ترجمه سوره طور به الفارسية از Farsi - Persian translation
Verse 1
ﮞ
ﮟ
طور
سوگند به (کوه) طور( ),
Verse 2
ﮠﮡ
ﮢ
و(سوگند) به کتاب نوشته شده,
Verse 3
ﮣﮤﮥ
ﮦ
در صحیفه ای گشوده.
Verse 4
ﮧﮨ
ﮩ
و(سوگند) به «بیت المعمور»( ).
Verse 5
ﮪﮫ
ﮬ
وبه سقف برا فراشته شده,
Verse 6
ﮭﮮ
ﮯ
و در یای مملو.
Verse 7
ﮰﮱﯓﯔ
ﯕ
بی گمان عذاب پروردگارت واقع شدنی است.
Verse 8
ﯖﯗﯘﯙ
ﯚ
آن را هیچ دفع کننده ای نیست.
Verse 9
ﯛﯜﯝﯞ
ﯟ
روزی که آسمان بشدت بلرزد, (وبه حرکت درآید).
Verse 10
ﯠﯡﯢ
ﯣ
وکوهها (از جاکنده) به تندی روان گردد.
Verse 11
ﯤﯥﯦ
ﯧ
پس در آن روز (قیامت) وای بر تکذیب کنندگان.
Verse 12
ﯨﯩﯪﯫﯬ
ﯭ
کسانی که در سخنان (وکارهای) باطل به بازی مشغولند.
Verse 13
ﯮﯯﯰﯱﯲﯳ
ﯴ
روزی که آنها را به زور به سوی آتش (جهنم) می رانند.
Verse 14
ﯵﯶﯷﯸﯹﯺ
ﯻ
(خازنان جهنم به آنها می گویند:) «این (همان) آتشی است که شما آن را تکذیب می کردید.
Verse 15
ﭑﭒﭓﭔﭕﭖ
ﭗ
آیا این (آتش وعذاب) جادواست یا شما نمی بینید؟
Verse 16
به آن در آیید (وبسوزید) پس صبر کنید یا نکنید, برای شما یکسان است, تنها (به کیفر) آنچه انجام می دادید جزا داده می شوید!».
Verse 17
ﭦﭧﭨﭩﭪ
ﭫ
بی گمان پرهیزگاران در باغها (ی بهشت) ونعمتها (ی فراوان) هستند.
Verse 18
واز آنچه پروردگارشان به آنها داده مسرورند, وپروردگارشان آنها را از عذاب جهنم محفوظ داشته است.
Verse 19
ﭵﭶﭷﭸﭹﭺ
ﭻ
(به آنها گفته می شود:) «بخورید وبیاشامید, گورارایتان باد, به (خاطر) آنچه که (در دنیا) انجام می دادید».
Verse 20
(در حالی که آنها) بر تختهایی که کنارهم نهاده شده تکیه می زنند, وحوریان گشاده چشم (بهشتی) را به همسری آنها در می آوریم.
Verse 21
و کسانی که ایمان آوردند و فرزندانشان (نیز) در ایمان از آنان پیروی کردند, فرزندانشان را (در بهشت) به آنها ملحق می کنیم, واز عمل آنها چیزی نمی کاهیم, وهرکس درگرو دستاوردِ (و اعمال) خویش است.
Verse 22
ﮚﮛﮜﮝﮞ
ﮟ
وپیوسته ازهر میوه وگوشتی که بخواهند در اختیارشان می گذاریم.
Verse 23
در آنجا از یکدیگر جام (شراب طهور) می گیرند که نه بیهوده گویی در آن است ونه گناهی,
Verse 24
و همواره پسرانی همچون مرواید درون صدف برای (خدمت) آنان بر گردشان می چرخند.
Verse 25
ﯓﯔﯕﯖﯗ
ﯘ
و(بهشتیان) رو به یکدیگر می کنند واز (حال گذشته) یکدیگر سؤال می نمایند.
Verse 26
می گویند: «ما پیش از این در میان خانوادۀ خود (از عذاب الهی) ترسان بودیم.
Verse 27
ﯡﯢﯣﯤﯥﯦ
ﯧ
پس خداوند بر ما منتّ نهاد وما را از عذاب گرم وکشنده (جهنم) حفظ کرد.
Verse 28
همانا ما پیش از این اورا می خواندیم, بی گمان او نیکوکار مهربان است.
Verse 29
پس (ای پیامبر) پند (وتذکّر) ده, که تو به فضل ونعمت پروردگارت کاهن و دیوانه نیستی.
Verse 30
آیا می گویند: «او شاعری است که درباره ی او منتظر حوادث روزگاریم, (و مرگش را انتظار می کشیم)».
Verse 31
ﰄﰅﰆﰇﰈﰉ
ﰊ
بگو: «انتظار بکشید, که من (نیز) با شما انتظار می کشم».
Verse 32
آیا عقلهایشان آنها را به این (خیالات باطل) دستور می دهد, یا آنها گروهی طغیانگرند؟!
Verse 33
آیا می گویند: «(محمد) آن (= قرآن) را بافته (وبه خدا نسبت داده) است؟» (خیر, چنین نیست) بلکه ایمان نمی آورند.
Verse 34
ﭣﭤﭥﭦﭧﭨ
ﭩ
پس اگر راست گویند باید سخنی مانند آن بیاورند.
Verse 35
آیا آنها از هیچ (و بدون آفریننده), آفریده شده اند, یا خود خالق (خویش) اند.
Verse 36
آیا آنها آسمانها وزمین را آفریده اند؟! (خیر) بلکه آنها یقین نمی کنند.
Verse 37
آیا خزائن پروردگارت نزد آنهاست؟! یا آنها (بر همه چیز) تسلط دارند؟!
Verse 38
آیا نردبانی دارند (که از آن به آسمانها بالا می روند و) از آن (اسرار وحی را) می شنوند؟ پس باید شنونده شان (براین ادعا) دلیل روشنی بیاورد.
Verse 39
ﮏﮐﮑﮒﮓ
ﮔ
آیا برای او (= خداوند) دختران است وبرای شما پسران؟!
Verse 40
(ای پیامبر) آیا از آنها پاداشی درخواست می کنی, که (آنها از ادای آن در رنجند و) برایشان (گران و) سنگین است؟!
Verse 41
ﮝﮞﮟﮠﮡ
ﮢ
آیا (اسرار) غیب نزد آنهاست, پس آنان (از آن) می نویسند؟!.
Verse 42
آیا نیرنگ (ونقشۀ پلیدی برای تو) می خواهند (بکشند)؟!, پس کسانی که کافر شدند خودشان گرفتار نیرنگ اند.
Verse 43
آیا آنها معبودی غیر الله دارند؟! پاک ومنزه است خداوند, از آنچه شریک او قرار می دهند.
Verse 44
واگر (مشرکان) پاره ای از آسمان (برای عذابشان) افتاده ببینند, می گویند: «(این) ابری متراکم است».
Verse 45
پس (ای پیامبر) آنها را واگذار, تا آن روزشان (= روز قیامت) را که در آن بی هوش می شوند ملاقات کنند!
Verse 46
روزی که نیرنگ (وحیلۀ) شان سودی به حالشان ندارد, ونه آنها یاری می شوند.
Verse 47
وبی گمان برای کسانی که ستم کردند, عذابی غیر از آن (نیز در همین دنیا) است, ولی بیشترشان نمی دانند.
Verse 48
(ای پیامبر) برای حکم پروردگارت شکیبا باش, زیرا تو زیر نظر (ودر حفاظت) ماهستی, وهنگامی که بر می خیزی به ستایش پروردگارت تسبیح گوی.
Verse 49
ﰋﰌﰍﰎﰏ
ﰐ
و(همچنین) بخشی از شب اورا تسبیح گوی و(نیز) هنگام ناپدید شدن ستارگان.
تقدم القراءة