سورة مريم

Farsi - Persian translation

ترجمه سوره مریم به الفارسية از Farsi - Persian translation

Farsi - Persian translation

الذهاب لصفحة الكتاب
Verse 1
ﭑ ﭒ ​

مریم


کهیعص (کاف. ها. یا. عین. صاد).
Verse 2
ﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

(این) بیان رحمت پروردگارت (نسبت) به بنده اش زکریا است.
Verse 3
ﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

چون پروردگارش را به ندایی پنهان (به دعا) خواند.
Verse 4
ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬ ﭭ ​

گفت: «پروردگارا ! به راستی که استخوانم سست شده، و شعله ی پیری سرم را فرا گرفته (و موهایم سفید گشته است) و من (هرگز) در دعای تو، ای پروردگارم! محروم نبوده ام.
Verse 5
ﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

و به راستی که من بعد از (مرگ) خودم از وارثانم بیمناکم، و همسرم نازا (و عقیم) است، پس از نزد خویش وارثی به من عطا فرما.
Verse 6
ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄ ﮅ ​

که وارث من و (نیز) وارث آل یعقوب باشد، و پروردگارا ! او را پسندیده قرار ده».
Verse 7
ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

(خداوند فرمود :) «ای زکریا ! همانا ما تو را به پسری بشارت می دهیم که نامش یحیی است، (که) پیش از این همنامی برای او قرار نداده ایم ».
Verse 8
ﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠ ﮡ ​

(زکریا) گفت :«پروردگارا ! چگونه برای من پسری خواهد بود؟! درحالی که همسرم نازا است، و من (نیز) از شدت پیری به ناتوانی رسیده ام! »
Verse 9
ﮢﮣﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯ ﮰ ​

(فرشته) گفت :«این گونه است، پروردگارت فرموده است: این بر من آسان است، و به راستی پیش از این تو را آفریدم در حالی که چیزی نبودی».
Verse 10
ﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟ ﯠ ​

(زکریا) گفت :«پروردگارا ! برای من نشانه ای قرار ده » فرمود :«نشانه ی تو این است که سه شبانه (روز) در حالی که (تندرست و) سالمی؛ نتوانی با مردم سخن بگویی».
Verse 11
ﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫ ﯬ ​

پس (او) از محراب (= جایگاه عبادتش) بر قومش بیرون آمد، آنگاه به آنها اشاره کرد که: صبح وشام (خدا را) تسبیح گویید».
Verse 12
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

(خداوند فرمود: ) ای زکریا ! کتاب (تورات) را با قوت (و جدیت) بگیر، و در کودکی به او دانش (و نبوت) دادیم.
Verse 13
ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

و (نیز به او) شفقت و پاکیزگی ازجانب خود (عطا کردیم). و (او) پرهیزگاربود.
Verse 14
ﭢﭣﭤﭥﭦﭧ ﭨ ​

و (او) نسبت به پدر و مادرش نیکو کار بود، و سرکش (و) نا فرمان نبود.
Verse 15
ﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

و سلام بر او باد، روزی که متولد شد، و روزی که می میرد، و روزی که زنده برانگیخته می شود.
Verse 16
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼ ﭽ ​

و در (این) کتاب (قرآن) مریم را یاد کن، هنگامی که از خانواده اش کناره گرفت، (و در) ناحیه ی شرقی (بیت المقدس) مستقر شد.
Verse 17
ﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈ ﮉ ​

پس میان خود وآنها پرده ای کشید، آنگاه (ما) روح خود (= جبر ئیل) را به سوی اوفرستادیم، پس به هیئت انسانی کامل بر اوظاهر شد.
Verse 18
ﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑ ﮒ ​

(مریم) گفت :«همانا من از (شر) تو، به (خدای) رحمان پناه می برم، اگر تو پرهیزگار هستی ».
Verse 19
ﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛ ﮜ ​

(فرشته) گفت :«یقیناً من فرستاده ی پروردگار تو هستم، تا پسر پاکیزه ای به تو ببخشم ».
Verse 20
ﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤﮥﮦﮧ ﮨ ​

(مریم) گفت :«چگونه ممکن است مرا پسری باشد در حالی که تاکنون انسانی با من تماس نداشته است، و هرگز (زن) بدکاره ای (هم) نبوده ام ؟!».
Verse 21
ﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙﯚ ﯛ ​

(فرشته) گفت :«این گونه است، پروردگارت فرموده است: این (کار) بر من آسان است، و او را برای مردم نشانه ای قرار می دهیم، و (نیز) رحمتی از سوی ماست، و این امری است انجام یافته».
Verse 22
ﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

پس (مریم) به او بار دار شد، آنگاه با اوبه جایی دور دستی (رفت و از مردم) کناره گرفت.
Verse 23
ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯ ﯰ ​

پس درد زایمان او را به سوی تنه ی (درخت) خرمایی کشاند، گفت: «ای کاش پیش از این مرده بودم، و بکلی از یادها رفته (و فراموش شده) بودم ».
Verse 24
ﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

نا گهان از (سمت) پایینش (فرشته یا عیسی) او را صدا زد که: «غمگین مباش، به راستی پروردگارت زیر (پای) توچشمه ای (جاری) قرار داده است.
Verse 25
ﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

و (این) تنه ی (درخت) خرما رابه طرف خود تکان بده، (که) رطب تازه ای بر تو فرو می ریزد.
Verse 26
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣ ﭤ ​

پس (از آن) بخور و (از آب چشمه) بنوش، و دیدگان را(به این مولود) روشن دار، پس اگر کسی از انسانها را دیدی (با اشاره) بگو :«همانا من برای (خدای) رحمان روزه (سکوت) نذر کرده ام، لذا امروز با هیچ بشری سخن نمی گویم ».
Verse 27
ﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

پس (مریم) در حالی که او (= عیسی) را برداشته بود، نزد قومش آمد، گفتند :«ای مریم ! به راستی کاری (بسیار) زشت (و شگفت انگیزی) انجام داده ای !
Verse 29
ﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇ ﮈ ​

پس (مریم) به او (=عیسی) اشاره کرد، گفتند :«چگونه با کسی که کودکی است در گهواره، سخن بگوییم ؟! »
Verse 30
ﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐ ﮑ ​

(عیسی) گفت :«من بنده ی خدا هستم، به من کتاب داده، و مرا پیامبر قرار داده است.
Verse 31
ﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜ ﮝ ​

و مرا هر جا که باشم پر برکت و فرخنده قرار داده، و تا زنده ام مرا به نماز و زکات سفارش کرده است.
Verse 32
ﮞﮟﮠﮡﮢﮣ ﮤ ​

و (مرا) نسبت به مادرم نیکو کار (قرار داده) ومرا سرکش (و) بدبخت قرار نداده است.
Verse 33
ﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭ ﮮ ​

و سلام بر من، روزی که متولد شدم، و روزی که می میرم، و روزی که زنده برانگیخته شوم »
Verse 34
ﮯﮰﮱﯓﯔﯕﯖﯗﯘﯙ ﯚ ​

این است (حکایت) عیسی پسر مریم، گفتار راستی که در آن تردید (و اختلاف) می کنند.
Verse 35
ﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬ ﯭ ​

(هرگز) شایسته خدا نیست که فرزندی برگیرد، اومنزه است، هرگاه کاری را فرمان دهد (و بخواهد)، فقط به آن می گوید :«موجود شو» پس (بی درنگ) موجود می شود.
Verse 36
ﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶ ﯷ ​

و (عیسی به قومش گفت :) «یقیناً الله پروردگار من و پروردگار شماست، پس او را پرستش کنید، (که) راه راست این است».
Verse 37
ﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

آنگاه گروه ها (ی یهود و نصاری) درمیان خود اختلاف کردند، پس وای بر کسانی که کافر شدند، از حضور (در آن) روز بزرگ (قیامت).
Verse 38
ﰅﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐ ﰑ ​

(آن) روزی که نزد ما می آیند، چه خوب شنوا و چه خوب بینا هستند، لیکن ستمکاران امروز در گمراهی آشکارند.
Verse 39
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜ ﭝ ​

و (ای پیامبر!) آنها را از روز حسرت بترسان، آنگاه که کار پایان پذیرد، و آنها (همچنان) در غفلتند و ایمان نمی آورند.
Verse 40
ﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥ ﭦ ​

همانا ماییم که زمین و کسانی را که بر آن هستند، به ارث می بریم، و (همگی) به سوی ما باز گردانده می شوند.
Verse 41
ﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯ ﭰ ​

و (ای پیامبر!) در (این) کتاب ابراهیم را یاد کن، بی گمان او پیامبری راستگو بود.
Verse 42
ﭱﭲﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺﭻﭼﭽﭾﭿ ﮀ ​

هنگامی که به پدرش گفت :«ای پدر جان ! چرا چیزی را پرستش می کنی که نه می شنود و نه می بیند، و نه هیچ نیازی از تو بر آورده می سازد ؟!
Verse 43
ﮁﮂﮃﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍ ﮎ ​

ای پدر جان ! یقیناً (از جانب خدا) دانشی برای من آمده که برای تو نیامده است، پس از من پیروی کن، تا تو را به راه راست هدایت کنم.
Verse 44
ﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘ ﮙ ​

ای پدرجان ! شیطان را پرستش نکن، زیرا که شیطان نسبت به (خداوند) رحمان نافرمان بود.
Verse 45
ﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

ای پدر جان ! من از این می ترسم که از (سوی خداوند) رحمان عذابی به تو برسد، آنگاه از دوستان شیطان (و همنشینان او در آتش) باشی ».
Verse 46
ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

(پدرش) گفت :«ای ابراهیم ! آیا تو از معبود های من روی گردانی ؟ اگر باز نیایی، قطعاً تو را سنگسار می کنم، و برای مدت طولانی از من دور شو».
Verse 47
ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

(ابراهیم) گفت :«سلام بر تو ! به زودی از پروردگارم برای تو طلب آمرزش خواهم کرد، بی گمان او نسبت به من مهربان است.
Verse 48
ﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰ ﯱ ​

و از شما و آنچه به جای خدا می خوانید، کناره گیری می کنم، و پروردگارم را می خوانم، امید است که در خواندن پروردگارم محروم نباشم ».
Verse 49
ﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺﯻﯼﯽﯾﯿﰀ ﰁ ​

پس چون از آنها وآنچه به جای خدا می پرستیدند کناره گیری کرد، اسحاق و یعقوب را به او بخشیدیم، و هر یک (از آنان) را پیامبر گردانیدیم.
Verse 50
ﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈﰉﰊ ﰋ ​

و از رحمت خود به آنها عطا کردیم، و برای شان (در میان امتها) ذکر خیر بلند آوازه ای قرار دادیم.
Verse 51
ﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖ ﰗ ​

و (ای پیامبر!) در (این) کتاب موسی را یاد کن، به راستی او مخلص بود، و فرستاده ای پیامبر بود.
Verse 52
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗ ﭘ ​

و (ما) او را از طرف راست (کوه) طور ندا دادیم، و رازگویان او را (به خود) نزدیک ساختیم.
Verse 53
ﭙﭚﭛﭜﭝﭞﭟ ﭠ ​

و (ما) از رحمت خود برادرش هارون را - که پیامبر بود - به او عطا کردیم.
Verse 55
ﭮﭯﭰﭱﭲﭳﭴﭵﭶ ﭷ ​

و (او همواره) خانوده اش را به نماز و زکات فرمان می داد، و نزد پروردگارش پسندیده بود.
Verse 57
ﮂﮃﮄ ﮅ ​

و (ما) او را به جایگاهی بلند فرا بردیم.
Verse 58
ﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙﮚﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢﮣﮤ ﮥ ​

اینان کسانی از پیامبران بودند که خداوند بر آنان انعام کرده بود، از فرزندان آدم و از کسانی که با نوح (بر کشتی) سوار کردیم، و از فرزندان ابراهیم و اسرائیل (= یعقوب) و از کسانی که آنها را هدایت کردیم و بر گزیدیم. چون آیات (خداوند) رحمان بر آنها تلاوت می شد، سجد کنان و گریان (به خاک) می افتادند.
Verse 59
ﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓ ﯔ ​

آنگاه پس از آنان (فرزندان) نا خلفانی جانشین شدند که نماز را (ضایع و) ترک کردند واز شهوات پیروی کردند، پس به زودی (کیفر) گمراهی (خود) را خواهند یافت.
Verse 60
ﯕﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠ ﯡ ​

مگر آن که توبه کرد و ایمان آورد، و کار شایسته انجام داد، پس اینان به بهشت داخل می شوند، و بر آنان هیچ ستمی نخواهند شد.
Verse 61
ﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

باغهایی (بهشتی) جاودانی است که (خداوند) رحمان به غیب (= نادیده) بندگانش را به آن وعده داده است، مسلماً وعده ی او فرا خواهد رسید.
Verse 62
ﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹﯺ ﯻ ​

در آنجا سخن بیهوده نمی شنوند، جز سلام (می شنوند) و بر آنها (هر) صبح وشام روزی شان (در بهشت آماده) است.
Verse 63
ﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄ ﰅ ​

این همان بهشتی است که از (میان) بندگانمان (به) آن کسی که (در دنیا) پرهیزگار بوده به ارث می دهیم.
Verse 64
ﰆﰇﰈﰉﰊﰋﰌﰍﰎﰏﰐﰑﰒﰓﰔﰕﰖﰗﰘﰙ ﰚ ​

و (جبرئیل به پیامبر عرض کرد :) (ما فرشتگان) جز به فرمان پروردگارت نازل نمی شویم، (آگاهی از) آنچه پیش روی ما، و آنچه پشت سرما، و آنچه میان این دو است، (همه) از آن اوست، و پروردگارت هر گز فراموشکار نیست.
Verse 65
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙﭚﭛﭜﭝ ﭞ ​

(همان) پروردگار آسمانها و زمین، و آنچه میان آن دو است، پس او را پرستش کن، و بر عبادتش شکیبا (و پایدار) باش. آیا (مانند و) همنامی برای او می شناسی؟
Verse 66
ﭟﭠﭡﭢﭣﭤﭥﭦ ﭧ ​

و انسان (کافر) می گوید: «آیا زمانی که بمیریم، زنده (از گور) بیرون آورده خواهم شد ؟!»
Verse 67
ﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

آیا انسان به یاد نمی آورد که ما پیش از این او را آفریدیم در حالی که هیچ چیز نبود؟!
Verse 68
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

پس سوگند به پروردگارت که محققاً (همه ی) آنها را با شیاطین محشور خواهیم کرد، سپس (همه ی) آنها را به زانو در آمده پیرامون جهنم حاضر می سازیم.
Verse 69
ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂﮃﮄﮅ ﮆ ​

آنگاه از هر گروه، کسانی را که در برابر (فرمان خداوند) رحمان (از همه) سرکش تر (و پر جرأت تر) بوده اند، جدا خواهیم کرد.
Verse 70
ﮇﮈﮉﮊﮋﮌﮍﮎ ﮏ ​

سپس ما به (حال) کسانی که (برای سوختن) در آتش (جهنم) سزاوارترند؛ دانا تریم.
Verse 71
ﮐﮑﮒﮓﮔﮕﮖﮗﮘﮙ ﮚ ​

و هیچ یک از شما نیست؛ مگر آن که وارد آن (= جهنم) شود، این (وعده) برپروردگارت فرمانی حتمی (و شدنی) است.
Verse 72
ﮛﮜﮝﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

سپس کسانی را که تقوا پیشه کردند از آن رهایی می بخشیم، و ستمکاران را به زانو در آمده در آن رها می کنیم.
Verse 73
ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬﮭﮮﮯﮰﮱﯓﯔ ﯕ ​

و هنگامی که آیات روشن ما بر آنها تلاوت شود، کسانی که کافر شدند به کسانی که ایمان آوردند؛ می گویند :«کدام یک از دو گروه (ما و شما) در جایگاه (و مقام ) بهتر، و از لحاظ محفل، (محفلشان) نیکو تر است ».
Verse 74
ﯖﯗﯘﯙﯚﯛﯜﯝﯞ ﯟ ​

چه بسیار نسلها را پیش از آنان نابود کردیم که آنها از لحاظ ثروت از اینها بهتر بودند و ظاهر شان (نیز) آراسته تربود.
Verse 75
ﯠﯡﯢﯣﯤﯥﯦﯧﯨﯩﯪﯫﯬﯭﯮﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸﯹ ﯺ ​

(ای پیامبر!) بگو :«کسی که در گمراهی است، پس (خداوند) رحمان (از روی استدراج) او را به فزونی مهلت دهد، تا زمانی که آنچه را به آن وعده داده شده اند؛ یا عذاب و یا قیامت را ببینند، آنگاه به زودی خواهند دانست چه کسی جایگاهش بدتر، و سپاهش نا توان تر است.
Verse 76
ﯻﯼﯽﯾﯿﰀﰁﰂﰃﰄﰅﰆﰇﰈ ﰉ ​

و کسانی که هدایت یا فته اند، خداوند بر هدایتشان می افزاید، و (آثار و) نیکهای شایسته ماندگار در نزد پرردگارت پاداش بهتر، و عاقبت خوبتر دارد.
Verse 77
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘ ﭙ ​

آیا دیده ای کسی که به آیات ما کافر شد، و گفت :«قطعاً مال و فرزند (فراوانی) به من داده خواهد شد»؟!
Verse 78
ﭚﭛﭜﭝﭞﭟﭠ ﭡ ​

آیا بر غیب آگاهی یافته است، یا نزد (خدای) رحمان عهدی گرفته است ؟!
Verse 79
ﭢﭣﭤﭥﭦﭧﭨﭩﭪﭫ ﭬ ​

(هرگز) چنین نیست، (ما) به زودی آنچه را می گوید خواهیم نوشت، و بر عذاب او بسیار می افزاییم.
Verse 80
ﭭﭮﭯﭰﭱ ﭲ ​

و آنچه را می گوید از او می گیریم، و تنها نزد ما می آید.
Verse 81
ﭳﭴﭵﭶﭷﭸﭹﭺ ﭻ ​

و (آنها) به جای خدا معبودانی را (برای خود) بر گزیدند، تا سبب عزتشان باشد.
Verse 82
ﭼﭽﭾﭿﮀﮁﮂ ﮃ ​

چنین نیست، (بلکه) به زودی (معبودها) عبادت آنان را انکار خواهند کرد، و برضدشان برخیزند.
Verse 83
ﮄﮅﮆﮇﮈﮉﮊﮋﮌ ﮍ ​

(ای پیامبر!) آیا ندیدی که ما شیا طین را بر کافران فرستادیم (و مسلط نبودیم) تا آنها را سخت بر انگیزند.
Verse 84
ﮎﮏﮐﮑﮒﮓﮔﮕ ﮖ ​

پس (ای پیامبر!) درباره ی آنها شتاب نکن، ما با دقت (اجل و اعمال) آنها را می شماریم.
Verse 85
ﮗﮘﮙﮚﮛﮜ ﮝ ​

روزی که پرهیز گاران را (دسته جمعی) - به صورت مهمان - به سوی (خداوند) رحمان گرد آوریم.
Verse 86
ﮞﮟﮠﮡﮢ ﮣ ​

و مجرمان را تشنه کام به سوی جهنم برانیم.
Verse 87
ﮤﮥﮦﮧﮨﮩﮪﮫﮬ ﮭ ​

آنها مالک شفاعت نیستند؛ مگر کسی که نزد (خداوند) رحمان عهدی گرفته باشد.
Verse 88
ﮮﮯﮰﮱ ﯓ ​

و (مشرکان) گفتند: «(خداوند) رحمان فرزندی (برای خود) برگزیده است».
Verse 89
ﯔﯕﯖﯗ ﯘ ​

به راستی چیزی بسیار زشت (و زننده ای، در میان) آوردید.
Verse 90
ﯙﯚﯛﯜﯝﯞﯟﯠﯡ ﯢ ​

نزدیک است آسمانها از این (سخن) از هم متلاشی گردد، و زمین شکافته شود، و کوهها درهم شکافته فرو ریزند.
Verse 91
ﯣﯤﯥﯦ ﯧ ​

(از این رو) که برای (خداوند) رحمان فرزندی ادعا کرده اند.
Verse 92
ﯨﯩﯪﯫﯬﯭ ﯮ ​

و هرگز برای (خداوند) رحمان سزاوار نیست که فرزندی بر گزیند.
Verse 93
ﯯﯰﯱﯲﯳﯴﯵﯶﯷﯸ ﯹ ​

هیچ چیز در آسمانها و زمین نیست؛ مگر این که به بندگی سوی (خداوند) رحمان بیاید.
Verse 94
ﯺﯻﯼﯽ ﯾ ​

یقیناً (خداوندهمه ی) آنها را سر شماری کرده، و به دقت شمرده است،
Verse 95
ﯿﰀﰁﰂﰃ ﰄ ​

و همه ی آنها روز قیامت، تنها نزد او حاضر می شوند.
Verse 96
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖﭗﭘﭙ ﭚ ​

بی گمان کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، (خداوند) رحمان برای آنها محبتی (در دلها) قرار می دهد.
Verse 97
ﭛﭜﭝﭞﭟﭠﭡﭢﭣﭤ ﭥ ​

پس همانا (ای پیامبر!) ما آن (= قرآن) به زبان تو آسان نمودیم، تا پرهیز گاران را با آن بشارت دهی، و گروه ستیزه گران (سر سخت) رابا آن هشدار دهی.
Verse 98
ﭦﭧﭨﭩﭪﭫﭬﭭﭮﭯﭰﭱﭲﭳ ﭴ ​

و چه بسیار نسلها که پیش از آنها هلاک کردیم، آیا کسی از آنها را احساس می کنی، یا کمترین صدایی از آنها می شنوی؟!
تقدم القراءة