ترجمه سوره معارج به الفارسية از Farsi - Persian translation
Verse 1
ﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
معارج
تقاضاکنندهای، تقاضای عذابی وقوع یافتنی کرد.
Verse 2
ﯔﯕﯖﯗ
ﯘ
(این عذاب) برای کافران است. هیچ دفعکنندهای ندارد.
Verse 3
ﯙﯚﯛﯜ
ﯝ
از سوی الله صاحب مراتب و درجات است.
Verse 4
فرشتگان و روح (جبرئیل) به سوی او عروج میکنند، در روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است.
Verse 5
ﯪﯫﯬ
ﯭ
پس تو (ای پیامبر!) صبر جمیل پیشه کن.
Verse 6
ﯮﯯﯰ
ﯱ
بیگمان آنها آن (روز) را دور میبینند.
Verse 7
ﯲﯳ
ﯴ
و ما آن را نزدیک میبینیم.
Verse 8
ﯵﯶﯷﯸ
ﯹ
(همان) روزی که اسمان چون مس گداخته شود.
Verse 9
ﯺﯻﯼ
ﯽ
و کوهها مانند پشم رنگین (متلاشی و پراکنده) شود.
Verse 10
ﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
و هیچ دوست صمیمی (و خویشاوندی) از (حال) دوست صمیمی (و خویشاوند خود) نپرسد.
Verse 11
(در حالی که) آنان به یکدیگر نشان داده میشوند گناهکار (دوست دارد و) آرزو کند خویشتن را از عذاب آن روز باز خرد به فرزندانش.
Verse 12
ﭜﭝ
ﭞ
و زنش و برادرش.
Verse 13
ﭟﭠﭡ
ﭢ
و قبیله اش که ( همیشه) او را جای و پناه میداد.
Verse 14
ﭣﭤﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
و همة آنهایی که روی زمین اند (همگی فدا کند) سپس او نجات یابد.
Verse 15
ﭪﭫﭬﭭ
ﭮ
(اما) هرگز چنین نیست، بیگمان آن شعلههای (آتش) سوزان است.
Verse 16
ﭯﭰ
ﭱ
پوست از سر و صورت بر میکند.
Verse 17
ﭲﭳﭴﭵ
ﭶ
کسانی را که (به فرمان الله) پشت کردند و (از حق) روی گرداندند، فرا میخواند.
Verse 18
ﭷﭸ
ﭹ
و (نیز کسانی را که) اموال را جمعآوری و ذخیره کردند. (و حق آن را نپرداختند).
Verse 19
ﭺﭻﭼﭽﭾ
ﭿ
یقیناً انسان کم طاقت (و حریص) آفریده شده است.
Verse 20
ﮀﮁﮂﮃ
ﮄ
هنگامی که بدی (و مصیبتی) به او رسد، بیتابی میکند.
Verse 21
ﮅﮆﮇﮈ
ﮉ
و هنگامی که خوبی به او رسد، بازدارنده (و بخیل) میشود.
Verse 22
ﮊﮋ
ﮌ
مگر نمازگزاران.
Verse 23
ﮍﮎﮏﮐﮑ
ﮒ
همان کسانی که بر نمازهایشان همیشه مداومت میکنند.
Verse 24
ﮓﮔﮕﮖﮗ
ﮘ
و کسانی که در اموالشان حق (معین و) معلومی است.
Verse 25
ﮙﮚ
ﮛ
برای گدا و محروم.
Verse 26
ﮜﮝﮞﮟ
ﮠ
و کسانی که روز جزا را تصدیق میکنند.
Verse 27
ﮡﮢﮣﮤﮥﮦ
ﮧ
و کسانی که از عذاب پروردگارشان میترسند.
Verse 28
ﮨﮩﮪﮫﮬ
ﮭ
بیگمان از عذاب پروردگارشان در امان نتواند بود.
Verse 29
ﮮﮯﮰﮱ
ﯓ
و کسانی که شرمگاههایشان را نگه میدارند.
Verse 30
مگر با همسران و کنیزانی که مالک آنها هستند که (در این صورت) ملامت و سرزنشی بر آنها نیست.
Verse 31
پس هرکس غیر از اینها را بخواهد، آنان متجاوزان هستند.
Verse 32
ﯧﯨﯩﯪﯫ
ﯬ
و کسانی که امانتها و عهدشان را رعایت میکنند.
Verse 33
ﯭﯮﯯﯰ
ﯱ
و کسانی که به شهادتهای خود متعهد هستند.
Verse 34
ﯲﯳﯴﯵﯶ
ﯷ
و کسانی که بر نمازشان محافظت میکنند.
Verse 35
ﯸﯹﯺﯻ
ﯼ
اینان در باغهای (بهشت) گرامی داشته میشوند.
Verse 36
ﯽﯾﯿﰀﰁ
ﰂ
پس (ای پیامبر!) کافران را چه شده که به سوی تو میشتابند؟
Verse 37
ﰃﰄﰅﰆﰇ
ﰈ
از راست و چپ، گروه گروه (و پراکنده) میشوند؟!
Verse 38
آیا هرکدام از آنها (با آن اعمال ناپسندش) طمع دارد که او در بهشت پرنعمت (الهی) درآورده شود؟!
Verse 39
ﰒﰓﰔﰕﰖﰗ
ﰘ
هرگز چنین نیست، بیگمان ما آنها را از آنچه (خودشان) میدانند آفریده ایم.
Verse 40
پس به پروردگار مشرقها و مغربها سوگند میخورم که ما یقیناً قادریم.
Verse 41
بر آن که (کسانی دیگر) بهتر از آنها را جایگزین کنیم، و ما (برای این کار) عاجز و ناتوان نیستیم.
Verse 42
پس (ای پیامبر!) آنان را به حال خود واگذار تا در باطل خود فرو روند، و بازی کنند تا به روزی که به آنها وعده داده شده است برسند.
Verse 43
(همان) روزی که شتابان از قبرها خارج میشوند، گویی به سوی نشانه (و بتها) میدوند.
Verse 44
(در حالی که) چشمهایشان (از شرم و وحشت) به زیر افتاده، و ذلت (و خواری) آنها را پوشانده است. این همان روزی است که به آنها وعده داده میشد.
تقدم القراءة