse 6
آیا آنها به آسمان بالای سرشان نمی نگرند که چگونه آن را بنا کرده ایم وآراسته ایم, وهیچ شکافی در آن نیست؟!
Verse 7
وزمین را گستردیم ودر آن کوههای بلند (واستوار) افکندیم, واز هر نوع (گیاه) خوش منظر در آن رویاندیم.
Verse 8
ﮙﮚﮛﮜﮝ
ﮞ
(تا همۀ اینها) بینش وپندی برای هر بندۀ توبه کاری باشد.
Verse 9
واز آسمان آبی پر برکت نازل کردیم, پس با آن باغها ودانه (های) درو شدنی رویاندیم,
Verse 10
ﮪﮫﮬﮭﮮ
ﮯ
ونخلهای بلند (قامت) که خوشه های برهم چیده دارند.
Verse 11
(همه ی اینها) برای روزی بندگان (رویا نیدیم) وبا آن (باران) سرزمین مرده را زنده کردیم, بر آمدن (از گور وزنده شدن نیز) چنین است.
Verse 12
پیش از آنها قوم نوح واصحاب رسّ (= چاه, که در یمامه بودند). و(قوم) ثمود (پیامبرانشان را) تکذیب کردند.
Verse 13
ﯤﯥﯦﯧ
ﯨ
و (همچنین قوم) عاد و فرعون وقوم لوط.
Verse 14
و اصحاب " ایکه" (= قوم شعیب) وقوم " تبّع" (حمیری, که در یمن بودند) هر یک (از آنها) رسولان (الهی) را تکذیب کردند, پس وعدۀ عذاب (وبیم) من (بر آنها) تحقّق یافت.
Verse 15
آیا ما از آفرینش نخستین عاجز ماندیم؟! (خیر) بلکه آنها (با این همه دلایل) از آفرینش جدید در تردید (وشک) اند.
Verse 16
به راستی ما انسان را آفریده ایم وچیزی را که نفسش به او وسوسه می کند می دانیم, وما از (شاه) رگ گردن به او نزدیکتریم.
Verse 17
هنگامی که دو (فرشته ی) فراگیرنده بر جانب راست وچپ نشسته اند, (واعمالش را) فرا می گیرند.
Verse 18
هیچ سخنی را بر زبان نمی آورد, مگر اینکه نزدش مراقبی حاضر (وآماده نوشتن) است.
Verse 19
وسکرات (وسختی) مرگ به راستی فرا رسید, (وبه او گفته می شود: ای انسان,) این همان چیزی است که تو از آن می گریختی.
Verse 20
ودر " صور" دمیده شود, آن روز, (روز تحقق) وعدۀ (عذاب) است.
Verse 21
ﮆﮇﮈﮉﮊﮋ
ﮌ
وهرکسی (به عرصۀ محشر) می آید در حالی که همراه او سوق دهنده وگواهی است.
Verse 22
(به او گفته می شود(: به راستی تو از این (صحنه) غافل بودی, پس ما پرده را از (چشم) تو برداشتیم, لذا امروز چشمانت تیز بین است.
Verse 23
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
و (فرشته) همنشین او می گوید: «این (اعمال اوست) آنچه که نزد من آماده (وحاضر) است».
Verse 24
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
(خداوند به فرشتگان مراقب فرمان می دهد) «هر نا سپاس سرکشی را در جهنم افکنید.
Verse 25
ﮨﮩﮪﮫ
ﮬ
(همان) باز دارندۀ خیر, تجاوز گر شکّاک را.
Verse 26
(همان) کسی که با خدا معبود دیگری قرار داده است, پس او را در عذاب سخت بیفکنید».
Verse 27
همنشین او (از شیاطین) گوید: «پروردگارا! (من) اورا به طغیان (وگمراهی) وادار نکردم, لیکن (او خود) در گمراهی دور و درازی بود».
Verse 28
(خداوند) می فرماید: «نزد من (مجادله و) مخاصمه نکنید, ومسلماً من (پیش از این) برای شما هشدار فرستاده بودم.
Verse 29
(آن) سخن نزد من تغییر داده نمى شود, ومن هرگز به بندگان ستم نخواهم کرد».
Verse 30
(وبه یاد آور) روزی که به جهنم می گوییم: «آیا پرشده ای؟!» و(او) می گوید: «آیا هیچ افزون براین (هم) هست؟!»( ).
Verse 31
ﰁﰂﰃﰄﰅ
ﰆ
(در آن روز) بهشت را برای پرهیزگاران نزدیک آورند (تا آنها از آن) دور نباشند.
Verse 32
ﰇﰈﰉﰊﰋﰌ
ﰍ
(به آنها گفته می شود:) این چیزی است که به شما وعده داده می شود, برای هر رجوع کنندۀ (به سوی خدا و) نگهدارنده (پیمان واحکام الهی) است.
Verse 33
کسی که در نهان از (خداوند) رحمان بترسد, وبا قلبی توبه کار (در محضر او) آمده باشد.
Verse 34
ﰖﰗﰘﰙﰚﰛ
ﰜ
(به آنها گفته می شود:) «به سلامت وارد آن (بهشت) شوید, (که) این روز جاودانگی است».
Verse 35
ﰝﰞﰟﰠﰡﰢ
ﰣ
هر چه بخواهند در آنجا برای آنها هست, ودر نزد ما افزون (براین) است.
Verse 36
وچه بسیار امتهایی را که پیش از آنها هلاک کردیم, که آنها از اینها قویتر بودند, پس در شهرها (سیر و) جستجو کردند, آیا هیچ راه فراری وجود دارد؟!
Verse 37
بی گمان دراین (سخن) برای صاحب دلان یا آنان که با حضور (خاطر) گوش فرا دهند, پندی است.
Verse 38
وبه راستی ما آسمانها وزمین وآنچه در میان آن دوست در شش روز آفریدیم, وهیچ (گونه) خستگی (و رنجی) به ما نرسید.
Verse 39
پس بر آنچه آنها می گویند شکیبا باش, وپیش از طلوع خورشید و پیش از غروب (آن) به ستایش پروردگارت تسبیح گوی( ).
Verse 40
ﮊﮋﮌﮍﮎ
ﮏ
و (نیز) پاره ای از شب وبعد از سجده ها اورا تسبیح گوی.
Verse 41
و (ای پیامبر) گوش فرا ده, روزی که منادی از مکانی نزدیک ندا می دهد.
Verse 42
روزی که همگان صیحه (= بانگ سهمناک رستاخیز) را بحق می شنوند, آن روز خروج (از گورها) است.
Verse 43
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
همانا ماییم که زنده می کنیم ومی میرانیم, وبازگشت (همگان) به سوی ماست.
Verse 44
روزی که زمین از (روی) آنها شکافته شود, (وآنها) شتابان (از گورها بیرون آیند), این گرد آوری برای ما آسان است.
Verse 45
ما به آنچه (مشرکان) می گویند داناتریم, وتو (ای پیامبر) بر آنها زورگونیستی (که آنها را به ایمان آوردن اجبار کنی) پس کسی را که از عذاب (وهشدار) من می ترسد, به (وسیلۀ) قرآن پند (واندرز) بده.
تقدم القراءة